Atos 22

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Chanbaanba nan n naa waas, gbiintir man maan nba ki n yaa n pak turi na.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Baa gbat ki u piak bi mɔŋ maan ni na, ki bi ji ŋmin soon nna. Ki u piak ki saa a
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “N tee Juu nirɔe, ki bi marin Tarsus ki li be Silisia yent ni, ŋaan ki n tan ŋmant nirɔ Jerusalem na. N wanntɔɔ din tee Gamaliel-e. Ki u din wannin ti yeejamm sennu chib chib. Ki n lek waa Yennu nan ninmɔnn, nan i kur nba waau dinna biaŋinba na.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Maa din tuu la niib nba waa Yiisa sɔnu na, n din tuu mukisiribe, ki poŋ kpib gbaa, ki bia so jasiab nan poosiab ki kɔɔntib dansarii.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 “Li-i tee ki i loon siara li po, mannteeb yudaanɔ nan ti tɔɔndamm tituk kur saa fit teen siara linba ki n piak na po nan li set tee barmɔniie; ki dasiar ki n tan saan gaar gbant bi peŋ ki tur Juu teeb nba be Damaskus na, ŋaan saa leŋ maa n soor niib nba waa Yiisa na, ki baamm bant, ki jen namm Jerusalem na, ki bin dat bi tuba.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Tɔn, maa saa ki saa per Damaskus yonsuuk ni, min taantir na ki sɔɔ yentsaakar nyikint sanpaapo, ki sik yent ki lintima.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ki n baa tiŋ ni, ki gbat kunkɔr yin a ‘Sɔɔl, Sɔɔl, bee ki a mukisirimi?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ki n jiin boi maa ‘N Yomdaanɔ, fin ŋmee?’ Ki u betin a ‘Min, Nasaref nirɔ Yiisa-e ki a mukis.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Niib nba din chiantin na ŋarin din la yentu nawa, ŋaan ŋamm din ki gbat kunkɔr nba piak nanin na.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “Ŋanne ki n boiɔ a, ‘N Yomdaanɔ, n saa teen nlee?’ Ki u betin a, ‘Fiit kii saa Damaskus, ki bi saa wanna linba kur ki Yennu nyinna a fan tun.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Tɔn, n din jɔɔna, kimaan yentu nba yent ki nyɔkit n ninbina ni na paak. Ki n tɔknanleeb na ji soor n nuu ki saan nanin Damaskus.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Jasɔɔ mun din be Damaskus, ki u sann tee Ananias, ki u tee yentinnɔ, ki bia dia Moses sennu fanu, ki Juu teeb kura nba be Damaskus na din teenɔ baakir bonchiann.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ki u din baar n boor ki set, ki yetin a ‘N naa bik Sɔɔl, nyɔɔntir.’ Li taakpaak ni ki n nyɔɔnt ki lau.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ki u betin a ‘Yennu nba tee ti yeejamm Yennu na poŋ ganna, a fan bann u yanbɔɔtoona, ki bia la u popeendaanɔ Masia, ki bia gbat u mɔŋ kunkɔr,
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 kimaan u loon fine n teen u siara daanɔ, kii piak kii teen sɔɔ kur faa la linba ki bia gbat linba.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Li paak a ji kar guu bia? Fiit, ki n wura Yennu nyunwuru ki a sii yi Yiisa sann ki Yennu saa nyik chab a toonbiit.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Tɔn, ki n ji din ŋmat Jerusalem, ki saa kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak na ni, ki mei Yennu, ki tan la yirintu.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Ki yirintu maŋ ni, ki n la ti Yomdaanɔ Yiisa, ki u betin a ‘Kakitir ki nyi Jerusalem, kimaan li-i tee ki a beer Jerusalem teeb n maan, bi kan gaar maan maŋi.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Ki n jiin a ‘N Yomdaanɔ, bi poŋ mi nan mine tuu lin kɔɔ Yenjiantu diit ni, ki so niib nba waa a sɔnu na, ki boob kɔɔntib dansarii.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ki bia jenna, baa din yaa bin kpi a siara daanɔ Stiifenn na, n mɔŋ din be leŋ, ki sak nan bin kpiu. Mine bia din dia niib nba kpiiu na tiat.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Ki ti Yomdaanɔ betin a ‘Finii saawa, mine yaa n tuma niib nba be banfɔka ki ki tee Juu teeb na tinii ni.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Tɔn, Pɔɔl nba piak nna maŋ, ki niib na lek maak bi mɔŋ ki gbiin waa pak linba maŋ, ŋaan waa tan pak joont ki bi ji ki saki, ki tian sanpaapowa a, “Jɔɔ na ki ŋan nan wuu be tingbouŋ na ni. Yimm kpimɔ man.”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ki bi yikin wuyikinii ki tian, ki liatir bi tiat ki pat ŋakin, ki wo tant ki yarin sanpaapo, bi wutoa nba doo na paak.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Ŋanne ki Rom lanjimanba yudaanɔ na tur mɔb a bin jii Pɔɔl ki kɔɔ nanɔ bi diiuk na ni, ki bia betib a bin boou, ki ŋɔɔ yudaanɔ n bann biit nba ki u tun ki Juu teeb tian tintianii maŋ.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ki bi lorɔ, ki ji yaa bin boou. Ŋanne ki u boi lanjimanba saakabik nba see leŋ na a, “Min nba ki Rom teeb chabin yaak, yaa daa ki bu n buut na, sennu na chabi a yin boomi-i?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Lanjimanba saakabik maŋ nba gbat nna yoo nba, ki u saan bi yudaanɔ boor, ki saa yetɔ a, “A kare-e? Rom teebe tur jɔɔ na bi yaak.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ki lanjimanba yudaanɔ na mun fiir, ki baar boi Pɔɔl a, “Betirin, Rom teeb set tura bi yaak nae-e?” Ki Pɔɔl jiin a, “Nn.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ki lanjimanba yudaanɔ na yetɔ a, “Min ŋarin din pa likirii saamewa ki bi chabin yaak maŋ.” Ki Pɔɔl yetɔ a, “Min ŋarin, bi poŋ marin nan yaak maŋe.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Li taakpaak ni ki lanjimanba nba bo loon bin boo Pɔɔl ki boiɔ buboit na ji furin ki ŋmat potuntuna. Ki jaŋmaanii ji soor lanjimanba yudaanɔ na, kimaan waa bann nan Rom teebe chab Pɔɔl bi yaak, nan waa bia te ki bi lorɔ jarit na.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ŋanne ki lanjimanba yudaanɔ maŋ lek yiab a wun bann maan nba ki Juu teeb paan Pɔɔl na paak chib chib. Ki li ji tan yent sanyiɔk, ki u te ki bi lotɔ, ŋaan bia tur mɔb a mannteeb yudamm na nan bi tɔɔndamm tituk kura n tikir na, ŋaan te ki Pɔɔl baar set bi tɔɔnn po.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.