Atos 19
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Apolos nba din daa be Korint na, Pɔɔl ŋarin din gar Galasia nan Frijia yentnba nie ki saan Efesus. Leŋe ki u la Yiisaweisiab,
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 ki boib a, “Yaa din teen Yiisa yada na, i gaar Yennu Seyeeŋa-a?” Ki bi jiin a, “Aaii. Ti poŋ ki mi gbat a Yennu Seyeeŋ be kaawa.”
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Ki Pɔɔl boib a, “Ki ŋann, bi wuri Yennu nyunwuru ŋmee sann nie?” Ki bi yetɔ a, “Bi wurit nan Jɔɔnn nba din wuur niib biaŋinba nae.”
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Ki Pɔɔl betib a, “Jɔɔnn din wuur niib Yennu nyunwuru, ki li want a bi nyik bi biite, ŋaan beerib a bin teen wunba tan saa baar na yada, ki ŋɔɔe tee Yiisa.”
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Baa gbat nna yoo nba, ki bi ji wurib Yennu nyunwuru, ti Yomdaanɔ Yiisa sann ni.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ki Pɔɔl jii u nii ki yii bi paak, ki Yennu Seyeeŋ sik bi ni, ki bi ji piak maboorganii, ki bia sɔkint Yennu maan.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Jab maŋ din tee nan piik nan banlee niwa.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Pɔɔl din be Juu teeb jiantu diiuk ni ŋmaarii ŋantaae, ki want niib na nan parcheenn, ki faa labaar namm, ki yiab a wun lebit bi yan ki jiin Yennu naan po.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Ŋaan niib na siab din tee tubkangbatae, ki ki sak maan na, ki piak barbiit nibur na ni, ki jiin ti Yomdaanɔ weiu po. Ŋanne ki Pɔɔl nyikib, ŋaan jii Yiisaweira na ki saan namm Tiranus wannu diiuk ni; ki daar kur jik ki u faa labaar leŋ.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Li din teen nna bina ŋanlee-e. Li paak, niib nba din be Asia yent ni ki tee Juu teeb, nan nileeb na kura, din gbat ti Yomdaanɔ maan maŋa.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Li yoo na ki Yennu te ki Pɔɔl tuun toonjaana nba be li kɔɔ.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Ki niib tuu jii u ninfianii nan u liat paatii gbaa, ki paa baatib paak, ki bi yiarii gbent, ki narinbiit bia nyi baatib ni.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Li yoo na ki Juu nisiab be, ki tuu lin nyint narinbiit niib ni, ŋaan ji din tan yi ti Yomdaanɔ Yiisa sann a bii nyint narinbiit, ki din yeen narinbiit na a, “Timme turi mɔb Yiisa nba ki Pɔɔl mɔɔntir u maan na sann ni, nyimin man.”
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Binba din tuun nna maŋ din tee jab banlore nba din tee Juu teeb mannteeb yudaanɔ Skefa na waase.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Baa tan yaa bin nyinn narinbiiuk jasɔɔ nna ni, ki narinbiiuk na yetib a, “N mi Yiisa po, ki bia mi Pɔɔl po, ŋaan yimm muni, i tee lamme?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Ki jɔɔ nba ki narinbiiuk na be u ni maŋ yukir ki tan chibib bii, ki turib danii, ki bia pat pat bi tiat ki nyannib, ki bi kur chiar gbananbira, ki nyii u ŋaak ni.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Yoo nba ki Juu teeb nan binba ki tee Juu teeb ki be Efesus na kur gbat nna, ki jaŋmaanii soorib, ki bi dont ti Yomdaanɔ Yiisa sann bonchiann.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ŋanne ki Yiisaweira na bonchiann pak kat bi biit niib ni, ki wann linba ki bi tuu tuun.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 Ki nyɔkdamm bonchiann ji tikir bi gbant nan bi saba ki baar nann, ki tan joo muu, niib kur nunii ni; ki bi bikin gbant na likirii, ki li yabint sii tee salimpeena tusaa piinŋmu.
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Ŋanne te ki ti Yomdaanɔ maan na ji din ŋammit yat kɔɔ niib ni, ki pukii nan paŋ.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Li poorpo ki Yennu Seyeeŋ te ki Pɔɔl lor a wun saan Masedonia nan Akaya, ŋaan saa paat saan Jerusalem, ki yet a, “Li poorpo, see ki n saan bann Rom.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Li paak ki u tun Timoti nan Erastus, u sommteeb na banlee, ki bi gar saan Masedonia, ŋaan ki u biar Asia yent ni.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Li yoo maŋ kpikpiruk din fiir bonchiann, ti Yomdaanɔ Yiisa weiu paak.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Jasɔɔ mun din be ki u sann tee Demetrius, ki u tuu jii salima ki maa bi tingbann nba ki bi yiu Diana na poochianfei bonninnana, ki kɔi; ki din jii niib ki bi tuun li toona, ki bi laat likirii bonchiann.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 Ŋanne ki u tan yiimm ki taan bi kura, ki bia taan binba kur tuun li toonbooru na, ki betib a, “N ninjamm, i mi nan ti nyɔɔt nyi ti toona na nie.
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 I mɔŋ mɔŋ poŋ gbat ki bia la Pɔɔl nba yeen linbawa. U yaa yennu nba ki nirɔ maa nan u nii, a ŋann ki tee Yennu kaa, ki u maan na tunn niib bonchiann yan Efesus na, ki maan maŋ per lin cheb Asia yent kura.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Li pasiar ti toona na sann n biir, ki bia jenna, ki ti tingbanjaann Diana poochianfeek tan saa teen yann, ki ti tingbann Diana baakir n waab, ŋɔɔe ki sɔɔ kur nba be Asia yent ni nan tingbouŋ na kura jiantirɔ.”
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Nibur na nba gbat nna yoo nba, ki bi wutoa fiir, ki bi tian ki yeen a, “Timm Efesus teeb tingbann Diana tee tingbanjaanne.”
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Ki doo na kur muk. Ki bi soor Gayus nan Aristakus ki chiar saan kɔɔ namm tituk ni. Jab banlee maŋ din tee Masedonia niibe, binba ki Pɔɔl tuu tɔkii namm na.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Ki Pɔɔl loon wun kɔɔ niib na ni, ŋaan ki Yiisaweira na ki sak wun kɔɔ.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Ki doo na yudamm na siab nba tee Pɔɔl yɔɔsnba na tun toomii, a Pɔɔl n di sukuru, ki daa kɔɔ tituk maŋ ni.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Li yoo na, tituk maŋ din tian ki yakii jiak jiak, ki niib nba tikir na yan ŋmat saa gar, kimaan bi bonchiann din ki bann lakinn maŋ paaki.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Tɔn, ki Juu teeb nyinn jɔɔ nba ki bi yiu Aleksander na, ki sennɔ tɔɔnn, a wun pak bi paak. Ki Aleksander donn nuu sanpaapo, ŋaan ji loon wun pak tur nibur na, ki nyinn Juu teeb mɔniɔk maŋ ni.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Ŋaan baa tan bann nan u tee Juu nirɔe na, ki bi ji ki sak wun paki, ŋaan tian ki yeen a, “Timm Efesus teeb tingbann Diana tee tingbanjaanne.” Ki bi kur tian nna ki li yukir bonchiann.
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Li joontu ki doo maŋ saakɔɔ te ki nibur na ŋmin, ki u betib a, “Yimm Efesus teeb, sɔɔ kaa tingbouŋ na ni ki ki mi nan Efesus teebe guu yabint Diana poochianfeeki, ki bia guu tanŋann nba nyii sanpaapo ki tan baa na.
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Sɔɔ kaa ki saa fit nɔi linba na. Li paak, li ŋan yin di sukuru, ki daa tee jatii.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 I baar nan niib na nna na, ŋaan bi ki jan ti jiantu diit bona, koo ki pak biir ti tingbanni.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Li-i tee ki Demetrius nan u toontunleeb mɔk maan nan sɔɔie, ŋann buut boor poŋ be ki mɔk li daa, ki buut damm mun bia be. Ŋaant bin saan kii sakii pootir bi leeb leŋ.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Ŋaan li-i tee ki i mɔk barii nba ki tee yin saan nann buut boor maŋi, li ŋan yin saan i mɔŋ yudamm boor.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 “Li pasiar Rom teeb tan saa la ti biit, ki yet a ti tee doyeerteebe ki jiin linba tun dinna na po. Li ki mɔk paaki, ki ti mun bia kan fit wann kpikpiruk na paak.”
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 U yet nnae, ŋaan ji yat niib na.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.