Atos 16

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Li poorpoe ki Pɔɔl nan Sailas tan baar Debe nan Listra, ki la Yiisaweitɔsɔɔ, ki u sann tee Timoti, ki u be leŋ. U naa din tee Juu nirɔ nba tee Yiisaweirɔe, ŋaan ki u baa tee Griik nirɔ.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Yiisaweira kur nba din be Listra nan Ikonium na din pak Timoti po bonŋann.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pɔɔl din loon wun jiiu ki bii saa sɔnii. Ŋaan Juu teeb nba din be digbann na ni yakir kur din mi nan Timoti baa tee Griik nirɔe. Li paak ki Pɔɔl pot Timoti punn.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Ki bi din saa doi ni, ki teen Yiisaweira na sennu nba ki Yiisa toomiinba na nan saakab din senn Jerusalem na.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ki linba na chee Yiisaweira maŋ para u sɔnu ni. Ki niib bia tee yada ki pukii Yiisaweira po daar kur.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Ki bi gar saan Frijia nan Galasia yentnba ni, ki loon bin saan Asia yent ni, ŋaan Yennu Seyeeŋ din ki sak bin pak Yiisa maan Asia yent ni.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Baa din tan baar Misia kpaar paak, ki bi koor a bin saan Bitinia yent ni, ŋaan ki Yiisa Seyeeŋ ki sak bin saani.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Ŋanne ki bi gar Misia, ki sik Trowas.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Leŋe ki Pɔɔl la yirintu ni nyiɔk, ki Masedonia nirɔ baar see ki barimɔ a, “Pootir mɔkgbeŋir na ki baar Masedonia na, ki tan sommit.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pɔɔl nba la yirintu maŋ na, li taakpaak ni ki ti teen siir a tin saan Masedonia, kimaan ti ji din la nan Yennu-e betit a tin saan kii sakii mɔɔntir Yiisa barŋanii kii teen leŋ niib na.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Ŋanne ki ti bia kɔɔ ŋaruŋ, ki nyii Trowas, ki tɔkin baar Samotras, ki li yent ki ti baar Neapolis. Leŋe ki ti nyik ŋaruŋ na,
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 ŋaan gar baar Filipi, doo nba tee digbansaakar Masedonia yent ni na. Doo maŋ din tee Rom teeb yente. Ti din be doo maŋ ni ki li mann daa ŋanŋawa.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Ki foon daar ki ti nyii sik doo maŋ kpenu ni. Ti din mi a Juu teeb Yenmiaru boor tee leŋe, ki ti baar kar ki pak nan poob nba tikir leŋ na.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Poob nba gbat ti maan maŋ, bi yenɔ sann din tee Lidia. U din nyii Tiataira-e, ki tee chinchenmɔnt nba ki li daauk paar na kɔitɔɔ, ki bia tee wunba jiantir Yennu. Ki Yennu loot u par ki u sak maan nba ki Pɔɔl pak na.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ki ti din wur ŋɔɔ nan u ŋaateeb Yennu nyunwuru. U din gɔɔrit, ki yet a, “Li-i tee ki i mi nan n set teen ti Yomdaanɔ yada nan barmɔniie, yin baar kii be n ŋaak ni.” Ki ti baar be.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Dasiar ki ti tan ŋmat saan Yenmiarboor, ki sapaandaabir nna mɔk u yomdamm, ki tan chetit. Narinbiiuk din be u ni ki yentɔ, ki teenɔ ninnyɔɔntɔɔ. U ninnyɔɔnsin maŋ ni, ki u laat likirii bonchiann ki teen u yomdamm maŋ.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Ki u waa timm nan Pɔɔl poor ki tian sanpaapowa a, “Niib na tee Yabint Yennu daabae. Bi mɔɔntir ki teen yimm doo na teeb biaŋinba ki i saa la tinnue.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 U din tian nna ki li mann daa ŋanŋawa. Ŋanne ki Pɔɔl ji tan miat nan u yikini maŋ, ki jiant bet narinbiiuk nba be u ni na a, “Yiisa Masia sann ni, n tura mɔb, nyimin u ni.” Li taakpaak ni ki narinbiiuk na nyii u ni.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 U yomdamm na nba bann nan bi lik-kpaan sɔnu gbenne na, ki bi soor Pɔɔl nan Sailas, ki dat baar namm bi yudamm linlakin boor.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Baa baar namm Rom teeb barbuura boor yoo nba, ki bi yet a, “Niib na tee Juu teebe, ki baat nan daamii bonchiann ti doo paak,
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 ki wantit bi kasia nba ki ti sennu ki chab a tin gaari, kimaan ti tee Rom teebe.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Ŋanne ki nibur nba be leŋ na mun lek Pɔɔl nan Sailas. Ki barbuura na te ki bi liat Pɔɔl nan Sailas liata, ŋaan boob lanbann.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Baa boob bonchiann ki gbenn yoo nba, ki bi ji saan kɔɔmm dansarik, ŋaan bet dansarguurɔ na a wun kparib kenkema.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Waa gbat bi mɔb maŋ, ki u mun jiib ki kɔɔmm dansarik diiuk maŋ ni piba, ki baamm daat baana.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Laa din tan baar tansuunii, ki Pɔɔl nan Sailas mei Yennu ki yiin yanii ki piakɔ, ki dansarkɔɔleeb na ji gbiin.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Li taakpaak ni ki tiŋ jek bonchiann ki ŋak dansarik na fiakir, ki tammɔi loot, ki jarit nan baana na yabit yommii na kur nii nan bi taa ni, ki baa baa.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Li yoo na ki dansarguurɔ na fiir gɔɔn ni, ki la yommii diit tammɔi na loot yaa yaa, ki u mi a yommii maŋ kur nyiie, ki u nɔɔt u jukbanjiak a wun kpi u mɔŋ.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Ki Pɔɔl tian sanpaapowa a, “Daa tee a mɔŋ daŋi, kimaan ti kur be.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Ŋanne ki guurɔ na yaa bin turɔ muu, ŋaan faar kɔɔ yommii diiuk maŋ ni, ki gbaan ki jekir Pɔɔl nan Sailas tɔɔnn,
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 ki tan fiir nyinnib, ŋaan boib a, “Chanbaanba, n saa teen nlee ki la tinnu?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ki bi jiin a, “Teent ti Yomdaanɔ Yiisa yada, ki a ŋaateeb n mun teenɔ yada, ki i saa la tinnu,”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 ŋaan pak ti Yomdaanɔ barŋanii na ki tur ŋɔɔ nan u ŋaateeb kura.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Li nyiɔk na, ki u jiib ki wuur bi fiat na. Li poorpoe ki bi wur ŋɔɔ nan u ŋaateeb na kur Yennu nyunwuru.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Ki u bia jii Pɔɔl nan Sailas ki kɔɔ namm u ŋaak ni, ki saa turib jeet ki bi dii. Ŋɔɔ nan u ŋaateeb ji mɔk parpeenn ki li saa yakir, kimaan baa teen Yennu yada ki kpint teen Yiisaweira na paak.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Li din yent sanyiɔko, ki Rom teeb barbuura na tun lanjimanba dansarguurɔ na boor a bin yetɔ a, “Ŋaan jab maŋ ki bii saa.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Ki dansarguurɔ na bet Pɔɔl a, “Barbuura na tun lanjimanba a n te ki fin nan Sailas n nyi. Li paak, ii nyi man kii saa nan laafia.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Ki Pɔɔl jiant bet lanjimanba na a, “Bi daa ki bu ti buuti, ŋaan won boot lanbann niwor ni, ŋaan ki ti lek tee binba ki Rom teeb chabit bi yaak nae, ki i barbuura bia won jiit ki lut dansarik ni, ki mɔtana ki bi ji loon bin bɔr ŋaati-i? Waa! Ŋann kan teeni. Ŋaant barbuura maŋ n baar bi mɔŋ ki tan nyinnit.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Ki lanjimanba na ŋmat ki saa bet barbuura maŋ Pɔɔl nba pak linba.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Li paak, ki bi baar Pɔɔl nan Sailas peŋ, ki tan teemm gafara, ŋaan nyinnib dansarik na ni, ki barimm a bin lek nyi bi doo ni.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Ki Pɔɔl nan Sailas seet leŋ, ki saan kɔɔ Lidia ŋaak. Ki Yiisaweira tan baar; ki bi pak Yiisa maan ki chee bi para, ŋaan yaat.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.