Atos 13
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Yennu sɔkiniinba siab nan wanntesiab din be Yiisaweira na ni Antiok. Ŋamme din tee Banabas nan Simeonn (wunba ki bi yiu Jabɔŋ na), nan Lusius, wunba nyii Sairene na, nan Manaenn (wunba ki bi din lakin wubii ŋɔɔ nan kpanbar Herod na), nan Sɔɔl.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Dasiar ki bi daa be ki jiantir ti Yomdaanɔ ki lor mɔi, ki Yennu Seyeeŋ tan betib a, “Nyint Banabas nan Sɔɔl, ki bin tun toonn nba ki n yiimm a bii tun na.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Ki bi lor mɔi ki miar Yennu, ki yii nii bi paak ŋaan te ki bi saan.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Yoo nba ki Yennu Seyeeŋ tun Banabas nan Sɔɔl a bin saan tun u toonn na, ki bi sik Selusia ki kɔɔ ŋaruŋ, ki saa baar Salamis nba be Saiprus tiŋ ni na,
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 ki nyii ŋaruŋ na ni, ki saan Juu teeb Yenjiantu diit ni, ki mɔɔntir Yennu maan ki teemm. Ki Jɔɔnn Mak tee bi kpaakir ki be namm.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Li poorpoe ki bi nyii Salamis, ki gar tiŋ maŋ doi kur ni, ki saa baar Pafos. Leŋe ki bi din la nyɔkdaanɔ, ki u sann tee Bajiisus, ki u tee Juu nirɔ nba kpann a u tee Yennu sɔkiniie.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 U din be Saiprus tiŋ yudaanɔ boore; ki yudaanɔ maŋ sann tee Sejius Pɔɔlus; u din tee yandaanɔe, ki din yiin Banabas nan Sɔɔl a bin tan pak Yennu maan ki wun gbat.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Ŋaan ki nyɔkdaanɔ maŋ, wunba sann tee Elimas, Griik maan ni na, ki sakibi, ki koor a wun tia yudaanɔ maŋ ki u daa tee Yiisa yada.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Ŋanne ki Yennu Seyeeŋ fiir Sɔɔl ni, wunba sann bia tee Pɔɔl na ni, ki u got nyɔkdaanɔ na sirrr,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 ki tan yetɔ a, “Fin nibiiuk nba gbee nan kpinkpannii na. Fine tee Sintaanii bik, ki bia tee toonŋana kur dataak. Fin ŋarin, yoo kur a jikit Yennu barmɔnii ki kpintir faake.
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Tɔn, Yennu saa sikin nuu a paak ki a jɔɔn ki kan la yentu ki lin yann.” Li taakpaak ni, ki wunn nba bɔn baa u ninbina ni, ki u ji somm turin, ki loon sɔɔ n datɔ.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Ki yudaanɔ na nba la linba teen na, ki u teen Yiisaweirɔ, kimaan linba ki u bann ki jiin ti Yomdaanɔ po na yaar litɔ bonchiann.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Li poorpoe jik ki Pɔɔl nan u weinanleeb kɔɔ ŋaruŋ, ki nyii Pafos ki saan Pega nba be Pamfilia yent ni na. Leŋe ki Jɔɔnn Mak nyikib ŋaan ŋmat saan Jerusalem.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ki bi nyii Pega, ki tɔɔt baar Antiok nba be Pisidia yent ni na. Ki foon daar ki bi saan kɔɔ Yenjiantu diiuk ni ki kar,
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 ki la ki bi karin Moses sennu ni nan Yennu sɔkiniinba sɔbu ni. Ki Yenjiantu diiuk maŋ ni saakab yetib a bin yet Pɔɔl nan Banabas a, “Ti naa waas, li-i tee ki i mɔk labaŋann nbaie ki saa pakiti, yin pak.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Ki Pɔɔl fiir set ki donn nuu ŋaan piin paku a:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Timm Israel teeb, Yennu din gann ti yeejamme ki te ki bi yabit bonchiann, yoo nba ki bi daa din tee saamm ki be Ijipt tiŋ ni na; ki ŋɔɔ Yennu jii u paŋ ki nyinnib leŋ.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Ki baa din be muuk ni binpiinna na, ki u goriib.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Li poorpo ki u biir nibooru munlore nba be Keenann tiŋ ni na, ŋaan te ki u mɔŋ niib Israel teeb yent tiŋ maŋ.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Linba na kur din tun bina kobii ŋanna nan piinŋmu sinsuuk nie.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Li poorpo, bi bia din tan boi Yennu a wun turib bat. Ŋanne ki Yennu gann Sɔɔl, a wuu tee bi bat. U din tee Kis bijae, Benjaminn booru ni nirɔ, ki dii naan maŋ bina piinna.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Ki Yennu tan liat u naan na, ŋaan dinn Defid a wuu tee bi bat jik. Nnae ki Yennu din pak Defid po a ‘N la nan Defid nba tee Jese bik na mantik gboo n numm, kimaan u saa tun linba kur ki n loona.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 “Jɔɔ na yaaboona nie ki Yennu nyinn ti Tinntɔɔ Yiisa, a wun tinn Israel teeb, nan waa din senn mɔsonn biaŋinba na.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Ŋaan Jɔɔnn-e din dɔŋ baaru ki mɔɔntir teen Israel teeb kura a bin nyik biit tumu, ki wun wurib Yennu nyunwuru.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 U toonn nba ji din tan gbent na, ki u boib a ‘I dukii a n tee ŋmee? N ki tee Yennu Niganntɔɔ Masia na kaa. Gotir man, ŋɔɔe yaa wun tan baar n poorpo, ki n ki ŋan nan ki n pit u taasaati.’ ”
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Ŋanne ki Pɔɔl bia yet a, “N naa waas, yimm nba tee Abraham yaaboona, nan i kur nba be nna ki jiantir Yennu na, maan nba ki Yennu turit ki li want tinnu maŋ po na tee ti yare.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Niib nba be Jerusalem, nan bi yudamm na, din ki mi nan nirɔ nba nae tee Yennu Niganntɔɔ, ki bia ki bann Yennu sɔkiniinba maan nba ki bi tuu karin foon daar kur na paaki; ŋaan baa din pak biirɔ na, bi din gbeen Yennu sɔkiniinba maan maŋa.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Bi din ki la u biit nba tee linba nan bin kpiu, ŋaan lek bia yaa Pailat n kpiu.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Baa din tun Yiisa linba kur ki gbenn, nan Yennu gbouŋ nba want biaŋinba na, ki bi kpaatɔ dapunpunn na paak, ki sikinɔ ki piiu kaauk ni;
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 ŋaan ki Yennu fiinɔ kuun ni.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Ki binba din tɔk nanɔ ki nyii Galilii ki lin tee-e ki tan baar Jerusalem na, ji din laatɔ daa bonchiann, waa din fiir na. Li paak ki bi ji tee u siara damm mɔtana, ki teen niib.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 — ausente —
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Ki bia jenna, Yennu din yet a u saa fiin Yiisa kuun ni, ki u ji daa mi kpenni, ŋaan yetɔ a:
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Ki bia jenna, gbouŋ na siarpo, Defid din yet Yennu a:
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Tɔn, Defid din tun linba ki Yennu wannɔ ki gbenn; li poorpoe ki u kpo, ki bi piiu, u yeejamm kaauk ni, ki u gbanant bat.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Ŋaan Yennu din fiin Yiisa kuun niwa, ki ŋɔɔ yaa gbanant ki bati.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 — ausente —
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 — ausente —
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 “Li paak, soot i mɔŋ man, ki daa te ki Yennu sɔkiniinba nba din yet linba na n diini. Nnae ki Yennu din yet a:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 ‘Gotir man, yimm garuk damm na,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Baa gbenn lakinu yoo nba, ki Pɔɔl nan Banabas nyii Yenjiantu diiuk na ni, ki niib na barimm a bin teen paaru ki daan jen foon daar nba baat na, ki tan wannib labaar maŋ ki pukin.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Boorganu bonchiann nba din lebit bi jiantu ki waa Juu teeb jiantu na, nan Juu teeb bonchiann ji din waa Pɔɔl nan Banabas. Ki bi piak namm ki kpaamm a, “Ii kpaŋii dia nna man, kii waa Yennu ki yabir la Yennu ninbatinu.”
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Ki foon daleer nba baar, li din biar waaminnae nan doo na ni sɔɔ kur n baar ki gbat Yennu maan.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Juu teeb nba din la nibur tikir na, ki bi fiin punponn, ki piak biir Pɔɔl wannu, ki bia sukiiɔ.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Ŋaan ki Pɔɔl nan Banabas lek bia yeen nan parcheenn a, “Li daan kpaa talase ki ti sint pak Yennu maan ki tur yimm Juu teeb. Ŋaan yaa yêt maan maŋ, ki bia dukin nan i ki ŋan nan yin la manfoor nba kaa gbennu na, li paake te ki ti nyikiti, ŋaan saa binba ki tee Juu teeb na boor,
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 kimaan Yennu turit mɔb, nan laa sɔb u gbouŋ ni ki yet Yiisa Masia a:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Tɔn, binba ki tee Juu teeb maŋ nba din gbat nna, ki bi ji mɔk parpeenn, ki piak dont Yennu maan. Ki binba ki Yennu gannib a bin la manfoor nba kaa gbennu na teen Yiisa Masia yada.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Ki Yennu maan maŋ yat tiŋ na lokir kur po.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Li yoo na ki Juu teeb na fiin Antiok yudamm, nan poojaana nba tee yentinna wutoa, ki bi jak Pɔɔl nan Banabas mukisuk, ki ber nyinnib bi yent ni.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Ki toomiinba na ji yet a, “Ti nii nan ti taae na,” ŋaan yaat saan Ikonium.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Ki Yiisaweira nba biar Antiok na gbee nan Yennu Seyeeŋ nan parpeenn.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.