Apocalipse 6
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Li poorpo ki n la Pegann na tabit yiit ŋanlore na yenn, ki n gbat bonfoa banna na yenɔ kunkɔr, ki li tee nan satianii na ki yiin a “Baat.”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Ki n got ki la taanpeeŋ, ki wunba jakɔ na dia tadaauk, ki bi turɔ naan fokirik, ki u nyii, ki tee paŋ daanɔ, a wun kɔn nyann bonsiar kur.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Ki Pegann na bia tabit yiit nba pukin ŋanlee na, ki n gbat bonfoor nba pukin banlee na kunkɔr, ki u yiin a “Baat.”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ŋanne ki n la taanmɔŋ nyii ki set, ki bi tur wunba jakɔ na yaak, a wun nyinn parmaasir tingbouŋ na ni, ki te ki niib-ii kpi bi leeb; ki bi bia kubinɔ jukbanjagbeŋir.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ki Pegann maŋ bia tabit yiit nba pukin ŋantaa na, ki n bia gbat ki bonfoor nba pukin bantaa na yiin a “Baat.” Ki n bia la ki taanbɔŋ see leŋ, ki wunba jakɔ na dia linba ki bi bikii bona na u nuu ni.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Ki n gbat fuut, ki li tee nan kunkɔr na, ki nyii bonfoa banna na ni, ki yeen a, “Boroboro dii ŋmanbaŋ tee daar paauko, ki karwanta ŋmanbaŋ muntaa mun tee daar paauk; a ŋaan daa te ki kpan tiinii nan daan tiinii na namii.”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ki Pegann na tabit yiit nba pukin ŋanna na; ki n gbat kunkɔr nyii bonfoor nba pukin banna na boor, ki yiin a “Baat.”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Ŋanne ki n la taanpeenwuwur, ki wunba jakɔ na sann tee Kuun; ki kpeentiŋ mun waa u poor; ki Yennu turib yiikoo a bin kpi tingbouŋ na niib bɔkitu munna yenn, a bin kpib tɔbii ni nan kon nan yiarii, ki bia te tingbouŋ na bonkobibiit n kpib.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Ki Pegann na bia tabit yiit nba pukin ŋanŋmu na, ki n la binba ki niib din kpiib kimaan baa din dia Yennu maan, nan barŋanii nba ki bi din mɔk na paak, ki bi be binbintir na nyakir ni,
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 ki yikin sanpaapo ki yeen a, “Ti Yomdaanɔ Yennu, fin nba tee popeendaanɔ ki bia tee barmɔnii daanɔ, li saa yukir nleewa ki a tan bu tingbouŋ na niib buut ki dat bi tuba, baa kpiit na paaki?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Ŋanne ki bi tur bi kur liatfopeenii, ŋaan yetib a “Ii foi waan kii guu yoo nba ki bi tan saa kpi i toontunleeb nan i naa waas ki gbenn, nan baa din kpii-i biaŋinba na.”
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Ki n la Pegann na tabit yiit nba pukin ŋanloob na; ki tiŋ jek bonchiann, ki yonnu bɔnn chimm, ki ŋmaarik mun mɔnn nan sɔn na.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Ki ŋmaabira nyii sanpaapo ki baa tiŋ ni, nan wouŋ nba tuu nik kinkaŋ, ki u lɔɔna n baa biaŋinba na.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Ki sanpaak pɔbin pɔbin nan gbanpɔɔbir na ki bot, ki kunkona nan gbingbana kur chat chat siaminba ki li tuu be na.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Ŋanne ki tingbouŋ na kpanbara, nan nijaana, nan lanjimanba yudamm, nan nitarinyika, nan pandamm, nan sɔɔ kur, binba tee daaba, nan binba yen bi mɔŋ, ki bi kur chiar ki kɔɔ tanfiat nan wontii, jɔɔt ni,
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 ki yeen a jɔfɔkit nan tana na n baa bi paak, ki wunba kar naangbouŋ paak na daa laatib, ki tin nyi Pegann na wutoor ni,
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 kimaan wunba kar naangbouŋ paak na nan Pegann na wutoor dagbeŋir daar maŋ baara, ki sɔɔ kaa ki saa set bi wutoor maŋ tɔɔnni.
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.