Apocalipse 14
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NAA
1 Ki n yirintu maŋ ni ki n bia gokit ki la Pegann na, ki u see kunkonn nba ki bi yir Sayɔnn na paak, ki niib tuskobik nan tuspiinna nan tusaa ŋanna, binba mɔk u sann nan u Baa sann bi yugbia paak, ki bi lakin see nanɔ.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Ki n gbat ki kunkɔr nyii Yendɔuŋ ni, ki fu nan sutik ni nyun na, ki bia naan satiangbeŋa nba tuu tian biaŋinba na, ki bia naan bafaara nba tuu faa biat, ki li mɔ biaŋinba na.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Ki niib tuskobik, nan tuspiinna, nan tusaa ŋanna maŋ see naangbouŋ, nan bonfoa banna na, nan saakab na tɔɔnn po, ki yiin yanpaaŋ nba ki sɔɔ ki fit tumii, see niib nba ki Yennu gannib tingbouŋ na ŋaateeb ni ki tinnib na kuukɔɔ.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Ŋamme tee jab nba dia bi mɔŋ fanu ki ki kɔɔn poobi, ki ki mi dɔɔ nan poo gbaa; ŋamme bia waa Pegann na ki saa siaminba kur ki u saa; ŋamme tee binba ki Yennu gannib nisaarii sinsuuk ni, a bin teen sinsinn niib nba ki ŋɔɔ Yennu nan Pegann na gaarib.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Faak bia ki nyi bi mɔi ni; bi tee popeendamme.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Ki n bia la malakasɔɔ, ki u yuuk sanpaapo ki dia barŋanii nba be mɔkmɔk nan mɔkmɔk, ki mɔɔntir ki teen tingbouŋ na teeb: nibooru kur, nan maaru kur, nan mabooru kur, nan yent kur niib nba be tingbouŋ na ni;
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 ki u yet nan kunkɔsaakar a “Ii tiin Yennu kii biaki dontir u sann, kimaan yoo nba ki u saa bu niib buut na baara; ii jiantir ŋɔɔ Yennu nba din nan sanpaak, nan tingbouŋ, nan mɔkgbeŋa, nan nyuntona kur na.”
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Ki malaka nba pukin banlee na wei, ki yet a, “Dogbeŋir Babilonn na baawa, u din te ki nibooru kur tun chonchonsin, li paak ki Yennu wutoor doo.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Ki malaka nba pukin bantaa na wei, ki yet nan kunkɔsaakar a “Wunba kur jiantir muuk ni bonkobuk na nan u ninnauŋ na, ki mɔk bi dɔk u yugbiar paak, koo u nuu ni,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 li daanɔ saa la Yennu wutoor nba tee nan dapaarin nba ki u kpaar daŋmanbaŋ ni na. Li daanɔ bia tan saa la biak, muu nba di nan sarwuuta na ni, Yennu malakanba nan Pegann na tɔɔnn po.
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Ki bi mukisuk muu maŋ munyuut saa do sanpaapo mɔkmɔk nan mɔkmɔk; bi bia kan la foon yonnu ni ki boi nyiɔku. Ŋamme tee binba jiantir muuk ni bonkobuk na nan u ninnauŋ, ki mɔk u dɔk nba tee u sann bi paak na.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Li paak, li ŋan ki Yennu niib nba sak u mɔmaan ki teen Yiisa yada na-ii mɔk gbankur.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Ki n bia gbat kunkɔr nyii Yendɔuŋ ni ki yeen a man sɔb maan na a “Laa nyii mɔtana ki saa, parpeenn be damm nba kpo ti Yomdaanɔ sɔnu ni na paak.” Ki Yennu Seyeeŋ na sak a “Mamɔmm, bi saa la foon bi toongbeŋa paak, kimaan bi toona nyɔɔt nae waab.”
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Ki n bia gokit ki la sanpagbounpeeuŋ, ki sɔɔ kar li paak ki naan nisaarik bik, ki yir salima fokirik, ki dia gɔtuk nba di u nuu ni.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ki malakasɔɔ nyii Yenjiantu diiuk ni, ki yeen nan kunkɔsaakar, ki teen wunba kar sanpagbouŋ paak na a “Jiin a gɔtuk na ki jaan tingbouŋ na, kimaan jaanu maŋ yooe na, li kur beera.”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Ki wunba kar sanpagbouŋ paak na jii u gɔtuk maŋ, ki jaan tingbouŋ na.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Ki malakasɔɔ mun nyii Yenjiantu diiuk nba be Yendɔuŋ ni na, ki dia gɔtuk nba di.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Li yoo ki malaka nba tee muu saakɔɔ na nyii binbintir na boor, ki yeen nan kunkɔsaakar, ki teen malaka nba dia gɔtuk nba di na a “Jiin a gɔtuk na ki pɔɔr tingbouŋ na tilɔɔna na, kimaan lɔɔna maŋ kur mɔnna.”
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Ki malaka na jii u gɔtuk na, ki pɔɔr tingbouŋ na tilɔɔna, ki jii lɔɔna maŋ, ki teen gbiouk nba ki bi ŋmakii lɔɔna li ni na. Gbiouk na tee Yennu wutogbeŋir nyinne.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Ki bi ŋmakir lɔɔna na doo na kpiŋ, ki sɔn nyii siaminba ki bi ŋmakii lɔɔna na ki tan pubir, ki li fɔkint saan nan maar kobiinlee nawa, ki li sumiiu saa baar taabatii ŋanŋmuwa.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.