2 Samuel 2

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Linba na poor poe ki Defid boi Yennu a, “N saan Juda doi na yenn ni-i?”
1 Sucedeu depois disto que Davi consultou ao Senhor, dizendo: Subirei a alguma das cidades de Judá? Respondeu-lhe o Senhor: Sobe. Ainda perguntou Davi: Para onde subirei? Respondeu o Senhor: Para Hebrom.
2 Tɔn, ki Defid fiir nan u poob banlee na, Ahinoam, wunba nyii Jesreel na, nan Abigail, ki u mun nyii Kamel ki tee Nabal pakɔɔk.
2 Subiu, pois, Davi para lá, e também as suas duas mulheres, Ainoã, a jizreelita, e Abigail, que fora mulher de Nabal, e carmelita.
3 Defid bia din jii jab nba be nanɔ na nan bi ŋaateeb, ki bi saan kar Hebronn nan li digbanbis ni.
3 Davi fez subir também os homens que estavam com ele, cada um com sua família; e habitaram nas cidades de Hebrom.
4 Tɔn, ki Juda teeb baar Hebronn ki tan dinn Defid naan, ki u tee Juda teeb kpanbar.
4 Então vieram os homens de Judá, e ali ungiram Davi rei sobre a casa de Judá. Depois informaram a Davi, dizendo: Foram os homens de Jabes-Gileade que sepultaram a Saul.
5 ki u tun toomii ki bi saan Jabes niib na boor, Gilead yent ni, ki saa yet a, “Yennu n teen piisin i paak nan yaa wann i baakir nan i kpanbar Sɔɔl ki piiu na.
5 Pelo que Davi enviou mensageiros aos homens de Jabes-Gileade, a dizer-lhes: Benditos do Senhor sejais vós, que fizestes tal benevolência, sepultando a Saul, vosso senhor!
6 Mɔtana, Yennu n ji tinii ninbaauk, ki dia-i nan burchint, ki n mun saa dia-i fanu, kimaan yaa tun linba na paak.
6 Agora, pois, o Senhor use convosco de benevolência e fidelidade; e eu também vos retribuirei esse bem que fizestes.
7 Sɔɔl nba tee i chanbaa na kpowa, ki Juda teeb dinnin naan, a mii tee bi kpanbar, li paak, ii wakii ki chee i para.”
7 Esforcem-se, pois, agora as vossas mãos, e sede homens valorosos; porque Saul, vosso senhor, é morto, e a casa de Judá me ungiu por seu rei.
8 Sɔɔl kunkɔnkɔnna saakɔɔ nba tee Abner, ki tee Ner bija na, jii Sɔɔl bija Isbosef ki chiar lɔɔr Jɔɔdann mɔkir, ki saan Mahanaim.
8 Ora, Abner, filho de Ner, chefe do exército de Saul, tomou a Is-Bosete, filho de Saul, e o fez passar a Maanaim,
9 Leŋe ki Abner saa dinn Isbosef naan, ki u tee Gilead yent ni nan Aser yent ni nan Jesreel yent ni nan Efraim yent ni nan Benjaminn yent ni nan Israel teleeb kur kpanbar.
9 e o constituiu rei sobre Gileade, sobre os asuritas, sobre Jizreel, sobre Efraim, sobre Benjamim e sobre todo o Israel.
10 U din tee bina piinnae ki dii Israel naan ki diab bina ŋanlee.
10 Quarenta anos tinha Is-Bosete, filho de Saul, quando começou a reinar sobre Israel, e reinou dois anos, A casa de Judá, porém, seguia a Davi.
11 ki u din kar Hebronn doo ni, ki dia Juda teeb bina ŋanlore nan bonjinn.
11 E foi o tempo que Davi reinou em Hebrom, sobre a casa de Judá, sete anos e seis meses.
12 Ki Abner nan bat Isbosef saakab nyii Mahanaim ki saan Gibeonn doo ni,
12 Depois Abner, filho de Ner, com os servos de Is-Bosete, filho de Saul, saiu de Maanaim para Gibeão.
13 ki Joab, wunba naa tee Seruya na, nan Defid saakaleeb, took Abner nan u jab gbeeuk boor. Leŋe ki yemm kar gbeeuk na chianu ki leeb kar bɔkleer.
13 Saíram também Joabe, filho de Zeruia, e os servos de Davi, e se encontraram com eles perto do tanque de Gibeão; e pararam uns de um lado do tanque, e os outros do outro lado.
14 Ki Abner yet Joab a, “Ŋaant ki tin nyinn naasinyemm, ki bin jii jatiat ki kɔn ti numm ni na.”
14 Então disse Abner a Joabe: Levantem-se os mancebos, e se batam diante de nós. Respondeu Joabe: Levantem-se.
15 Ki bi fiimm ki gann jab piik nan banlee, ki bi see Benjaminn nan Isbosef taar ni, ki gann piik nan banlee, ki bi see Defid taar ni.
15 Levantaram-se, pois, e passaram, em número de doze por Benjamim e por Is-Bosete, filho de Saul, e doze dos servos de Davi.
16 Ki jɔɔ kur took u lɔɔ, ki saat bi jukbanjai ki ŋmuu leeb loka ni ki saar saar, ki bi niib piinlee nan banna lakin baa ki kpo. Li paak, bi yi leŋ Jukbanjai Tiŋe, ki li be Gibeonn doo ni.
16 E cada um lançou mão da cabeça de seu contendor, e meteu-lhe a espada pela ilharga; assim caíram juntos; pelo que se chamou àquele lugar, que está junto a Gibeão, Helcate-Hazurim.
17 Li yoo na ki kunkɔnjaann fiir leŋ maŋ, ki Defid jab nyann Abner nan Israel jab na.
17 Seguiu-se naquele dia uma crua peleja; e Abner e os homens de Israel foram derrotados diante dos servos de Davi.
18 Seruya bonjai bantaa din be leŋ, ki tee Joab nan Abisai na Asahel. Asahel din fit tiin ki gar kɔɔk,
18 Ora, estavam ali os três filhos de Zeruia: Joabe, Abisai, e Asael; e Asael era ligeiro de pés, como as gazelas do campo.
19 ki u din chiar ki wei ber Abner, ki saa perɔ.
19 Perseguiu, pois, Asael a Abner, seguindo-o sem se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
20 Ki Abner jiant ki got, ŋaan yet a, “Fin Asahel-e na-a?”
20 Nisso Abner, olhando para trás, perguntou: És tu Asael? Respondeu ele: Sou eu.
21 Ki Abner yetɔ a, “Nyikin ki daa waan, ŋmatir wei kunkɔnkɔnna na yenɔ, ki fat waa dia linba na.” Ŋaan Asahel bia lek waau.
21 Ao que lhe disse Abner: Desvia-te para a direita, ou para a esquerda, e lança mão de um dos mancebos, e toma os seus despojos. Asael, porém , não quis desviar-se de seguí-lo.
22 Ki Abner ŋamm yetɔ a, “Nyikimin weiu. Bee ki a mukisin a min kpiani? Nlee ki n saa fit took a ninja Joab-i?”
22 Então Abner tornou a dizer a Asael: Desvia-te de detrás de mim; porque hei de ferir-te e dar contigo em terra? e como levantaria eu o meu rosto diante de Joabe, teu irmão?
23 Ŋaan ki Asahel ki nyikii. Tɔn, ki Abner tan ŋmuu kpann u poor paak, ki kpann na saar Asahel poor, ki nyii poor po, ki u baa kpo, ki binba kur baar waa dɔɔ sian na set, ki biar see leŋ.
23 Todavia ele recusou desviar-se; pelo que Abner o feriu com o conto da lança pelo ventre, de modo que a lança lhe saiu por detrás; e ele caiu ali, e morreu naquele mesmo lugar. E sucedeu que, todos os que chegavam ao lugar onde Asael caíra morto, paravam.
24 Ki Joab nan Abisai wei ber Abner, ki daajoouk ki bi tan baar Ama kunkonn, ki li be Gia yondopo, ki be Gibeonn kunkoouk sɔnu po.
24 Mas Joabe e Abisai perseguiram a Abner; e pôs-se o sol ao chegarem eles ao outeiro de Amá, que está diante de Giá, junto ao caminho do deserto de Gibeão.
25 Ki Benjaminn jab taan leeb ki set lint Abner, kunkonn na yur paak.
25 E os filhos de Benjamim se ajuntaram atrás de Abner e, formando-se num batalhão, puseram-se no cume dum outeiro.
26 Ki Abner yiin Joab ki yet a, “Ti sii fit kɔn mɔkmɔk nan mɔkmɔka-a? A ki la nan li joontu tan kii mɔk siar see parbiire-e? Ti tee ninjanne. Bia yooe ki a tan saa gɔɔr a jab na ki bin nyik ti weiu?”
26 Então Abner gritou a Joabe, e disse: Devorará a espada para sempre? não sabes que por fim haverá amargura? até quando te demorarás em ordenar ao povo que deixe de perseguir a seus irmãos?
27 Ki Joab jiin a, “N por Yennu nba fo na, li-i bonni kii tee a paki kaa, n jab na bo saa wei ki beriie halii nan wonn sanyiɔk ni.”
27 Respondeu Joabe: Vive Deus, que, se não tivesses falado, só amanhã cedo teria o povo cessado, cada um, de perseguir a seu irmão.
28 Ki Joab ji peb naatunn ki li tee nyinn, ki want u jab a bin nyik Israel jab weiu, ki kɔnn na gbenn.
28 Então Joabe tocou a buzina, e todo o povo parou; e não perseguiram mais a Israel, e tampouco pelejaram mais.
29 Ki Abner nan u jab na somm Jɔɔdann mɔkir baauk ni li daar nyiɔk kur, ki poot Jɔɔdann mɔkir, ki somm li daar sanyiɔk ni kur, ki ŋmat jen Mahanaim.
29 E caminharam Abner e os seus homens toda aquela noite pela Arabá; e, passando o Jordão, caminharam por todo o Bitrom, e vieram a Maanaim.
30 Joab nba nyik Israel jab weiu yoo nba, ki u taan u jab kur ki kamm, ki la nan jab piik nan banyia kaa, ki pukin Asahel.
30 Voltou, pois, Joabe de seguir a Abner; e quando ajuntou todo o povo, faltavam dos servos de Davi dezenove homens, e Asael.
31 Defid jab din kpii Benjaminn booru ni jab nba ki Abner diab na kobii ŋantaa nan piinloob.
31 Mas os servos de Davi tinham ferido dentre os de Benjamim, e dentre os homens de Abner, a trezentos e sessenta homens, de tal maneira que morreram.
32 Ki Joab nan u jab na jii Asahel gbanant ki pii, u baanba kaat nba be Betlehem na, ki somm li daar nyiɔk, ki li tan yentir ki bi baar Hebronn doo ni.
32 E levantaram a Asael, e o sepultaram no sepulcro de seu pai, que estava em Belém. E Joabe e seus homens caminharam toda aquela noite, e amanheceu-lhes o dia em Hebrom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.