2 Samuel 24

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yennu wutoor din doo Israel teeb paak sakyenn ni, ki u te Defid daamiib. Yennu din yet Defid a, “Saant kan Israel teeb nan Juda teeb.”
1 A cólera do Senhor se inflamou novamente contra Israel e excitou Davi contra eles, dizendo-lhe: Vai recensear Israel e Judá.
2 Tɔn, ki Defid yet Joab, wunba tee kunkɔnkɔnna saakɔɔ na a, “Jiin a kunkɔnkɔnna saakab na, ki lin namm Israel tiŋ kur po, laa nyii gaŋ po ki saa tuu diitu po, ki kan kunkɔnkɔnna na. N loon man bann baa tee biaŋinbae.”
2 Disse, pois, o rei a Joab e aos chefes do exército que estavam com ele: Percorrei todas as tribos de Israel, desde Dã até Bersabéia, e recenseai o povo, de maneira que eu saiba o seu número.
3 Ki Joab yet Defid a, “Chanbaa, ŋaant ki a Yomdaanɔ Yennu n te ki Israel teeb n pɔt taar kobik ki gar baa tee biaŋinba mɔtana, faa daa be a manfoor ni na. Chanbaa, bee ki a loon ki a kan nikanti?”
3 Joab disse ao rei: Que o Senhor, teu Deus, multiplique o povo cem vezes mais do que agora, aos olhos do rei, meu senhor. Mas que pretende o rei, meu senhor, com isso?
4 Ŋaan ki kpanbar Defid te Joab nan u kunkɔnkɔnna saakab na sak u mɔb. Ki bi nyii u boor, ki saan a bin kan Israel teeb nba tee kunkɔnkɔnna na.
4 A ordem do rei, no entanto, prevaleceu sobre a opinião de Joab e dos chefes do exército. Eles deixaram o rei e foram fazer o recenseamento do povo de Israel.
5 Bi din poot Jɔɔdann mɔkir ki chaan bi kaaŋ Aroer niidiitu po, ki li be baauk na sinsuuk ni, ki tee Gaad yent, ki nyii leŋ ki saan niigaŋ po ki saa baar Jaser,
5 Passaram o Jordão e começaram por Aroer e a cidade situada no meio do vale, indo em seguida por Gad até Jaser.
6 ki bia saan Gilead, ki tɔɔt baar Kades, Hef booru yent ni. Bi bia din saan Dann, ki nyii Dann, ki ji saan yonbaa po ki jiin Sidonn po.
6 Foram depois a Galaad e à terra dos hiteus, em Cades, e chegaram até Dã. Dali se dirigiram para Sidon.
7 Bi bia din saan doo nba ki bi maa lintir ki li tee Taya nae, ki bia saan Hif booru doi nan Keenann booru doi kur, ki tan joont baar Beerseba, ki li be Juda niidiitu po.
7 Atingiram a fortaleza de Tiro e passaram em todas as cidades dos heveus e dos cananeus, chegando até o Negeb de Judá, em Bersabéia.
8 Bi din jii ŋmaarii ŋanyia nan daapiinlee-e ki lin digbana na kur po, ki ŋmat jen Jerusalem.
8 Percorreram assim toda a terra e voltaram a Jerusalém ao cabo de nove meses e vinte dias.
9 Joab din jen ki tan wann kpanbar maŋ binba jaŋ nan bin saan tɔb. Ki Israel booru ni tee jab tusaa kobii ŋanniin, ki Juda booru ni mun tee jab tusaa kobii ŋanŋmu.
9 Joab entregou ao rei o resultado do recenseamento do povo: havia em Israel oitocentos mil homens de guerra, que manejavam a espada; e, em Judá, quinhentos mil homens.
10 Ŋaan Defid nba din kan niib na ki gbenn yoo nba, u par din biire, ki u yet Yennu a, “Yennu, n biir nan maa tun linba nawa. Nyikin n biit ki chabin. N tun jatiiwa.”
10 Depois que foi recenseado o povo, Davi sentiu remorsos e disse ao Senhor: Cometi um grande pecado, fazendo isso. Mas agora apagai, ó Senhor, a culpa de vosso servo, porque procedi nesciamente.
11 — ausente —
11 Levantando-se Davi no dia seguinte, a palavra do Senhor foi dirigida ao profeta Gad, o vidente de Davi, nestes termos:
12 — ausente —
12 Vai dizer a Davi: Assim fala o Senhor: Proponho-te três coisas: - escolhe uma delas, e eu ta infligirei.
13 ki Gaad saan u boor ki saa wannɔ linba ki Yennu yetɔ, ki boi Defid a, “A loon ki kome n baa a tiŋ ni bina ŋantaa, koo a loon ki a datai n wei bera ki a chiar ki nyikib ŋmaarii ŋantaa, koo a loon yiarbiiuko n baa a tiŋ ni daaŋantaa? Mɔtana, dukint li po, ki turin gatu, ki man fit ŋmat wann Yennu.”
13 Gad veio ter com Davi e referiu-lhe estas palavras ajuntando: Preferes que venham sobre a tua terra sete anos de fome, ou que fujas durante três meses diante de teus inimigos que te perseguirão, ou que a peste assole a tua terra durante três dias? Reflete, pois, e vê o que devo responder a quem me enviou.
14 Ki Defid yet Gaad a, “Barmɔnii, n be daamii nie. N ki loon niib n dat n tubiri. Ŋaant Yennu mɔŋe n dat n tubir, kimaan u mɔk ninbatinu.”
14 Davi respondeu a Gad: Estou em grande angústia. É melhor cairmos nas mãos do Senhor, cuja misericórdia é grande, do que cair nas mãos dos homens! E Davi escolheu a peste.
15 Ŋanne ki Yennu te yiarbiiuk baa Israel teeb paak, li daar sanyiɔk ni ki tan tuu yoo nba ki ŋɔɔ Yennu senn na. Ki Israel teeb tusaa piinlore kpo, laa nyii gaŋ po, ki tan tuu diitu po.
15 Mandou, pois, o Senhor a peste a Israel, desde a manhã daquele dia até o prazo marcado. Ora, foi nos dias da colheita do trigo que o flagelo começou no povo, e morreram setenta mil homens da população, desde Dã até Bersabéia.
16 Yennu malaka nba din tant u nuu a wun biir Jerusalem yoo nba, ki ninbaauk soor Yennu nan waa daar niib na tuba na, ki u yet malaka nba kpi niib na a, “Nyikin, nna jaŋa.” Malaka na din be Jebus nirɔ nba ki bi yiu Arauna na jarik nie.
16 a E o Senhor enviou um anjo sobre Jerusalém para destruí-la.
17 Yoo nba ki Defid la malaka nba kpi niib na, ki u yet Yennu a, “Mine tee daanɔ nba biira, mine tun ki kpet. Tatimm na biir bee? A dat min nan n ŋaateeb tuba.”
17 Vendo Davi o anjo que feria o povo, disse ao Senhor: Vede, Senhor: fui eu que pequei; eu é que sou o culpado! Esse pequeno rebanho, porém, que fez ele? Que a tua mão se abata sobre mim e sobre a minha família! O Senhor arrependeu-se então de ter mandado aquele flagelo e disse ao anjo que exterminava o povo: Basta! Retira agora a tua mão. O anjo do Senhor se encontrava junto à eira de Ornã, o jebuseu.
18 Li daar maŋe ki Gaad saan Defid boor ki saa yetɔ a, “Saant Arauna jarik ni ki saa maa maruŋ binbintir leŋ ki tur Yennu.”
18 Gad veio ter com Davi naquele dia e disse-lhe: Sobe e levanta um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 Defid din gaar Yennu wannu nba ki Gaad betɔ na, ki fiir saan.
19 Davi subiu, segundo a palavra de Gad, intérprete da ordem do Senhor.
20 Arauna din got ki la kpanbar Defid nan u saakab baat u boor, ki u baa fabin tiŋ ni, Defid tɔɔnn,
20 Ornã, que estava debulhando o trigo, viu aproximar-se dele o rei com a sua comitiva. Adiantou-se e prostrou-se por terra diante do rei,
21 ŋaan boi a, “Chanbaa, bee paake ki a baat n boori?”
21 dizendo: Por que vem o rei, meu senhor, à casa de seu servo? Para comprar a tua eira, disse Davi, e aqui construir um altar ao Senhor, a fim de que o flagelo cesse de devorar o povo.
22 Ki Arauna yet Defid a, “Chanbaa, yentir tiŋ na, ki mann maruŋ ki tur Yennu nan faa loon biaŋinba. Naajai nba ki a saa joob muu ki mann maruŋ binbintir paake na, yɔkit nan diboolanbanae na ki a jii joo muu.”
22 Ornã disse a Davi: Tome-a, pois, o meu senhor e rei, e faça o que lhe parecer bom! Aqui tens os bois para o holocausto, e o carro e o jugo dos bois para lenha.
23 Arauna din jii li kur ki tur kpanbar Defid ŋaan yetɔ a, “A Yomdaanɔ Yennu n gaar a maruŋ.”
23 O servo de meu senhor e rei, dá-lhe tudo. E Ornã ajuntou: Que o Senhor, teu Deus, te seja propício!
24 Ki kpanbar na yetɔ a, “Aaii, n saa pa bona maŋ paaka. N kan jii linba ki n ki pa li paak ki tur n Yomdaanɔ Yennu, ki li tee maruŋu,” ŋaan daa jarik nan naajai na, salimpeenkuna piinŋmu,
24 Não assim, disse o rei; mas pagar-te-ei o seu justo valor. Não oferecerei ao Senhor, meu Deus, holocaustos que não me tenham custado nada. E Davi comprou a eira e os bois por cinqüenta siclos de prata.
25 ki maa binbintir leŋ ki tur Yennu, ki mann maruŋ, ki li tee mujoonu Yenpiinii nan weinanleeb Yenpiinii, binbintir na paak. Ki Yennu gaar u miaru, ki yiarbiiuk nba kpi Israel teeb na gbenn.
25 Levantou ali um altar ao Senhor, e ofereceu sobre ele holocaustos e sacrifícios pacíficos. O Senhor compadeceu-se da terra, e cessou o flagelo que assolava Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.