2 Samuel 18
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ
1 Kpanbar Defid din taan u jab boyennkɔɔ ni, ki bɔkitib tusir tusir nan kobik kobik, ki nyinn kunkɔnkɔnna saakab, ki bi ŋmakitirib.
1 E Davi enumerou o povo que estava com ele, e colocou capitães de milhares e capitães de centúrias sobre eles.
2 U din bɔkitib koonn muntaae, a bin saan faa tɔb, ki te Joab ŋmakitir koonyenn, ki Joab naa bik Abisai, ki u bia tee Seruya bija na ŋmakitir koonleer na, ki Itai, wunba tee Gaaf booru ni nirɔ na ŋmakitir koonleer mun. Kpanbar Defid din yet kunkɔnkɔnna na nan u saa tɔk saan namm.
2 E Davi enviou uma terça parte do povo sob a mão de Joabe, e uma terça parte sob a mão de Abisai, o filho de Zeruia, o irmão de Joabe, e uma terça parte sob a mão de Itai, o geteu. E o rei disse ao povo: Certamente eu mesmo sairei também contigo.
3 Ki jab na yet a, “A kan tɔk saan nanti. Li-i taŋi paakit ki ti ŋmat chiari, datai na baka kii be ti po. Bi-i lekii fit kpii ti bɔkiri, ŋaan bi baka kii be. Fin kɔɔe ki bi mantik loon bin kpi. Fin kpanbar kɔɔ chee ti tusaa piik. Li bo sii ŋan ki fin biar doo ni, kii teent sommir.”
3 O povo, porém, respondeu: Tu não sairás; porquanto se fugirmos para longe, eles não se importarão conosco; nem se a metade de nós morrer, eles se importarão conosco; mas agora tu vales dez mil de nós; portanto, agora, é melhor que da cidade tu possas nos oferecer socorro.
4 Ki kpanbar na jiin a, “N saa tun biaŋinba ki i dukin li ŋane.” U yet nnae ŋaan saan set doo na yaŋir boor, ki jab na nyi koonn koonn, li tusir tusir nan kobik kobik.
4 E o rei disse a eles: O que vos parecer melhor, farei. E o rei se pôs de pé junto ao portão da cidade, e todo o povo saiu às centenas e aos milhares.
5 Kpanbar na din tur Joab nan Abisai nan Itai mɔb a, “N yaa paak, ii mi ki yin tur n bik Absalom daŋ.” Kunkɔnkɔnna na kur din gbat Defid nba beer kunkɔnkɔnna saakab maan nawa.
5 E o rei ordenou a Joabe e a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai gentilmente os moços, por minha causa, igualmente com Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu a todos os capitães ordens acerca de Absalão.
6 Defid kunkɔnkɔnna na din nyii saan muuk nie, ki saa kɔn nan Israel teeb, Efraim muuk ni.
6 Assim, o povo saiu para o campo contra Israel; e a batalha foi no bosque de Efraim;
7 Defid jab din nyann Israel kunkɔnkɔnna na, ki Israel jab tusaa piinlee kpo li daar.
7 onde o povo de Israel foi morto diante dos servos de Davi, e ali houve um grande massacre naquele dia de vinte mil homens.
8 Tɔb na din yat tiŋ na kur poe, ki jab bonchiann kpo muuk ni ki chee binba ki bi kpiib tɔb na ni.
8 Porque a batalha foi dali espalhada sobre a face de todo o país; e o bosque devorou mais pessoas naquele dia do que devorou a espada.
9 Li yoo maŋe ki Absalom tookit Defid jab na siab, ki jak bontaamm, ki bontaamm na nba yaa wun gar tijakper nyakir, ki Absalom yut lɔk tiik na yiinii, ki bontaamm na saan, ŋaan ki Absalom biar jɔɔn sanpaapo.
9 E Absalão encontrou os servos de Davi. E Absalão montou em uma mula, e a mula seguiu por baixo dos ramos espessos de um grande carvalho, e a sua cabeça ficou presa no carvalho, e ele ficou pendurado entre o céu e a terra; e a mula que estava debaixo dele se foi.
10 Ki Defid jab na yenɔ lau, ki saan wann Joab a, “Chanbaa, n la Absalom, ki u jɔɔn tijakper lɔŋ ni.”
10 E um certo homem viu isto, e contou a Joabe, e disse: Eis que vi Absalão pendurado em um carvalho.
11 Ki Joab jiin a, “A-i bonni lau, bee teen ki a ki kpiiu li boori. N mɔŋe bo saa tura salinkuna piik nan tɔb faarɔ gbann.”
11 E Joabe disse ao homem que lhe contou: E, eis que tu o viste, por que não o feriste ali, trazendo-lhe abaixo? E eu te teria dado dez shekels de prata, e um cinto.
12 Ki jɔɔ na jiin a, “A lekii bonni saa turin salinkuna tusir, ŋaan n bo kan jii n nuu ki sii kpanbar bik na. Ti kura bo gbat kpanbar nba bo yeen fin nan Abisai nan Itai biaŋinbawa, nan u yaa paak, sɔɔ daa tee u bija Absalom daŋi.
12 E o homem disse a Joabe: Mesmo que eu recebesse mil shekels de prata em minha mão, nem assim estenderia a minha mão contra o filho do rei; porque ouvimos quando o rei ordenou a ti, e Abisai e Itai, dizendo: Acautelai-vos para que ninguém toque no jovem Absalão.
13 Mi-i bonni yêt kpanbar mɔb ŋaan kpii Absalom, kpanbar na bo tan saa gbata, kimaan u gbia bont kur, ki a bo kan fit pak ki sommimi.”
13 Do contrário eu teria operado falsidade contra a minha própria vida; porque não há questão oculta do rei, e tu mesmo terias te lançado contra mim.
14 Ki Joab yet a, “N ki yaa man biir yoo bonchiann nana ni,” ŋaan jii kpana ŋantaa ki saan ŋmuu Absalom parbiir, yoo nba ki u daa fo ki jɔɔn tijakper paak na.
14 Então, disse Joabe: Não posso esperar mais aqui contigo. E ele tomou três dardos em sua mão, e atravessou com eles o coração de Absalão, enquanto ele estava ainda vivo no meio do carvalho.
15 Ki Joab kunkɔnkɔnna piik lint Absalom, ki ŋmuu kpiiu.
15 E dez moços que carregavam a armadura de Joabe se posicionaram em volta e feriram Absalão, e o mataram.
16 Ki Joab ji peb naatunn ki gɔɔr tɔb na, ki u kunkɔnkɔnna na nyik Israel teeb weiu, ŋaan ŋmat jen u boor.
16 E Joabe soprou a trombeta, e o povo retornou da perseguição a Israel; porque Joabe conteve o povo.
17 Bi din jii Absalom gbanant ki lu bootsunsuŋ nba be muuk na nie, ki piin tanjagbent u paak, ki Israel teeb na kur chiar kun bi ŋei ni.
17 E tomaram Absalão, e o lançaram em uma grande vala no bosque, e puseram uma pilha mui grande de pedras sobre ele; e todo o Israel fugiu, cada qual para a sua tenda.
18 Absalom nba daa din be u manfoor ni yoo nba na, u din maa joonfoouk ki senn kpanbara baauk ni, ki li tian u sann, kimaan u din ki mɔk bik ki u sii see u sann ni. Li paak ki u din pur joonn maŋ ki gaan nan u sann, ki bi bia daa yir Absalom Tiaru nan dinna.
18 Ora, em vida, Absalão havia tomado e erguido para si uma coluna, a qual está no vale do rei; porquanto ele dizia: Não tenho filho para guardar a lembrança do meu nome; e ele chamou a coluna segundo o seu próprio nome; e ela se chama até este dia Lugar de Absalão.
19 Li taakpaak ni ki Ahimaas, wunba tee Sadok bija na, yet Joab a, “Ŋaant ki man chiar nan labamann na, ki saa wann kpanbar nan Yennu nyinnɔ u datai nuu niŋa.”
19 Então, disse Aimaás, o filho de Zadoque: Deixa-me, agora, correr, e levar as novas ao rei, como o SENHOR o vingou dos seus inimigos.
20 Ki Joab yetɔ a, “Li ki tee fin kaa saa saan nan labaar na dinna. A tan saa saan nan labaganne dasiar, ŋaan li ki tee dinna kaa, kimaan kpanbar bik kpowa,”
20 E Joabe disse a ele: Tu não levarás novas neste dia, mas levarás as novas noutro dia; mas neste dia não levarás nova alguma, porque o filho do rei está morto.
21 ŋaan tun u ŋaatoontunnɔ, wunba tee Itiopia nirɔ na a, “Ii saa ki wann kpanbar faa la linba.” Ki toontunnɔ na gbaan tiŋ ni nan baakir, ŋaan fiir chiar saan.
21 Então, disse Joabe a Cusi: Vai e conta ao rei o que viste. E Cusi se curvou diante de Joabe, e correu.
22 Ki Sadok bija Ahimaas yet Joab a, “Li-i lekii tee biaŋinba, n baka kaa nan linba saa baari, chanbaa, ŋaant ki man saan nan labaar na ki saa wann kpanbar.”
22 Então, disse Aimaás, filho de Zadoque, uma vez mais a Joabe: Porém, rogo-te, seja como for, deixa-me também correr após o cuxita. E Joabe disse: Por que correrás tu, filho meu, sabendo que não tens pronta nova alguma?
23 Ki Ahimaas bia ŋamm yet a, “Li-i lekii tee biaŋinba, ŋaan n loon ki min saane.”
23 Porém, seja como for, disse ele: Deixa-me correr. E ele lhe disse: Corre. Então, Aimaás correu pelo caminho da planície e ultrapassou Cusi.
24 Defid din kar doo na nanyer po tammɔb, nan nɔɔk ni tammɔb sinsuuk nie, ki guura na yenɔ doo ditɔɔtii na yur paak, ki saa set tammɔb na yur paak. Waa got nanyer po, ki u la jasɔɔ tiin ki baat, u kuukɔɔ.
24 E Davi estava sentado entre os dois portões; e o guarda subiu até a parte superior acima do portão, que ia até a parede, e ergueu os seus olhos, e olhou, e eis que um homem corria solitário.
25 Ki u tant ki yet kpanbar waa la linba. Ki kpanbar na yet a, “Li-i tee niyenɔ kɔɔie, u baat nan labamanne.” Ki nantatinnɔ na tiin ki baat.
25 E o guarda gritou, e disse ao rei. E o rei disse: Se ele estiver sozinho, há novas na sua boca. E ele chegou depressa, e se aproximou.
26 Ki guurɔ na bia la jalɔɔ ki u tiin baat u kuukɔɔ, ki u yet tammɔguurɔ na a, “Gotirii, jalɔɔe tiin u kuukɔɔ ki baat na.”
26 E o guarda viu outro homem correndo; e o guarda chamou o porteiro, e disse: Eis outro homem correndo sozinho. E o rei disse: Ele também traz novas.
27 Ki guurɔ na yet a, “Sinsinn yɔɔ na tiin nan Ahimaas nae.”
27 E o guarda disse: Parece-me que o correr do primeiro é como o correr de Aimaás, o filho de Zadoque. E o rei disse: Ele é um homem bom, e vem com boas novas.
28 Ki Ahimaas baar kpanbar na boor, ki baa fabin tiŋ ni, u tɔɔnn, ki foontɔ, ŋaan yet a, “Pakin a Yomdaanɔ Yennu wunba te ki a nyann jab nba baar nan mɔyêtuk a naangbouŋ paak na.”
28 E Aimaás chamou, e disse ao rei: Tudo está bem. E ele caiu em terra sobre a sua face diante do rei, e disse: Bendito seja o SENHOR teu Deus, o qual entregou os homens que levantaram a sua mão contra o meu senhor, o rei.
29 Ki kpanbar na boi a, “Li man n bija Absalom-ii?”
29 E o rei disse: Está seguro o jovem Absalão? E Aimaás respondeu: Quando Joabe enviou o servo do rei, e a mim, o teu servo, vi um grande tumulto, mas não sabia o que era.
30 Ki kpanbar na betɔ a, “Ii saa ki set nna po.” Ki u saan set li po.
30 E o rei disse a ele: Vira-te para o lado, e põe-te de pé ali. E ele virou-se para o lado, e ficou parado.
31 Ŋanne ki Itiopia jɔɔ na baar ki tan yet kpanbar a, “Chanbaa, n mɔk labamanne ki yaa n wanna. Dinna, Yennu te ki a nyann binba kur yêt a mɔb nawa.”
31 E, eis que Cusi veio; e disse Cusi: Novas, meu senhor, o rei; pois o SENHOR te vingou neste dia de todos os homens que se levantaram contra ti.
32 Ki kpanbar na boi a, “Li man n bija Absalom-ii?”
32 E o rei disse a Cusi: Está seguro o jovem Absalão? E Cusi respondeu: Os inimigos do meu senhor, o rei, e todos os que se levantam contra ti para te machucar, e sejam como aquele jovem está.
33 Ki kpanbar na gbanu jek, ki u fiir doo diiuk nba be tammɔb na yur paak, ki saa bui. Waa do yoo nba nae ki u yeen a, “N bija, n bija Absalom. N bija Absalom, mi-i bonni gaar a paak ki kpo, ŋaan ki a be, li bo sii sɔ. N bija Absalom, n bija.”
33 E o rei ficou mui comovido, e subiu à câmara acima do portão, e chorou; e enquanto subia, assim ele disse: Ó meu filho Absalão! Meu filho, meu filho Absalão! Quisesse Deus, eu teria morrido por ti, ó Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.