2 Samuel 17
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Li din ki weie, ki Ahitofel bet Absalom a, “Ŋaant ki min gann jab tusaa piik nan ŋanlee ki bin wei ber Defid, nyiɔk na.
1 Depois Aitofel disse a Absalão: — Deixe-me escolher doze mil homens, e eu sairei esta noite para perseguir Davi.
2 Yoo nba ki u bak ki baŋ na, man ji lekɔ. U sii jekir nan jaŋmaanii, ki u niib na kur saa chiar ki nyikɔ, ki man kpi ŋɔɔ kpanbar kuukɔɔ,
2 Eu o atacarei enquanto ele está cansado e desanimado. Ele ficará com medo, e todos os seus homens fugirão. Então matarei somente o rei
3 ŋaan baar nan u jab na kur ki tan tura, nan pooyookir nba tuu jen u sɔrɔ boor biaŋinba na. Jɔɔ nba ki a kpaanɔ na, wu-u kpo, ŋanne saa te niib na kur n jen, ki bia kan la daŋi.”
3 e trarei de volta todos os homens dele para o senhor, como uma esposa que volta para o seu marido. Já que o senhor quer matar somente um homem, o resto do povo será deixado em paz.
4 Linba na din tee nan kpaanŋanii nae ki tur Absalom nan Israel saakab kur.
4 Absalão achou que esse conselho era bom, e todos os líderes israelitas também acharam.
5 Ki Absalom yet a, “Yiint Husai ki wun baar mɔtana, ki tin gbiint waa saa betit linba.”
5 Aí Absalão disse: — Chamem agora Husai, e vamos ouvir o que ele tem a dizer.
6 Husai nba baar yoo nba, ki Absalom yetɔ a, “Ahitofel nba turit kpaanii nbae na, ti tun waa yet biaŋinba na amii ti nyiki. A wannit taa saa teen biaŋinba.”
6 Quando Husai chegou, Absalão disse: — O conselho que Aitofel nos deu é este; devemos segui-lo? Se não, diga você o que devemos fazer.
7 Ki Husai jiin a, “Ahitofel nba tur kpaanii nba na ki ŋani.
7 Husai respondeu: — Desta vez o conselho de Aitofel não é bom.
8 A mi nan a baa Defid nan u jab tee kunkɔnkɔncheenae ki ton nan naamuuk nba ki bi tuu soor u bik na. A baa tee kunkɔnkɔnnɔ nba sube, u kan sak ki lakin dɔɔr nan u jab nyiɔku.
8 O senhor sabe que o seu pai Davi e os seus homens são lutadores valentes e que eles estão furiosos como uma ursa na floresta, de quem roubaram os filhotes. O seu pai é um soldado experiente e durante a noite ele não fica com os seus soldados.
9 Mɔtana gbaa, li pasiar u laa wontu ni, koo u bɔr siar po na. Li-i tee ki ŋɔɔ Defid lek a jab sinsinn, wunba kur saa gbat saa yet nan bi nyannawa,
9 Agora mesmo ele deve estar escondido numa caverna ou em algum outro lugar. Logo que Davi atacar os seus soldados, todos os que ouvirem falar a respeito disso dirão que os soldados de Absalão foram derrotados.
10 ki li saa te kunkɔnkɔnna nba mɔk para nan yanbɔra na, jaŋmaanii n soorib, kimaan Israel teeb kur mi nan a baa tee kunkɔnkɔnjaanne, ki u jab na bia mɔk para.
10 Então até os soldados mais corajosos, mesmo aqueles que são ferozes como leões, ficarão com medo. Pois todos em Israel sabem que o seu pai é um grande soldado e que os homens que estão com ele são lutadores valentes.
11 N kpaanii tee nnae: A yiin Israel teeb kur nba be lokir kur po, ki bi yabint tee nan tanbiinii na, ki taamm bɔyennkɔɔ, ki a mɔŋ n jiib ki saan namm tɔb,
11 O meu conselho é que o senhor reúna, de uma ponta a outra do país, todos os israelitas, tantos quantos são os grãos de areia da praia do mar, e que o senhor mesmo os guie na batalha.
12 ki saa wor Defid siaminba kur ki ti lau, ki u kan banni, ki ŋɔɔ koo u jasɔɔ kan biar ki mɔk manfoori.
12 Onde quer que Davi estiver, nós o encontraremos antes mesmo que ele saiba o que está acontecendo. Assim nem ele nem nenhum dos seus homens escaparão.
13 Ki li-i tee ki u chiar ki kɔɔ doo ni, ti niib na kur saa jii ŋmiite ki dat doo na sikin baauk ni, ki tanyennkɔɔ gbaa kan tenn kunkonn na paaki.”
13 Se ele fugir para dentro de alguma cidade construída num morro, todo o nosso povo trará cordas, arrasará a cidade e não deixará nem uma pedra lá em cima.
14 Ki Absalom nan Israel niib na kur yet a, “Husai kpaanii nae ŋan ki gar Ahitofel yar,” kimaan Yennu-e din te ki bi yêt Ahitofel kpaanii na, a lin biir Absalom.
14 Aí Absalão e todos os israelitas disseram: — O conselho de Husai é melhor do que o de Aitofel. O
15 Tɔn, ki Husai wann mannteeb Sadok nan Abiatar kpaanii nba ki ŋɔɔ Husai tur Absalom nan Israel saakab, nan kpaanii nba ki Ahitofel din turib.
15 Então Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o conselho que tinha dado a Absalão e aos líderes israelitas e também o conselho que Aitofel tinha dado.
16 Ki Husai ŋamm yet a, “Kakitir man yian ki saan wann Defid ki u daa dɔɔ Jɔɔdann mɔkir nna na pootir nyiɔk na, ŋaan poot yiama ki lin te ki bi daa so ŋɔɔ nan u jab ki kpibi.”
16 E disse: — Agora mandem depressa uma mensagem a Davi dizendo a ele que não passe a noite nos caminhos do deserto. Que Davi atravesse o rio Jordão imediatamente para que ele e os seus homens não sejam todos destruídos!
17 Ki Jonatann, wunba tee Abiatar bija na, nan Ahimaas nba mun tee Sadok bija na bɔr ki guu En Rogel nyuntona boor, ki li be Jerusalem doo kpiŋ, kimaan bi din jee nan niib na sii laatib ki bi kɔɔ Jerusalem. Daabpooke din tuu saan ki wannib maan, ki bin mun saan ki wann kpanbar Defid.
17 Jônatas e Aimaás estavam esperando perto da fonte de Rogel porque não queriam se arriscar a serem vistos entrando na cidade. Uma empregada ia lá de vez em quando e informava sobre o que estava acontecendo; então eles iam contar ao rei Davi.
18 Ŋaan dasiare ki bonjabik nna tan lab, ki saan wann Absalom. Ki Jonatann nan Ahimaas kakit yian ki saan bɔr jasɔɔ nna ŋaak, ki li be Bahurim. Ki jɔɔ maŋ mɔk bunbunn, ki li be dindouŋ sinsuuk ni, ki bi sik li ni.
18 Mas dessa vez um rapaz os viu e contou a Absalão. Então Jônatas e Aimaás foram depressa para a casa de um certo homem, na cidade de Baurim. Havia um poço perto da casa, e eles entraram dentro dele.
19 Ki jɔɔ na ŋaapoo jii bont ki bakin bunbunn na, ŋaan denn jeet li paak, ki sɔɔ ki fit bann nan bi be li ni.
19 A esposa do homem pegou uma coberta, estendeu sobre a boca do poço e em cima dela espalhou cereais socados para que ninguém pudesse perceber nada.
20 Ki Absalom kunkɔnkɔnna na baar ŋaak na ni ki boi poo na a, “Ahimaas nan Jonatann be lia?”
20 Os oficiais de Absalão chegaram lá e perguntaram à mulher: — Onde estão Aimaás e Jônatas? — Eles atravessaram o rio! — respondeu ela. Aí os homens os procuraram, mas não conseguiram achar; então voltaram para Jerusalém.
21 Jab na yaatewa, ki Ahimaas nan Jonatann nyii bunbunn na ni, ki saan pak kpanbar Defid labaar na ki wannɔ biaŋinba ki Ahitofel lor u paak, ki yet a, “Teent yian ki lɔɔr mɔkir na.”
21 Depois que eles foram embora, Aimaás e Jônatas saíram do poço e foram avisar o rei Davi. Contaram o que Aitofel tinha planejado contra ele e disseram: — Atravesse o rio depressa!
22 Ŋanne ki Defid nan u jab na piin ki pootir mɔkir na, ki li tan yentir sanyiɔk ni na, ki sɔɔ bi kur poot gbenna.
22 Então Davi e os seus homens começaram a atravessar o rio Jordão e, ao nascer do dia, todos eles já haviam atravessado.
23 Ahitofel nba tan bann nan bi ki gaan u kpaanii yoo nba na, ki u jii u boŋ ki jak kun u doo ni, ki saa chakit ŋaak chakita, ŋaan jɔnn u mɔŋ ki kpo, ki bi piiu u baanba kaat ni.
23 Quando Aitofel viu que o seu conselho não tinha sido seguido, arreou o seu jumento e voltou para a sua cidade. E, depois de pôr os seus negócios em ordem, enforcou-se. E foi sepultado no túmulo do seu pai.
24 Yoo nba ki Absalom nan Israel jab kur poot Jɔɔdann mɔkir na, ki sɔɔ Defid baar kɔɔ Mahanaim doo niwa.
24 Quando Absalão e os seus soldados atravessaram o rio Jordão, Davi já havia chegado à cidade de Maanaim.
25 Absalom din nyinn Amasa-e ki sennɔ Joab seenu ni, ki u tee kunkɔnkɔnna saakɔɔ. Amasa din tee Jeter bijae, ki u tee Ismael booru ni nirɔ, ŋaan kɔɔn Abigail, ki u tee Nahas bipoo. Ki Abigail niipoo tee Seruya, ki Seruya tee Joab naa.
25 Absalão tinha colocado Amasa no comando do seu exército, no lugar de Joabe. Amasa era filho de um homem chamado Itra, o ismaelita; a mãe dele era Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, a mãe de Joabe.
26 Absalom nan u jab din chaan bi kaaŋ Gilead yent nie.
26 Absalão e os israelitas acamparam na terra de Gileade.
27 Yoo nba ki Defid din baar Mahanaim na, ki Nahas bija Sobi tookɔ. Sobi din nyii Raba doo nba be Amonn yent ni nae. Ki Amiel bija Makir nba nyii Lodebar, nan Barsilai ki u mun nyii Rogelim, ki li be Gilead yent ni na, mun bia din tookɔ.
27 Quando Davi chegou a Maanaim, encontrou-se com Sobi, filho de Naás, da cidade de Rabá, em Amom; com Maquir, filho de Amiel, da cidade de Lo-Debar; e com Barzilai, que era da cidade de Rogelim, em Gileade. Eles levaram bacias, vasilhas de barro, camas e também alimentos para Davi e os seus homens. Levaram também trigo, cevada , farinha, feijão, grãos torrados, ervilhas, mel, queijo, coalhada e algumas ovelhas. Eles sabiam que, no deserto Davi, e os seus homens ficariam com fome, com sede e cansados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.