2 Samuel 16
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA
1 Defid nba somm kunkonn na paak waan, ki u took Siba, wunba tee Mefibosef toontunnɔ na, ki u dia bonii, ki bi jii boroboro kuna kobii ŋanlee, nan tilɔɔnkoonsɔkita kobik, nan tilɔɔnsɔkitlia kobik, nan tilɔɔna daan ki li gbee bujakɔr.
1 Tendo Davi passado um pouco além, dobrando o cimo, eis que lhe saiu ao encontro Ziba, servo de Mefibosete, com dois jumentos albardados e sobre eles duzentos pães, cem cachos de passas, cem frutas de verão e um odre de vinho.
2 Ki kpanbar Defid boiɔ a, “Linba kur ki a dia na, a yaa fan teenir bee?”
2 Perguntou o rei a Ziba: Que pretendes com isto? Respondeu Ziba: Os jumentos são para a casa do rei, para serem montados; o pão e as frutas de verão, para os moços comerem; o vinho, para beberem os cansados no deserto.
3 Ki kpanbar na boiɔ a, “Ki Mefibosef, wunba tee a chanbaa Sɔɔl yaaboonn na be lia?”
3 Então, disse o rei: Onde está, pois, o filho de teu senhor? Respondeu Ziba ao rei: Eis que ficou em Jerusalém, pois disse: Hoje, a casa de Israel me restituirá o reino de meu pai.
4 Ki kpanbar na yet Siba a, “Linba kur tee Mefibosef yar na ji sii tee a yare.”
4 Então, disse o rei a Ziba: Teu é tudo que pertence a Mefibosete. Disse Ziba: Eu me inclino e ache eu mercê diante de ti, ó rei, meu senhor.
5 Kpanbar Defid nba kɔɔ Bahurim doo ni yoo nba, ki jasɔɔ nna tee Sɔɔl naakuuk ni nirɔ, ki bi yiu Simei, ki u tee Gera bija, ki nyii a wun tookɔ. Waa tookit Defid yoo nba ki u ji waantɔ mɔbonbiit,
5 Tendo chegado o rei Davi a Baurim, eis que dali saiu um homem da família da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gera; saiu e ia amaldiçoando.
6 ki jaat Defid nan u saakab tana, ŋaan kunkɔnkɔnna nba guu Defid na lek din be u gaŋ nan diitu po kur.
6 Atirava pedras contra Davi e contra todos os seus servos, ainda que todo o povo e todos os valentes estavam à direita e à esquerda do rei.
7 Simei din waantɔ mɔtonte ki yeen a, “Nyimin nna, nyimin nna, fin nikpiiruk na, sɔn nirɔ na.
7 Amaldiçoando-o, dizia Simei: Fora daqui, fora, homem de sangue, homem de Belial;
8 Yennu-e jiint ki paa-a sɔn nba ki a nyinn Sɔɔl ŋaak ni na, ki bia fat Sɔɔl naan yent ki dia na paak. Yennu jii naan yent maŋ ki tur a bija Absalom-a, u liatawa, kimaan a tee nikpiiruko.”
8 o Senhor te deu, agora, a paga de todo o sangue da casa de Saul, cujo reino usurpaste; o Senhor já o entregou nas mãos de teu filho Absalão; eis-te, agora, na tua desgraça, porque és homem de sangue.
9 Ki Abisai, wunba naa din tee Seruya na, yet kpanbar na a, “Chanbaa, bee ki a te bɔk na waanta mɔtonti, ŋaant ki min baarɔ leŋ ki pot u yur.”
9 Então, Abisai, filho de Zeruia, disse ao rei: Por que amaldiçoaria este cão morto ao rei, meu senhor? Deixa-me passar e lhe tirarei a cabeça.
10 Ki kpanbar na yet Abisai nan u naa bik Joab a, “Li ki tee i toonn kaa. Li-i tee Yennu-ei yaa wuu waantin mɔtont maŋi, ŋmee saa fit boiɔ a bee teen ki u tee nna?”
10 Respondeu o rei: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia? Ora, deixai-o amaldiçoar; pois, se o Senhor lhe disse: Amaldiçoa a Davi, quem diria: Por que assim fizeste?
11 Ki Defid yet Abisai nan u saakab kur a, “N tiɔŋ bike koor a wun nyinn n manfoor, ki bee teen ki li bakitii nan Benjaminn booru ni nirɔ na. Nyikin man, ŋaant ki wuu waantin mɔtont, kimaan Yennu-e yaa wuu tee nna.
11 Disse mais Davi a Abisai e a todos os seus servos: Eis que meu próprio filho procura tirar-me a vida, quanto mais ainda este benjamita? Deixai-o; que amaldiçoe, pois o Senhor lhe ordenou.
12 Li pasiar u sii tee nnae ki Yennu n la n ninbaatir ki teen piisin n paak, ŋaan nyinn mɔtont nba ki n gaan na.”
12 Talvez o Senhor olhará para a minha aflição e o Senhor me pagará com bem a sua maldição deste dia.
13 Tɔn, ki Defid nan u niib bia somm sɔnu na ni, ki Simei bia bɔɔkib kunkonleer na po, ki waant mɔtont, ki jaat tana, ki bia lubin tant bi paak.
13 Prosseguiam, pois, o seu caminho, Davi e os seus homens; também Simei ia ao longo do monte, ao lado dele, caminhando e amaldiçoando, e atirava pedras e terra contra ele.
14 Ki kpanbar nan u niib na kur nba baar Jɔɔdann mɔkir boor yoo nba, ki bi bak, ki ji kar leŋ a bin foi.
14 O rei e todo o povo que ia com ele chegaram exaustos ao Jordão e ali descansaram.
15 Li yoo maŋe ki Absalom nan Israel teeb nba kur be u boor na baar Jerusalem, ki Ahitofel be namm.
15 Absalão, pois, e todo o povo, homens de Israel, vieram a Jerusalém; e, com ele, Aitofel.
16 Defid yɔɔk Husai nba din took Absalom yoo nba, ki u yet sanpaapo a, “Kpanbar na manfoor-ii fɔk, kpanbar na manfoor-ii fɔk.”
16 Tendo-se apresentado Husai, o arquita, amigo de Davi, a Absalão, disse-lhe: Viva o rei, viva o rei!
17 Ki Absalom boiɔ a, “Bee teen ki a ki waa a yɔɔk Defid-i? Bee teen ki a ki be nanɔ?”
17 Porém Absalão disse a Husai: É assim a tua fidelidade para com o teu amigo Davi? Por que não foste com o teu amigo?
18 Ki Husai jiin a, “Nlee ki n saa teen nna? N saa wei daanɔ nba ki Yennu gannɔ, ki niib na gannɔ, ki Israel teeb kur bia gannɔe. Fine ki n sii be nana.
18 Respondeu Husai a Absalão: Não, mas àquele a quem o Senhor elegeu, e todo este povo, e todos os homens de Israel, a ele pertencerei e com ele ficarei.
19 Ki ŋmee ki n saa jiantɔ, li-i kii tee n chanbaa bijai kaa? Maa din tuun ki teen a baa biaŋinba na, nnae ki n sii tuun ki teena mɔtana biak.”
19 Ainda mais, a quem serviria eu? Porventura, não seria diante de seu filho? Como servi diante de teu pai, assim serei diante de ti.
20 Ki Absalom ŋmat jiant Ahitofel paak ki yet a, “Mɔtana, taa ji be nna na, turint kpaanii taa saa teen biaŋinba.”
20 Então, disse Absalão a Aitofel: Dai o vosso conselho sobre o que devemos fazer.
21 Ki Ahitofel yetɔ a, “Saant ki dɔɔ nan a baa poobis nba ki u nyikib a bii guu u ŋaak na, ki li saa te sɔɔ kur n bann Israel tiŋ ni nan a baa tee a dataak, ki bia kpaŋ a poorpojɔɔmu ki bii waa-a.”
21 Disse Aitofel a Absalão: Coabita com as concubinas de teu pai, que deixou para cuidar da casa; e, em ouvindo todo o Israel que te fizeste odioso para com teu pai, animar-se-ão todos os que estão contigo.
22 Li paak ki bi chaan lanbouŋ, ŋaak na yur paak ki tur Absalom. Ki Absalom kɔɔ dɔɔ nan u baa poobis na, Israel teeb kur numm ni.
22 Armaram, pois, para Absalão uma tenda no eirado, e ali, à vista de todo o Israel, ele coabitou com as concubinas de seu pai.
23 Kpaanii nba ki Ahitofel tur bina maŋ ni, bi din gaarire nan li tee Yennu mɔbe, ki Absalom waar nan u baa Defid nba din weir na.
23 O conselho que Aitofel dava, naqueles dias, era como resposta de Deus a uma consulta; tal era o conselho de Aitofel, tanto para Davi como para Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.