2 Samuel 13

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Li poorpo ki Defid bija Amnonn niɔŋ kɔɔ Tamar ni, wunba tee Absalom naa bik ki fan na. Absalom mun din tee Defid bijae.
1 E aconteceu depois disto que, tendo Absalão, filho de Davi, uma irmã formosa, cujo nome era Tamar, Amnom, filho de Davi, amou-a.
2 Amnonn din mantik loon Tamar bonchiann, ki li din tan teenɔ baatuk. Li din paar bonchiann nan wun lau, kimaan Tamar din tee sapaanmunne, ki bi din ki saak ki u tɔkii nan bonjai.
2 E angustiou-se Amnom, até adoecer, por Tamar, sua irmã, porque era virgem; e parecia aos olhos de Amnom dificultoso fazer-lhe coisa alguma.
3 Ŋaan Amnonn din mɔk nasinyɔɔk ki u sann yi Jonadab, ki tee Defid naa bik nba ki bi yiu Sama na bija. Jonadab din tee selinboŋe,
3 Tinha, porém, Amnom um amigo, cujo nome era Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi; e era Jonadabe homem mui sagaz.
4 ki boi Amnonn a, “A tee kpanbar bijae, ki bee teen daar kur ki n laat ki a be parbiir ni? Bee daamiiani?”
4 O qual lhe disse: Por que tu de dia em dia tanto emagreces, sendo filho do rei? Não mo farás saber a mim? Então lhe disse Amnom: Amo a Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Ki Jonadab yetɔ a, “Teent a mɔŋ nan a yiare na, kii dɔɔ gado paak, ki li-i tee ki a baa baar a wun gɔnani fan betɔ a, ‘Chanbaa, ŋaant ki n niipoo Tamar n baar ki dinnin jeet. N loon ki wun baar teen jeŋante n boor, ki mii goriiɔ, ki di u nuu ni.’ ”
5 E Jonadabe lhe disse: Deita-te na tua cama, e finge-te doente; e, quando teu pai te vier visitar, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha, e me dê de comer pão, e prepare a comida diante dos meus olhos, para que eu a veja e coma da sua mão.
6 Tɔn, ki Amnonn teen nan u yiare na, ki kɔɔ dɔɔ gado paak.
6 Deitou-se, pois, Amnom, e fingiu-se doente; e, vindo o rei visitá-lo, disse Amnom, ao rei: Peço-te que minha irmã Tamar venha, e prepare dois bolos diante dos meus olhos, para que eu coma de sua mão.
7 Ki Defid tun toomii Tamar boor, naan ŋaak, ki yetɔ a, “Ii saa a ninja Amnonn boor ki saa teen jeet ki turɔ.”
7 Mandou então Davi à casa, a Tamar, dizendo: Vai à casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe alguma comida.
8 Ki Tamar saan Amnonn ŋaak ki saa lau, ki u dɔɔ gado paak. Ki Tamar jii yon ki lo chinchaa, ki Amnonn goriiɔ.
8 E foi Tamar à casa de Amnom, seu irmão (ele porém estava deitado), e tomou massa, e a amassou, e fez bolos diante dos seus olhos, e cozeu os bolos.
9 Waa lo chinchaa na ki gbenn yoo nba, ki u lotir sipiɔk ni ki jii turɔ a wun ŋman; ki u yêt ŋmamu, ŋaan yet a, “Ŋaant sɔɔ kur n nyi diiuk na ni.” Ki sɔɔ kur nyii.
9 E tomou a frigideira, e os tirou diante dele; porém ele recusou comer. E disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram dele.
10 Ki Amnonn ji yet Tamar a, “Jiin jeet na ki kɔɔ nann n didɔɔtuk ni na, ki min gaar a nuu ni ki di.” Ki Tamar jii jeet nba ki u teen na ki kɔɔ nann u ninja Amnonn diiuk ni.
10 Então disse Amnom a Tamar: Traze a comida ao quarto, e comerei da tua mão. E tomou Tamar os bolos que fizera, e levou-os a Amnom, seu irmão, no quarto.
11 Ŋaan waa kɔɔ ki baar nann u boor yoo nba, ki Amnonn bibɔ, ŋaan yet a, “N niipoo, baat ki n dɔɔ nana.”
11 E chegando-lhos, para que comesse, pegou dela, e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 Ki Tamar jiin a, “Aaii, n yɔɔrɔ, a daa mabin. Li fei toonn ki tee saa tun Israel tingbouŋ na ni. A daa tuun nɔɔntont toonn na.
12 Porém ela lhe disse: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 N saa ban teen nlee ki donn n yur niib niŋi? Ki a mun bia saa di fei bonchiann Israel tiŋ na ni. N barimae, yetir kpanbar, ki u saa sak ki jiin ki turawa.”
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E tu serias como um dos loucos de Israel. Agora, pois, peço-te que fales ao rei, porque não me negará a ti.
14 Ŋaan Amnonn ki gbat turɔ. Amnonn paŋ nba gar Tamar yar na, ki u mabɔ ki fatɔ.
14 Porém ele não quis dar ouvidos à sua voz; antes, sendo mais forte do que ela, a forçou, e se deitou com ela.
15 Li yooe ki Amnonn niɔŋ saat, ki u ji nan Tamar ki li gar waa bo nianɔ biaŋinba sinsinn na, ki yet Tamar a, “Fiit kii nyii.”
15 Depois Amnom sentiu grande aversão por ela, pois maior era o ódio que sentiu por ela do que o amor com que a amara. E disse-lhe Amnom: Levanta-te, e vai-te.
16 Ki Tamar jiin a, “Aaii, fi-i nyinnin nna, li tee bonbilankant ki gar faa tun linba ki turin na.”
16 Então ela lhe disse: Não há razão de me despedires assim; maior seria este mal do que o outro que já me tens feito. Porém não lhe quis dar ouvidos.
17 ki yiin u mɔŋ ŋaatoontunnɔ, ki yetɔ a, “Nyint poo na nna, ŋaan kpar gann.”
17 E chamou a seu moço que o servia, e disse: Ponha fora a esta, e fecha a porta após ela.
18 Ki toontunnɔ na nyinn poo na, ŋaan kpar gann.
18 E trazia ela uma roupa de muitas cores (porque assim se vestiam as filhas virgens dos reis); e seu servo a pôs para fora, e fechou a porta após ela.
19 Tamar din puk tanpent u yur paak, ŋaan pat pat liant nba ki u lia na, ki yir nii ki mɔ saa.
19 Então Tamar tomou cinza sobre a sua cabeça, e a roupa de muitas cores que trazia rasgou; e pôs as mãos sobre a cabeça, e foi andando e clamando.
20 U naa bik Absalom nba lau yoo nba ki u boiɔ a, “N niipoo, Amnonn biirae-e? A daa te ki li daamiia bonchianni, u tee a baa bike, a daa yeen sɔɔ.” Tɔn, ki Tamar ji be u naa bik Absalom ŋaak ni, ki tee soon nna nan parbiir.
20 E Absalão, seu irmão, lhe disse: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora, pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o teu coração por isto. Assim ficou Tamar, e esteve solitária em casa de Absalão seu irmão.
21 Kpanbar Defid nba gbat linba tun na yoo nba, ki u wutoor doo.
21 E, ouvindo o rei Davi todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Ki Absalom par bee Amnonn paak bonchiann nan waa fat u naa bik Tamar ki dɔɔ nanɔ na, ki u kpan ji kan pak nanɔ.
22 Porém Absalão não falou com Amnom, nem mal nem bem; porque Absalão odiava a Amnom, por ter forçado a Tamar sua irmã.
23 Bina ŋanlee poor poe ki Absalom din koor u pei Baal Hasor, ki li kpia Efraim doo. U din poi kpanbar bonjai kur a bii be leŋ.
23 E aconteceu que, passados dois anos inteiros, Absalão tinha tosquiadores em Baal-Hazor, que está junto a Efraim; e convidou Absalão a todos os filhos do rei.
24 U din saan kpanbar Defid boor ki saa betɔ a, “Chanbaa, n poi pekoorue, ki n loon fin nan a saakab-ii be ki di li jaamm.”
24 E foi Absalão ao rei, e disse: Eis que teu servo tem tosquiadores; peço que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Ki kpanbar na jiin a, “Aaii, n bija, ti kur kan fit saan, ti sii tee jikire ki tura.” Ki Absalom ŋamii barin, ki kpanbar na yêt, ŋaan teen piisin u paak.
25 O rei, porém, disse a Absalão: Não, filho meu, não vamos todos juntos, para não te sermos pesados. E instou com ele; porém não quis ir, mas o abençoou.
26 Ki Absalom bia yet a, “Li-i tee ki a kan fit baari, ŋann a te ki n ninja Amnonn n baar.”
26 Então disse Absalão: Quando não, deixa ir conosco Amnom, meu irmão. Porém o rei disse: Para que iria contigo?
27 Ki Absalom ŋamii barin, ki kpanbar na tan te ki Amnonn nan ŋɔɔ kpanbar bonjalei na kur wei saan.
27 E, instando Absalão com ele, deixou ir com ele a Amnom, e a todos os filhos do rei.
28 Ki Absalom yet u ŋaatoontunna na a, “Gbiintir man, ii diitir kii gorii yoo nba ki Amnonn tan saa nyu daan ki lin gaarɔ, mi-i taŋi turi mɔb, yin kpiu. I daa tiin jaŋmaanii. Mine saa gaar li jikir. Ii chee i para, ki daa fɔrii.”
28 E Absalão deu ordem aos seus servos, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre do vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom, então o matareis; não temais: porque porventura não sou eu quem vo-lo ordenei? Esforçai-vos, e sede valentes.
29 Tɔn, ki Absalom ŋaatoontunna na sak ki kpii Amnonn, ki kpanbar bonjai na kur fiir ki jii bi bontaanii ki chiar.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lho havia ordenado. Então todos os filhos do rei se levantaram, e montaram cada um no seu mulo, e fugiram.
30 Bi daa be sɔnu paake ki kun, ki kpanbar gbat nan Absalom kpii ŋɔɔ kpanbar bonjai na kura, a ki bi sɔɔ ki biar.
30 E aconteceu que, estando eles ainda no caminho, chegou a nova a Davi, dizendo-se: Absalão feriu a todos os filhos do rei, e nenhum deles ficou.
31 Ki kpanbar na fiir set ki pat pat u liant nan parbiir, ŋaan baa ki dɔɔ tiŋ ni. Ki toontunna nba be nanɔ na mun bia pat pat bi liant.
31 Então o rei se levantou, e rasgou as suas vestes, e se lançou por terra; da mesma maneira todos os seus servos estavam com vestes rotas.
32 Ŋaan ki Jonadab, wunba tee Defid naa bik Sama bija na yet a, “Chanbaa, bi ki kpii a bonjai na kuri. Amnonn kuukɔɔe kpo. Absalom tun lorime a wun tun linba na, laa nyii yoo nba ki Amnonn bo fat u niipoo Tamar ki dɔɔ nanɔ nawa.
32 Mas Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi, respondeu, e disse: Não diga o meu senhor que mataram a todos os moços filhos do rei, porque só morreu Amnom; porque assim tinha resolvido fazer Absalão, desde o dia em que forçou a Tamar sua irmã.
33 Li paak, a daa tee labaar na yada nan bi kpii a bonjai na kura; Amnonn kuukɔɔe kpo.”
33 Não se lhe ponha, pois, agora no coração do rei meu senhor tal coisa, dizendo: Morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 Ŋaan sɔɔ Absalom chiar yaata.
34 E Absalão fugiu; e o moço que estava de guarda, levantou os seus olhos, e olhou; e eis que muito povo vinha pelo caminho por detrás dele, pelo lado do monte.
35 Ki Jonadab bet kpanbar na a, “A bonjai nae baat na, nan maa wanna biaŋinba na.”
35 Então disse Jonadabe ao rei: Eis aqui vêm os filhos do rei; conforme à palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 U kpan pak gbenne, ki kpanbar Defid bonjai na kɔɔ, ki piin mɔ kpemɔnii. Ki Defid nan u saakab mun mɔ ki fabin.
36 E aconteceu que, como acabou de falar, os filhos do rei vieram, e levantaram a sua voz, e choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 — ausente —
37 Assim Absalão fugiu, e foi a Talmai, filho de Amiur, rei de Gesur. E Davi pranteava por seu filho todos aqueles dias.
38 — ausente —
38 Assim Absalão fugiu, e foi para Gesur; esteve ali três anos.
39 Kpanbar na nba bui fabin u bik Amnonn kuun paak ki u par tan maak yoo nbae, ki u lomm tunn Absalom po.
39 Então tinha o rei Davi saudades de Absalão; porque já se tinha consolado acerca da morte de Amnom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.