2 Reis 6
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVI
1 Dasiar ki Yennu sɔkiniinba nba ki Elaisa tee bi saakɔɔ na pak Elaisa a, “Taa be siaminba na waabita.
1 Os discípulos dos profetas disseram a Eliseu: "Como vês, o lugar onde nos reunimos contigo é pequeno demais para nós.
2 Turint yaak ki tin saan Jɔɔdann mɔkir boor ki saa chɔɔ tiinii ki tan chaan binbeboor kii be.”
2 Por que não vamos ao rio Jordão? Lá cada um de nós poderá cortar um tronco para construirmos ali um lugar de reuniões". Eliseu disse: "Podem ir".
3 Ki bi yenɔ yet a Elaisa n chianib. Ki Elaisa too,
3 Então um deles perguntou: "Não gostarias de ir com os teus servos? " "Sim", ele respondeu.
4 ki bi tɔk saan. Baa baar Jɔɔdann mɔkir boor, ki bi piin toonn.
4 E foi com eles. Foram ao Jordão e começaram a derrubar árvores.
5 Bi yenɔ nba chɔɔn tiik na, ki u pabin tan fokit ki baa nyun ni; ki u yet Elaisa a, “Chanbaa, n saa teen nlee? Li tee pakpentkare.”
5 Quando um deles estava cortando um tronco, o ferro do machado caiu na água. E ele gritou: "Ah, meu senhor, era emprestado! "
6 Ki Elaisa boi a, “Li baa lee?”
6 O homem de Deus perguntou: "Onde caiu? " Quando ele lhe mostrou o lugar, Eliseu cortou um galho e o jogou ali, fazendo o ferro flutuar,
7 Ki u yet a, “Jiin.” Ki jɔɔ na bɔɔn jii.
7 e disse: "Pegue-o". O homem esticou o braço e o pegou.
8 Siria kpanbar din faa tɔb nan Israel jab. U din pak nan u saakab ki gann waa saa teen u kaaŋ sian.
8 Ora, o rei da Síria estava em guerra contra Israel. Depois de deliberar com os seus conselheiros, dizia: "Montarei o meu acampamento em tal lugar".
9 Ŋaan Elaisa din tur Israel kpanbar mɔb ki kpaanɔ a u daa nakii leŋ, kimaan Siria jab na laa muuk nie.
9 Mas o homem de Deus mandava uma mensagem ao rei de Israel: "Evite passar por tal lugar, pois os arameus estão descendo para lá".
10 Ŋanne ki Israel kpanbar kpaan u jab nba be li po na ki bi teen siir. Linba na din tun fuunu munŋaaewa.
10 Assim, o rei de Israel investigava o lugar indicado pelo homem de Deus. Repetidas vezes Eliseu alertou o rei, que tomava as devidas precauções.
11 Siria kpanbar wutoor din doo bonchiann, ki u yiin u saakab ki boib a, “I ni na, ŋmee see Israel kpanbar poorpo?”
11 Isto enfureceu o rei da Síria, que, convocando seus conselheiros, lhes perguntou: "Vocês não me apontarão qual dos nossos está do lado do rei de Israel? "
12 Ki yenɔ yet a, “Chanbaa, ti sɔɔ ki see u poorpo. Yennu sɔkinii Elaisa-e piak Israel kpanbar na linba ki a bɔr pak a diiuk ni gbaa.”
12 Respondeu um dos conselheiros: "Nenhum de nós, majestade. É Eliseu, o profeta que está em Israel, que revela ao rei de Israel até as palavras que tu falas em teu quarto".
13 Ki kpanbar na tur mɔb a bin lon Elaisa, ki wun te bin soorɔ.
13 Ordenou o rei: "Descubram onde ele está, para que eu mande capturá-lo". Quando lhe informaram que o profeta estava em Dotã,
14 ki u tun kunkɔnkɔnna saama nan taanii nan taantorit. Bi din baar doo na ni nyiɔko ki ŋaa loonir.
14 ele enviou para lá uma grande tropa com cavalos e carros de guerra. Eles chegaram de noite e cercaram a cidade.
15 Laa yent sanyapob ni, ki Elaisa toontunnɔ fiir ki nyii, ki la Siria kunkɔnkɔnna nan bi taanii nan taantorit, ki bi ŋaa loon doo nawa. Ki u ŋmat kɔɔ Elaisa boor ki yetɔ a, “Chanbaa, ti kɔɔ biak niwa. Ti saa teen nlee?”
15 O servo do homem de Deus levantou-se bem cedo pela manhã e, quando saía, viu que uma tropa com cavalos e carros de guerra havia cercado a cidade. Então ele exclamou: "Ah, meu senhor! O que faremos? "
16 Ki Elaisa jiin a, “Daa tiin jaŋmaanii. Binba be nante yab ki gar binba be namm na.”
16 O profeta respondeu: "Não tenha medo. Aqueles que estão conosco são mais numerosos do que eles".
17 Ŋanne ki Elaisa miar Yennu a, “Yennu, muntir u ninbina ki ŋaan wun la.” Ki Yennu gat Elaisa miaru, ki u toontunnɔ na gokit got kunkonn na paak ki la ki li gbee nan taanii nan taantorit nba tee muu ki lint Elaisa.
17 E Eliseu orou: "Senhor, abre os olhos dele para que veja". Então o Senhor abriu os olhos do rapaz, que olhou e viu as colinas cheias de cavalos e carros de fogo ao redor de Eliseu.
18 Siria jab nba worib na, ki Elaisa miar Yennu a, “Yennu, a te ki jab na n jɔɔn.” Ki Yennu gat u miaru ki te jab na jɔɔn.
18 Quando os arameus desceram na direção de Eliseu, ele orou ao Senhor: "Fere estes homens de cegueira". Então ele os feriu de cegueira, conforme Eliseu havia pedido.
19 Ki Elaisa saan bi boor ki yetib a, “I tɔk sɔnganue na; doo nba ki i loon na kaa na. Ii waan man, ki man saan nani jɔɔ nba ki i loonɔ na boor,” ki jiib ki saan namm Samaria.
19 Eliseu lhes disse: "Este não é o caminho nem esta é a cidade que procuram. Sigam-me, e eu os levarei ao homem que vocês estão procurando". E os guiou até a cidade de Samaria.
20 Baa kɔɔ doo na ni yoo nba, ki Elaisa miar Yennu a, “Yennu, muntir bi ninbina ki te bin la.” Ki Yennu gat u miaru na, ki munt bi ninbina, ki bi la nan bi be Samaria doo nie.
20 Assim que entraram na cidade, Eliseu disse: "Senhor, abre os olhos destes homens para que possam ver". Então o Senhor abriu-lhes os olhos, e eles viram que estavam dentro de Samaria.
21 Israel kpanbar nba la Siria jab maŋ, ki u boi Elaisa a, “Chanbaa, n kpibi-i? N kpib amii?”
21 Quando o rei de Israel os viu, perguntou a Eliseu: "Devo matá-los, meu pai? Devo matá-los? "
22 Ki u jiin a, “Aaii. Fi-i soor kunkɔnkɔnna tɔb ni gbaa, a kan kpibi. Turimm jeet nan nyun ki bin di ki nyu, ki ŋmat kun bi kpanbar boor.”
22 Ele respondeu: "Não! Costumas matar prisioneiros que capturas com a tua espada e o teu arco? Manda-lhes servir comida e bebida e deixa que voltem ao seu senhor".
23 Ki Israel kpanbar teen jaamm ki turib. Baa dii ki nyuu na ki u kunnib ki tur Siria kpanbar. Laa nyii leŋ, Siria jab ji ki kɔn nan Israel jabi.
23 Então preparou-lhes um grande banquete e, terminando eles de comer e beber, mandou-os de volta para o seu senhor. Assim, as tropas da Síria pararam de invadir o território de Israel.
24 Li poorpowa ki Siria kpanbar Ben-hadad din tan jii u kunkɔnkɔnna kur, a bin kɔn nan Israel jab, ki dɔɔr lint Samaria doo.
24 Algum tempo depois, Ben-Hadade, rei da Síria, mobilizou todo o seu exército e cercou Samaria.
25 Baa dɔɔ guu na paak, ki jeet din pɔɔr doo na ni bonchiann, ki bi kɔi bonyur likbina piinniin, ki nɔɔŋ-naatɔa waaminna tee likbina ŋanŋmu.
25 O cerco durou tanto e causou tamanha fome que uma cabeça de jumento chegou a valer oitenta peças de prata, e uma caneca de esterco de pomba, cinco peças de prata.
26 Ŋanne ki Israel kpanbar somm doo joonjouk paak, ki poosɔɔ yikin a, “Sommitin, chanbaa.”
26 Um dia, quando o rei de Israel inspecionava os muros da cidade, uma mulher gritou para ele: "Socorro, majestade! "
27 Ki u jiin a, “Li-i tee ki Yennu kan somma, n saa tura bee? N mɔk dii, koo daami-i?
27 O rei respondeu: "Se o Senhor não socorrê-la, como poderei ajudá-la? Acaso há trigo na eira ou vinho no lagar? "
28 Bee daamiiani?”
28 Contudo ele perguntou: "Qual é o problema? " Ela respondeu: "Esta mulher me disse: ‘Vamos comer o seu filho hoje, e amanhã comeremos o meu’.
29 Ki ti yakin n bik ki ŋman. Laa yent, ki n pakɔ nan ti ŋman u bik na, ki u jii u bik na ki bɔr.”
29 Então cozinhamos o meu filho e o comemos. No dia seguinte eu disse a ela que era a vez de comermos o seu filho, mas ela o havia escondido".
30 Kpanbar nba gbat nna ki u pat u tiat nan yanyêtuk, ki binba kpia leŋ la ki u lia bɔtoot liatir u tiat tiŋ po.
30 Quando o rei ouviu as palavras da mulher, rasgou as próprias vestes. Como estava sobre os muros, o povo viu que ele estava usando pano de saco por baixo, junto ao corpo.
31 Kpanbar na din pak nan kunkɔpaarir a, “Yonnu-i baa dinna ki n daa ki kpii Elaisa, Yennu n faa kpin.”
31 E ele disse: "Deus me castigue com todo rigor, se a cabeça de Eliseu, filho de Safate, continuar hoje sobre seus ombros! "
32 Li yoo na ki u tun toomu a wun baar nan Elaisa.
32 Ora, Eliseu estava sentado em sua casa, reunido com as autoridades de Israel. O rei havia mandado um mensageiro à sua frente, mas, antes que ele chegasse, Eliseu disse às autoridades: "Aquele assassino mandou alguém para cortar-me a cabeça? Quando o mensageiro chegar, fechem a porta e mantenham-na trancada. Vocês não estão ouvindo os passos do seu senhor que vem atrás dele? "
33 U ki pak gbenn kaawa, ki kpanbar na tiɔŋ dɔkit ki yet a, “Yennu-e baar nan daamii na ti paak. Bee ki n saa guur ki wun tun siari?”
33 Enquanto ainda lhes falava, o mensageiro chegou. Na mesma hora o rei disse: "Esta desgraça vem do Senhor. Por que devo ainda ter esperança no Senhor? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.