2 Reis 5

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Naamann din tee Siria kunkɔnkɔnna saakɔɔe, ki Siria kpanbar teenɔ baakir nan chɔruŋ bonchiann. Yennu din somm Naamann, ki ŋɔɔ nan u kunkɔnkɔnna na laat nyannu. U din tee yudaanjaanne, ŋaan ki ŋaauk be u paak bonchiann.
1 O rei da Síria tinha grande respeito por Naamã, comandante do seu exército, pois, por meio dele, o S enhor tinha dado grandes vitórias à Síria. Mas, embora Naamã fosse um guerreiro valente, sofria de lepra.
2 Ŋamm nan Israel jab din kɔn nan leeb, ki bi soor Israel sapaanbik ki kun nanɔ, ki u teen Naamann ŋaapoo yommik.
2 Naquela época, saqueadores sírios tinham invadido o território de Israel, e entre os cativos havia uma menina que se tornou serva da esposa de Naamã.
3 Dasiar ki yommik na tan yet Naamann ŋaapoo a, “N sunman ki n chanbaa n saan Yennu sɔkinii nba be Samaria na boore. U bo saa te ki u yiaru na n gbenna.”
3 Certo dia, a menina disse à sua senhora: “Como seria bom se meu senhor fosse ver o profeta em Samaria! Ele o curaria da lepra!”.
4 Naamann nba gbat nna, ki u saan yet kpanbar na linba ki sapaanbik na pak.
4 Naamã contou ao rei o que a menina israelita tinha dito.
5 Ki kpanbar na jiin a, “Ii saa Israel kpanbar boor nan gbouŋ na.”
5 Então o rei da Síria lhe respondeu: “Vá visitar o profeta. Eu lhe darei uma carta de apresentação ao rei de Israel”. Naamã partiu levando 350 quilos de prata, 72 quilos de ouro e dez roupas de festa.
6 Gbouŋ nba ki Naamann din dia na sɔb a, “Gbouŋ nae saa wanna nan kunkɔnkɔnna saakɔɔ Naamann-e na. N loon ki fan te ki u ŋaauk na n gbenne.”
6 A carta para o rei de Israel dizia: “Com esta carta apresento meu servo Naamã. Quero que o rei o cure da lepra”.
7 Israel kpanbar nba karin gbouŋ maŋ, ki u pat u tiat nan yanyêtuk, ŋaan pak sanpaapo a, “Nlee ki Siria kpanbar saa dukin nan man te ki jɔɔ na n la laafia? U dukii nan n tee Yennu-e, ki mɔk manfoor nan kuun paŋi-i? Li want nan u loon wun bannin nan kɔnne.”
7 Quando o rei de Israel leu a carta, rasgou as roupas e disse: “Acaso sou Deus, capaz de dar ou de tirar a vida? Por que esse homem me pede que cure um leproso? Como vocês podem ver, ele procura um pretexto para nos atacar!”.
8 Ki Yennu sɔkinii Elaisa nba gbat linba tun na, ki u tur kpanbar na mɔb a, “Bee ki a yan mantik puti? A te jɔɔ na n baar n boor, ki n saa wannɔ nan Yennu sɔkinii be Israel tiŋ ni.”
8 Mas, quando Eliseu, o homem de Deus, soube que o rei de Israel havia rasgado as roupas, mandou-lhe esta mensagem: “Por que o rei ficou tão aflito? Envie Naamã a mim, e ele saberá que há um profeta verdadeiro em Israel”.
9 Ki Naamann jii u taanii nan taantorit ki saan ki saa set Elaisa ŋaak tammɔb ni.
9 Então Naamã foi com seus cavalos e carruagens e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Ki Elaisa tun u toontunnɔ a wun pak Naamann ki wun saan Jɔɔdann mɔkir ni, ki saa kpii nyun na ni taar munlore, ki u ŋaauk saa gbenn.
10 Ele mandou um mensageiro dizer a Naamã: “Vá e lave-se sete vezes no rio Jordão. Sua pele será restaurada, e você ficará curado da lepra”.
11 Ŋaan ki Naamann jia seet nan wutoor ki yeen a, “Min bo dukii nan u saa nyi baar n boore, ki miar u Yomdaanɔ Yennu, ki ŋak u nuu fiat na paak ki man la laafia.
11 Naamã ficou indignado e disse: “Imaginei que ele sairia para me receber! Esperava que movesse as mãos sobre a lepra, invocasse o nome do S enhor , seu Deus, e me curasse!
12 Ki jenna, Abana mɔkir nan Farpar mɔkir nba be n doo ni Damaskus na ki chee Israel mɔka kuri-i? N daan bo saa kpii leŋe ki la laafia.”
12 Não são os rios Abana e Farfar, em Damasco, melhores que qualquer rio de Israel? Será que eu não poderia me lavar em um deles e ser curado?”. Naamã deu meia-volta e partiu furioso.
13 Ki u toontunna nakin u boor ki yet a, “Chanbaa, Yennu sɔkinii na-i bonni wanna bonpaarir, a bo saa tuma. Bee ki a kpan kan kpii nan waa yeta na ki la laafia?”
13 Mas seus oficiais tentaram convencê-lo, dizendo: “Meu senhor, se o profeta lhe tivesse pedido para fazer algo muito difícil, o senhor não teria feito? Por certo o senhor deve obedecer à instrução dele, pois disse apenas: ‘Vá, lave-se e será curado’”.
14 Ki Naamann saan Jɔɔdann mɔkir ni, ki sik kpii taar munlore, nan Elaisa nba wannɔ biaŋinba na, ki u ŋaauk na gbenn fas, ki u gbanant ŋarik ki faŋ, ki naan bik gbanant.
14 Assim, Naamã desceu ao Jordão e mergulhou sete vezes, conforme a instrução do homem de Deus. Sua pele ficou saudável como a de uma criança, e ele foi curado.
15 Ki ŋɔɔ nan u jab kur ŋmat Elaisa boor ki yetɔ a, “Mɔtana, n mi nan Yennu kaa siar boor, see Israel teeb Yennu na kuukɔɔ; li paak, chanbaa, gaat n piinii na.”
15 Então Naamã e toda a sua comitiva voltaram para onde morava o homem de Deus. Ao chegar diante dele, Naamã disse: “Agora sei que no mundo inteiro não há Deus, senão em Israel. Por favor, aceite um presente de seu servo”.
16 Ki Elaisa jiin a, “N por Yennu nba fo, wunba ki n jiantirɔ na sann ni, nan n kan gaar piinii.”
16 Eliseu, porém, respondeu: “Tão certo como vive o S enhor , a quem sirvo, não aceitarei presente algum”. Embora Naamã insistisse, Eliseu recusou.
17 Ki Naamann yet a, “Li-i tee ki a kan gaar n piinii, ŋaan fan chabin ki man jii tiŋ na tant ki lii tee bonii banlee jika, ki kun nann, kimaan laa nyii mɔtana ki saa, n kan mann maruŋ, koo mujoonu piinii ki tur yensiar see Yennu kɔɔ.
17 Então Naamã disse: “Está bem, mas peço que permita que este seu servo leve para casa duas mulas carregadas com a terra deste lugar. De agora em diante, nunca mais oferecerei holocaustos ou sacrifícios a qualquer outro deus, senão ao S enhor .
18 N mɔk dindann nan Yennu saa nyik chabin, li-i tee ki n chian n kpanbar ki saan tingbann Rimonn jiantu diiuk ni, linba tee Siria teeb yar na, ki gbaan u tɔɔnn, Yennu n nyik chabin.”
18 Mas que o S enhor me perdoe por uma coisa: quando meu senhor, o rei, for ao templo do deus Rimom para adorar ali e se apoiar em meu braço, que o S enhor me perdoe quando eu também me curvar”.
19 Ki Elaisa yetɔ a, “A kun manuwa.” Ki Naamann yaat kun.
19 “Vá em paz”, disse Eliseu. Então Naamã partiu para casa.
20 ki Elaisa toontunnɔ Gehasi yet u mɔŋ a, “N chanbaa te ki Naamann yaat ŋaan ki pa siar. U bo saa gaar linba ki Siria nirɔ maŋ turɔ nae. Yennu nba fo na sann ni, see ki n chiar wei gaar siar u boor.”
20 Mas Geazi, servo de Eliseu, o homem de Deus, pensou: “Meu senhor não deveria ter deixado esse sírio, Naamã, partir sem aceitar os presentes. Tão certo como vive o S enhor , vou correr atrás dele para ver se consigo alguma coisa”.
21 Ŋanne ki u wei dinn Naamann paak. Naamann nba la ki nirɔ waa tiin na, ki u jakit taantoruk paak ki sik cheu, ki boiɔ a, “Labaari-i?”
21 E Geazi correu atrás de Naamã. Quando Naamã viu que Geazi corria atrás dele, desceu de sua carruagem e foi ao encontro dele. “Está tudo bem?”, perguntou Naamã.
22 Ki Gehasi jiin a, “Siar kaa, ŋaan n chanbaae tumin a man paka nan Yennu sɔkiniinba banlee nyii Efraim teeb kunkona tiŋ na ni ki baar mɔtana, ki u loon fan turib likbina tusaa ŋantaa nan chinchenŋana ŋanlee.”
22 “Sim, está tudo bem”, respondeu Geazi. “Meu senhor me enviou para dizer que acabaram de chegar dois jovens profetas da região montanhosa de Efraim. Meu senhor pediu 35 quilos de prata e duas roupas de festa para eles.”
23 Ki Naamann yetɔ a, “Gaat likbina tusaa ŋanloob.” Ki Naamann gbaa a Gehasi n gaar, ki jii likirii na wuun bɔtoot ŋanlee ni ki lor, ki pukin chinchenŋana ŋanlee na po, ki tur u toontunna banlee, ki bi jii gar Gehasi tɔɔnn.
23 “Claro, leve setenta quilos de prata”, insistiu Naamã. Ele lhe deu duas roupas de festa, colocou a prata em duas sacolas e enviou dois servos para carregarem os presentes para Geazi.
24 Baa baar kunkonn paak, siaminba ki Elaisa be na, ki Gehasi gaar bɔtoot na ki kɔɔ nann ŋaak ni, ŋaan chab Naamann toontunna, ki bi ŋmat Naamann boor.
24 Ao chegarem à colina, Geazi pegou as sacolas, enviou os servos de volta e escondeu os presentes dentro de casa.
25 Li poorpo ki u kɔɔ ŋaak na ni. Ki Elaisa boiɔ a, “A bo saan lee?”
25 Quando entrou para ver seu senhor, Eliseu, este lhe perguntou: “Onde você esteve, Geazi?”. “Não estive em lugar algum”, respondeu Geazi.
26 Ŋaan ki Elaisa yetɔ a, “N seek bo kaa a boor yoo nba ki jɔɔ na jakit u taantoruk paak ki cheta na-a? Yoo na kaa tee sii gaan likirii nan chinchena nan kpan tilontii, nan daan tilontii kpaant, nan pei nan nei, koo toontunna.
26 Mas Eliseu lhe disse: “Você não percebe que eu estava presente em espírito quando Naamã desceu da carruagem para encontrar-se com você? Esta definitivamente não era ocasião de receber dinheiro e roupas, oliveiras e videiras, ovelhas, gado e servos.
27 Mɔtana, Naamann ŋaauk na saa baa a paak, ki fin nan a yaaboona kur sii yɔɔ be nan ŋaauk.”
27 Por isso, você e seus descendentes sofrerão da lepra de Naamã para sempre”. Quando Geazi saiu dali, seu corpo estava coberto de lepra; sua pele estava branca como a neve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.