2 Reis 4

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ki Yennu sɔkiniinba na yenɔ pakɔɔk nyi saan Elaisa boor ki yetɔ a, “Chanbaa, n sɔrɔ kpowa. Barmɔnii, u tuu tee wunba waa Yennu-e, ŋaan tuu dia jasɔɔ pann, ki jɔɔ na baar a wun soor n bonjai banlee ki teemm daaba, pann na paak.”
1 Certa mulher, das mulheres dos discípulos dos profetas, clamou a Eliseu, dizendo: Meu marido, teu servo, morreu; e tu sabes que ele temia ao Senhor . É chegado o credor para levar os meus dois filhos para lhe serem escravos.
2 Ki Elaisa boiɔ a, “A loon man tun nlee ki turani? A mɔk bee ŋaak ni?”
2 Eliseu lhe perguntou: Que te hei de fazer? Dize-me que é o que tens em casa. Ela respondeu: Tua serva não tem nada em casa, senão uma botija de azeite.
3 Ki Elaisa betɔ a, “Saant a leeb boor ki kpent kpasɔkoona ki lii yaba.
3 Então, disse ele: Vai, pede emprestadas vasilhas a todos os teus vizinhos; vasilhas vazias, não poucas.
4 Li poorpo fin nan a bonjai na n kɔɔ diiuk ni ki loon tammɔb, ŋaan kii liakit kpan na kpasɔa maŋ ni. Sɔɔr nba tuu gbee, yin jii ki bakin kpiŋ.”
4 Então, entra, e fecha a porta sobre ti e sobre teus filhos, e deita o teu azeite em todas aquelas vasilhas; põe à parte a que estiver cheia.
5 Ki poo na nan u bonjai na kɔɔ diiuk ni ki loon tammɔb, ŋaan jii kpasɔbik nba be nan olif tiinii kpan na, ki u kpaan kpan na ki liakit sɔa na ni, ki u waas na jikit sɔkoona na ki teenɔ.
5 Partiu, pois, dele e fechou a porta sobre si e sobre seus filhos; estes lhe chegavam as vasilhas, e ela as enchia.
6 Baa gbeen sɔa na kur, ki u boi ki laan sɔlia bee. Ki u bonjai na yenɔ yet a, “Li kuri na.” Ki olif tiinii kpan na ji nyik nyinu.
6 Cheias as vasilhas, disse ela a um dos filhos: Chega-me, aqui, mais uma vasilha. Mas ele respondeu: Não há mais vasilha nenhuma. E o azeite parou.
7 Ki poo na ŋmat Yennu sɔkinii Elaisa boor, ki u yetɔ a, “Kɔin olif tiinii kpan maŋ ki pa a pana kur, ŋaan likirii bia saa tenn ki yaba, ki fin nan a bonjai na sii di.”
7 Então, foi ela e fez saber ao homem de Deus; ele disse: Vai, vende o azeite e paga a tua dívida; e, tu e teus filhos, vivei do resto.
8 Dasiar ki Elaisa saan Sunem, siaminba ki pookpaatir nna be. Ki poo na gaar Elaisa saauŋ, ki wuu jikii baar Sunem yoo nba kur, u tuu di, poo na ŋaake.
8 Certo dia, passou Eliseu por Suném, onde se achava uma mulher rica, a qual o constrangeu a comer pão. Daí, todas as vezes que passava por lá, entrava para comer.
9 Ki poo na tan pak u sɔrɔ a, “N dukin jɔɔ nba yɔɔ baat nna na tee Yennu nirɔe.
9 Ela disse a seu marido: Vejo que este que passa sempre por nós é santo homem de Deus.
10 Ŋaant ki ti maa dibik ti ŋaak yur paak, ki kɔɔn dɔɔnu nan kok nan teebul nan fitir leŋ, ki yoo nba kur ki u tuu baar, wun dɔɔr leŋ.”
10 Façamos-lhe, pois, em cima, um pequeno quarto, obra de pedreiro, e ponhamos-lhe nele uma cama, uma mesa, uma cadeira e um candeeiro; quando ele vier à nossa casa, retirar-se-á para ali.
11 Dasiar ki Elaisa jen Sunem ki kɔɔ u diiuk ni a wun foi.
11 Um dia, vindo ele para ali, retirou-se para o quarto e se deitou.
12 U din tun u toontunnɔ Gehasi a wun saan yiin poo na. Waa baar yoo nba
12 Então, disse ao seu moço Geazi: Chama esta sunamita. Chamando-a ele, ela se pôs diante do profeta.
13 ki Elaisa pak Gehasi a, “Boimɔ ki laan n tun bia ki turɔ, kimaan waa di wahala nba ki tuun taa loon linba na paak. Li ki gar u loon man saan kpanbar boor, koo lanjimanba saakɔɔ boor, ki saa pak mɔbonŋansiar ki jiin u po.”
13 Este dissera ao seu moço: Dize-lhe: Eis que tu nos tens tratado com muita abnegação; que se há de fazer por ti? Haverá alguma coisa de que se fale a teu favor ao rei ou ao comandante do exército? Ela respondeu: Habito no meio do meu povo.
14 Ki Elaisa boi Gehasi a, “N saa tun bee ki turɔ yenni?”
14 Então, disse o profeta: Que se há de fazer por ela? Geazi respondeu: Ora, ela não tem filho, e seu marido é velho.
15 Ki Elaisa yet a, “Pakimɔ ki wun baar nna.” Ki u baar ki tan set tammɔb boor.
15 Disse Eliseu: Chama-a. Chamando-a ele, ela se pôs à porta.
16 Ki Elaisa pakɔ a, “Binn po, nna yoo, a sii dia bonjak a nuu ni.”
16 Disse-lhe o profeta: Por este tempo, daqui a um ano, abraçarás um filho. Ela disse: Não, meu senhor, homem de Deus, não mintas à tua serva.
17 Nan Elaisa nba yet na, binn po li yoo nba baar, ki u mar bonjak.
17 Concebeu a mulher e deu à luz um filho, no tempo determinado, quando fez um ano, segundo Eliseu lhe dissera.
18 Laa teen bina ŋanŋaa nna ki dijaan-yoo, bik na tan saan u baa boor kpaab ni, sanyiɔk ni, ki sɔɔ ki u baa nan dijaanteeb be.
18 Tendo crescido o menino, saiu, certo dia, a ter com seu pai, que estava com os segadores.
19 U din tan yikin ki yiin u baa a, “N yur yiare, n yur yiare.”
19 Disse a seu pai: Ai! A minha cabeça! Então, o pai disse ao seu moço: Leva-o a sua mãe.
20 Ki u kun nanɔ ki saa turɔ u naa, ki u naa diau pana paak, ki saa tuu yonsuuk ni, ki bik na kpo.
20 Ele o tomou e o levou a sua mãe, sobre cujos joelhos ficou sentado até ao meio-dia, e morreu.
21 Ki u jiiu ki doo nanɔ Elaisa diiuk na ni, ki saa birɔ dɔɔnu paak, ŋaan ŋmat nyii ki loon tammɔb.
21 Subiu ela e o deitou sobre a cama do homem de Deus; fechou a porta e saiu.
22 Li poorpo ki u yiin u sɔrɔ ki pakɔ a, “A te ki a toontunna na yenɔ n baar nan boŋ nna. N loon man saan Yennu sɔkinii Elaisa boore. N saa jen mɔtana.”
22 Chamou a seu marido e lhe disse: Manda-me um dos moços e uma das jumentas, para que eu corra ao homem de Deus e volte.
23 Ki u sɔrɔ boiɔ a, “Bee teen ki a loon fan saan dinna? Li ki tee foon daar, li bia ki tee ŋmaapaaŋ jaamm daari.”
23 Perguntou ele: Por que vais a ele hoje? Não é dia de Festa da Lua Nova nem sábado. Ela disse: Não faz mal.
24 Ŋanne ki poo na te ki bi lor bonkokit, ki u yet toontunnɔ na a wun te boŋ na-ii saa yian yian, ki daa diŋit, li-i kii tee ki u tan wannɔ nna-i kaa.
24 Então, fez ela albardar a jumenta e disse ao moço: Guia e anda, não te detenhas no caminhar, senão quando eu to disser.
25 Ki u yaat saan Kamel kunkonn paak, siaminba ki Elaisa be na.
25 Partiu ela, pois, e foi ter com o homem de Deus, ao monte Carmelo. Vendo-a de longe o homem de Deus, disse a Geazi, seu moço: Eis aí a sunamita;
26 Kakitir ki chetɔ, ki laan bont kur ŋan ki tur ŋɔɔ nan u sɔrɔ nan u bija-a.”
26 corre ao seu encontro e dize-lhe: Vai tudo bem contigo, com teu marido, com o menino? Ela respondeu: Tudo bem.
27 ŋaan waa baar Elaisa boor, ki u gbaan Elaisa tɔɔnn ki soor Elaisa taa. Ki Gehasi yaa wun tutɔ, ŋaan ki Elaisa pak Gehasi a, “Nyikimɔ. A ki la nan u be yanyêtuk nba yab nie-e? Ŋaan Yennu ki pakin siar ki jiin li po.”
27 Chegando ela, pois, ao homem de Deus, ao monte, abraçou-lhe os pés. Então, se chegou Geazi para arrancá-la; mas o homem de Deus lhe disse: Deixa-a, porque a sua alma está em amargura, e o Senhor mo encobriu e não mo manifestou.
28 Ki poo na yet Elaisa a, “Chanbaa, n din boia bonjak po-o? N din ki paka nan a daa fiint n dindanni-i?”
28 Disse ela: Pedi eu a meu senhor algum filho? Não disse eu: Não me enganes?
29 Ki Elaisa ŋmat Gehasi paak ki yetɔ a, “Kakitir. Jiin n patu kii saa. A daa see sɔnu ni ki foont wunba kur ki a chet, ki wunba chet ki foonta, a daa biir yoo ki gaan u foontii. Ii saa ki saa kɔɔ ŋaak na ni, ki donn n patu na kii goon bik na paak.”
29 Disse o profeta a Geazi: Cinge os lombos, toma o meu bordão contigo e vai. Se encontrares alguém, não o saúdes, e, se alguém te saudar, não lhe respondas; põe o meu bordão sobre o rosto do menino.
30 Ki poo na yet Elaisa a, “N por fin nan Yennu nba be na sann ni nan n kan nyika.” Ŋanne ki bi banlee soor sɔnu ki ŋmat.
30 Porém disse a mãe do menino: Tão certo como vive o Senhor e vive a tua alma, não te deixarei. Então, ele se levantou e a seguiu.
31 Ki Gehasi gar ki saa goon Elaisa patu na, bik na paak. Ŋaan siar din ki damm, koo nyinsiar din kaa ki jiin manfoor po. Ki u ŋmat took Elaisa ki yetɔ a, “Bik na ki fiiri.”
31 Geazi passou adiante deles e pôs o bordão sobre o rosto do menino; porém não houve nele voz nem sinal de vida; então, voltou a encontrar-se com Eliseu, e lhe deu aviso, e disse: O menino não despertou.
32 Elaisa nba baar yoo nba, ki u kɔɔ siaminba ki bik na dɔɔ kpeent na, u kuukɔɔ, ki la ki bik na dɔɔ dɔɔnu paak kpeent.
32 Tendo o profeta chegado à casa, eis que o menino estava morto sobre a cama.
33 Ki u loon gann ŋaan miar Yennu.
33 Então, entrou, fechou a porta sobre eles ambos e orou ao Senhor .
34 Li poorpo ki u fabin bik na paak, ki u mɔb nan u ninbina nan nii took nan bik na mɔb nan ninbina nan nii. Waa dɔɔr ŋaan tant bik na paak yoo nba, ki bik na gbanant piin ki toŋit.
34 Subiu à cama, deitou-se sobre o menino e, pondo a sua boca sobre a boca dele, os seus olhos sobre os olhos dele e as suas mãos sobre as mãos dele, se estendeu sobre ele; e a carne do menino aqueceu.
35 Ki Elaisa fiir ki somm somm diiuk na ni, ŋaan ŋmat ki yaan tant u mɔŋ bik na paak. Ki bik na chisin taar munlore, ŋaan munt.
35 Então, se levantou, e andou no quarto uma vez de lá para cá, e tornou a subir, e se estendeu sobre o menino; este espirrou sete vezes e abriu os olhos.
36 Ki Elaisa yiin Gehasi a wun yiin bik na naa. Waa kɔɔ yoo nba ki Elaisa yetɔ a, “A bijae na.”
36 Então, chamou a Geazi e disse: Chama a sunamita. Ele a chamou, e, apresentando-se ela ao profeta, este lhe disse: Toma o teu filho.
37 Ki poo na baa fabin tiŋ ni, Elaisa tɔɔnn. Li poorpo ki u jii bik na ki nyii.
37 Ela entrou, lançou-se aos pés dele e prostrou-se em terra; tomou o seu filho e saiu.
38 Kon din baa tiŋ na kur po binsiar, ki Elaisa ŋmat saan Gilgal. Waa want Yennu sɔkiniinba Yennu maan yoo nba, ki u pak u toontunnɔ a wun yakin bob-gbeŋir muu paak, ki ŋaa kpint ki turib.
38 Voltou Eliseu para Gilgal. Havia fome naquela terra, e, estando os discípulos dos profetas assentados diante dele, disse ao seu moço: Põe a panela grande ao lume e faze um cozinhado para os discípulos dos profetas.
39 Ki bi yenɔ saan muuk ni a wun jii kpinfaat, ki saa la tunpori, ki pɔɔr bonchiann ki kun nann, ki tan biir biir ki teen kpint na ni, ŋaan u din ki mi laa tee linba.
39 Então, saiu um ao campo a apanhar ervas e achou uma trepadeira silvestre; e, colhendo dela, encheu a sua capa de colocíntidas; voltou e cortou-as em pedaços, pondo-os na panela, visto que não as conheciam.
40 Baa bat kpint na, a bin di, ki lemm yoo nba, ki bi yet Elaisa a, “Li tee lɔbiie,” ki yêt dinu.
40 Depois, deram de comer aos homens. Enquanto comiam do cozinhado, exclamaram: Morte na panela, ó homem de Deus! E não puderam comer.
41 Ki Elaisa boi yon waan po, ki jii lu kpint na ni, ŋaan yet a, “Ŋammit bat ki turib.” Li yoo na ki bi la kpint na ji man.
41 Porém ele disse: Trazei farinha. Ele a deitou na panela e disse: Tira de comer para o povo. E já não havia mal nenhum na panela.
42 Li poorpo ki jasɔɔ nyii Baal Salisa, ki baar nan boroboro kuna piinlee, ki li tee sinsinn dii nba ki bi jaan li binn ni na boroboro, nan karwant-paana, a wun tur Elaisa; ki Elaisa pak u toontunnɔ a wun jiir ki dinn Yennu sɔkiniinba na.
42 Veio um homem de Baal-Salisa e trouxe ao homem de Deus pães das primícias, vinte pães de cevada, e espigas verdes no seu alforje. Disse Eliseu: Dá ao povo para que coma.
43 Ŋaan ki u boi Elaisa a, “A dukin nan linba na saa jaŋ jab kobika-a?”
43 Porém seu servo lhe disse: Como hei de eu pôr isto diante de cem homens? Ele tornou a dizer: Dá-o ao povo, para que coma; porque assim diz o Senhor : Comerão, e sobejará.
44 Ŋanne ki toontunnɔ na chent jeet na ki turib. Jab na din dii jeet maŋ ki saa gooe, nan Yennu nba yet biaŋinba na.
44 Então, lhos pôs diante; comeram, e ainda sobrou, conforme a palavra do Senhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.