2 Reis 3
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Juda kpanbar Jehosafat naan bina piik nan ŋanniin nie, ki Ahab bija Joram dii Israel naan, ki kar Samaria bina piik nan ŋanlee.
1 No ano dezoito do reinado de Josafá, de Judá, Jorão, filho de Acabe, se tornou rei de Israel e governou doze anos em Samaria.
2 U din tun biit ki tur Yennu, ŋaan u din ki mantik tee nibiiuk nan u baa, koo u naa Jesebel na; u din bet Baal tingbann nba ki u baa din maa ki jiantir nawa.
2 Ele pecou contra Deus, o Senhor , porém não foi como o seu pai ou a sua mãe Jezabel. Jorão derrubou a coluna do deus Baal que o seu pai havia mandado levantar.
3 Ŋaan u din tee nan Nebat bija kpanbar Jeroboam nba din gar ki u wei nae, ki kɔɔn Israel teeb biit ni, ki poŋ ki sak wun nyik u toonbiiti.
3 No entanto, como o rei Jeroboão, filho de Nebate, havia feito antes dele, Jorão levou o povo de Israel a cometer os mesmos pecados, sem parar.
4 Moab kpanbar Mesa din joon pei, ki binn kur u din tuu pa pegana tusaa kobik, nan pei tusaa kobik kobit, ki teen Israel teeb kpanbar, ki li tee u pann.
4 O rei Mesa, do país de Moabe, criava carneiros e todos os anos entregava como imposto ao rei de Israel cem mil carneirinhos e a lã de cem mil carneiros.
5 Ŋaan Israel kpanbar Ahab nba kpo yoo nba, Mesa ji din mɔk mɔyêtuko nan Israel teeb.
5 Porém, quando o rei Acabe morreu, Mesa se revoltou contra Israel.
6 Ki kpanbar Joram nyii Samaria ki taan u kunkɔnkɔnna yiama.
6 Por isso, o rei Jorão saiu imediatamente de Samaria e reuniu todo o seu exército.
7 U din tur Juda kpanbar Jehosafat mɔb a, “Moab teeb kpanbar yêt n mɔba, a kan sommin ki man faau tɔbi-i?”
7 Ele mandou ao rei Josafá, de Judá, o seguinte recado: — O rei de Moabe se revoltou contra mim. Você quer ir comigo guerrear contra Moabe? O rei Josafá respondeu: — Eu irei. Estou às suas ordens, e assim também os meus soldados e os meus cavalos.
8 Ti saa tɔkin nlee ki woribi?”
8 Que caminho pegaremos para o ataque? — Nós iremos pelo caminho do deserto de Edom! — disse Jorão.
9 Ki kpanbar Joram nan Juda nan Edom kpanbara nyii tɔkin sɔnu. Baa somm daa ŋanlore na ki bi nyun gbenn, ki nan nyun tiintika kaa ki jab na saa nyu, koo ki bi bonkobit saa nyu.
9 E assim o rei Jorão, o rei de Edom e o rei de Judá partiram e marcharam sete dias. Então a água acabou, e não havia água nem para os homens nem para os animais de carga.
10 Ki Israel kpanbar na yet nan kunkɔpaarir a, “Bee na? Yennu nyinn timm kpanbara bantaa na a wun tan jiit ki teent Moab jab nuu nie-e?”
10 Aí o rei Jorão exclamou: — Estamos perdidos! O
11 Ki kpanbar Jehosafat boi a, “Yennu sɔkinii be nna ki ti saa lau ki wun pak nan Yennu turiti-i?”
11 O rei Josafá perguntou: — Existe por aqui algum Um oficial do exército do rei Jorão respondeu: — Eliseu, filho de Safate, está por aí. Ele era o ajudante de Elias.
12 Ki kpanbar Jehosafat gat a, “U tee Yennu sɔkiniie nan mɔnii.” Ŋanne ki kpanbara bantaa na saan Elaisa boor.
12 — Ele é profeta e diz o que o Senhor manda! — disse o rei Josafá. Então os três reis foram falar com Eliseu.
13 Ki Elaisa yet Israel kpanbar na a, “Bee paake ki n saa sommani? Ii saa ki pak nan yenbis sɔkiniinba nba ki a baa nan a naa din piak namm na.”
13 Mas ele disse ao rei de Israel: — O que é que eu tenho com isso? Vá falar com os profetas que o seu pai e a sua mãe consultavam! Jorão disse: — Não, pois foi o
14 Ki Elaisa jiin a, “Manfoor Yennu nba ki n jiantirɔ na sann ni, n por nan mi-i bonni kii teen a lɔɔ Juda kpanbar Jehosafat baakir, n bo kii mɔk siar ki saa tun tura.
14 Eliseu disse: — Juro pelo Deus vivo, o
15 Yiint bafaarɔ ki turin.”
15 Agora me tragam um músico. Enquanto o músico tocava
16 ki u yet a, “Yennu nba pak linbae na; ‘Lukit bunbuna baauk na kur po.
16 e ele disse: — O que o
17 Yaa lek kan la saak koo wouŋ na, ŋaan baauk na saa gbee nan nyume, ki yimm nan i bonkobit sii mɔk nyun bonchiann ki nyu.’ ”
17 Pois vocês não vão ver chuva nem vento, mas mesmo assim o leito deste ribeirão vai se encher de água. E vocês, o seu gado e os seus animais de carga terão muita água para beber.”
18 Ki Elaisa bia yet a, “Ŋaan linba na tee bonbike ki Yennu saa tun, u bia saa turi nyannu Moab jab boor.
18 E Eliseu continuou: — E para o
19 I saa nyann bi digbanŋana nba tee digbanpaara na, ki chɔɔ bi tilontii, ki saa jit bi nyuntona, ki bia gbeen bi tinŋaŋ na tana ki biirir.”
19 Os senhores conquistarão todas as melhores cidades deles e as cidades cercadas de muralhas, cortarão todas as suas árvores frutíferas, taparão todas as suas fontes de água e estragarão todas as suas terras de plantação, cobrindo-as de pedras.
20 Laa fant sanyaleeuk, ki jaŋ nan yoo nba ki bi tuu mann sanyiɔk ni maruŋ na, ki nyun pubir ki nyii Edom po ki baar piin tiŋ na.
20 No dia seguinte, na hora do sacrifício da manhã, a água veio correndo da direção de Edom e cobriu o chão.
21 Moab jab nba gbat nan kpanbara bantaa na baar a bin lekib na, ki bi jab nba saa fit dia jatiat kur, laa nyii nikpera ki saan tuu nipaauŋ, bi din nyinnibe ki bi saan be kpaar paak.
21 Os moabitas ficaram sabendo que os três reis tinham vindo atacá-los. Então todos os homens que podiam lutar, tanto os mais velhos como os mais moços, foram chamados e ficaram na fronteira.
22 Laa fant sanyiɔk ki bi fiir, ki yonnu nyikint nyun na paak, ki li mɔn ki naan sɔn.
22 Quando eles se levantaram na manhã seguinte, o sol estava brilhando na água, fazendo com que ela parecesse vermelha como sangue.
23 Ki bi pak nan kunkɔpaara a, “Li tee sɔme. Kpanbara bantaa na kunkɔnkɔnnae sii kɔn ki kpii bi leeb. Ii ŋaan ti saan ki saa jii bona nba be bi kaaŋ ni na.”
23 Então gritaram: — Aquilo é sangue! Com certeza os três reis lutaram entre si e mataram uns aos outros! Vamos pegar tudo o que eles deixaram no acampamento!
24 Ŋaan baa baar kaaŋ na ni yoo nba, ki Israel jab na worib ki ber jiimm. Israel jab na din waa Moab jab na ki kpib,
24 Porém, quando os moabitas chegaram ao acampamento, os israelitas os atacaram e os fizeram fugir. Os israelitas perseguiram os moabitas, matando-os
25 ki biir bi doi. Israel jab na-i gar kpaab nba mɔk koorin ni, sɔɔ kur tuu jii tanne ki lu leŋ, nan tiŋ na nba tan saa gbee nan tana; bi bia din biir bi nyuntona nan bi tilontiiwa. Ki li joontik digbansaakar nba tee Kir Heres nae tan biar, ki tanluur-teeb na bia gob ki worir.
25 e destruindo as suas cidades. Conforme iam passando por um terreno de plantação, cada israelita jogava uma pedra nele, até que finalmente todos os campos estavam cobertos de pedras. Eles também taparam as fontes e cortaram as árvores frutíferas. No fim, somente a capital, a cidade de Quir-Heres, ficou faltando; mas os atiradores de funda a cercaram e atacaram.
26 Ki Moab kpanbar na nba bann nan u kan nyann na, ki u jii jab kobii ŋanlore nba kɔn nan takoobii, a wun yabir gar u datai na sinsuuk ni ki chiar, ŋaan u din ki fiti.
26 O rei de Moabe percebeu que estava perdendo a batalha. Então, com setecentos soldados armados com espadas, tentou forçar passagem através das linhas inimigas a fim de fugir para perto do rei da Síria. Porém não conseguiu.
27 Ki u jii u bijakper, wunba tan saa gaar naan, ki kpiiu ki mann maruŋ doo na joonjouk paak ki tur Moab teeb yenbik. Jaŋmaanii din soor Israel jab na, ki bi nyii doo na ni ki ŋmat kun bi tiɔŋ doo ni.
27 Então pegou o seu filho mais velho, que iria ficar no lugar dele como rei, e o ofereceu em sacrifício ao deus de Moabe, nas muralhas da cidade. Os israelitas ficaram apavorados e por isso saíram dali e voltaram para o seu país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.