2 Reis 22
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Josaya din mɔk bina ŋanniime ki dii Juda naan, ki kar Jerusalem bina piintaa nan yenn. U naa sanne din tee Jedida, ki u tee Adaya bipoo, ki nyii Boskaf doo ni.
1 Josias tinha oito anos quando começou a reinar, e reinou trinta e um anos em Jerusalém. O nome de sua mãe era Jedida, filha de Adaías, de Bozcate.
2 Josaya din tuun linba ŋan Yennu boor. U din waa u yeeja kpanbar Defid binbeŋ, ki saak Yennu sennii fanu fanu.
2 Ele fez o que era reto aos olhos do Senhor; e andou em todo o caminho de Davi, seu pai, não se apartando dele nem para a direita nem para a esquerda.
3 Kpanbar Josaya naan bina piik nan ŋanniin niŋe ki u tun u ŋaagbansɔbirɔ Safann, wunba tee Asalia bija, ŋaan tee Mesulam yaaboonn na, Yenjiantu ŋasaakak ni nan mɔmaan na a:
3 No ano décimo oitavo do rei Josias, o rei mandou o escrivão Safã, filho de Azalias, filho de Mesulão, à casa do Senhor, dizendo-lhe:
4 “Saant mannteeb yudaanɔ Hilkia boor, ki saa di labaar ki jiin likirii nba ki mannteeb nba be toonn ni gaan niib boor, Yenjiantu ŋasaakak tammɔb boor na po.
4 Sobe a Hilquias, o sumo sacerdote, para que faça a soma do dinheiro que se tem trazido para a casa do Senhor, o qual os guardas da entrada têm recebido do povo;
5 A pakɔ ki wun jii likirii maŋ ki tur binba gorii Yenjiantu ŋasaakak ŋammu paak toona na. Li tee bin pa
5 e que só entreguem na mão dos mestres de obra que estão encarregados da casa do Senhor; e que estes o dêem aos que fazem a obra, aos que estão na casa do Senhor para repararem os estragos da casa,
6 kanpintanba nan maara nan serteeb nae, ki bia daa taabii nan tana nba ki bi saa jii ŋamm ŋaak na.
6 aos carpinteiros, aos edificadores, e aos pedreiros. e que comprem madeira e pedras lavradas, a fim de repararem a casa.
7 Jab nba gorii toonn maŋ paak na tee nimɔmme. Li paak, li ki kpaa talas ki bin te bin wann baa jii likirii na ki tun nann toonn biaŋinba.”
7 Contudo não se tomava conta a eles do dinheiro que se lhes entregava nas mãos, porquanto se haviam com fidelidade.
8 Safann din saan nan kpanbar mɔmaan na ki tur Hilkia. Ki Hilkia betɔ nan u la Yennu sennu gbouŋ na, Yenjiantu ŋasaakak na ni. Hilkia din jii gbouŋ na ki tur Safann, ki u karin.
8 Então disse o sumo sacerdote Hilquias ao escrivão Safã: Achei o livro da lei na casa do Senhor. E Hilquias entregou o livro a Safã, e ele o leu.
9 Li poorpo ki u ŋmat kpanbar na boor ki yetɔ a, “A toontunna jii likirii nba be Yenjiantu ŋasaakak ni na ki tur binba gorii li ŋammu toona paak nawa,”
9 Depois o escrivão Safã veio ter com o rei e, dando ao rei o relatório, disse: Teus servos despejaram o dinheiro que se achou na casa, e o entregaram na mão dos mestres de obra que estão encarregados da casa do Senhor.
10 ki bia yet a, “Hilkia turin gbouŋ, ki n dia nna,” ŋaan karin gbouŋ maŋ ki wann kpanbar na.
10 Safã, o escrivão, falou ainda ao rei, dizendo: O sacerdote Hilquias me entregou um livro. E Safã o leu diante do rei.
11 Kpanbar na nba gbat gbouŋ na mɔmaan, ki u yan put, ki u pat u tiat,
11 E sucedeu que, tendo o rei ouvido as palavras do livro da lei, rasgou as suas vestes.
12 ŋaan jii mɔmaan na ki tur manntɔɔ Hilkia nan Safann bija Ahikam nan Mikaya bija Akbor, nan Safann, wunba tee naan gbansɔbirɔ, nan Asaya, wunba tee kpanbar ŋaasaakɔɔ a:
12 Então o rei deu ordem a Hilquias, o sacerdote, a Aicão, filho de Safã, a Acbor, filho de Micaías, a Safã, o escrivão, e Asaías, servo do rei, dizendo:
13 “Saant man ki pak nan Yennu, n paak nan Juda teeb kur paak, ki jiin gbouŋ na tumiiu po. Yennu wutoor doo ti paake, kimaan ti yeejamm din ki tun linba ki gbouŋ na want na.”
13 Ide, consultai ao Senhor por mim, e pelo povo, e por todo o Judá, acerca das palavras deste livro que se achou; porque grande é o furor do Senhor, que se acendeu contra nós, porquanto nossos pais não deram ouvidos às palavras deste livro, para fazerem conforme tudo quanto acerca de nós está escrito.
14 Ki Hilkia nan Ahikam nan Akbor nan Safann nan Asaya saan a bin la poo nba ki u sann tee Hulda, ki u tee Yennu sɔkinii, ki kɔɔ Jerusalem bɔk-paann po na. (U sɔrɔ din tee Salum, ki tee Tikfa bija, ŋaan tee Harhas yaaboonn. U sɔrɔ maŋe din gorii Yenjiantu ŋasaakak ni liant paak.) Bi din wann poo na linba tun,
14 Então o sacerdote Hilquias, e Aicão, e Acbor, e Safã, e Asaías foram ter com a profetisa Hulda, mulher de Salum, filho de Ticvá, filho de Harás, o guarda das vestiduras {ela habitava então em Jerusalém, na segunda parte}, e lhe falaram.
15 ki u yetib a bin ŋmat ki saa pak kpanbar na
15 E ela lhes respondeu: Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Dizei ao homem que vos enviou a mim:
16 mɔmaan nba nyii Yennu boor na a: “N yaa n dat Jerusalem nan li niib kur tubae, nan laa sɔb sennu gbouŋ ni biaŋinba ki kpanbar karin na.
16 Assim diz o Senhor: Eis que trarei males sobre este lugar e sobre os seus habitantes, conforme todas as palavras do livro que o rei de Judá leu.
17 Bi yêtime, ŋaan mann maruŋ ki teen tingbana, ki donn n wutoor nan linba ki bi tun kur. N wutoor doo Jerusalem paaka, ki kan maaki.
17 Porquanto me deixaram, e queimaram incenso a outros deuses, para me provocarem à ira por todas as obras das suas mãos, o meu furor se acendeu contra este lugar, e não se apagará.
18 Kpanbar na tiɔŋ ŋarin, min Israel teeb Yomdaanɔ Yennu yeenɔ a: A gbiint linba sɔb gbouŋ na ni,
18 Todavia ao rei de Judá, que vos enviou para consultar ao Senhor, assim lhe direis: Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Quanto às palavras que ouviste,
19 ki lebit, ki mɔ kɔɔ biit maŋ paak, ki sikin a mɔŋ n boor, ki pat a tiat ŋaan bui, yoo nba ki a gbat maa lor man dat Jerusalem nan li niib tuba biaŋinba na. N saa teenir boor nba sii mɔk yanputuko, ki nisaarii saa jii boor maŋ sann ki teen mɔtont. Ŋaan fin ŋarin, n gbat a miaruwa,
19 porquanto o teu coração se enterneceu, e te humilhaste perante o Senhor, quando ouviste o que falei contra este lugar, e contra os seus habitantes, isto é, que se haviam de tornar em assolação e em maldição, e rasgaste as tuas vestes, e choraste perante mim, também eu te ouvi, diz o Senhor.
20 ki tubdatu nba ki n saa baar nann Jerusalem paak na kan baar mɔtana. A saa kpoewa ki lin tan baar. N saa te ki fan tan kpo nan parmaasire.”
20 Pelo que eu te recolherei a teus pais, e tu serás recolhido em paz à tua sepultura, e os teus olhos não verão todo o mal que hei de trazer sobre este lugar. Então voltaram, levando a resposta ao rei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.