2 Reis 19
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Kpanbar Hesekia nba gbat maan na yoo nba, ki u pat u tiat nan parbiir, ŋaan lia bɔtoouk liatir, ki saan kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni.
1 Quando o rei Ezequias ouviu isto rasgou as suas vestes, cobriu-se de saco, e entrou na casa do Senhor.
2 U din tun Eliakim, wunba tee u ŋaasaakɔɔ; nan Sebna nan mannteeb saakab, a bin saan Amos bija Aisaya, wunba tee Yennu sɔkinii na boor. Bi mun bia din lia bɔtoot liatae.
2 Então enviou Eliaquim, o mordomo, e Sebna, o escrivão, e os anciãos dos sacerdotes, cobertos de sacos, ao profeta Isaías, filho de Amoz.
3 Waa din turib mɔb nba a bin tur Aisaya-e na a: “Dinna tee biak daare; bi dat ti tuba, ki ti dii feiwa. Ti tee nan poo nba tuu yaa wun mar, ŋaan paŋ kaa nan matuk nae.
3 Eles lhe disseram: Assim diz Ezequias: Este dia é dia de angústia, de vituperação e de blasfêmia; porque os filhos chegaram ao parto, e não há força para os dar à luz.
4 Asiria kpanbar tun u saakawakitire, ki u baar sukii Yennu nba fo na. A Yomdaanɔ Yennu n gbat sukit na, ki dat binba sukii na tuba. Li paak, a miar Yennu ti niib nba tinn na paak.”
4 Bem pode ser que o Senhor teu Deus tenha ouvido todas as palavras de Rabsaque, a quem o seu senhor, o rei da Assiria, enviou para afrontar o Deus vivo, e repreenda as palavras que o senhor teu Deus ouviu. Faze, pois, oração pelo resto que ainda fica.
5 Aisaya nba gbat kpanbar Hesekia mɔb na,
5 Foram, pois, os servos do rei Ezequias ter com Isaias.
6 ki u tur gatu na a, “Yennu beera nan a daa te ki Asiria jab na jeenta, nan baa yeen a ŋɔɔ Yennu kan fit tinna na.
6 E Isaías lhes disse: Assim direis a vosso senhor: Assim diz o Senhor: Não temas as palavras que ouviste, com as quais os servos do rei da Assíria me blasfemaram.
7 Yennu saa te ki kpanbar maŋ n gbat biyaa maan, ki ŋmat kun u tiɔŋ doo ni, ki ŋɔɔ Yennu n te ki bin kpiu leŋ.”
7 Eis que meterei nele um espírito, e ele ouvirá uma nova, e voltará para a sua terra; e à espada o farei cair na sua terra.
8 Asiria tɔɔndaanɔ na din gbat nan kpanbar na nyii Lakis-a, ki kɔn nan doo nba kpia nan Lakis, ki bi yir Libna nae; ki u saan leŋ a wun pak nanɔ.
8 Voltou, pois, Rabsaqué e achou o rei da Assíria pelejando contra Libna, porque soubera que o rei havia partido de Laquis.
9 Mɔmaan din baar Asiria jab na, a Sudann kpanbar Tirhaka gar Ijipt kunkɔnkɔnna tɔɔnn, ki baat a bin worib. Kpanbar na nba gbat nna, ki u tur Juda kpanbar Hesekia gbouŋ,
9 E o rei, ouvindo dizer acerca de Tiraca, rei da Etiópia: Eis que saiu para te fazer guerra, tornou a enviar mensageiros a Ezequias, dizendo:
10 ki yetɔ a, “Yennu nba ki a teenɔ yada na paka nan a kan baa n nuu ni, ŋaan a daa te ki li kpannani.
10 Assim falareis a Ezequias, rei de Judá: Não te engane o teu Deus, em quem confias, dizendo: Jerusalém não será entregue na mão do rei da Assíria.
11 A gbia linba kur ki Asiria kpanbar tuun ki teen digbann nba kur ki u dukin a wun biirir. A dukii nan a saa fit mir bota-a?
11 Eis que já tens ouvido o que os reis da Assíria fizeram a todas as terras, destruindo-as totalmente; e tu serias poupado?
12 N yeejamm din biir Gosann nan Harann nan Resef doi, ki kpii Bef-edenn niib nba din be Telasa na, ki bi tingbana din ki fit tinnibi.
12 Porventura os deuses das nações a quem meus pais destruíram, puderam livrá-las, a saber, Gozã, Harã, Rezefe, e os filhos de Eden que estavam em Telassar?
13 Doi nba tee Hamaf nan Arpad nan Sefarfaim nan Hena nan Ifa na bat nba be lia?”
13 Que é feito do rei de Hamate, do rei de Arpade, do rei da cidade de Sefarvaim, de Hena e de Iva?
14 Ki kpanbar Hesekia gaar gbouŋ na toomii na boor ki karin. Li poorpo ki u saan Yenjiantu ŋasaakak ni, ki saa paan gbouŋ na Yennu tɔɔnn,
14 Ezequias, pois, tendo recebido a carta das mãos dos mensageiros, e tendo-a lido, subiu à casa do Senhor, e a estendeu perante o Senhor.
15 ŋaan miar Yennu a, “Yennu nba tee Israel teeb Yennu, fin nba kar a naan binbintir paak, bona nba mɔk kpinkpant na paapo, fin kɔɔe tee Yennu, ki dia durinya na digbana kur. Fine nan tingbouŋ nan sanpaak.
15 E Ezequias orou perante o Senhor, dizendo: Ó Senhor Deus de Israel, que estás assentado sobre os querubins, tu mesmo, só tu és Deus de todos os reinos da terra; tu fizeste o céu e a terra.
16 Yennu, gotir linba tuun ki teent mɔtana na. Gbiintir linba ki Senakerib piak ki sukii fin Yennu nba fo na.
16 Inclina, ó Senhor, o teu ouvido, e ouve; abre, ó Senhor, os teus olhos, e vê; e ouve as palavras de Senaqueribe, com as quais enviou seu mensageiro para afrontar o Deus vivo.
17 Yennu, ti kur mi nan Asiria kpanbara maŋ biir digbana bonchiann, ki yaan li doi,
17 Verdade é, ó Senhor, que os reis da Assíria têm assolado as nações e as suas terras,
18 ki joo bi tingbana nba tee bonninnant nan tikpeet nan tana ki nisaarii teen, ki li kaa nyɔɔt na.
18 e lançado os seus deuses no fogo porquanto não eram deuses mas obra de mãos de homens, madeira e pedra; por isso os destruíram.
19 Ti Yomdaanɔ Yennu, nyintit Asiria jab na nuu ni, ki tingbouŋ na ni digbana kur n bann nan fin Yennu kɔɔe tee Yennu.”
19 Agora, pois, Senhor nosso Deus, livra-nos da sua mão, para que todos os reinos da terra saibam que só tu, Senhor, és Deus.
20 Ki Aisaya nakin ki pak kpanbar Hesekia a Yennu yet a, “N gbat a miaru ki jiin kpanbar Senakerib powa.
20 Então Isaías, filho de Amoz, mandou dizer a Ezequias: Assim diz o Senhor Deus de Israel: Ouvi o que me pediste no tocante a Senaqueribe, rei da Assíria.
21 Min Yennu yeen a: Jerusalem doo la fin Senakerib-e ki yisima.
21 Esta é a palavra que o Senhor falou a respeito dele: A virgem, a filha de Sião, te despreza e te escarnece; a filha de Jerusalém meneia a cabeça por detrás de ti.
22 A dukii a tuu sukii ki fiakit ŋmee na? A ki tur min Israel teeb kasii Yennu baakiri.
22 A quem afrontaste e blasfemaste? E contra quem alçaste a voz, e ergueste os olhos ao alto? Contra o Santo de Israel!
23 A tun toomii a bii dont bi mɔŋ n boor, nan fin nan a taantorit kɔn nyann Lebanonn jɔjaana. A want a mɔŋ nan a chɔɔ leŋ kpek-foot nan leŋ tiŋanii, ki kɔɔ ki saa baar tiiuk na sinsuuk ni.
23 Por meio de teus mensageiros afrontaste o Senhor, e disseste: Com a multidão de meus carros subi ao alto dos montes, aos lados do Líbano; cortei os seus altos cedros, e as suas mais formosas faias, e entrei na sua mais distante pousada, no bosque do seu campo fértil.
24 A want a mɔŋ nan a gbiir bunbuna digbangana ni, ki nyuu li nyun, a ki a kunkɔnkɔnna taa tɔŋ Nail mɔkir nyun, ki fɔɔrir.
24 Eu cavei, e bebi águas estrangeiras; e com as plantas de meus pés sequei todos os rios do Egito.
25 “A ki mi gbat nan n lor linba na sianyooewa-a? Ki mɔtana ki n ji tumir. Mine tura yiikoo, ki a tunn dojaana ki teenir langbent.
25 Porventura não ouviste que já há muito tempo determinei isto, e já desde os dias antigos o planejei? Agora, porém, o executei, para que fosses tu que reduzisses as cidades fortificadas a montões desertos.
26 Binba din kɔɔ leŋ na din kaa paŋ. Bi din tiin jaŋmaaniie ki yorib. Bi din tee nan kpaab ni mɔɔt nae, koo mɔɔt nba pia mɔpinn paak na, ki wɔruk baar koorib.
26 Por isso os moradores delas tiveram pouca força, ficaram pasmados e confundidos; tornaram-se como a erva do campo, como a relva verde, e como o feno dos telhados, que se queimam antes de amadurecer.
27 “Ŋaan n mi a benu kur, faa tuun linba nan faa saa sian. N mi faa donn wutoor n paak biaŋinba.
27 Eu, porém, conheço o teu assentar, o teu sair e o teu entrar, bem como o teu furor contra mim.
28 N gbat labaar ki jiin a wutoor nan a parbifaant maŋ powa, ki mɔtana n saa tuun janpeenu a miar ni, ki kɔɔn garika a mɔb ni, ki tɔkin nana sɔnu nba ki a tɔkin baar na, ki jiina.”
28 Por causa do teu furor contra mim, e porque a tua arrogância subiu aos meus ouvidos, porei o meu anzol no teu nariz e o meu freio na tua boca, e te farei voltar pelo caminho por onde vieste.
29 Ki Aisaya yet kpanbar Hesekia a, “Linba saa tun na sii tee nyinne. Binn na nan binn nba waa na, i daa sii di muuk ni bonpipiate. Ŋaan binn nba ji saa wei na, i saa bur i dii ki jaanir, ki bur tiinii ki di li lɔɔna.
29 E isto te será por sinal: Este ano comereis o que nascer por si mesmo, e no ano seguinte que daí proceder; e no terceiro ano semeai e comei, e plantai vinhas, e comei os seus frutos.
30 Binba tinn ki be Juda na sii bintir nan tiik nba jiina tuu sik tinpɔɔr ni ki u loon lɔɔna nae.
30 Pois o que escapou da casa de Judá, e ficou de resto, tornará a lançar raízes para baixo, e dará fruto para cima.
31 Niib sii be Jerusalem nan Sayɔnn kunkonn paak ki tee binba tinn, kimaan Yennu loon linba na n tume.
31 Porque de Jerusalém sairá o restante, e do monte Sião os que escaparem; o zelo do Senhor fará isto.
32 “Yennu nba pak linba ki jiin Asiria kpanbar na poe na: ‘U kan kɔɔ doo na ni, koo ki tɔ peenu ki jiin li po. Kunkɔnkɔnna nba lia naagbankɔŋa kan nakin doo na, koo ki maa tɔb taaŋmaata ki lintiri.
32 Portanto, assim diz o Senhor acerca do rei da Assíria: Não entrará nesta cidade, nem lançará nela flecha alguma; tampouco virá perante ela com escudo, nem contra ela levantará tranqueira.
33 Sɔnu nba ki u bo tɔkin baar na, u saa ŋmat tɔkin li sɔnue ki kun, ki poŋ kan kɔɔ doo ni kaawa. Min Yennu-e pak na.
33 Pelo caminho por onde veio, por esse mesmo voltará, e nesta cidade não entrará, diz o Senhor.
34 N saa kɔn doo na paak, ki saa tekirir, kimaan n tiɔŋ baakir paak, nan mɔsonn nba ki n senn ki tur n toontunnɔ Defid na paak.’ ”
34 Porque eu defenderei esta cidade para livrá-la, por amor de mim e por amor do meu servo Davi.
35 Li daar nyiɔk ki Yennu malaka saan Asiria jab kaaŋ na ni, ki saa kpii kunkɔnkɔnna tusaa kobik nan piinniin nan ŋanŋmu. Li tan yent sanyiɔk, ki bi dɔɔ kpowa.
35 Sucedeu, pois, que naquela mesma noite saiu o anjo do Senhor, e feriu no arraial dos assírios a cento e oitenta e cinco mil deles: e, levantando-se os assírios pela manhã cedo, eis que aqueles eram todos cadáveres.
36 Ki Asiria kpanbar Senakerib chiar saan Ninefe.
36 Então Senaqueribe, rei da Assíria, se retirou e, voltando, habitou em Nínive.
37 Dasiar ki u tan jiantir u tingbann Nisrok, li jiantu diiuk ni, ki u bonjai banlee nba tee Adra-melek nan Sareser na jii bi takoobii ki kpiiu, ŋaan chiar saan Ararat tiŋ ni. Ki u bonjaleek, wunba sann tee Esar-hadonn na gaar u naan.
37 E quando ele estava adorando na casa de Nisroque, seu deus, Adrameleque e Sarezer, seus filhos, o mataram à espada e fugiram para a terra de Arará. E Esar-Hadom, seu filho, reinou em seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.