2 Crônicas 34

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Josaya din tee bina ŋanniime ki dii Juda naan, ki kar Jerusalem bina piintaa nan yenn.
1 Josias tinha oito anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou trinta e um anos em Jerusalém.
2 U din tun linba ŋan, ki penn Yennu par, ki wei u yeeja Defid binbeŋ, ki mɔk mɔsaku nan Yennu sennii kur.
2 Josias fez o que agrada a Deus, o Senhor ; seguiu o exemplo do seu antepassado, o rei Davi, e não se desviou nem para um lado nem para o outro.
3 Josaya naan bina ŋanniin niŋ nba ki u daa tee naasinbik na, ki u piin jiantir u yeeja kpanbar Defid Yennu, ki bina ŋanna gar, ki u piin bet tingbanjiantboa, nan chicherpook Asera ninnant, nan tingbana nba kur be.
3 No oitavo ano do seu reinado, quando era ainda bem moço, Josias começou a adorar o Deus do seu antepassado Davi. E quatro anos mais tarde começou a purificar a terra de Judá e a cidade de Jerusalém, destruindo os lugares pagãos de adoração, os postes da deusa Aserá e as outras imagens de pedra e de metal.
4 U din tur u niib mɔb, ki bi bet bet tingbann Baal maruŋ binbinta nan bonnunubit maruŋ binbinta nba kpiar, ki chɔɔ chɔɔ chicherpook Asera ninnant, ki yeer yeer tingbanlia kur, ki li kpant tant, ki jii li tant ki yat niib nba din tuu mannib na kaat paak,
4 Na presença dele, foram derrubados os altares do deus Baal , e ele mesmo quebrou os altares de incenso que estavam em cima deles. Quebrou também os postes da deusa Aserá e as outras imagens de pedra e de metal, os esmigalhou até virarem pó e espalhou o pó em cima das sepulturas das pessoas que tinham oferecido sacrifícios a esses ídolos.
5 ki jii tingbana mannteeb maŋ kpaba, ki joo muu, binbinta nba ki bi tuu mann na paak. U din tun linba nae, ki ŋamm Juda yent nan Jerusalem doo.
5 Depois queimou os ossos dos sacerdotes pagãos nos altares onde eles haviam oferecido sacrifícios. Assim Josias purificou Judá e Jerusalém.
6 U din tun nna bannue digbangbeŋa nan digbanbis nba be Manase nan Efraim nan Simeonn yentnba ni, ki saan tuu niigaŋ po yent nba tee Naftali na,
6 Ele fez a mesma coisa nas cidades das tribos de Manassés, de Efraim, de Simeão e até de Naftali e nas ruínas ao redor daquelas cidades.
7 ki saan Israel teeb yent kur po, ki yeer yeer maruŋ binbinta, ki chɔɔ chɔɔ chicherpook Asera na ninnant, ki nann tingbana ki li kpant tant, ki bia bet bonnunubit maruŋ binbinta na buri buri. Li poor po ki u ŋmat Jerusalem.
7 Ele andou por todo o país de Israel, derrubando os altares, os postes da deusa Aserá e os outros ídolos, esmigalhando-os até virarem pó e quebrando todos os altares de incenso. Depois voltou para Jerusalém.
8 Josaya naan bina piik nan ŋanniin niŋ, ki sɔɔ ki u boon tingbanjiantii, ki pit ŋamm tiŋ na, nan Yenjiantu ŋasaakak nawa, ki ŋɔɔ Josaya tun jab bantaa, a bin ŋamm u Yomdaanɔ Yennu ŋasaakak: ŋamme tee Safann, ki u tee Asalia bija, nan Maaseya, ki u tee Jerusalem doo tɔɔndaanɔ, nan Joa, ki u tee Joahas bija, ki tee doo na gbansɔbirɔ.
8 No ano dezoito do seu reinado, depois de ter purificado o país e o Templo, Josias enviou os seguintes homens para fazerem os consertos no Templo: Safã, filho de Azalias; Maaseias, o governador de Jerusalém; e o conselheiro do rei, Joá, filho de Joacaz.
9 Likirii nba ki Liifai teeb nba tee tammɔguura gaar niib boor na, ki bi jii tur mannteeb yudaanɔ Hilkia. Bi din gaar likirii na Efraim nan Manase niib, nan Israel teleeb nba kur be, ki bia gaar Juda nan Benjaminn nan Jerusalem niib boor.
9 Eles foram falar com o Grande Sacerdote Hilquias e lhe entregaram o dinheiro que os levitas tinham recebido e trazido ao Templo. Esse dinheiro tinha sido dado por gente das tribos de Manassés e de Efraim e do resto do Reino de Israel, e também por gente das tribos de Judá e de Benjamim e pelos moradores de Jerusalém.
10 Bi din jii likirii na ki tur jab bantaa nba gorii Yenjiantu ŋasaakak ŋammu nae, ki bi gaar tur
10 O dinheiro foi entregue aos homens que estavam encarregados dos consertos, e estes o usaram para pagar os trabalhadores que estavam reconstruindo e consertando o Templo.
11 kanpintanba nan tanmaara, a bin daa ŋaak na tana nan taabii nba ki bi saa jii ki ŋamm Yenjiantu ŋasaakak nba ki Juda kpanbara din nyikir, ki li pat baa baa na.
11 Deram o dinheiro aos carpinteiros e aos construtores para comprarem pedras trabalhadas e madeira para as vigas e para os outros consertos que deviam ser feitos nos edifícios que os reis de Judá haviam deixado cair aos pedaços. Os trabalhadores eram honestos em tudo, e os seus chefes eram quatro levitas: Jaate e Obadias, do grupo de Merari, e Zacarias e Mesulã, do grupo de Coate. Eles eram chefes também dos guardas dos portões e de todos os outros homens que trabalhavam no Templo. Todos os levitas sabiam tocar bem instrumentos musicais, e alguns deles eram escrivães, outros eram fiscais, e outros eram guardas dos portões.
12 Jab nba din tun li toonn na din tee burchimme. Ki Liifai jab banna din tee saakab ki goriib: ŋamme tee Jahaf nan Obadia, ki bi nyii Merari naakuuk ni, nan Sekaria nan Mesulam, ki bi nyii Kohaf naakuuk ni. Liifai teeb kur din tee yan-yinnae.
12 — ausente —
13 Liifai teeb na siab din gorii ki bi jikin bonmaakara, ki bia gorii toontunna nba be toonbooru kur ni, ki siab gorii gbant, koo ki tee guura.
13 — ausente —
14 Baa nyint likirii, tiat diiuk na ni yoo nbae, ki manntɔɔ Hilkia la Yennu sennu gbouŋ na, sennu nba ki Yennu din tur Moses na.
14 Enquanto entregavam o dinheiro que havia sido dado para o Templo, Hilquias achou o Livro da Lei de Deus, a Lei que o Senhor tinha dado por meio de Moisés.
15 Hilkia din yet Safann a, “N la sennu gbouŋ na, Yenjiantu ŋasaakak na ni,” ki jii gbouŋ na ki tur Safann;
15 Hilquias disse a Safã, o escrivão: — Achei o Livro da Lei aqui no Templo. E deu o livro a Safã.
16 ki Safann gaar ki saan nann kpanbar boor, ki saa yetɔ a, “Ti tun toona kur nan faa wann biaŋinba nawa.
16 Este o levou ao rei e prestou o seu relatório, dizendo: — Nós, seus servidores, fizemos tudo o que o senhor mandou.
17 Ti jii likirii nba tuu bɔr ŋasaakak ni na, ki tur toontunna nan bi saakaba,”
17 Pegamos o dinheiro que estava no Templo e o entregamos aos trabalhadores e aos seus chefes.
18 ki bia yet a, “Hilkia turin gbouŋ na ki n dia,” ŋaan karin gbouŋ na kpanbar numm ni.
18 Safã disse também: — Tenho aqui comigo um livro que Hilquias me entregou. E leu o livro em voz alta para o rei.
19 Kpanbar na nba gbat gbouŋ na mɔmaan yoo nba, ki u pat u liant nan parbiir,
19 Quando ouviu o que o livro dizia, o rei rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
20 ki tun Hilkia, nan Ahikam, ki u tee Safann bija, nan Abdonn, ki u tee Mikaya bija, ki bia tur Safann, wunba tee gbansɔbirɔ na, nan Asaya, ki u tee kpanbar ŋaasaakɔɔ a,
20 Então deu a Hilquias e a Aicã, filho de Safã, e a Abdom, filho de Micaías, e a Safã, o escrivão, e a Asaías, o servidor do rei, a seguinte ordem:
21 “Saant man ki boi Yennu ki turin, ki bia boi ki tur niib nba biar ki be Israel nan Juda tiŋ ni. Ii fiitir ki bann wannu nba be gbouŋ na ni. Yennu donn wutoor ti paak, kimaan ti yeejamm din ki mɔk mɔsaku nan u mɔmaan, ki ki tun nan biaŋinba ki gbouŋ na yet a bin tun na.”
21 — Vão consultar a Deus, o Senhor , por mim e por todo o povo de Israel e de Judá a respeito dos ensinamentos deste livro. Deus está muito irado conosco porque os nossos antepassados não obedeceram às ordens do Senhor , nem fizeram o que este livro manda.
22 Ki Hilkia nan jab nba ki kpanbar tumm na fiir saan, a bin boi poo nba tee Yennu sɔkinii ki bi yiu Hulda, ki u tee Salum ŋaapoo na, ki Salum tee Tokaf bija, ki Tokaf tee Hasra bija na, ki ŋɔɔ Salum gorii Yenjiantu ŋasaakak na ni tiat. Poo na din kɔɔ Jerusalem-e, yent nba waa munlee na ni.
22 Então Hilquias e os homens que o rei tinha enviado foram falar com uma profetisa chamada Hulda, que morava no bairro novo de Jerusalém. O marido dela, que se chamava Salum, filho de Ticva e neto de Harás, era o encarregado da rouparia do Templo. Eles contaram a Hulda o que havia acontecido,
23 Ki u betib a bii ŋmat kpanbar na boor ki saa yetɔ a, “Mɔmaan nba ki timm Israel teeb Yomdaanɔ Yennu yete na a: Want jɔɔ nba tumii n boor ni na
23 e ela lhes disse que voltassem e dessem ao rei a seguinte mensagem de Deus:
24 nan mɔmaan nba ki Yennu yete na a: ‘N yaa man baar nan bonbilankante Jerusalem nan li niib kur paak, ki li tee mɔtont nba sɔb gbouŋ na ni, ki bi bo karin Juda kpanbar numm ni na.
24 — Eu, o Senhor , o Deus de Israel, vou castigar a cidade de Jerusalém e todo o seu povo com todos os castigos escritos no livro que foi lido para o rei de Judá.
25 Bi yêtima, ŋaan jikit bi piinii ki mann tingbana. Baa tun linba kur, ki li donn n wutoor. N wutoor doo ki lint Jerusalem-a, ki li kan maak yanni.
25 Eles me abandonaram e têm oferecido sacrifícios a outros deuses e assim me fizeram ficar irado por causa de todas as coisas que têm feito. A minha ira se acendeu contra Jerusalém e não vai se apagar.
26 Mɔmaan nba ki min Israel teeb Yomdaanɔ Yennu yete na: A gbiint linba sɔb gbouŋ na ni,
26 Eu, o Senhor , o Deus de Israel, digo isto ao rei: “Você ouviu o que está escrito no livro,
27 ki sikin a mɔŋ, ki lebit a binbeŋ n boor, ki pat pat a liant ki bui fabin, yoo nba ki a gbat maa yaa n dat Jerusalem niib tuba biaŋinba. N gbat a miaruwa,
27 e se arrependeu, e se humilhou diante de mim, rasgando as suas roupas e chorando quando ouviu como ameacei castigar a cidade de Jerusalém e o seu povo. Eu ouvi a sua oração
28 ki tubdatu nba ki n bo yaa man baar nann Jerusalem paak na, n ji kan te lin baari, see a kuun poor po. N saa te ki a kpo nan parmaasire.’ ”
28 e por isso só depois da sua morte é que vou castigar Jerusalém e o seu povo. Vou deixar que você morra em paz.” Então os homens levaram ao rei essa resposta.
29 Kpanbar Josaya din yiin Juda nan Jerusalem saakab kure ki taamm,
29 O rei Josias mandou que todos os líderes de Judá e de Jerusalém se reunissem,
30 ki bi kur lakin saan Yenjiantu ŋasaakak boor, ki mannteeb pukin ŋamm nan Liifai teeb nan niib na kur, li mɔkita nan nandamm kur. Bi kur numm nie, ki kpanbar na karin mɔlor gbouŋ nba ki bi la Yenjiantu ŋasaakak ni na sanpaapo.
30 e todos foram juntos até o Templo, acompanhados pelos sacerdotes, pelos levitas e por todo o resto do povo de Jerusalém e de Judá, desde os mais importantes até os mais humildes. Então o rei leu diante deles todo o Livro da Aliança , que havia sido achado no Templo.
31 Kpanbar na din set ki kpian naan jaantarik nae, ŋaan lor nan Yennu nan u sii mɔk mɔsaku nanɔ, ki sii dia u sennii nan u wannu, nan u par nan seek kur, ki bia sii tuun wannu nba kur sɔb gbouŋ na ni.
31 Ele ficou perto da coluna real, em pé, e fez com Deus, o Senhor , uma aliança pela qual eles lhe obedeceriam e guardariam as suas leis e mandamentos com todo o coração e com toda a alma. E também cumpririam tudo o que a aliança mandava fazer, como estava escrito no livro.
32 U din te ki Benjaminn niib kur, nan binba kur be Jerusalem na sat mɔb nan bi sii dia Yennu mɔlor na. Ŋanne ki Jerusalem teeb kur sak mɔlor nba ki bi lor nan bi yeejamm Yennu na.
32 Então Josias fez com que todo o povo de Jerusalém e da tribo de Benjamim prometesse ser fiel à aliança. Assim os moradores de Jerusalém foram fiéis à aliança feita com o Deus dos seus antepassados.
33 Kpanbar Josaya din bet tingbana nba kur be Israel teeb yent na ni. Waa din be u manfoor ni ki wei biaŋinba, u din te niib na jiantir bi yeejamm Yomdaanɔ Yennu-e.
33 Josias acabou com todos os ídolos nojentos que havia nas terras dos israelitas e fez com que todos os israelitas adorassem o Senhor , seu Deus. Enquanto Josias viveu, o povo não deixou de obedecer ao Senhor , o Deus dos seus antepassados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.