2 Crônicas 25

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Amasia din tee bina piinlee nan ŋanŋmue ki dii Juda naan, ki kar Jerusalem bina piinlee nan ŋanyia. U naa din tee Jehoadinn-e ki nyii Jerusalem.
1 Amazias tinha vinte e cinco anos de idade quando começou a reinar, e reinou vinte e nove anos em Jerusalém. O nome de sua mãe era Jeoadã; ela era de Jerusalém.
2 Amasia din tuun linba ŋan ki teen Yennu, ŋaan u din ki jii u par kur ki tur Yennu.
2 Ele fez o que o Senhor aprova, mas não de todo o coração.
3 Amasia nba din kar u naan kok paak ki la paŋ ki gbenn yoo nba, ki u soor saakab nba din kpii u baa na, ki kpiib.
3 Quando sentiu que tinha o reino sob pleno controle, mandou executar os oficiais que haviam assassinado o rei, seu pai.
4 U din ki kpii bi waas, ŋaan tun biaŋinba ki Yennu senn, ki li be Moses sennu gbouŋ ni na a, “Bi daa kpi bibaa, u bik toonbiit paaki, ki bia daa kpi bik, u baa toonbiit paaki; nirɔ saa kpo toonbiit nba ki u mɔŋ tun na paake.”
4 Contudo, não matou os filhos dos assassinos, de acordo com o que está escrito na Lei, no livro de Moisés, onde o Senhor ordenou: "Os pais não morrerão no lugar dos filhos, nem os filhos no lugar dos pais; cada um morrerá pelo seu próprio pecado".
5 Ki kpanbar Amasia tikir Juda booru nan Benjaminn booru jab kur, ki taamm, ki bi tee kunkɔnkɔnna koonn koonn, nan baa nyii bi naakuut ni biaŋinba na. U din gann saakab ki bi gorii koonn koonn, siab tee jab tusir tusir, ki leeb gorii jab kobik kobik. Niib na din tee binba dii bina piinlee-lee koo ki gar nnae, ki bi taan ki tee jab tusaa kobii ŋantaa. Bi din tee kunkɔnkɔnna nba ki bi gannib, ki bi teen siir nan tɔbe. Bi din tumii ki mi kpana nan naagbankɔŋa dianu.
5 Amazias reuniu os homens de Judá e, de acordo com as suas respectivas famílias, nomeou chefes de mil e de cem em todo o Judá e Benjamim. Então convocou todos os de vinte anos para cima e constatou que havia trezentos mil homens prontos para o serviço militar, capazes de empunhar a lança e o escudo.
6 U bia din saan jɔɔn Israel kunkɔnkɔnna tusaa kobik ki pukin, ki pa salimpeena ki li kpaiu tee nan karwanta baajii piinna na bi paak.
6 Também contratou em Israel cem mil homens de combate pelo valor de três toneladas e meia de prata.
7 Ŋaan ki Yennu sɔkinii sɔɔ saan kpanbar na boor ki yetɔ a, “Chanbaa, a daa jikit Israel kunkɔnkɔnna na ki saa nammi. Yennu ki be nan kunkɔnkɔnna nba nyii niigaŋ po yent ni na.
7 Entretanto, um homem de Deus foi até ele e lhe disse: "Ó, rei, essas tropas de Israel não devem marchar com você, pois o Senhor não está com Israel; não está com ninguém do povo de Efraim.
8 A sii dukii nan bi saa taan a po ki a la paŋ tɔb ni, ŋaan Yennu-e mɔk yiikoo ki te ki nirɔ laat nyannu, ki bia kɔŋit, ki u saa te ki a datai na n nyanna.”
8 Mesmo que vá e combata corajosamente, Deus o derrotará diante do inimigo, pois tem poder para dar a vitória e a derrota".
9 Ki Amasia boi Yennu sɔkinii na a, “Ŋaan salimpeena nba ki n dɔŋ pa Israel teeb paak na?”
9 Amazias perguntou ao homem de Deus: "Mas, e as três toneladas e meia de prata que paguei a estas tropas israelitas? " Ele respondeu: "O Senhor pode dar-lhe muito mais que isso".
10 Ŋanne Amasia yet kunkɔnkɔnna nba ki u jɔɔmm na, a bii kun. Linba na paak ki bi ŋmat kun, ŋaan ki bi wutoa doo bonbiir Juda teeb paak.
10 Amazias, mandou então de volta os soldados de Efraim. Eles ficaram furiosos com Judá e foram embora indignados.
11 Amasia din chee par ki jii u kunkɔnkɔnna ki saan namm Yaarin Baauk ni. Leŋe ki bi saa kɔn ki kpii Edom kunkɔnkɔnna tusaa piik,
11 Amazias encheu-se de coragem e conduziu o seu exército até o vale do Sal, onde matou dez mil homens de Seir.
12 ki bia soor siab foot tusaa piik, ki doo namm jɔɔr nba be Sela doo ni na, ki saa tutib ki sikin jɔyirin, ki bi baa tana paak ki kpo.
12 Também capturou outros dez mil, que levou para o alto de um penhasco e os atirou de lá, e todos eles se espatifaram.
13 Yoo nba na paak, ki Israel kunkɔnkɔnna nba ki Amasia bo ki sak ki bi lakin saan tɔb na lek Juda teeb doi nba be Samaria nan Bef Horonn sinsuuk ni na, ki kpii niib tusaa ŋantaa, ŋaan fat mɔkint bonchiann.
13 Enquanto isso, as tropas que Amazias havia mandado de volta não lhes permitindo participar da guerra, atacaram cidades de Judá, desde Samaria até Bete-Horom. Mataram três mil pessoas e levaram grande quantidade de despojos.
14 Amasia nba kɔn nyann Edom teeb ki jen yoo nba, ki u jen nan bi yenbis, ki bir ki jiantirib, ki bia jokit bonnunubit ki teemm.
14 Amazias voltou da matança dos edomitas trazendo os deuses do povo de Seir, os quais estabeleceu como seus próprios deuses, inclinou-se diante deles e lhes queimou incenso.
15 Linba nae din donn Yennu wutoor. Li paak, ki u tun u sɔkinii, Amasia boor, ki sɔkinii na saa boiɔ a, “Bee teen ki a jiantir yennii nba bo ki fit tinn bi tiɔŋ niib a nuu ni na?”
15 Então a ira do Senhor acendeu-se contra Amazias, e ele lhe enviou um profeta, que disse ao rei: "Por que você consulta os deuses desse povo, os quais nem o povo deles puderam salvar de suas mãos? "
16 Ki Amasia jiin yiama ki yet a, “Bia yooe ki ti jiia ki a tee kpanbar kpaantɔɔ? Ŋminin, nna-i kaa, n saa te ki bin kpia.”
16 Enquanto ele ainda falava, o rei o interrompeu: "Por acaso nós o nomeamos conselheiro do rei? Pare! Por que você quer ser morto? " O profeta parou, mas disse: "Sei que Deus decidiu destruí-lo, porque você fez tudo isso e não deu atenção ao meu conselho".
17 Juda kpanbar Amasia nan u saakab din lor kɔnn nan Israel teeb. U din tun toomiie Israel kpanbar Jehoas boor, wunba din tee Jehoahas bija, ŋaan tee Jehu yaaboonn na. Amasia din fɔɔ kɔnfɔɔt, ki loon bin kɔn.
17 Depois de consultar os seus conselheiros, Amazias, rei de Judá, enviou mensageiros a Jeoás, filho de Jeoacaz e neto de Jeú, rei de Israel, com este desafio: "Venha me enfrentar".
18 Ki Jehoas jiin mɔmaan na ki tur Amasia a, “Sian yoo dinn ki Lebanonn kunkona ni kunkoŋ tun toomii kpek boor, ki yet a, ‘Jiin a bipoo ki tur n bija, ki wun kɔɔnɔ.’ Ki muuk ni bonkobuk gaar ki ŋmaa kunkoŋ na ki bir tiŋ ni.
18 Contudo, Jeoás, respondeu a Amazias: "O espinheiro do Líbano enviou uma mensagem ao cedro do Líbano: ‘Dê sua filha em casamento a meu filho’. Mas um animal selvagem do Líbano veio e pisoteou o espinheiro.
19 Mɔtana, Amasia, fine dont a mɔŋ nan a kɔn nyann Edom teeb na, ŋaan n kpaana nan a biar kii be ŋaak ni. Bee teen ki a kpaan daamii nba saa baar nan biiru fin nan a niib paaki?”
19 Você diz a si mesmo que derrotou Edom, e agora está arrogante e orgulhoso. Mas fique em casa! Por que provocar uma desgraça que levará você e também Judá à ruína? "
20 Ŋaan ki Amasia yêt ki ki gbiint turɔ. Li din tee Yennu lore nan Amasia n la biiru, kimaan waa din jiantir Edom teeb yenbis na paak.
20 Amazias, porém, não quis ouvi-lo, pois Deus mesmo queria entregar Amazias e seu povo a Jeoás, pois pediram conselhos aos deuses de Edom.
21 Ŋanne Israel kpanbar Jehoas din saan tɔb ki kɔn nan Juda kpanbar Amasia. Bi din took leeb Bef Semes-e ki li be Juda tiŋ ni.
21 Então Jeoás, rei de Israel, o atacou. Ele e Amazias, rei de Judá, enfrentaram-se em Bete-Semes, em Judá.
22 Bi din nyann Juda kunkɔnkɔnna, ki bi chiar kun bi ŋei ni.
22 Judá foi derrotado por Israel, e seus soldados fugiram para as suas casas.
23 Kpanbar Jehoas din soor Amasia ki saan nanɔ Jerusalem, ki saa bet doo na joonn nba nyii Efraim Tammɔb boor, ki saa tuu Lɔtik Tammɔb boor na, ki li fɔkint teen nan taakaabii kobii ŋanlee nawa.
23 Jeoás capturou Amazias, filho de Joás e neto de Acazias, em Bete-Semes. Então Jeoás levou-o para Jerusalém e derrubou cento e oitenta metros do muro da cidade, desde a porta de Efraim até a porta da Esquina.
24 U din jii salimmɔna nan salimpeena nba kur be Yenjiantu ŋasaakak na ni, nan ŋasaakak maŋ ni bona nba ki Obed Edom yaaboona din guu na, nan kpanbar ŋaak mɔkint, ki bia soor siab ki kun namm Samaria.
24 Ele se apoderou de todo o ouro, de toda a prata e de todos os utensílios encontrados no templo de Deus, que haviam estado sob a guarda de Obede-Edom, e ainda dos tesouros do palácio real. Também fez reféns e, então, voltou para Samaria.
25 Israel kpanbar Jehoas kuun poorpo, ki Juda kpanbar Amasia be u manfoor ni bina piik nan ŋanŋmu.
25 Amazias, filho de Joás, rei de Judá, viveu ainda mais quinze anos depois da morte de Jeoás, filho de Jeoacaz, rei de Israel.
26 Toonlia nba kur pukin ki Amasia tun, laa nyii u naan pinpiik ki saa tuu li joontu, li sɔb be Juda nan Israel kpanbara barkperii gbouŋ ni.
26 Os demais acontecimentos do reinado de Amazias, do início ao fim, estão escritos nos registros históricos dos reis de Judá e de Israel.
27 Laa nyii sakir nba ni ki Amasia din yêt Yennu jiantii na, bi din lor lorbiiuk u paak, Jerusalem doo ni. U din chiar saan Lakis, ŋaan u datai na lek din wei ki saa kpiiu leŋa.
27 A partir do momento em que Amazias deixou de seguir o Senhor, conspiraram contra ele em Jerusalém, e ele fugiu para Láquis, mas o perseguiram até lá e o mataram.
28 Bi din paan u gbanant taamm paake, ki jiiu saan nanɔ Jerusalem, ki saa piiu kpanbara kaat ni, ki li be Defid doo ni.
28 Ele foi trazido de volta a cavalo, e sepultado junto aos seus antepassados na cidade de Judá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.