2 Crônicas 24
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Joas din tee bina ŋanlore-e ki dii Juda naan, ki kar Jerusalem doo ni bina piinna. U naae din tee Sibia, ki nyii Beerseba doo ni.
1 Joás tinha sete anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou quarenta anos em Jerusalém.
2 Joas din tun linba ŋan ki tur Yennu, yoo nba ki manntɔɔ Jehoyada be u manfoor ni na.
2 A sua mãe se chamava Zíbia e era da cidade de Berseba. Enquanto o sacerdote Joiada vivia, Joás fez o que agrada a Deus, o Senhor .
3 Jehoyada din lon poob banlee ki tur kpanbar Joas, ki bi marɔ bonjai nan bonpoi.
3 Joiada arranjou para Joás duas esposas, que lhe deram filhos e filhas.
4 Joas nba din dii naan ki li yann waaminnae, ki u dukin nan wun ŋamm Yenjiantu ŋasaakak.
4 Algum tempo depois, Joás decidiu fazer consertos no Templo.
5 U din yet mannteeb nan Liifai teeb na a bin saan Juda doi ni, ki lin niib na kur boor, ki bin taan likirii ki ŋamm maa Yenjiantu ŋasaakak na. U din yet niib na a bin teen yian, ŋaan Liifai teeb na din mei.
5 Mandou chamar os sacerdotes e os levitas e lhes disse: — Vão pelas cidades de Judá e recebam o dinheiro que o povo deve dar para o pagamento dos consertos que são feitos todos os anos no Templo. E façam isso logo! Mas eles não se apressaram.
6 Ŋanne ki u yiin bi tɔɔndaanɔ Jehoyada ki boiɔ a, “Bee teen ki a ki te Liifai teeb na saan Juda nan Jerusalem teeb boor, ki gaar lampo nba ki Yennu toontunnɔ Moses din yaa niib na-ii pa, ki lii ŋamii Yennu lanbouŋ na?”
6 Então o rei mandou chamar o Grande Sacerdote Joiada e perguntou: — Por que você não exigiu que os levitas trouxessem de Judá e de Jerusalém o imposto que Moisés,
7 Atalia nba tee pootouŋ na poorpoweiteeb biir Yenjiantu ŋasaakak nawa, ki jii kasii bona nba be leŋ na ki dia jiantir tingbann Baal.
7 (Atalia, aquela mulher má, e os seus seguidores haviam estragado o Templo e tinham usado os objetos sagrados do Templo na adoração do deus Baal .)
8 Kpanbar na din yet Liifai teeb a bin kpaa lakir, ki sennir Yenjiantu ŋasaakak na tammɔb ni, ki bii taant likina leŋ.
8 O rei mandou fazer um cofre, que foi colocado perto do portão do Templo, do lado de fora.
9 Bi din tur mɔb, Jerusalem nan Juda tiŋ kur po, a sɔɔ kur n pa lampo nba ki Yennu toontunnɔ Moses din gaan Israel teeb boor, kunkoouk paak na.
9 Então anunciaram pela cidade de Jerusalém e pelo país inteiro que o povo devia trazer a Deus, o Senhor , o imposto que Moisés, servo de Deus, havia mandado cobrar quando eles estavam no deserto.
10 Linba na din maŋ Israel teeb nan bi saakab, ki bi baar ki pa bi lampo, ki tan gbeen lakir na.
10 Os chefes e todo o povo vieram alegres e puseram o dinheiro no cofre, até que ficou cheio.
11 Liifai teeb na din jikit lakir nae daa kur, ki teen kpanbar ŋaasaakɔɔ nba gorii lakir maŋ paak na. Ki yoo nba kur lakir na gbee, kpanbar gbansɔbirɔ nan mannteeb yudaanɔ toontunna yenɔe tuu nyinn likirii na lakir na ni, ŋaan jiin senn li sinsetboor. Nna bannue ki bi din gaar likirii bonchiann.
11 Todos os dias os levitas levavam o cofre aos funcionários do rei, e, quando estes viam que estava cheio, o secretário do rei e o representante do Grande Sacerdote vinham, tiravam o dinheiro e levavam o cofre de volta para o Templo. Assim ajuntaram muito dinheiro.
12 Kpanbar na nan Jehoyada din tuu jii likirii na ki tur binba gorii Yenjiantu ŋasaakak na ŋammue, ki bin jɔɔn tana maateeb, nan kanpintanba, nan binba kur saauk, ki bin ŋamm Yenjiantu ŋasaakak na.
12 O rei e Joiada entregavam o dinheiro aos homens que estavam encarregados do trabalho do Templo, e estes contratavam pedreiros, carpinteiros e pessoas que trabalhavam com ferro e bronze, para fazer os consertos no Templo.
13 Toontunna na kur din tun nan ninbinmɔniie, ki ŋamm Yenjiantu ŋasaakak na ki tan gbenn. Ki li jen li bannu ni, ki wakii, ki kaa biiru.
13 Todos puseram mãos à obra e trabalharam tão bem, que o Templo acabou ficando como era quando tinha sido construído; ficou até mais forte do que antes.
14 Yenjiantu ŋasaakak na ŋammu nba gbenn yoo nba, ki salimmɔna nan salimpeena nba tenn na, ki bi jii tur kpanbar na nan Jehoyada, ki bi jii ki ŋamm Yenjiantu ŋasaakak na senii nan bonlia nba sii be li ni.
14 Quando terminaram o trabalho, levaram ao rei e a Joiada o ouro e a prata que haviam sobrado. Eles usaram esse ouro e essa prata para fazer os objetos usados para o culto no Templo e para os sacrifícios e também para fazer vasilhas e outros objetos. Enquanto Joiada viveu, os sacrifícios foram oferecidos no Templo todos os dias.
15 Jehoyada din dii bina kobik nan piintaae, ki tee nikper ki ji kpo.
15 Joiada viveu muito, até ficar bem velho. Ele morreu aos cento e trinta anos de idade
16 Bi din piiu kpanbara kaat nie, ki li be Defid doo ni, kimaan toonŋana nba ki u din tun ki tur Israel teeb nan Yenjiantu ŋasaakak na paak.
16 e foi sepultado junto com os reis na Cidade de Davi , por causa do bom serviço que havia prestado ao povo de Israel, a Deus e ao Templo.
17 Ŋaan Jehoyada nba kpo yoo nba, ki Juda tɔɔndamm ŋmakit kpanbar Joas dudukit, ki u gaar bi maan.
17 Depois da morte de Joiada, as altas autoridades de Judá foram falar com o rei e se ajoelharam em frente dele em sinal de respeito. E o rei concordou com o que eles disseram.
18 Ŋanne ki niib na nyik ki ki jiantir ŋamm Israel teeb yeejamm Yomdaanɔ Yennu na ŋasaakak ni, ŋaan jiantir tingbana nan chicherpook Asera ninnant. Bi yanbɔmm na paake teen ki Yennu wutoor doo Juda nan Jerusalem teeb paak,
18 Aí o povo parou de ir ao Templo para adorar o Senhor , o Deus dos seus antepassados, e começou a adorar os postes da deusa Aserá e outros ídolos. Por causa desse pecado, o Senhor Deus ficou irado com o povo de Judá e com os moradores de Jerusalém.
19 ki u tun sɔkiniinba a bin yakii namm ki bin jen u boor, ŋaan niib na lek din yêt, ki ki gbiint.
19 Mas o Senhor mandou profetas a fim de avisarem o povo que voltasse para ele; porém o povo não deu atenção a eles.
20 Tɔn, Yennu Seek din sik Sekaria, wunba tee manntɔɔ Jehoyada bija na paak. U din set siaminba ki niib na saa laue, ŋaan yet a, “Ti Yomdaanɔ Yennu boi a bee teen ki i ki sak u sennii, ki baat nan biiru i mɔŋ paakii. I nyikɔe, ki u mun nyiki.”
20 Aí o Espírito de Deus veio sobre Zacarias, filho do sacerdote Joiada. Então ele ficou de pé num lugar alto e disse ao povo: — Esta é a mensagem de Deus: “Por que desobedecem aos mandamentos de Deus, o
21 Kpanbar Joas din lor nan niib nae, ki bi piak biir Sekaria. Ki kpanbar na tan tur yaak, ki niib na jaat Sekaria tana, Yenjiantu ŋasaakak na dindonjouk ni, ki kpiu.
21 Algumas pessoas fizeram planos para matar Zacarias; e, obedecendo à ordem do rei, o mataram a pedradas no pátio do Templo.
22 Kpanbar Joas din tamm Sekaria baa Jehoyada toonŋana nba ki u din tun ki turɔ nawa, ŋaan te ki bi kpii Sekaria. Sekaria nba kpenn yoo nba, ki u yet a, “Yennu n la yaa tun linba na, ki dat i tuba.”
22 O rei nem pensou no serviço fiel que lhe havia prestado Joiada, o pai de Zacarias; matou o filho dele. Zacarias, ao morrer, disse: — Que o
23 Piar nba piat yoo nba, ki Siria kunkɔnkɔnna lek Juda nan Jerusalem teeb, ki kpii tɔɔndamm na kur, ki jii mɔkint bonchiann ki saan nann Damaskus.
23 Durante a primavera daquele ano, o exército sírio invadiu a terra de Judá e atacou a cidade de Jerusalém; mataram as altas autoridades do país e mandaram para o rei da Síria, em Damasco, tudo o que levaram do país.
24 Siria kunkɔnkɔnna na din waar, ŋaan Yennu-e din te ki bi nyann Juda kunkɔnkɔnna nba yab na, kimaan Juda teeb din yêt bi yeejamm Yomdaanɔ Yennu-wa. Linba na paake te ki kpanbar Joas din la tubdatu.
24 O exército sírio era pequeno, mas o Senhor Deus deixou que eles derrotassem o exército dos judeus, que era muito maior, pois os judeus haviam abandonado o Senhor , o Deus dos seus antepassados. Assim o rei Joás recebeu o castigo que merecia.
25 Siria kunkɔnkɔnna din tan nyikin kɔnn na, ŋaan sɔɔ Joas la daŋ bonbiir. U saakab banlee din bɔr lor u paak, ki kpiiu dɔɔnu ni, ki jiin pann, waa din kpii manntɔɔ Jehoyada bija na paak. U din kpo, ki bi piiu Defid doo ni, ŋaan bi din ki piiu kpanbara kaat ni kaa.
25 Joás havia sido gravemente ferido. Depois que os sírios foram embora, dois oficiais de Joás fizeram uma revolta contra ele e o mataram enquanto ainda estava de cama. Eles fizeram isso para se vingar da morte do filho do sacerdote Joiada. Joás foi sepultado na Cidade de Davi , mas não nos túmulos dos reis.
26 Binba din lor u paak na din tee Sabab, ki u naa tee Simeaf ki nyii Amonn booru ni, nan Jehosabad, ki u naa tee Simrif, ki nyii Moab booru ni.
26 Dois homens planejaram a morte dele: Zabade, filho de Simeate, uma mulher da terra de Amom, e Jeozabate, filho de Sinrite, uma mulher da terra de Moabe.
27 Makperii na kur be kpanbara barkperii gbouŋ ni, ki tee kpanbar Joas bonjai labaar, nan Yennu sɔkiniinba maan nba kur pak ki jiin Joas po, nan biaŋinba ki u ŋamm maa Yenjiantu ŋasaakak. Li poor po ki u bija Amasia set u seenu ni ki dii naan.
27 No Comentário sobre o Livro dos Reis , estão escritas as histórias dos filhos de Joás, as muitas profecias que foram feitas contra ele e a história da reconstrução do Templo. Amazias, filho de Joás, ficou no lugar dele como rei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.