2 Crônicas 20

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Li din yann waame, ki Moab nan Amonn kunkɔnkɔnna, ki pukin bi somm teeb nba tee Meun teeb na, ki bi lek Juda,
1 E sucedeu que, depois disto, os filhos de Moabe, e os filhos de Amom, e com eles outros dos amonitas, vieram à peleja contra Jeosafá.
2 ki toomiinba siab saan ki saa bet Jehosafat a, “Kunkɔnkɔnna nyii Edom, Mɔk-kpeenn na yakleer po, ki baat yaba, a bin leka. Bi dɔŋ fat Hasasonn Tamar-a.” (Doo na sanleere tee Engedi.)
2 Então vieram alguns que avisaram a Jeosafá, dizendo: Vem contra ti uma grande multidão dalém do mar e da Síria; e eis que já estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Jaŋmaanii din soor Jehosafat, ki u miar Yennu ki boi sommir po, ŋaan te ki bi lor mɔi digbann na kur po.
3 Então Jeosafá temeu, e pôs-se a buscar o Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá.
4 Ki Juda doi kur ni niib kakit ki saan Jerusalem a bin boi Yennu sommir po,
4 E Judá se ajuntou, para pedir socorro ao Senhor; também de todas as cidades de Judá vieram para buscar ao Senhor.
5 ki ŋamm nan Jerusalem teeb taan ki be Yenjiantu ŋasaakak dindonjopaann na ni. Ki kpanbar Jehosafat saan ki set bi tɔɔnn,
5 E pôs-se Jeosafá em pé na congregação de Judá e de Jerusalém, na casa do Senhor, diante do pátio novo.
6 ŋaan miar Yennu sanpaapo ki yet a, “Ti yeejamm Yomdaanɔ Yennu, fine be Yendɔuŋ ni, ki dia doi nba kur be durinya na ni. A mɔk paŋ nan yiikoo, ki sɔɔ kaa ki saa fit kɔn nana.
6 E disse: Ah! Senhor Deus de nossos pais, porventura não és tu Deus nos céus? Não és tu que dominas sobre todos os reinos das nações? Na tua mão há força e potência, e não há quem te possa resistir.
7 Fine tee Yennu. Yoo nba ki a niib, timm Israel teeb, din chari kɔɔ tiŋ na ni na, fine din ber nyinn niib nba din be nna na, ŋaan jii tiŋ na ki tur a yɔɔk Abraham yaaboona, a lii tee bi faar mɔkmɔk nan mɔkmɔk.
7 Porventura, ó nosso Deus, não lançaste fora os moradores desta terra de diante do teu povo Israel, e não a deste para sempre à descendência de Abraão, teu amigo?
8 Ki bi kar tiŋ na ni, ki maa ŋasaakak nba ki bi sii baakita li ni. Ki bi mi fanu
8 E habitaram nela e edificaram-te nela um santuário ao teu nome, dizendo:
9 nan li-i tee ki bonbisiar baarib, ki tee tɔb, koo yiarbiiuk, koo kon, a lin dat bi tuba, bi saa fit kɔɔ ki tan set ŋasaakak na tɔɔnn po, siaminba ki bi jiantira na. Bi saa miara, yoo nba ki bi be daamii ni, ki a saa gbat ki fatib.
9 Se algum mal nos sobrevier, espada, juízo, peste, ou fome, nós nos apresentaremos diante desta casa e diante de ti, pois teu nome está nesta casa, e clamaremos a ti na nossa angústia, e tu nos ouvirás e livrarás.
10 “Mɔtana, Amonn teeb nan Moab teeb nan Edom teeb lekita. Yoo nba ki ti yeejamm din nyii Ijipt na, a din ki sak ki bi kɔɔ tiŋ maŋ niŋi, bi din kokin lint tiŋ maŋe ki ki biiriri.
10 Agora, pois, eis que os filhos de Amom, e de Moabe e os das montanhas de Seir, pelos quais não permitiste passar a Israel, quando vinham da terra do Egito, mas deles se desviaram e não os destruíram,
11 Baa pa ki jiintit biaŋinbae na. Bi baar a bin ber nyinnit tiŋ nba ki a turit na nie.
11 Eis que nos dão o pago, vindo para lançar-nos fora da tua herança, que nos fizeste herdar.
12 Fine tee Yennu. Datir bi tuba, kimaan ti ki mɔk paŋ nba saa took kunkɔnkɔnna nba yab ki saa lekit na. Ti ki mi taa saa teen biaŋinba, ŋaan ti gorii fine ki loon sommir.”
12 Ah! nosso Deus, porventura não os julgarás? Porque em nós não há força perante esta grande multidão que vem contra nós, e não sabemos o que faremos; porém os nossos olhos estão postos em ti.
13 Ki Juda jab na kur nan bi poob nan bi waas see Yenjiantu ŋasaakak na boor.
13 E todo o Judá estava em pé perante o Senhor, como também as suas crianças, as suas mulheres, e os seus filhos.
14 Ki Yennu Seek sik Liifai nirɔ nba pukin ki see nibur na ni paak, ki u sann tee Jahasiel, ki tee Sekaria bija, ki Sekaria tee Benaya bija, ki Banaya tee Jeyel bija, ki Jeyel tee Matania bija, ki bi nyii Asaf naakuuk ni.
14 Então veio o Espírito do Senhor, no meio da congregação, sobre Jaaziel, filho de Zacarias, filho de Benaia, filho de Jeiel, filho de Matanias, levita, dos filhos de Asafe,
15 Ki Jahasiel yet a, “Chanbaa kpanbar, nan yimm nba kur tee Juda teeb, nan Jerusalem teeb, Yennu yet nan i daa ŋaan tama, koo ki tiin kunkɔnkɔnna nba yab na jaŋmaanii nan yin tookibi. Tɔb na tee Yennu yare, li ki tee i yar kaa.
15 E disse: Dai ouvidos todo o Judá, e vós, moradores de Jerusalém, e tu, ó rei Jeosafá; assim o Senhor vos diz: Não temais, nem vos assusteis por causa desta grande multidão; pois a peleja não é vossa, mas de Deus.
16 Ii won lekib wonn, bi-i woŋi baar Sis lɔɔnu ni yoo nba, i won saa chetib baauk nba kook kunkoouk doo na kpiŋ, ki li kpia Jeruel na.
16 Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pela ladeira de Ziz, e os achareis no fim do vale, diante do deserto de Jeruel.
17 Li ki tee yimm kaa n kɔn kɔnn na, yimm n lon sinsetboa, kii guu, ki i saa la nyannu nba ki Yennu saa turi. Juda nan Jerusalem teeb, i daa taantir koo ki tiin jaŋmaanii. Nyimin ki tookib man, ki Yennu sii be nani.”
17 Nesta batalha não tereis que pelejar; postai-vos, ficai parados, e vede a salvação do Senhor para convosco, ó Judá e Jerusalém. Não temais, nem vos assusteis; amanhã saí-lhes ao encontro, porque o Senhor será convosco.
18 Ŋanne ki Jehosafat baa fabin tiŋ ni, ki niib na kur mun baa fabin tiŋ ni, ki bi jiant Yennu.
18 Então Jeosafá se prostrou com o rosto em terra, e todo o Judá e os moradores de Jerusalém se lançaram perante o Senhor, adorando-o.
19 Ki Liifai teeb nba nyii Kohaf nan Kora naakuut ni na fiir set ki tant nan kunkɔpaara, ki pak ŋamm Israel teeb Yomdaanɔ Yennu.
19 E levantaram-se os levitas, dos filhos dos coatitas, e dos filhos dos coratitas, para louvarem ao Senhor Deus de Israel, com voz muito alta.
20 Laa yent sanyapob ni, ki niib na nyii ki saa kunkoouk nba kpia Tekoa na. Baa saa yoo nba, ki Jehosafat pak namm mɔmaan na a: “Juda nan Jerusalem teeb, teent i maalin i Yomdaanɔ Yennu ni, ki li saa te yin set fanu. Teent yada man nan mɔmaan nba ki u sɔkinii beeri na, ki i saa la nyannu.”
20 E pela manhã cedo se levantaram e saíram ao deserto de Tecoa; e, ao saírem, Jeosafá pôs-se em pé, e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós, moradores de Jerusalém: Crede no Senhor vosso Deus, e estareis seguros; crede nos seus profetas, e prosperareis;
21 Waa pak nan niib na ki gbenn yoo nba, ki u te yanyinna na lia bi liant nba ki bi lia Yenjiantii ni na, ki somm kunkɔnkɔnna na tɔɔnn po, ki yiin yaŋ a, “Pakin Yennu man. U lomm kaa gbennu.”
21 E aconselhou-se com o povo, e ordenou cantores para o Senhor, que louvassem à Majestade santa, saindo diante dos armados, e dizendo: Louvai ao Senhor porque a sua benignidade dura para sempre.
22 Baa piin ki yiin yaŋ na yoo nbae, ki Yennu te jaŋmaanii soor kunkɔnkɔnna nba yaa bin lekib na.
22 E, quando começaram a cantar e a dar louvores, o Senhor pôs emboscadas contra os filhos de Amom e de Moabe e os das montanhas de Seir, que vieram contra Judá, e foram desbaratados.
23 Ki Amonn teeb nan Moab teeb na lek Edom kunkɔnkɔnna na, ki kpiib, ki saa boontib, ki li poor po, ki bi tan ŋmat leeb paak nan kɔnbiir.
23 Porque os filhos de Amom e de Moabe se levantaram contra os moradores das montanhas de Seir, para os destruir e exterminar; e, acabando eles com os moradores de Seir, ajudaram uns aos outros a destruir-se.
24 Yoo nba ki Juda teeb na doo baar kunkonn nba be kunkoouk paak na, ki bi la bi datai na kur dɔɔ tiŋ ni ki kpowa. Ki nan yenɔkɔɔwa ki tenni.
24 Nisso chegou Judá à atalaia do deserto; e olharam para a multidão, e eis que eram corpos mortos, que jaziam em terra, e nenhum escapou.
25 Ki Jehosafat nan u kunkɔnkɔnna na chat ki saan a bin jii mɔkint, ki la bonkobit nan jeet nan liant, ki li yab bonchiann, nan bonlia nba be ki li daauk paar, ki bi jii daaŋantaa ki tikii mɔkint na. Ŋaan tiat na din yab bonchiann, ki bi din ki fit jii li kuri.
25 E vieram Jeosafá e o seu povo para saquear os seus despojos, e acharam entre eles riquezas e cadáveres em abundância, assim como objetos preciosos; e tomaram para si tanto, que não podiam levar; e três dias saquearam o despojo, porque era muito.
26 Daaŋanna daar, ki bi taan leeb, Beraka baauk ni, ki pak dont Yennu nan waa tun linba ki turib na. Ŋanne teen ki bi yi baauk maŋ “Beraka.”
26 E ao quarto dia se ajuntaram no vale de Beraca; pois ali louvaram ao Senhor. Por isso chamaram aquele lugar o vale de Beraca, até ao dia de hoje.
27 Jehosafat din jii u kunkɔnkɔnna na ki ŋmat namm Jerusalem nan parpeenn, kimaan Yennu te ki bi nyann bi datai nawa.
27 Então voltaram todos os homens de Judá e de Jerusalém, e Jeosafá à frente deles, e tornaram a Jerusalém com alegria; porque o Senhor os alegrara sobre os seus inimigos.
28 Baa baar doo na ni yoo nba, ki bi somm chunchuuntuk ki kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak na ni, ki yiin yanii ki faa biat, ki bia peeb naatuna.
28 E vieram a Jerusalém com saltérios, com harpas e com trombetas, para a casa do Senhor.
29 Ki jaŋmaanii soor digbana nba kur gbat biaŋinba ki Yennu te ki Israel teeb nyann bi datai na.
29 E veio o temor de Deus sobre todos os reinos daquelas terras, ouvindo eles que o Senhor havia pelejado contra os inimigos de Israel.
30 Jehosafat ji din dia u yent na nan parmaasir, ki Yennu guu-u lokir kur po.
30 E o reino de Jeosafá ficou quieto; e o seu Deus lhe deu repouso ao redor.
31 Jehosafat din tee bina piintaa nan ŋanŋmue ki dii Juda naan, ki kar Jerusalem doo ni bina piinlee nan ŋanŋmu. U naae din tee Asuba, ki tee Silhi bipoo.
31 E Jeosafá reinou sobre Judá; era da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar e vinte e cinco anos reinou em Jerusalém; e o nome de sua mãe era Azuba, filha de Sili.
32 Jehosafat din tee nan u baa Asa nba din tee biaŋinba nae, u din tuun linba ŋan Yennu tɔɔnn,
32 E andou no caminho de Asa, seu pai, e não se desviou dele, fazendo o que era reto aos olhos do Senhor.
33 ŋaan u din ki yeer tingbann mann boa. Niib na lek din ki lebit bi para kur a bin jiant bi yeejamm Yennu na.
33 Contudo os altos não foram tirados porque o povo não tinha ainda disposto o seu coração para com o Deus de seus pais.
34 Linba kur ki Jehosafat tun, u naan pinpiik ki saan tuu li joontu, sɔb ki be Jehu nba tee Hanani bija na barkperii gbant ni, ki li tee Israel kpanbara barkperii bɔkir.
34 Ora, o restante dos atos de Jeosafá, assim, desde os primeiros até os últimos, eis que está escrito nas notas de Jeú, filho de Hanani, que as inseriu no livro dos reis de Israel.
35 Sakyenn, Juda kpanbar Jehosafat din tan mɔk lor nan Israel kpanbar Ahasia, wunba din tun toonbiit bonchiann na.
35 Porém, depois disto, Jeosafá, rei de Judá, se aliou com Acazias, rei de Israel, que procedeu com toda a impiedade.
36 Ki Esion-geber mɔkgbianue ki bi din maa ŋaringbeŋa.
36 E aliou-se com ele, para fazerem navios que fossem a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.
37 Ŋaan Elieser, wunba tee Dodafahu bija, ki nyii Maresa na, din yakii nan Jehosafat ki yet a, “Kimaan faa mɔk lor nan Ahasia na, Yennu saa biir linba ki a maa nawa.” Ki ŋarint na biir, ki ji ki fit somm nyun paak.
37 Porém Eliezer, filho de Dodava, de Maressa, profetizou contra Jeosafá, dizendo: Porquanto te aliaste com Acazias, o Senhor despedaçou as tuas obras. E os navios se quebraram, e não puderam ir a Társis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.