2 Crônicas 18
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Yoo nba ki Juda kpanbar Jehosafat din mɔkit, ki u sann bia doo na, ki u lor pookɔɔnt, ki li tee u bija nan Israel kpanbar Ahab bipoo.
1 Tinha, pois, Jeosafá riquezas e glória em abundância, e aparentou-se com Acabe.
2 Ki bina gar waan, ki Jehosafat tan saan Samaria doo ni, a wun foont Ahab. Ahab din loon wun teen Jehosafat nan binba waa u poor na jirima, ki kpii pei nan nei bonchiann, ki teen jaamm. U din yabir a wun korin Jehosafat ki wun sommɔ ki bin lek Ramof doo nba be Gilead na,
2 Ao cabo de alguns anos foi ter com Acabe em Samária. E Acabe matou ovelhas e bois em abundância, para ele e para o povo que o acompanhava; e o persuadiu a subir com ele a Ramote-Gileade.
3 ki boiɔ a, “A saa chianin ki man saan lek Ramof-aa?”
3 Perguntou Acabe, rei de Israel, a Jeosafá, rei de Judá: Irás tu comigo a Ramote-Gileade? E respondeu-lhe Jeosafá: Como tu és sou eu, e o meu povo como o teu povo; seremos contigo na guerra.
4 ki bia ŋamm yet a, “Ŋaant ki tin boi Yennu sinsinna.”
4 Disse mais Jeosafá ao rei de Israel: Consulta hoje a palavra do Senhor.
5 Li yoo na ki Ahab tun yiin yenbis sɔkiniinba, ki bi teen nan kobii ŋanna nawa, ki tan boib a, “N saan lek Ramof koo n daa saa?”
5 Então o rei de Israel ajuntou os profetas, quatrocentos homens, e lhes perguntou: Iremos à peleja contra Ramote-Gileade, ou deixarei de ir? Responderam eles: Sobe, porque Deus a entregará nas mãos do rei.
6 Ŋanne ki Jehosafat boi a, “Yennu sɔkinii sɔɔ kaa ki ti saa fit te wun boi Yennu ki turiti-i?”
6 Disse, porém, Jeosafá: Não há aqui ainda algum profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Ki Ahab jiin a, “Yenɔkɔɔ be, ŋɔɔe tee Mikaya, ki tee Imla bija, ŋaan n namɔe, kimaan u ki mi sɔkin barŋanii ki jiin n po; u yɔɔ sɔkint bonbiire ki jiint n po.” Ki Jehosafat jiin a, “A daa yeen nna.”
7 Ao que o rei de Israel respondeu a Jeosafá: Ainda há um homem por quem podemos consultar ao Senhor; eu, porém, o odeio, porque nunca profetiza o bem a meu respeito, mas sempre o mal; é Micaías, filho de Inlá. Mas Jeosafá disse: Não fale o rei assim.
8 Ŋanne ki kpanbar Ahab yiin u ŋaatoontunna saakɔɔ, ki tumɔ a wun saan yiin Mikaya ki baar nanɔ yian.
8 Então o rei de Israel chamou um eunuco, e disse: Traze aqui depressa Micaías, filho de Inlá.
9 Ki kpanbara banlee maŋ lia bi naan liant ki kar bi gbant paak, jarik ni, doo na nanyer po, ki kpia Samaria doo maŋ tammɔb, ki yenbis sɔkiniinba na be leŋ, ki sɔkint maan bi tɔɔnn.
9 Ora, o rei de Israel e Jeosafá, rei de Judá, vestidos de seus trajes reais, estavam assentados cada um no seu trono, na praça à entrada da porta de Samária; e todos os profetas profetizavam diante deles.
10 Sɔkiniinba maŋ yenɔ, wunba sann tee Sedekaya, ki u baa tee Kenaana na, din jii kut ki nan yina, ki yet Ahab a, “Yennu nba pak linbae na, ‘A saa jii nae ki kɔn nan Siria teeb na ki biirib chain chain.’ ”
10 E Zedequias, filho de Quenaaná, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Assim diz o Senhor: Com estes ferirás os sírios, até que sejam consumidos.
11 Ki sɔkiniinba na kur mun bia yet nna, ki bia yetɔ a wuu somm kii took Ramof po, ki u saa nyannira, a Yennu saa turɔ nyannuwa.
11 E todos os profetas profetizavam o mesmo, dizendo: Sobe a Ramote-Gileade, e serás bem sucedido, pois o Senhor a entregará nas mãos do rei.
12 Ŋaan sɔɔ ki toontunna saakɔɔ nba saan a wun yiin Mikaya na poŋ saa yetɔ a, “Sɔkiniinba kur pak nyannu poe ki tur kpanbar na, li ŋan ki fan mun tun nna.”
12 O mensageiro que fora chamar Micaías lhe falou, dizendo: Eis que as palavras dos profetas, a uma voz, são favoráveis ao rei: seja, pois, também a tua palavra como a de um deles, e fala o que é bom.
13 Ŋanne ki Mikaya jiin a, “N por Yennu nba fo na sann ni, n saa pak linba ki Yennu wannin a man pake.”
13 Micaías, porém, disse: Vive o Senhor, que o que meu Deus me disser, isso falarei.
14 Waa dɔkit kpanbar Ahab paak yoo nba, ki kpanbar na boiɔ a, “Mikaya, min nan kpanbar Jehosafat, ti saan lek Ramof koo ti daa saa?”
14 Quando ele chegou à presença do rei, este lhe disse: Micaías, iremos a Ramote-Gileade à peleja, ou deixarei de ir? Respondeu ele: Subi, e sereis bem sucedidos; e eles serão entregues nas vossas mãos.
15 Ki Ahab yetɔ a, “Li-i tee ki a piak nanin Yennu sann nie, fan pak barmɔnii. Taarmunŋae ki n saa paka linba na?”
15 Mas o rei lhe disse: Quantas vezes hei de conjurar-te que não me fales senão a verdade em nome do Senhor?
16 Ki Mikaya jiin a, “N la ki Israel teeb kunkɔnkɔnna yat kunkona paak nan pei nba ki mɔk pekpaarik na, ki Yennu yet a, ‘Jab na ki mɔk tɔɔndaanɔ, ŋaant ki bin kun nan parmaasir.’ ”
16 Respondeu ele: Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor; e disse o Senhor: Estes não têm senhor; torne em paz cada um para sua casa.
17 Ki Ahab yet Jehosafat a, “N ki paka nan u ki ban pak siar ki li tee bonŋann ki jiin n po-o? U yɔɔ piak bonbiire ki jiint n po.”
17 Então o rei de Israel disse a Jeosafá: Não te disse eu que ele não profetizaria a respeito de mim o bem, porém o mal?
18 Ki Mikaya ŋamii yeen a, “Gbiintir linba ki Yennu piak. N la ki Yennu kar u naan binbintir paak Yendɔuŋ ni, ki u malakanba kur see u boor ni.
18 Prosseguiu Micaías: Ouvi, pois, a palavra do Senhor! Vi o Senhor assentado no seu trono, e todo o exército celestial em pé à sua direita e à sua esquerda.
19 Ki Yennu boi a, ‘Ŋmee saa saan kpann Ahab ki wun saan Ramof, ki bin saa kpiu?’ Ki malakanba na yemm tuu yet yenn, ki leeb mun n pak leer,
19 E o Senhor perguntou: Quem induzirá Acabe, rei de Israel, a subir, para que caia em Ramote-Gileade? E um respondia de um modo, e outro de outro.
20 nan seek nba tan baar ki yet Yennu a, ‘Min saa kpannɔwa.’ Ki Yennu boiɔ a, ‘A saa kpannɔ nlee?’
20 Então saiu um espírito, apresentou-se diante do Senhor, e disse: Eu o induzirei. Perguntou-lhe o Senhor: De que modo?
21 Ki seek na jiin a, ‘N saa saane ki te Ahab yenbis sɔkiniinba na kur n faar faak.’ Ki Yennu yet a, ‘Ii saa ki saa kpannɔ. A saa nyanna.’ ”
21 E ele disse: Eu sairei, e serei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. Ao que disse o Senhor. Tu o induzirás, e prevalecerás; sai, e faze assim.
22 Li yoo na ki Mikaya ŋamm pak a, “Linba tume na, Yennu te ki sɔkiniinba maŋ faar faake ki tura, ŋaan u mɔŋ ŋarin senn nan biirue saa baara.”
22 Agora, pois, eis que o Senhor pôs um espírito mentiroso na boca destes teus profetas; o Senhor é quem falou o mal a respeito de ti.
23 Li yoo na ki sɔkinii Sedekaya saan Mikaya boor ki saa pebɔ, ŋaan boiɔ a, “Nlee yooe ki Yennu Seek nyii n boor ki baar tan pak nanani?”
23 Então Zedequias, filho de Quenaaná, chegando-se, feriu a Micaías na face e disse: Por que caminho passou de mim o Espírito do Senhor para falar a ti?
24 Ki Mikaya yetɔ a, “A tan saa bannir yoo nba ki a gar lanpoor po diiuk ni ki saa bɔr nae.”
24 Respondeu Micaías: Eis que tu o verás naquele dia, quando entrares numa câmara interior para te esconderes.
25 Tɔn, ki kpanbar Ahab yet u saakayenɔ a, “Soot Mikaya ki saan nanɔ Amonn, wunba tee doo yudaanɔ na, nan n bija Joas boor.
25 Então disse o rei de Israel: Tomai Micaías, e tornai a levá-lo a Amom, o governador da cidade, e a Joás, filho do rei,
26 A betib ki bin kɔɔnɔ dansarik, kii teenɔ jarpeenn nan nyun kuukɔɔ, ki tan tuu yoo nba ki n tan saa jen nan laafia.”
26 dizendo-lhes: Assim diz o rei: Metei este homem no cárcere, e sustentai-o a pão e água até que eu volte em paz.
27 Ki Mikaya jiin a, “Li-i tee ki a jen nan laafia, ŋann ŋarin, li wann nan Yennu ki pak nanime na,” ki bia yet a, “Sɔɔ kur n dɔk linba ki n pak na.”
27 Mas disse Micaías: se tu voltares em paz, o Senhor não tem falado por mim. Disse mais: Ouvi, povos todos!
28 Tɔn, ki Israel kpanbar Ahab nan Juda kpanbar Jehosafat fiir saan a bin lek Ramof doo nba be Gilead yent ni na.
28 Subiram, pois, o rei de Israel e Jeosafá, rei de Judá, a Ramote-Gileade.
29 Ŋaan sɔɔ ki Ahab poŋ yet Jehosafat a, “Taa saa tɔb na, n saa lia tayanae, ŋaan fin n lia naan liant.” Ki Israel kpanbar na lia tayana ki saan tɔb.
29 E disse o rei de Israel a Jeosafá: Eu me disfarçarei, e entrarei na peleja; tu, porém, veste os teus trajes reais. Disfarçou-se, pois, o rei de Israel, e eles entraram na peleja.
30 Ŋaan sɔɔ Siria kpanbar na dɔŋ tur u taantorit saakab na mɔb nan bi daa loon sɔɔ bin kpi, see Israel kpanbar na kuukɔɔ.
30 Ora, o rei da Síria dera ordens aos capitães dos seus carros, dizendo: Não pelejareis nem contra pequeno nem contra grande, senão só contra o rei de Israel.
31 Baa la kpanbar Jehosafat yoo nba, ki bi kur dukin nan ŋɔɔe tee Israel teeb kpanbar, ki bi ŋmant a bin lekɔ, ki Jehosafat yikin sanpaapo, ki ti Yomdaanɔ Yennu fatɔ, ki te leku na yakirɔ.
31 Pelo que os capitães dos carros, quando viram a Jeosafá, disseram: Este é o rei de Israel. Viraram-se, pois, para pelejar contra ele; mas Jeosafá clamou, e o Senhor o socorreu, e os desviou dele.
32 Ki taantorit saakab na bann nan ŋɔɔ kaa tee Israel kpanbari, ŋanne ki bi nyik ki ji ki weiɔ.
32 Pois vendo os capitães dos carros que não era o rei de Israel, deixaram de segui-lo.
33 Ki taan sɔɔ, Siria kunkɔnkɔnna yek peenu, ki li soor kpanbar Ahab maŋ tɔb liatir nba tee kut na tintaanboor, ki gar soor u par paak. Ki u mɔ nan wunba ŋmakitir u taantoruk na a, “N la daŋa, ŋmantir ki nyi tɔb na ni.”
33 Então um homem entesou e seu arco e, atirando a esmo, feriu o rei de Israel por entre a couraça e a armadura abdominal. Pelo que ele disse ao carreteiro: Dá volta, e tira-me do exército, porque estou gravemente ferido.
34 Yoo nba ki tɔb nunii mɔn na, ki Ahab ji kar deen taantoruk na ni, ki took Siria teeb na. Ki yonnu tan baa, ki u kpo.
34 E a peleja tornou-se renhida naquele dia; contudo o rei de Israel foi sustentado no carro contra os sírios até a tarde; porém ao pôr do sol morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.