2 Crônicas 10
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Ŋanne ki Rehoboam saan Sekem, siaminba ki Israel niib nba kur be gaŋ po na tikir a bin dinnɔ naan.
1 Roboão foi até Siquém, onde todo o povo de Israel se havia reunido para fazê-lo rei.
2 Yoo nba ki Nebat bija Jeroboam, wunba din chiar saan Ijipt ki saa bɔr, a kpanbar Solomonn daa laatɔ na nba tan gbat nna maŋ, ki u nyii Ijipt ki jen.
2 Jeroboão, filho de Nebate, que havia fugido do rei Salomão e ido para o Egito, soube disso e voltou de lá.
3 Ŋanne booru nba be gaŋ po na tun ki yiin Jeroboam, ki bi kur tɔk saan Rehoboam boor, ki saa yetɔ a,
3 O povo das tribos do Norte mandou buscá-lo, e foram todos juntos falar com Roboão. Eles disseram:
4 “A baa Solomonn din diat nan tonue, ki jintit jik-kpiata. Li-i tee ki a saa sak ki jika maŋ n fukit, ki ti binbeŋ-ii ban ki turiti, ti bo sii tee a jiamme, ki baakita.”
4 — Salomão, o seu pai, nos tratou com dureza e nos fez carregar cargas pesadas. Se o senhor tornar essas cargas mais leves e a nossa vida mais fácil, nós seremos seus servidores.
5 Ki Rehoboam jiin a, “Ii turin daa ŋantaa ki min dukin maan maŋ po, ki i tan jen ki n turi gatu.” Ŋanne ki niib na seet.
5 Roboão respondeu: — Voltem daqui a três dias, e aí eu darei a minha resposta. Então eles foram embora.
6 Ki kpanbar Rehoboam pak nan saakab nba din tuu ŋmakitir u baa Solomonn na a, “Kpaanlanne ki i saa turin ki man tur niib na gatu?”
6 O rei Roboão foi falar com os homens mais velhos, que haviam sido conselheiros do seu pai, e perguntou: — Que resposta vocês me aconselham a dar a este povo?
7 Ki bi yetɔ a, “Li-i tee ki a sii mɔk burchint nan niib na ki maan bi para, bi sii waa-ae yoo kur.”
7 Eles disseram: — Se o senhor for bondoso, se tratá-los bem e der uma resposta favorável ao pedido deles, então eles serão seus servidores para sempre.
8 U din yêt saakab kpaanii nawa, ŋaan boi u leeb nba tee u waakir, ki bia ji tee u ŋmakit-teeb nae a,
8 Mas Roboão não seguiu o conselho dos homens mais velhos e foi falar com os jovens que haviam crescido junto com ele e que agora eram os seus conselheiros.
9 “I saa kpaanin ki man tun nlee? N saa pak nlee ki tur niib nba yaa man ŋaan ki bi jika-ii fukii na?”
9 — Que conselho vocês me dão? — perguntou ele. — O que é que eu digo a esse povo que está pedindo para que eu torne as suas cargas mais leves?
10 Ki bi jiin a, “Linba ki a saa pakibe na a, ‘N niibisiikpatik gbeŋ ki gar n baa siak,’
10 Eles responderam: — Você deve dizer o seguinte: “O meu dedinho é mais grosso do que a cintura do meu pai!
11 ki bia wannib a, ‘N baa din jinti jik-kpiatae, ŋaan min ŋarin saa jinni linba kpai ki gar nna. N baa din dia lanban-mimmiinae ki booi, ŋaan min ŋarin saa booi naagbanne.’ ”
11 Ele fez vocês carregarem cargas pesadas; eu vou aumentar o peso ainda mais. Ele castigou vocês com chicotes; eu vou surrá-los com correias.”
12 Daa ŋantaa na poorpoe, ki Jeroboam nan niib na kur jen kpanbar Rehoboam boor, nan waa daan sennib biaŋinba na.
12 Três dias depois, Jeroboão e todo o povo foram falar de novo com o rei Roboão, como ele havia mandado.
13 Kpanbar na din yêt nikpera na kpaaniie, ŋaan pak nan niib na kunkɔchiɔk,
13 O rei desprezou o conselho dos homens mais velhos e falou duramente com o povo,
14 ki gaar naasimm na nba wannɔ biaŋinba na, ki yet a, “N baa din jinti jik-kpiata, ŋaan min saa ŋamm pukin jika na kpiasue; u din booi lanban-mimmiinae, ŋaan min sii booi naagbanne.”
14 como os jovens haviam aconselhado. Ele disse: — O meu pai fez vocês carregarem cargas pesadas; eu vou aumentar o peso ainda mais. Ele castigou vocês com chicotes; eu vou surrá-los com correias.
15 Li din tee Yennu loomme nan wun tun linba na, a lin te Siilo doo ni sɔkinii Ahija nba din pak maan nba ki tur Nebat bija Jeroboam na n teen barmɔnii, ŋanne teen ki kpanbar Rehoboam din ki fiin niib na nba loon linba n tun na po.
15 Assim o rei Roboão não atendeu o povo. O Senhor Deus fez isso acontecer para confirmar aquilo que ele, por meio do profeta Aías, de Siló, tinha dito a Jeroboão, filho de Nebate.
16 Ki niib na nba la nan kpanbar na kan sak ki turib na, ki bi gaan jat ki yeen a, “Defid nan u ŋaateeb n sik tiŋ ni. Bi ban tun lanne ki turiti? Israel jab, ŋaant ki tin kun man. Ŋaant ki Rehoboam-ii dia u mɔŋ.”
16 Quando os israelitas viram que o rei não ia atender o seu pedido, começaram a gritar: — Abaixo Davi e a sua família! O que foi que eles já fizeram por nós? Homens de Israel, vamos para casa! Que Roboão cuide de si mesmo! E assim os israelitas voltaram para as suas casas,
17 ki nyikɔ, ki u ji dia niib nba be Juda yent ni na kuukɔɔ.
17 deixando Roboão como rei somente do povo que morava no território da tribo de Judá.
18 Ŋanne ki kpanbar Rehoboam tun Adoniram, wunba din tee ninmɔnn toona saakɔɔ na, Israel teeb boor, ki bi saa jaatɔ tana ki kpiiu. Li yoo na ki kpanbar Rehoboam kakit ki jii u taantorit ki kɔɔ li ni, ki chiar saan Jerusalem.
18 Então o rei Roboão mandou que Adonirão, o encarregado dos trabalhadores forçados, fosse falar com os israelitas, mas eles o mataram a pedradas. Porém Roboão subiu depressa no seu carro de guerra e fugiu para Jerusalém.
19 Laa nyii li yoowa, Israel digbana nba be gaŋ po na niib ji tee mɔyêtdamme ki tur Defid naangbouŋ.
19 Desde aquela época até hoje , o povo de Israel, o Reino do Norte, está revoltado contra os reis descendentes de Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.