1 Samuel 26
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ACF
1 Ki jasiab nyii Sif ki saan Sɔɔl boor, Gibea tiŋ ni, ki saa yetɔ a, “Defid bɔr Hakila kunkonn, tanfiiɔk ni, ki li kpia Judea kunkoouk.”
1 E vieram os zifeus a Saul, a Gibeá, dizendo: Não está Davi escondido no outeiro de Haquilá, defronte de Jesimom?
2 Sɔɔl din fiire yiama, ki jii Israel kunkɔnkɔnjaana tusaa ŋantaa, ki saa namm Sif kunkoouk paak, a bin saa kpaan Defid,
2 Então Saul se levantou e desceu ao deserto de Zife, e com ele três mil homens escolhidos de Israel, a buscar a Davi no deserto de Zife.
3 ki saan chaan bi kaaŋ sɔnjokpiŋ, ki li kpia Hakila kunkonn. Defid lek daa din be kunkoouk na niŋe, ŋaan yoo nba ki u gbat nan Sɔɔl baar ki kpaanɔ na,
3 E acampou-se Saul no outeiro de Haquilá, que está defronte de Jesimom, junto ao caminho; porém Davi ficou no deserto, e viu que Saul vinha seguindo-o no deserto.
4 ki u tun dobiiteeb, ki bi saan dobii ki la nan Sɔɔl set baar leŋa.
4 Pois Davi enviou espias, e soube que Saul tinha vindo.
5 Ki ŋɔɔ Defid saan yiama ki saa got la siaminba ki Sɔɔl nan Ner bija Abner, wunba tee Sɔɔl kunkɔnkɔnna saakɔɔ na dindɔɔr boor. Sɔɔl din dɔɔ kaaŋ na niŋe, ki u kunkɔnkɔnna na dɔɔ ki lintɔ.
5 E Davi se levantou, e foi ao lugar onde Saul se tinha acampado; viu Davi o lugar onde se tinha deitado Saul, e Abner, filho de Ner, capitão do seu exército; e Saul estava deitado dentro do lugar dos carros, e o povo estava acampado ao redor dele.
6 Ki Defid boi Ahimelek, wunba tee Hef booru ni nirɔ na, nan Joab naa bik nba ki bi yiu Abisai, ki bi naa tee Seruya na a, “I banlee na ŋmee ki min nan ŋɔɔ saa saan Sɔɔl kaaŋ ni?”
6 E dirigindo-se Davi a Aimeleque, o heteu, e a Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, disse: Quem descerá comigo a Saul ao arraial? E respondeu Abisai: Eu descerei contigo.
7 Tɔn, li daar nyiɔk, ki Defid nan Abisai kɔɔ Sɔɔl kaaŋ na ni, ki la Sɔɔl dɔɔ gɔɔnt kaaŋ na sinsuuk ni, ki u kpann chaa, ki kpia u yur, ki Abner nan kunkɔnkɔnna na dɔɔ ki lintɔwa.
7 Foram, pois, Davi e Abisai de noite ao povo, e eis que Saul estava deitado dormindo dentro do lugar dos carros, e a sua lança estava fincada na terra à sua cabeceira; e Abner e o povo deitavam-se ao redor dele.
8 Ki Abisai yet Defid a, “Yennu jii a dataak ki kubin a nuu ni dinna nyiɔk nawa, mɔtana ŋaant man ŋmuu-u nan u kpann na yomkɔɔ, ki tabinɔ nan tiŋ, ki daa pukii munlee.”
8 Então disse Abisai a Davi: Deus te entregou hoje nas mãos o teu inimigo; deixa-me, pois, agora encravá-lo com a lança de uma vez na terra, e não o ferirei segunda vez.
9 Ki Defid yet Abisai a, “A daa teeu daŋi. Ŋmee saa jii u nuu ki sii Yennu niganntɔɔ na, ŋaan kan kɔɔ biit ni?”
9 E disse Davi a Abisai: Nenhum dano lhe faças; porque quem estendeu a sua mão contra o ungido do Senhor, e ficou inocente?
10 Ki Defid tukin ki yet a, “Barmɔnii nan Yennu nba fo na, n mi nan Yennu tiɔŋo saa kpi Sɔɔl. Laa sii tee u yooe tan saa baar ki wun yiar ki kpo, koo u tan saa saan tɔbe ki saa kpakin li ni.
10 Disse mais Davi: Vive o Senhor que o Senhor o ferirá, ou o seu dia chegará em que morra, ou descerá para a batalha e perecerá.
11 Yennu n bɔr ki n daa jikit n nuu ki siin Yennu niganntɔɔ na. Ŋaant ki tin jii u kpann nan u nyun lenn nba see ki kpia u yur na, ki yaat nann.”
11 O Senhor me guarde, de que eu estenda a mão contra o ungido do Senhor; agora, porém, toma a lança que está à sua cabeceira e a bilha de água, e vamo-nos.
12 Ki Defid jii kpann nan nyun lenn nba see ki kpia Sɔɔl yur na, ki bi yaat nann. Ki sɔɔ ki bann koo ki la linba tumi, koo ki bi sɔɔ fit fiiri. Ki bi kur gɔɔnt, kimaan Yennu-e te ki bi gɔɔn kpo.
12 Tomou, pois, Davi a lança e a bilha de água, da cabeceira de Saul, e foram-se; e ninguém houve que o visse, nem que o advertisse, nem que acordasse; porque todos estavam dormindo, porque da parte do Senhor havia caído sobre eles um profundo sono.
13 Tɔn, ki Defid lɔɔr baauk na bɔkleer po, ki doo jɔɔr na paak, ki chat fɔkit waama,
13 E Davi, passando ao outro lado, pôs-se no cume do monte ao longe, de maneira que entre eles havia grande distância.
14 ŋaan tant yiin Sɔɔl kunkɔnkɔnna nan Ner bija Abner a, “Abner, a kan tooni-i?”
14 E Davi bradou ao povo, e a Abner, filho de Ner, dizendo: Não responderás, Abner? Então Abner respondeu e disse: Quem és tu, que bradas ao rei?
15 Ki Defid jiin a, “Abner, a ki tee nijaann kaa Israel tingbouŋ na ni-i? Ki bee teen ki a ki guu a chanbaa kpanbar na? Mɔtamɔtanae, ki sɔɔ kɔɔ kaaŋ na ni, a wun kpi a chanbaa kpanbar na.
15 Então disse Davi a Abner: Porventura não és homem? E quem há em Israel como tu? Por que, pois, não guardaste o rei, teu senhor? Porque um do povo veio para destruir o rei, teu senhor.
16 Abner, a gbar a toonna. N por Yennu nba fo na sann ni nan fin nan a niib kur tee yin kpoe, kimaan i ki fit guur i chanbaa nba ki Yennu gannɔ ki teenɔ kpanbar na. Gotirii, kpanbar kpann na be lia? Ki u nyun lenn nba bo see kpia u yur na be lia?”
16 Não é bom isso, que fizeste; vive o SENHOR, que sois dignos de morte, vós que não guardastes a vosso senhor, o ungido do SENHOR; vede, pois, agora onde está a lança do rei, e a bilha de água, que tinha à sua cabeceira.
17 Ki Sɔɔl bann Defid kunkɔr, ki boi a, “N bija Defid, li tee fine-e?”
17 Então conheceu Saul a voz de Davi, e disse: Não é esta a tua voz, meu filho Davi? E disse Davi: É minha voz, ó rei meu senhor.
18 ki bia yet pukin a, “Bee ki n yomdaanɔ waa beer min u daabiri? N tun bee? N tun bonbilanne?
18 Disse mais: Por que persegue o meu senhor tanto o seu servo? Que fiz eu? E que maldade se acha nas minhas mãos?
19 Kpanbar, gbiintir maa saa yet linba na. Li-i tee Yennu-e ŋmanta ki yaa a tookimii, Yenpiiniie ki ti saa jii turɔ ki lebit u dudukit; ŋaan li-i tee nisaariie tun nna, ŋann Yennu mɔtont n baa bi paak, kimaan bi ber nyinnin Yennu tiŋ na niwa, ki yetin a, ‘Saant ki jiant pata.’
19 Ouve, pois, agora, te rogo, rei meu senhor, as palavras de teu servo: Se o SENHOR te incita contra mim, receba ele a oferta de alimentos; se, porém, são os filhos dos homens, malditos sejam perante o SENHOR; pois eles me têm expulsado hoje para que eu não tenha parte na herança do SENHOR, dizendo: Vai, serve a outros deuses.
20 I daa te ki bi kpin tiŋ gaŋ nba fɔk nan Yennu boori. Bee paake ki Israel kpanbar baar a wun kpi min biabik na? Bee paake ki u saa wei berin nan kpanyuur na?”
20 Agora, pois, não se derrame o meu sangue na terra diante do Senhor; pois saiu o rei de Israel em busca de uma pulga, como quem persegue uma perdiz nos montes.
21 Ki Sɔɔl jiin a, “N tun yanbɔmma. I jent na, n bija Defid, n kan ban tura daŋi, kimaan a ki nyinn n manfoor nyiɔk na. N tuu tee jatuko, ki tun kpet bonchiann.”
21 Então disse Saul: Pequei; volta, meu filho Davi, porque não tornarei a fazer-te mal; porque foi hoje preciosa a minha vida aos teus olhos; eis que procedi loucamente, e errei grandissimamente.
22 Ki Defid yetɔ a, “Bat kpanne na, ŋaant jab na yenɔ n baar ki tan gaar.
22 Davi então respondeu, e disse: Eis aqui a lança do rei; venha cá um dos moços, e leve-a.
23 Yennu pa paatii ki teen damm nba tee nimɔmm ki tee kasiie. Yennu jiia ki kubin n nuu ni dinna nba na ni, ŋaan ki n ki jii n nuu ki sii fin nba ki Yennu gann ki teena kpanbar na.
23 O Senhor, porém, pague a cada um a sua justiça e a sua lealdade; pois o Senhor te entregou hoje na minha mão, porém não quis estender a minha mão contra o ungido do Senhor.
24 Nan maa ki nyinn a manfoor dinna biaŋinba na, Yennu n mun tun nna ki turin, ki te ki min nyi daamii kura ni.”
24 E eis que, assim como foi a tua vida hoje de tanta estima aos meus olhos, assim seja a minha vida de muita estima aos olhos do Senhor, e ele me livre de toda a tribulação.
25 Ki Sɔɔl yet a, “Yennu saa teen piisin fin n bija Defid paak. A saa tun toongbeŋa ki set nyann.”
25 Então Saul disse a Davi: Bendito sejas tu, meu filho Davi; pois grandes coisas farás e também prevalecerás. Então Davi se foi pelo seu caminho e Saul voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.