1 Samuel 25

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ki Samuel kpo, ki Israel teeb kur taan ki bui fabin u po, ŋaan piiu u ŋaak ni, Rama doo ni.
1 Samuel morreu. Todo o Israel se juntou para chorá-lo. Sepultaram-no na sua propriedade em Ramá. E Davi retirou-se para o deserto de Farã.
2 — ausente —
2 Havia um homem em Maon cujas propriedades estavam em Carmelo. Era um homem muito rico: possuía três mil ovelhas e mil cabras. Ele encontrava-se então em Carmelo para a tosquia de suas ovelhas.
3 — ausente —
3 Chamava-se Nabal, e sua esposa Abigail, mulher de grande inteligência e formosura. Ele, porém, era grosseiro e mau; descendia de Caleb.
4 Ki Defid nba din be kunkoouk paak na gbat li po,
4 Davi, no deserto, sabendo que Nabal tosquiava o seu rebanho,
5 ki tun toomii, ki bi tee jab piik, a bin saan Kamel ki saa lon chanbaa Nabal boor, ki turɔ foontii,
5 mandou-lhe dez homens com esta ordem: Subi a Carmelo e dirigi-vos a Nabal,
6 ki betɔ a, “A yɔɔk Defid teena foontii, u foont fin nan a ŋaateeb ki teen linba kur be a ŋaak ni na laafia foontii.
6 saudando-o em meu nome e dizendo-lhe: Pela vida! A paz seja contigo! Paz à tua casa e paz a todos os teus bens!
7 U gbat nan a koor a peie, ki u loon fan bann nan a pekpaarii nba din be ti boor na siar din ki daamii. Yoo nba kur ki bi din be Kamel na, bi siar din ki bot.
7 Soube que há tosquia em tua casa. Ora, os teus pastores estiveram perto de nós e nunca lhes fizemos mal algum. Nada lhes faltou durante todo o tempo que ficaram em Carmelo.
8 Fin n boi a toontunna na, ki bi saa beta. Ti baar a jaamm daare, ki a bija Defid yet nan a gaarit saauŋ fanu, ki turit linba kur ki a saa fit tur.”
8 Pergunta-o aos teus servos e eles to dirão. Que os meus encontrem agora graça aos teus olhos, porque chegamos em um dia de festa. Rogo-te que dês aos teus servos e ao teu filho Davi o que tiveres à mão.
9 Yoo nba ki Defid jab na baar Nabal boor, ki yetɔ Defid mɔmaan na, ŋaan guur waan.
9 Os homens de Davi foram e repetiram a Nabal todas estas palavras em nome de Davi, e ficaram esperando.
10 Ki Nabal jiin Defid toomii na a, “Ŋmee tee Defid-i? N daa ki ban gbat u sanni. Daaŋanlee na, digbann na ji gbeen nan daaba nba nyikin bi chanbaanbae.
10 Nabal, porém, respondeu-lhes: Quem é Davi? E quem é o filho de Isaí? Há hoje muitos escravos que fogem da casa de seus senhores!
11 N ki yaa man jii n boroboro nan nyun nan bonkobit nba ki n kpiib ki bo yaa man tur binba koor pei na, ki tur jab nba ki n ki mi baa nyii sian.”
11 Irei eu tomar meu pão, minha água e a carne que preparei para os meus tosquiadores, e dá-los a homens que vêm não se sabe de onde?
12 Ki Defid jab na ŋmat u boor ki saa kumiiɔ linba ki Nabal yet.
12 Os servos de Davi retomaram o caminho e voltaram. Ao chegarem, contaram tudo ao seu senhor.
13 Ki Defid yet u jab na a, “Jiin i jukbanjai man.” Ki jab na jii bi jukbanjai, ki Defid mun jii u jukbanjiak. Ki Defid fiir yaat nan jab kobii ŋanna, ŋaan nyik jab kobii ŋanlee ki bi guu bi tiat.
13 Então disse Davi aos seus homens: Cinja cada um a sua espada! Todos o fizeram, inclusive Davi. Cerca de quatrocentos homens seguiram Davi, ficando duzentos com as bagagens.
14 Ki Nabal ŋaatoontunyenɔ yet Nabal ŋaapoo Abigail a, “A gbat maan nawa-a? Defid tun toomii ki bi nyii kunkoouk paak ki baar a bin foont chanbaa, ŋaan ki u jak sukiib.
14 Mas Abigail, mulher de Nabal, fora informada por um dos servos de seu marido: Davi mandou, do deserto, mensageiros para saudar o nosso amo, mas ele os recebeu mal.
15 Niib na tuu ŋan ki turit. Bi tuu ki diat yana yana, ki yoo nba kur ki ti be muuk ni na, ti siar bia ki ban boti.
15 No entanto, esses homens nos trataram sempre muito bem, e jamais nos fizeram mal algum, nem nos causaram prejuízo durante todo o tempo que estivemos com eles no campo.
16 Ki bi tuu guut yonnu nan nyiɔk kur, yoo nba ki ti tuu be namm ki kpaar pei na.
16 Pelo contrário, serviram-nos de defesa, dia e noite, durante todo o tempo em que estivemos com eles apascentando os rebanhos.
17 Ti naa, tiat linba na po, ŋaan dukin faa saa teen biaŋinba. Linba na saa fit biir ti chanbaa nan u ŋaateeb kur. U tee nitouŋ nba kan sak ki gaar kpaaniie.”
17 Vê, pois, o que tens a fazer, porque nosso amo e toda a sua casa está ameaçada de ruína, e ele é um malvado com quem não se pode falar.
18 Ki Abigail kakit yian ki taan boroboro kuna kobii ŋanlee, nan tilɔɔna daan bujakɔra ŋanlee, nan pepurika banŋmu, nan dibinsiŋa tatilaŋmanbana ŋanlee, nan tilɔɔnkoonsɔkita kobik, nan tilɔɔnkoonsɔkitlia kobii ŋanlee, ki jii li kur ki paan bonii paak,
18 Apressou-se então Abigail, e tomou duzentos pães, dois odres de vinho, cinco cordeiros preparados, cinco medidas de grão torrado, cem tortas de uvas secas, duzentas de figos secos, colocando tudo em cima de jumentos.
19 ŋaan bet u toontunna a, “Yimm n liit kii gaar, ki n saa wei,” ŋaan u din ki yet u sɔrɔ Nabal-i.
19 E disse aos seus servos: Ide adiante de mim; eu vos seguirei. Mas não disse nada a Nabal, seu marido.
20 Abigail nba jak u boŋ ki lintir kunkonn na, li taakpaak ni ki u took Defid nan u jab, ki bi baat.
20 Quando descia por um caminho secreto da montanha, montada num jumento, encontrou Davi com os seus homens que vinham em sentido inverso.
21 Ki Defid dukii a, “Bee paake ki n daan gorii nirɔ nba na faar kunkoouk na paaki, ki u siar bonmintik nna gbaa ki boti, waa ji tun linbae na ki pa jiinin sommir nba ki n sommɔ na paak?
21 Ora, Davi dissera: Em vão, pois, guardei tudo o que esse homem possuía no deserto, sem que lhe fosse tirada coisa alguma! E ele paga-me o bem com o mal.
22 Yennu n faa kpin, li-i tee ki li yent, ki n ki kpii ŋɔɔ nan u jab kuri.”
22 Deus trate com todo o seu rigor os inimigos de Davi! E que ele não me poupe, se de hoje até amanhã eu deixar vivo um só homem de tudo o que pertence a Nabal!
23 Yoo nba ki Abigail la Defid na, ki u kakit ki sik u boŋ paak yiama, ki baa fabin tiŋ ni, Defid tɔɔnn,
23 Quando Abigail avistou Davi, desceu prontamente do jumento e prostrou-se com o rosto por terra diante dele.
24 ki yetɔ a, “Chanbaa, gbiintir ki turin. Ŋaant nyiiruk na-ii be n paak.
24 Assim prostrada aos seus pés, disse-lhe: Sobre mim, meu senhor, caia a culpa! Deixa falar a tua serva e ouve suas palavras.
25 A daa fiin Nabal po, nifoyann nba ki mɔk nyɔɔt na, u kpan tee-e nan u sann nba tee na, jatuk. Chanbaa, n daan ki be yoo nba ki a toomii baar na.
25 Que o meu senhor não faça caso desse malvado Nabal, pois ele é bem o que o seu nome indica: Nabal, louco; e ele o é. Mas eu, tua escrava, não vi os homens que o meu senhor mandou.
26 Yennu-e te ki a ki lek ki kpii a datai na, ki mɔtana, n por kat nan Yennu nba fo na sann ni, a datai nan binba kur biira saa la tubdatu nan Nabal na.
26 Agora, por Deus e por tua vida: foi o Senhor quem te impediu de derramar sangue e de te vingar por tua mão. Sejam como Nabal os teus inimigos e os que procuram fazer mal ao meu senhor.
27 Chanbaa, gaat piinii nba ki n baar nann maa min tura, ki fan tur a jab na.
27 Aceita, pois, este presente que tua serva trouxe ao meu senhor, e reparte-o entre os homens que te seguem.
28 Chanbaa, nyikin chab n biit nba kur ki n tun biira. Yennu saa dinna naan, ki bia tan dinn nan a yaaboonawa, kimaan a kɔn u kɔnae, ki kan tun bonbisiar nan faa tan saa kpo.
28 Rogo-te que perdoes a culpa de tua serva. Certamente o Senhor dará à casa de meu senhor uma existência durável, porque o meu senhor combate nas guerras de Deus, e nenhum mal te atingirá em todos os dias de tua vida.
29 Li-i tee ki wunba kur tan leka, a wun kpiia, ŋaan ti Yomdaanɔ Yennu-e saa tinna, ki guura nan jɔɔ nba tuu guu u mɔkint na. A datai ŋarin, u saa lube nan jɔɔ nba tuu jii tann ki teen naaluubuk ni ki luur na.
29 Se alguém te perseguir ou conspirar contra a tua vida, a alma de meu senhor será guardada no escrínio dos vivos junto do Senhor, teu Deus, enquanto a vida de teus inimigos será lançada pelo Senhor ao longe, como a pedra de uma funda.
30 Ki li-i te yoo nba Yennu tan tun bonŋana nba ki u sat mɔb nana na ki gbenni, ki dinna Israel naami,
30 Quando o Senhor tiver feito ao meu senhor todo o bem que lhe prometeu, e te tiver estabelecido chefe sobre Israel,
31 a par sii mei nan faa ki kpii binba ki biir a siar, koo ki pa jiinib na. Chanbaa, yoo nba Yennu tan teen piisin a paaki, fan tiar n po.”
31 não terás no coração este pesar, nem este remorso de ter derramado sangue sem motivo e de se ter vingado por si mesmo! Quando o Senhor te tiver feito bem, ó meu Senhor, lembra-te de tua serva.
32 Ki Defid yet Abigail a, “Pakin Yennu, wunba tee Israel teeb Yennu, ki tuma a fan chetin dinna na.
32 Davi respondeu a Abigail: Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, que te mandou hoje ao meu encontro!
33 Yennu n gaar niipoouk nan a yan nba ki a mɔk, nan linba ki a tun dinna ki gɔɔrin, ki n ki nyinn sɔn daar na ni ki jiin pann na.
33 Bendita seja a tua prudência! E bendita sejas tu mesma, que me impediste hoje de derramar sangue e vingar-me pela minha mão!
34 Yennu-e gɔɔrin ki n ki turi daŋi, ŋaan n por nan Yennu nba fo ki tee Israel teeb Yomdaanɔ na, nan fi-i bonii kii kakit ki tookin yiami, li won bo tan sii yentir na, ki Nabal koo u jasɔɔ ji ki biar be u manfoor ni.”
34 Mas, pelo Senhor, Deus de Israel, que me impediu de te fazer mal, se não tivesses vindo tão depressa ao meu encontro, nada teria ficado de Nabal até amanhã cedo, nem mesmo o último homem!
35 Tɔn, Defid nba gaar piinii na yoo nba, ki u yetɔ a, “Ii kun nan parmaasir, n gbat a mɔmaama. N saa tun faa loon biaŋinba.”
35 Davi aceitou o que lhe trazia Abigail e ajuntou: Volta em paz para a tua casa. Vê que te ouvi e te fiz boa acolhida.
36 Yoo nba ki Abigail ŋmat Nabal boor na, ki Nabal di jaamm nan u tee kpanbar na, ki nyuu yib, ki ji tan ki mi u mɔŋ boor. Li paak ki Abigail din ki fit pakɔ siar nan laa tan yent.
36 Quando Abigail chegou à casa de Nabal, havia em sua casa um grande banquete, um verdadeiro festim de rei. Nabal tinha o coração alegre e estava completamente ébrio. Por isso nada lhe disse, nem pouco nem muito, até ao amanhecer.
37 Li sanyiɔk ni nba ki Nabal numpo yent na, ki u ŋaapoo ji pakɔ linba tun, ki u yan put, ki u gbanant kpo.
37 Mas pela manhã, tendo Nabal curtido o seu vinho, sua mulher contou-lhe tudo. Seu coração gelou-se no peito e ele tornou-se como uma pedra.
38 Li din jii nan daapiik naewa, ki Yennu faa ŋɔɔ Nabal ki kpiiu.
38 Dez dias depois Nabal, ferido pelo Senhor, morreu.
39 Yoo nba ki Defid gbat nan Nabal kpowa na, ki u yet a, “Pakin Yennu man, wunba bu Nabal buut nan waa sukiin na paak, ki bia gɔɔrin ki n ki tun bonbiir na. Yennu-e te ki Nabal biit ŋmat u paak.”
39 Tendo Davi notícia da morte de Nabal, exclamou: Bendito seja o Senhor que me fez justiça do ultraje recebido de sua mão, e impediu-me de fazer-lhe mal! O Senhor fez cair sobre sua cabeça a sua própria maldade! Depois disso Davi mandou propor a Abigail tornar-se sua mulher.
40 Ki u toontunna na saan Abigail boor, Kamel doo ni, ki saa yetɔ a, “Defid-e tunt a tin baar jiia ki wun kɔɔna ki fii tee u poo.”
40 Seus servos, chegando a Carmelo, disseram-lhe: Davi mandou-nos a ti, porque deseja tomar-te por mulher.
41 Ki Abigail baa fabin tiŋ ni, ŋaan yet a, “N tee u daabire, ki teen siir nan min wuur u toontunna taawa.”
41 Levantou-se então Abigail e prostrou-se com o rosto por terra, dizendo: Eis a tua serva, que será uma escrava para lavar os pés dos servos de meu Senhor.
42 Ki Abigail fiir yiama ki jak u boŋ, ki u daabpoi banŋmu wei ki chianɔ, ki bi tɔk nan Defid toomii na ki saan, ki Abigail saa teen Defid poo.
42 Levantou-se depressa, montou num jumento e, seguida de cinco moças, partiu com os enviados de Davi para tornar-se sua mulher.
43 Defid din kɔɔn Ahinoam wunba nyii Jesreel naewa, ki Abigail tan kunɔ.
43 Davi desposara também Aquinoã, de Jezrael, e ambas foram suas mulheres.
44 Ŋaan sɔɔ Sɔɔl din jii u bipoo Mikal, wunba ki Defid kɔɔnɔwa na, ki tur Lais bija Palti, wunba nyii Galim doo ni na.
44 Quanto à sua mulher Micol, filha de Saul, este a tinha dado por esposa a Falti, de Galim, filho de Lais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.