1 Reis 8
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Ki kpanbar Solomonn yiin Israel booru saakab nan naakuut saakab kur a bin baar u boor Jerusalem, ki tan jii Yennu mɔlor lakir na, Sayɔnn nba tee Defid digbann na ni, ki saan nann Yenjiantu ŋasaakak na ni.
1 Então convocou Salomão junto de si em Jerusalém os anciãos de Israel e todos os chefes das tribos e os chefes das famílias israelitas, para irem buscar na cidade de Davi, em Sião, a arca da aliança do Senhor.
2 Ki bi kur tikir lanbont jaamm na sakir ni, ŋmaarii ŋanlore nba ki bi yi Etanim na ni.
2 Todos os israelitas se reuniram junto do rei Salomão no mês de Etanim, que é o sétimo, durante a festa.
3 Tɔɔndamm na kur nba tikir yoo nba, ki mannteeb na wokit mɔlor lakir na,
3 Vieram todos os anciãos de Israel e os sacerdotes tomaram a arca do Senhor.
4 ki jii saan nann ŋasaakak na boor. Ki Liifai teeb nan mannteeb na bia jii Yennu lanbouŋ na nan li bona kur, ki saan nann jiantu ŋasaakak na boor,
4 Levaram-na, assim como a Tenda de Reunião e todos os utensílios sagrados que havia no tabernáculo: foram os sacerdotes e os levitas que os levaram.
5 ki kpanbar Solomonn nan Israel niib na kur lakin mɔlor lakir na boor, ki mann maruŋ, ki kpii pei nan nei bonchiann, bonkobit na din kaa kann.
5 O rei Salomão e toda a assembléia de Israel reunida junto dele conservavam-se diante da arca. Sacrificavam tão grande quantidade de ovelhas e bois que não se podia contar.
6 Li poor po, ki mannteeb na jii mɔlor lakir na ki kɔɔn ŋasaakak na ni, ki saa bir kasii yaa kasii na ni, bona nba mɔk kpinkpant na lɔuŋ ni,
6 Os sacerdotes levaram a arca da aliança do Senhor para seu lugar, no santuário do templo, no Santo dos Santos, debaixo das asas dos querubins.
7 ki bi kpinkpant piin lakir na, nan daat nba ki bi puun lakir na ki jii na.
7 Pois os querubins estendiam as suas asas sobre o lugar da arca, e cobriam por cima a arca e os seus varais.
8 Wunba kur set ki yekin tammɔb ki took kasii yaa kasii boor na saa fit la daat na joot po, ŋaan wunba set gann po ŋarin kan fit la. (Daat maŋ bia daa be leŋ nan dinna.)
8 Estes varais eram de tal forma compridos, que se podiam ver as suas extremidades do lugar santo, diante do santuário, mas não de fora, e ali ficaram até o dia de hoje.
9 Siar din kaa mɔlor lakir na ni ki pukin tanpatlai ŋanlee nba ki Moses din kpeen Sainai jɔɔr boor na, siaminba ki Yennu din lor mɔlor nan Israel teeb, yoo nba ki bi din nyii Ijipt na.
9 Na arca só havia as duas tábuas de pedra que Moisés ali depusera no monte Horeb, quando o Senhor fez aliança com os israelitas, depois que saíram da terra do Egito.
10 Yoo nba ki mannteeb din nyii jiantu ŋasaakak na ni, ki sanpagbouŋ gbee yent diiuk na, ki nyirii, kimaan Yennu baakir be u ŋaak ni.
10 Quando os sacerdotes saíram do lugar santo, a nuvem encheu o templo do Senhor,
11 Ki mannteeb ji gbar bin ŋmat kɔɔ ki saa tun bi toona.
11 de modo tal que os sacerdotes não puderam ali ficar para exercer as funções de seu ministério; porque a glória do Senhor enchia o templo do Senhor.
12 Solomonn din miar Yennu a:
12 Então disse Salomão: O Senhor declarou que habitaria na obscuridade.
13 Mɔtana, n maa jiantu ŋasaakak nba yabe ki tura,
13 Por isso, edifiquei uma casa para vossa residência, um lugar onde habitareis para sempre.
14 Niib na nba see leŋ na, ki kpanbar Solomonn ŋmant u numm ki torib, ŋaan miar Yennu piisin bi paak.
14 Depois o rei virou-se para a assembléia de Israel, que se conservava de pé, e a abençoou.
15 U din yet a, “Pakin Israel teeb Yomdaanɔ Yennu. U dia u mɔsonn nba ki u din senn ki tur n baa Defid, yoo nba ki u din yet a,
15 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, disse ele, que falou pela sua boca ao meu pai Davi e que, pela sua mão, acaba de cumprir a promessa que ele fez, quando disse:
16 ‘Laa nyii yoo nba ki n din nyinn n niib Ijipt tiŋ ni na, n din ki gann digbansiar Israel tiŋ na ni ki li tee siaminba ki bi saa maa ŋasaakak kii jiantirimi, ŋaan n gann fin Defid-e maa fii dia n niib.’ ”
16 Desde o dia em que tirei do Egito o meu povo de Israel, não escolhi cidade alguma entre as tribos de Israel, para que aí me fosse edificada uma casa onde residisse o meu nome; mas escolhi Davi para reinar sobre o meu povo de Israel.
17 Solomonn din ŋamm yet a, “N baa Defid din lor nan wun maa ŋasaakake ki bii jiantir Israel teeb Yomdaanɔ Yennu leŋ.
17 Davi, meu pai, tinha a intenção de construir um templo ao nome do Senhor, Deus de Israel;
18 Ŋaan ki Yennu yetɔ a, ‘A mɔk mɔnii nan faa loon fan maa jiantu ŋaak ki turin na,
18 mas o Senhor disse-lhe: Quando tiveste a intenção de edificar um templo ao meu nome, fizeste bem.
19 ŋaan a kan ban maari. A tiɔŋ bijae tan saa maa n jiantu ŋaak maŋ.’
19 Tu, porém, não edificarás esse templo; será o teu filho, saído de ti, quem construirá um templo ao meu nome.
20 “Ki mɔtana, Yennu dia u mɔsonn maŋ. Mine gaar n baa ki tee Israel teeb kpanbar, ki bia maa jiantu boor ki tur Israel teeb Yomdaanɔ Yennu.
20 O Senhor cumpriu, pois, a palavra que pronunciou. Como o Senhor o disse, eu me sentei sobre o trono de Israel, sucedendo ao meu pai Davi, e construí esse templo ao nome do Senhor, Deus de Israel.
21 N bia ŋamm siar boor Yenjiantu ŋasaakak na ni, ki li tee mɔlor lakir na nba be sian, mɔlor lakir nba ki tanpatlai ŋanlee be li ni na, ki tee linba ki bi din sɔb mɔlor nba ki Yennu lor nan ti yeejamm, yoo nba ki u din nyinnib Ijipt na.”
21 Preparei um lugar para a arca, onde se encontra a aliança do Senhor, aliança que fez com nossos pais quando os tirou do Egito.
22 Niib na numm ni ki Solomonn saan set binbintir na tɔɔnn po, ki donn nii
22 Em seguida, pôs-se Salomão diante do altar do Senhor, em presença de toda a assembléia de Israel, estendeu as mãos para o céu e disse:
23 ŋaan miar Yennu a, “Israel teeb Yomdaanɔ Yennu, yensau ji kaa sanpaapo koo tingbouŋ na ni, ki tee nan fin na. A dia a mɔlor nan a niib, ki bia wantib a lomm, yoo nba ki bi sak a mɔb nan bi para kura.
23 Senhor, Deus de Israel, não há Deus semelhante a vós, nem no mais alto dos céus, nem aqui embaixo, na terra; vós sois fiel à vossa misericordiosa aliança com os vossos servos, que caminham diante de vós de todo o seu coração.
24 A dia a mɔsonn nba ki a din senn ki tur n baa Defid na, kimaan dinna a mɔbonn kur teen mɔniiwa.
24 Cumpristes a promessa que fizestes a vosso servo Davi, meu pai: o que vossa boca falou, realizou-o vossa mão, como hoje se vê.
25 Ki mɔtana, Israel teeb Yomdaanɔ Yennu, n meia nan a bia dia mɔsonleer nba ki a din senn ki tur n baa, ki yet nan yoo kur u yaaboonne sii yɔɔ tee Israel kpanbar, li-i tee ki bi yɔɔ saak a mɔb nan waa din saak biaŋinba na.
25 Agora, Senhor, Deus de Israel, realizai a promessa que fizestes a vosso servo Davi, meu pai, quando lhe dissestes: Não te faltará jamais diante de mim um sucessor ocupando o trono de Israel, contanto que teus filhos guardem cuidadosamente os teus caminhos, andando diante de mim, como tu mesmo o fizeste.
26 Li paak, Israel teeb Yennu, ŋaant ki bont kur n tun nan barmɔnii nan faa senn ki tur n baa Defid, wunba din tee a toontunnɔ na.
26 Cumpra-se, pois, presentemente, ó Deus de Israel, a promessa que fizestes ao vosso servo Davi, meu pai.
27 “Ŋaan Yennu, a set saa fit kii be tingbouŋ na paaka-a? Sanpaak na kur gbaa ki yarin ki jaŋ nan fii be leŋi, ki nlee ŋasaakak nba ki n maa na sii yarin ki jaŋani?
27 Mas, será verdade que Deus habite sobre a terra? Se o céu e os céus dos céus não vos podem conter quanto menos esta casa que edifiquei!
28 N Yomdaanɔ Yennu, n tee a toontunnɔe. Gbiintir n miaru, ki tun maa mei ki loon linba dinna na.
28 Entretanto, Senhor Deus meu, atendei à oração e às súplicas de vosso servo; ouvi o clamor e a prece que hoje vos dirijo.
29 Ii guu ŋasaakak na yonnu nan nyiɔk kur, li tee siaminba ki a gann, a bii jiantirae. Mi-i set tor ŋasaakak na yoo nba ki miara, fan gbiint n miaru.
29 Que vossos olhos estejam dia e noite abertos sobre este templo, sobre este lugar, do qual dissestes: O meu nome residirá ali. Ouvi a oração que vosso servo vos faz neste lugar.
30 A gbat n miaru nan a niib miaru yoo nba ki bi set tor ŋaak na po ki miara. Faa be a binbeboor yendɔuŋ ni na, a gbat ti miaru ki nyik chab ti biit.
30 Ouvi a súplica de vosso servo e de vosso povo de Israel, quando orarem neste lugar. Ouvi-os do alto de vossa morada no céu, ouvi-os e perdoai!
31 “Li-i tee ki bi yet a nirɔ tun ki biir u lɔɔ, ki bi baar nanɔ a maruŋ binbintir boor, ŋasaakak na ni, a wun por mɔb nan u ki biir siar,
31 Se alguém pecar contra o seu próximo e, fazendo-o jurar, for tomado juramento diante de vosso altar, neste templo,
32 Yennu, faa be yendɔuŋ ni na, a gbiint ki bu ki tur a daaba. A dat wunba mɔk biit na tubir ki lin jaŋɔ, ŋaan nyik wunba mɔk mɔnii na.
32 vós, do alto dos céus, fareis justiça aos vossos servos, condenando o culpado, fazendo cair sobre ele o seu pecado, e justificando o inocente, tratando-o segundo a sua inocência.
33 “Li-i tee ki a niib Israel teeb datai nyannib, kimaan baa tun ki biira na paak, ki bi jen a boor ki baar ŋasaakak na ni, ki miara nan sikin-n-mɔŋ ki loon nyikin chab,
33 Quando vosso povo de Israel for derrotado por seus inimigos por ter pecado contra vós, se se voltarem para vós, dando glória ao vosso nome, e vierem orar e vos suplicar neste templo,
34 faa be yendɔuŋ ni na, a gbat bi miaru maŋ. Nyikin chab a niib ki jen namm tiŋ nba ki a din jii ki tur bi yeejamm na ni.
34 ouvi-os do alto dos céus, perdoai o pecado de vosso povo de Israel, e reconduzi-o à terra que destes a seus pais.
35 “Li-i tee ki a niib tun ki biira, ki a soor saak, ki bi nyik bi yanbɔmm ki set tor ŋasaakak na ki miara nan sikin-n-mɔŋ,
35 Quando o céu se fechar e não cair mais a chuva, por terem pecado contra vós, se vierem orar neste lugar, dando glória ao vosso nome, e se converterem de seus pecados por causa de sua aflição,
36 faa be yendɔuŋ ni na, a gbiint bi miaru, ki nyik chab bi kpanbar yanbɔmm nan ŋamm Israel teeb yanbɔmm, ki wannib ki bii tuun linba ŋan. Li poor po ki fin Yennu n te ki saak n baa a tingbouŋ na paak, tingbouŋ nba ki a tur a niib ki li yɔɔ tee bi faar na.
36 ouvi-os do alto dos céus, perdoai o pecado de vossos servos e de vosso povo de Israel. Mostrai-lhes o bom caminho que devem seguir, e mandai chuva sobre a terra que destes ao vosso povo como herança.
37 “Li-i tee ki kon baa tiŋ na paak, koo ki yiarbiiuk baar, koo ki wɔruk baar ki koor bonbuburit, koo ki naasuut baar, koo ki a niib datai worib, koo ki yiarii nan baatuk baar bi sinsuuk ni,
37 Quando vierem sobre a terra a fome, a peste, a ferrugem, a mangra, os gafanhotos; quando o inimigo cercar o povo nas cidades; quando houver qualquer flagelo ou epidemia,
38 fan gbiint bi miaru. Li-i tee ki a niib Israel teeb yenɔ dudukit daamiiɔ, ki u be parbiir ni, ki bi tant bi nii jiantu ŋasaakak na po ki miara,
38 se um homem, se todo o vosso povo recorrer a vós com orações e súplicas, e se cada um, reconhecendo a chaga de seu coração, levantar as mãos para este templo,
39 fan gbiint bi miaru maŋ. Faa be a binbeboor yendɔuŋ ni na, a gbiint bi miaru, ki nyik chabib, ŋaan sommib. Fin kɔɔe mi nisaarik yan nan u dudukit. A teen sɔɔ kur linba jaŋitɔe,
39 ouvi-os desde vossa morada no alto dos céus, e perdoai-lhes. Fazei de modo a dar a cada um segundo o que fez, vós que conheceis o seu coração, porque só vós conheceis o coração de todos os filhos dos homens;
40 ki li te ki a niib saak a mɔb yoo kur nba ki bi be tiŋ nba ki a din tur ti yeejamm na ni.
40 e desta sorte eles vos temerão durante todos os dias de sua vida na terra que destes a seus pais.
41 — ausente —
41 Quanto ao estrangeiro, que não pertence ao vosso povo de Israel, quando vier de uma terra longínqua por causa de vosso nome, -
42 — ausente —
42 porque se ouvirá falar da grandeza de vosso nome, da força de vossa mão e do poder de vosso braço, - quando vier orar neste templo,
43 fan gbiint u miaru. Faa be Yendɔuŋ ni na, a gbat u miaru ki tun linba ki u loon, ki nibooru kur nba be tingbouŋ na ni saa banna, ki sak a mɔb, nan a niib Israel teeb nba tuun na. Ŋanne ki bi saa bann nan jiantu ŋasaakak nba ki n maa nae set tee siaminba ki bi sii jiantira.
43 ouvi-o do alto dos céus, do alto de vossa morada, ouvi-o e fazei tudo o que esse estrangeiro vos pedir. Então todos os povos da terra conhecerão o vosso nome, vos temerão como o vosso povo de Israel, e saberão que o vosso nome é invocado sobre esta casa que edifiquei.
44 “Li-i tee ki a yet a niib a bin saan kɔn nan bi datai, ki bi miara, baa lek be siaminba kur, ŋaan set tor digbann nba ki a gann na po, nan jiantu ŋasaakak nba ki n maa ki tura na,
44 Quando o vosso povo partir para a guerra contra os seus inimigos, seguindo o caminho que lhe indicardes, se vos invocarem com o rosto voltado para a cidade que escolhestes, para o templo que edifiquei ao vosso nome,
45 fan gbiint bi miaru. Faa be yendɔuŋ ni na, a gbat bi miaru ki turib nyannu.
45 ouvi do alto dos céus as suas preces e súplicas, e fazei-lhes justiça.
46 “Li-i tee ki a niib tun biit ki jiin a po, sɔɔ poŋ kaa ki ki tuun biiti, ki a wutoor doo, ki a te ki bi datai nyannib, ki teemm yommii, ki saan namm digbangann ni, digbann na-i lekii be banfɔkira,
46 Quando pecarem contra vós - porque não há homem que não peque - e quando em vossa ira os entregardes nas mãos de seus inimigos, de sorte que sejam levados cativos pelos seus vencedores a uma terra inimiga, longínqua ou próxima,
47 fan gbiint a niib miaru. Baa be tiŋ na ni, bi-i nyik bi yanbɔmm, ŋaan miara ki fiit bi biit nan baa tee nɔɔntont nan yanbɔndamm biaŋinba, Yennu, fan gbat bi miaru.
47 se, na terra de seu exílio, entrando em si mesmos, se arrependerem de seus pecados e vos suplicarem no seu cativeiro desta forma: Nós pecamos, cometemos a iniqüidade, procedemos mal,
48 Li-i tee ki bi mɔ kɔɔ bi biit paak nan barmɔnii, tiŋ maŋ ni, ki set tokin tiŋ nba ki a din tur bi yeejamm na, nan digbann nba ki a gann na, nan ŋaak nba ki n maa ki tura na,
48 se eles se voltarem para vós de todo o seu coração e de toda a sua alma, na terra de seus inimigos para onde forem levados cativos, e se orarem a vós com o rosto voltado para a terra que destes a seus pais, para esta cidade que escolhestes, para este templo que construí ao vosso nome,
49 fan gbiint bi miaru. Faa be a binbeboor yendɔuŋ ni na, a gbat bi miaru, kii mɔk ninbatinu namm.
49 ouvi, do alto dos céus, do alto de vossa morada, as suas preces e súplicas, e fazei-lhes justiça.
50 A nyik chab bi biit nan bi mɔyêtuk, ki ŋaan bi datai-ii be namm binbeŋ nba ŋan.
50 Perdoai ao vosso povo os seus pecados e as ofensas que cometeu contra vós. Tornai-os simpáticos aos seus vencedores, de sorte que tenham compaixão deles;
51 Bi tee a tiɔŋ niibe, niib nba ki a din nyinnib Ijipt, siaminba ki biak bonchiann be na.
51 porque Israel é o vosso povo e a vossa herança, que tirastes do Egito, duma fornalha de ferro.
52 “Yabint Yennu, ii mɔk ninkpabauŋ yoo kur, a niib Israel teeb nan bi kpanbar paak, kii gbia bi miaru yoo nba kur ki bi yiina ki loon sommir.
52 Estejam os vossos olhos abertos às súplicas de vosso servo e de vosso povo de Israel, para ouvi-los quando vos invocarem.
53 Fine gannib booru kur sinsuuk ni, a bii tee a niib nan faa din pak a toontunnɔ Moses ki u pakib, yoo nba ki a din nyinn ti yeejamm Ijipt tiŋ ni na.”
53 Porque vós, ó Senhor Javé, os separastes dentre todos os povos da terra para vossa herança, como o declarastes pela boca de vosso servo Moisés, quando tirastes nossos pais do Egito!
54 Solomonn nba miar Yennu ki gbenn, ki u set maruŋ binbintir na tɔɔnn po, siaminba ki u bo gbaan ŋaan donn u nii sanpaapo na,
54 Quando Salomão acabou de fazer ao Senhor esta prece e esta súplica, levantou-se de diante do altar do Senhor, onde estava ajoelhado com as mãos levantadas para o céu.
55 ki pak nan kunkɔsaakar, ki teen Yennu piisin niib nba kur lakin leŋ na paak. U din yet a,
55 De pé, abençoou toda a assembléia de Israel, dizendo em alta voz:
56 “Pakin Yennu nba tur u niib parmaasir nan waa din pak a u saa tun na. U dia u mɔsonŋana nba ki u din tur u toontunnɔ Moses na.
56 Bendito seja o Senhor, que, como havia prometido, deu a paz ao seu povo de Israel! Não falhou uma palavra sequer de todas as boas palavras que dissera pela boca de seu servo Moisés.
57 Ti Yomdaanɔ Yennu-ii be nan timm, nan waa din be nan ti yeejamm biaŋinba na. U daa ban nyikitit koo ki tammit ti po;
57 Que o Senhor, nosso Deus, esteja convosco como esteve com nossos pais; não nos deixe, nem nos abandone,
58 wun te ki tii saak u mɔb, ki lin te ki tii be nan waa loon tii be biaŋinba na, kii dia u sennii nan u wannu nba ki u din tur ti yeejamm na.
58 mas incline os nossos corações para ele, a fim de que andemos em todos os seus caminhos, e guardemos os mandamentos e os preceitos que ele prescreveu a nossos pais.
59 Ti Yomdaanɔ Yennu-ii yɔɔ kii tian miaru nan baruŋ nba ki n turɔ na, kii mɔk ninbatinu nan Israel teeb nan bi kpanbar yoo kur, nan baa sii loon linba daar kur,
59 Oxalá fiquem estas minhas palavras, com que supliquei ao Senhor, presentes à sua memória de dia e de noite, para que, dia por dia, ele faça justiça ao seu servo e ao seu povo de Israel.
60 ki tingbouŋ na niib kur n bann nan Yennu kɔɔe tee Yennu, ki sɔɔ kaa ki pukin.
60 Assim, todos os povos da terra reconhecerão que é o Senhor que é Deus, e que não há outro fora dele.
61 Yimm nba tee u niib na, yii yɔɔ kii saak u mɔb, kii saak u sennii nan u wannu nan yaa tuun biaŋinba mɔtana na.”
61 Que o vosso coração seja todo para o Senhor, nosso Deus, sem reserva, a fim de que andeis segundo as suas leis e observeis os seus preceitos, como hoje o fazeis.
62 Tɔn, ki kpanbar Solomonn nan niib na kur mann maruŋ ki tur Yennu.
62 O rei e todo o Israel com ele imolaram vítimas diante do Senhor.
63 U din kpii nei tusaa piinlee nan ŋanlee, nan pei tusaa kobik nan piinlee, ki li tee weinanleeb Yenpiinii. Nna bannue ki kpanbar na nan niib na kur din jii jiantu ŋasaakak na ki tur Yennu.
63 Salomão imolou, para o sacrifício pacífico que ofereceu ao Senhor, vinte e dois mil bois e cento e vinte mil ovelhas. Assim o rei e todos os israelitas fizeram a dedicação do templo do Senhor.
64 Li daar maŋ ki u bia ŋamm dindonjouk na sinsuuk ni nan jiantu ŋasaakak na tɔɔnn po. Leŋe ki u mann maruŋ nba jokit muu munn na, nan jeet Yenpiinii nan bonkobit kpapana, ki li tee weinanleeb Yenpiinii ki tur Yennu. U din mann maruŋ maŋ leŋ, kimaan kutmɔnt maruŋ binbintir nba ki u maa na din waab nan Yenpiinii na kura n paana.
64 Naquele dia o rei consagrou o interior do átrio, que se encontra diante do templo do Senhor, pois ofereceu ali os holocaustos e as ofertas, bem como a gordura dos sacrifícios pacíficos, porque o altar de bronze, levantado diante do santuário do Senhor, não bastava para conter os holocaustos, as ofertas e a gordura dos sacrifícios pacíficos.
65 Ki Solomonn nan niib na kur dii lanbont jaamm, jiantu ŋasaakak na boor daa ŋanlore. Nibur din lakin leŋ, ki nyii Hamaf lɔɔnu nba be niigaŋ po na, nan Ijipt kpaar nba be niidiitu po na.
65 Tal foi a festa que Salomão celebrou naquele tempo, e todo o Israel com ele, tendo concorrido uma imensa assembléia vinda desde Emat até a torrente do Egito, diante do Senhor, nosso Deus, durante duas vezes sete dias, isto é, quatorze dias.
66 Daaŋanniin daar ki Solomonn kunn niib na, ki bi kur dontir Yennu ki kun, kimaan piisin nba ki Yennu teen u toontunnɔ Defid nan u niib Israel teeb paak na.
66 Ao oitavo dia despediu o povo, e todos voltaram para as suas casas, abençoando o rei, com o coração alegre e contente por todos os bens que o Senhor tinha feito a Davi, seu servo, e ao seu povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.