1 Reis 3
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ACF
1 Solomonn din kɔɔn Ijipt kpanbar bipooe ki taan mɔb nan Ijipt kpanbar na. U din jii sapaamɔ nae ki baar nanɔ, ki u be Defid doo ni nan waa tan maa u ŋaak, ki maa Yenjiantu ŋasaakak, ki bia maa joonjouk ki lint Jerusalem ki gbenn.
1 E Salomão se aparentou com Faraó, rei do Egito; e tomou a filha de Faraó, e a trouxe à cidade de Davi, até que acabasse de edificar a sua casa, e a casa do SENHOR, e a muralha de Jerusalém em redor.
2 Yenjiantu ŋasaakak daa din kaa, ki niib mann marint binbinta paak jiak jiak.
2 Entretanto, o povo sacrificava sobre os altos; porque até àqueles dias ainda não se havia edificado casa ao nome do Senhor.
3 Solomonn din loon Yennu, ki gaar u baa Defid kpaanii na, ŋaan u mun bia din kpii bonkobit ki mann marint binbinta jiak jiak paaka.
3 E Salomão amava ao Senhor, andando nos estatutos de Davi seu pai; somente que nos altos sacrificava, e queimava incenso.
4 Sian yoo ki u tan saan Gibeonn, ki saa mann maruŋ, kimaan maruŋ binbint-gbeŋir din be leŋe. Yoo nba gar, u din mann mujoonu maruŋ kobii kobii leŋ.
4 E foi o rei a Gibeom para lá sacrificar, porque aquele era o alto maior; mil holocaustos sacrificou Salomão naquele altar.
5 Li daar nyiɔk ki Yennu dɔkit u paak damiit ni, ki boiɔ a, “A loon bee ki man turani?”
5 E em Gibeom apareceu o Senhor a Salomão de noite em sonhos; e disse-lhe Deus: Pede o que queres que eu te dê.
6 Ki Solomonn jiin a, “A tun a lonchiɔŋ ki tur a toontunnɔ, n baa Defid, yoo nba gar, ki u din ŋan, ki mɔk mɔsaku nan baakir, fin nan ŋɔɔ binbeŋ ni, ki a tukin ki wannɔ a lonchiɔŋ nba kaa paak, ki turɔ bonjak ki u kar u naan binbintir paak dinna na.
6 E disse Salomão: De grande beneficência usaste tu com teu servo Davi, meu pai, como também ele andou contigo em verdade, e em justiça, e em retidão de coração, perante a tua face; e guardaste-lhe esta grande beneficência, e lhe deste um filho que se assentasse no seu trono, como se vê neste dia.
7 N Yomdaanɔ Yennu, maa lek tee bik ki kan fit dia niib na, ŋaan a te ki n dii n baa naame ki ji tee kpanbar.
7 Agora, pois, ó Senhor meu Deus, tu fizeste reinar a teu servo em lugar de Davi meu pai; e sou apenas um menino pequeno; não sei como sair, nem como entrar.
8 Mine ji be niib nba ki a gannib ki teemm a yab na sinsuuk ni na, ki niib na yab ki kaa kanni.
8 E teu servo está no meio do teu povo que elegeste; povo grande, que nem se pode contar, nem numerar, pela sua multidão.
9 Li paak, turimin yanfoon nba ki n saa fit dia a niib maŋ nan barmɔnii, ki bia fit bann bonŋann nan bonbiir bɔkitu. Nna-i kaa, n saa teen nlee ki fit dia a niib nba kaa kann na?”
9 A teu servo, pois, dá um coração entendido para julgar a teu povo, para que prudentemente discirna entre o bem e o mal; porque quem poderia julgar a este teu tão grande povo?
10 Li din maŋ Yennu bonchiann nan Solomonn nba boi yanfoon po na;
10 E esta palavra pareceu boa aos olhos do Senhor, de que Salomão pedisse isso.
11 ki u yetɔ a, “Faa ki boi a tiɔŋ manfofoouk po, ki bia ki boi mɔkint po, koo a datai kuun po, ŋaan boi yanfoon nba ki a saa fit dia niib fanu na,
11 E disse-lhe Deus: Porquanto pediste isso, e não pediste para ti muitos dias, nem pediste para ti riquezas, nem pediste a vida de teus inimigos; mas pediste para ti entendimento, para discernires o que é justo;
12 n saa tun linba ki a boi nawa. N saa tura yanfoon nan bannu bonchiann nba ki sɔɔ daa ki mi mɔk li booru, koo ki sɔɔ bia kan mi la li booru.
12 Eis que fiz segundo as tuas palavras; eis que te dei um coração tão sábio e entendido, que antes de ti igual não houve, e depois de ti igual não se levantará.
13 N bia saa tura linba ki a ki boi li po. A manfoor ni kur a sii mɔk mɔkint, ki niib teena baakir ki gar kpanbara kur.
13 E também até o que não pediste te dei, assim riquezas como glória; de modo que não haverá um igual entre os reis, por todos os teus dias.
14 Li-i tee ki a sak n mɔb ki wei n sennii, nan a baa Defid nba din tuun na, n saa tura manfofoouk.”
14 E, se andares nos meus caminhos, guardando os meus estatutos, e os meus mandamentos, como andou Davi teu pai, também prolongarei os teus dias.
15 Ki Solomonn yerik gɔɔn ni, ki bann nan Yennu-e pak nanɔ damiit ni. Ki u saan Jerusalem ki saa set Yennu mɔlor lakir na tɔɔnn po, ŋaan mann mujoonu maruŋ nan weinanleeb maruŋ ki tur Yennu. Li poor po ki u teen jaamm ki tur u toontunna saakab kur.
15 E acordou Salomão, e eis que era sonho. E indo a Jerusalém, pôs-se perante a arca da aliança do Senhor, e sacrificou holocausto, e preparou sacrifícios pacíficos, e fez um banquete a todos os seus servos.
16 Dasiar ki poochonchona banlee baar kpanbar Solomonn boor nan maan.
16 Então vieram duas mulheres prostitutas ao rei, e se puseram perante ele.
17 Ki yenɔ yet a, “Chanbaa, min nan poo na be ŋayeŋ kɔɔ nie, ki n mar bonjak ki sɔɔ ki u be.
17 E disse-lhe uma das mulheres: Ah! senhor meu, eu e esta mulher moramos numa casa; e tive um filho, estando com ela naquela casa.
18 Li daa ŋantaa daar ki u mun mar bonjak. Ti banlee na kɔɔe daan be ŋaak na ni, sɔɔ daan kaa ki pukin ti po.
18 E sucedeu que, ao terceiro dia, depois do meu parto, teve um filho também esta mulher; estávamos juntas; nenhum estranho estava conosco na casa; somente nós duas naquela casa.
19 Dasiar nyiɔk ki u tan kpet labir ki nyakin u bik na, ki u kpo.
19 E de noite morreu o filho desta mulher, porquanto se deitara sobre ele.
20 Ki u fiir nyiɔk na ki wokit n bifook na, ki sɔɔ ki n gɔɔna, ki u saan birɔ u dɔɔnu paak, ŋaan wokit u bikpeenn na ki baar birɔ n dɔɔnɔ paak.
20 E levantou-se à meia-noite, e tirou o meu filho do meu lado, enquanto dormia a tua serva, e o deitou no seu seio; e a seu filho morto deitou no meu seio.
21 Laa yent sanyiɔk ki n fiir man mɔɔn n bik yoo nba, ki sɔɔ ki li tee bikpeenne, ki n ŋamm got bik na, ki sɔɔ ki li ki tee n bik na kaa.”
21 E, levantando-me eu pela manhã, para dar de mamar a meu filho, eis que estava morto; mas, atentando pela manhã para ele, eis que não era meu filho, que eu havia tido.
22 Ŋanne poo lɔɔ na yet a, “Aaii, bik nba fo nae tee n bik, ki bikpeenn na mun tee a yɔɔ.”
22 Então disse a outra mulher: Não, mas o vivo é meu filho, e teu filho o morto. Porém esta disse: Não, por certo, o morto é teu filho, e meu filho o vivo. Assim falaram perante o rei.
23 Ki kpanbar Solomonn tan yet a, “Yenɔ yaa bifook na tee u yɔɔe, ŋaan bikpeenn na ki tee u yɔɔ, ki lɔɔ mun yaa bifook na tee u yɔɔe, ŋaan bikpeenn na ki tee u yɔɔ.”
23 Então disse o rei: Esta diz: Este que vive é meu filho, e teu filho o morto; e esta outra diz: Não, por certo, o morto é teu filho e meu filho o vivo.
24 Ŋanne ki u te ki bi kɔɔ ki saa jii saatir. Baa baar nann yoo nba,
24 Disse mais o rei: Trazei-me uma espada. E trouxeram uma espada diante do rei.
25 ki u yet a, “Potir bik nba fo na jina ŋanlee, ki jii jin-yenn ki tur pooyenɔ, ki jii leer ki tur poolɔɔ na.”
25 E disse o rei: Dividi em duas partes o menino vivo; e dai metade a uma, e metade a outra.
26 Ki bifook na tiɔŋ naa na nba mantik loon u bik na ki li saa gar na, ki u yet kpanbar a, “Chanbaa, daa kpi bik na; jiimɔ ki tur poolɔɔ na.”
26 Mas a mulher, cujo filho era o vivo, falou ao rei (porque as suas entranhas se lhe enterneceram por seu filho), e disse: Ah! senhor meu, dai-lhe o menino vivo, e de modo nenhum o mateis. Porém a outra dizia: Nem teu nem meu seja; dividi-o.
27 Ŋanne ki Solomonn yet a, “Daa kpi bik na. Jiimɔ ki tur poo nba bo pak sinsinn na. Ŋɔɔe tee bik na naa.”
27 Então respondeu o rei, e disse: Dai a esta o menino vivo, e de maneira nenhuma o mateis, porque esta é sua mãe.
28 Israel niib nba gbat Solomonn dudukit na yoo nba, ki bi turɔ baakir bonchiann, kimaan bi bann nan Yennu turɔ yanfoon nba ki u sii bu barii fanuwa.
28 E todo o Israel ouviu o juízo que havia dado o rei, e temeu ao rei; porque viram que havia nele a sabedoria de Deus, para fazer justiça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.