1 Reis 1
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Tɔn, kpanbar Defid ji din kpet bonchiann, ki u ŋaatoontunna lek tuu pinɔ chinchena, ŋaan ki waat bia mɔkɔ.
1 Ora, o rei Davi era já velho, de idade mui avançada; e por mais que o cobrissem de roupas não se aquecia.
2 Ŋanne ki u ŋaasaakab na tan yetɔ a, “Chanbaa, ŋaant ki tin lon poobik ki wuu sommita. Wun tuu dɔɔr kpiana ki a gbanu-ii ton.”
2 Disseram-lhe, pois, os seus servos: Busque-se para o rei meu senhor uma jovem donzela, que esteja perante o rei, e tenha cuidado dele; e durma no seu seio, para que o rei meu senhor se aqueça.
3 Ki bi din lin Israel yent kur po ki loon sapaanfaŋ, ki din saa la sapaanfaŋ Sunem doo ni, ki u sann tee Abisak, ki baar nanɔ ki tan tur kpanbar Defid.
3 Assim buscaram por todos os termos de Israel uma jovem formosa; e acharam Abisague, a sunamita, e a trouxeram ao rei.
4 U din fan bonchiann, ki dia kpanbar Defid ki goriiɔ, ŋaan kpanbar Defid din ki kɔɔnɔ.
4 Era a jovem sobremaneira formosa; e cuidava do rei, e o servia; porém o rei não a conheceu.
5 — ausente —
5 Então Adonias, filho de Hagite, se exaltou e disse: Eu reinarei. E preparou para si carros e cavaleiros, e cinqüenta homens que corressem adiante dele.
6 — ausente —
6 Ora, nunca seu pai o tinha contrariado, dizendo: Por que fizeste assim? Além disso, era ele muito formoso de parecer; e era mais moço do que Absalão.
7 Ki u din pak nan Joab, wunba naa tee Seruya na, nan Abiatar wunba din tee manntɔɔ na, ki bi sak a bi saa sommɔ.
7 E teve entendimento com Joabe, filho de Zeruia, e com o sacerdote Abiatar, os quais aderiram a ele e o ajudavam.
8 Ŋaan manntɔɔ Sadok, nan Jehoyada bija Benaya, nan Yennu sɔkinii Natann, nan Simei nan Rei nan Defid guuteeb na ŋarin din ki taa Adonija po.
8 Mas Zadoque, o sacerdote, e Benaías, filho de Jeoiada, e Natã, o profeta, e Simei, e Rei, e os valentes que Davi tinha, não eram por Adonias.
9 Dasiar ki Adonija mann maruŋ ki kpii pei nan naajai nan naajabikpamma, siaminba ki bi yi Waauk Tann, ki li kpia nan En Rogel nyuntona na. U din yiin kpanbar Defid bonjalei nae nan kpanbar saakab nba nyii Juda na, a bin baar u mannu jaamm maŋ.
9 Adonias matou ovelhas, bois e animais cevados, junto à pedra de Zoelete, que está perto de En-Rogel; e convidou a todos os seus irmãos, os filhos do rei, e a todos os homens de Judá, servos do rei;
10 Ŋaan u din ki baant u baa bik nba tee Solomonn na, nan Natann, wunba tee Yennu sɔkinii na, koo Benaya, koo Defid guuteeb na.
10 porém a Natã, o profeta, e a Benaías, e aos valentes, e a Salomão, seu irmão, não os convidou.
11 Ki Natann saan Solomonn naa Baf-seba boor ki saa boiɔ a, “A ki gbat nan Hagif bija Adonija dinn u mɔŋ naami-i? Kpanbar Defid ki mi siar ki jiin li po nan waama.
11 Então falou Natã a Bate-Seba, mãe de Salomão, dizendo: Não ouviste que Adonias, filho de Hagite, reina? e que nosso senhor Davi não o sabe?
12 Li-i tee ki a loon fan tinn a manfoor ki bia tinn a bija Solomonn manfoor, n kpaanae
12 Vem, pois, agora e deixa-me dar-te um conselho, para que salves a tua vida, e a de teu filho Salomão.
13 ki fan saan kpanbar Defid boor ki saa boiɔ a, ‘Chanbaa, a ki senn mɔsonjaann nan n bija Solomonn-e tan saa gaar a naami-i? Ki li teen nlee ki Adonija ji tan gaar naan maŋi?’ ”
13 Vai à presença do rei Davi, e dize-lhe: Não juraste, ó rei meu senhor, à tua serva, dizendo: Certamente teu filho Salomão reinará depois de mim, e se assentará no meu trono? Por que, pois, reina Adonias?
14 Natann bia din yetɔ a, “Fi-i boiɔ yoo nba, n saa kɔɔ ki pak gbeen a maan maŋ.”
14 Eis que, estando tu ainda a falar com o rei, eu também entrarei depois de ti, e confirmarei as tuas palavras.
15 Ŋanne ki Baf-seba kɔɔ kpanbar Defid didɔɔkauk ni a wun lau. U din kpet bonchiann, ki sapaamɔ nba tee Abisak, ki nyii Sunem nae din goriiɔ.
15 Foi, pois, Bate-Seba à presença do rei na sua câmara. Ele era mui velho; e Abisague, a sunamita, o servia.
16 Ki Baf-seba gbaan kpanbar na tɔɔnn. Ki ŋɔɔ kpanbar boi Baf-seba a, “A loon bee?”
16 Bate-Seba inclinou a cabeça, e se prostrou perante o rei. Então o rei lhe perguntou: Que queres?
17 Ki u jiin a, “Chanbaa, a turin mɔsonn, a Yomdaanɔ Yennu sanni, nan n bija Solomonn-e tan saa gaar a naan,
17 Respondeu-lhe ela: Senhor meu, tu juraste à tua serva pelo Senhor teu Deus, dizendo: Salomão, teu filho, reinará depois de mim, e se assentará no meu trono.
18 ŋaan Adonija poŋ dii naan nawa, ki a ki mi siar ki jiin li po.
18 E agora eis que Adonias reina; e tu, ó rei meu senhor, não o sabes.
19 U mann maruŋo ki kpii pei nan naajai nan naajabikpamma, ki yiin a bonjai nan manntɔɔ Abiatar nan a kunkɔnkɔnna saakɔɔ Joab a bin baar jaamm maŋ, ŋaan ki yiin a bija Solomonn-i.
19 Ele matou bois, animais cevados e ovelhas em abundância, e convidou a todos os filhos do rei, e a Abiatar, o sacerdote, e a Joabe, general do exército; mas a teu servo Salomão não o convidou.
20 Chanbaa, Israel teeb kur goriiae a bin la wunba saa gaar a naan na.
20 Mas, ó rei meu senhor, os olhos de todo o Israel estão sobre ti, para que lhes declares quem há de assentar-se no teu trono depois de ti.
21 Fi-i kii tun siar mɔtana ŋaan tan kpo, bi sii dia min nan n bija Solomonn nan ti tee nikpiira nae.”
21 Doutro modo sucederá que, quando o rei meu senhor dormir com seus pais, eu e Salomão meu filho seremos tidos por ofensores.
22 U daa ki pak gbenn kaawa, ki Natann wei baar kpanbar ŋaak na ni.
22 Enquanto ela ainda falava com o rei, eis que chegou o profeta Natã.
23 Ki bi yet kpanbar na nan Yennu sɔkinii na be. Ki Natann kɔɔ ki baa fabin tiŋ ni, kpanbar tɔɔnn,
23 E o fizeram saber ao rei, dizendo: Eis aí está o profeta Natã. Entrou Natã à presença do rei, inclinou-se perante ele com o rosto em terra,
24 ki yet a, “Chanbaa, a yet nan Adonija-e saa gaar a naami-i?
24 e disse: ó rei meu senhor, acaso disseste: Adonias reinará depois de mim, e se assentará no meu trono?
25 Dinna daar na ni, u saan mann maruŋo ki kpii naajai nan pei nan naajabikpamma bonchiann. U yiin a bonjai kure, nan a kunkɔnkɔnna saakɔɔ Joab, nan manntɔɔ Abiatar, ki mɔtana bi be leŋ ki di jaamm, ki hoot a, ‘Kpanbar Adonija manfoor n fɔkit.’
25 Pois ele hoje desceu, e matou bois, animais cevados e ovelhas em abundância, e convidou a todos os filhos do rei, e aos chefes do exército, e ao sacerdote Abiatar; e eis que comem e bebem perante ele, e dizem: Viva o rei Adonias!
26 Chanbaa, u ki yiin min ŋarimi. U bia ki yiin manntɔɔ Sadok koo Benaya koo Solomonn-i.
26 Porém a mim teu servo, e ao sacerdote Zadoque, e a Benaías, filho de Jeoiada, e ao teu servo Salomão, não convidou.
27 Chanbaa, a sak linba na ŋaan ki ki wann a saakab wunba yaa wun gaar a naami-i?”
27 Foi feito isso da parte do rei meu senhor? e não fizeste saber a teu servo quem havia de assentar-se no teu trono depois de ti?
28 Ki kpanbar Defid yet a, “Yiint Baf-seba ki wun jen kɔɔ.” Ki u kɔɔ ki tan set kpianɔ.
28 Respondeu o rei Davi: Chamai-me a Bate-Seba. E ela entrou à presença do rei, e ficou de pé diante dele.
29 Ki u yetɔ a, “N sat mɔb Yennu nba fo na sann ni, wunba nyinnin n daamii kur ni,
29 Então o rei jurou, dizendo: Vive o Senhor, o qual remiu a minha alma de toda a angústia,
30 nan dinna n saa dia mɔsonn nba ki n jii Israel teeb Yomdaanɔ Yennu sann ki senn ki tura nan a bija Solomonn-e saa gaar n naan na.”
30 que, assim como te jurei pelo Senhor Deus de Israel, dizendo: Teu filho Salomão há de reinar depois de mim, e ele se assentará no meu trono, em meu lugar; assim mesmo o cumprirei hoje.
31 Ki Baf-seba baa fabin tiŋ ni, kpanbar na tɔɔnn, ŋaan yet a, “N Chanbaa kpanbar na manfoor n fɔkit.”
31 Então Bate-Seba, inclinando-se com o rosto em terra perante o rei, fez-lhe reverência e disse: Viva para sempre o rei Davi meu senhor!
32 Ki kpanbar Defid tun ki yiin Sadok nan Natann nan Benaya. Baa kɔɔ yoo nba
32 Depois disse o rei Davi: Chamai-me a Zadoque, o sacerdote, e a Natã, o profeta, e a Benaías, filho de Jeoiada. E estes entraram à presença do rei.
33 ki u yetib a, “Jiin n saakab ki te ki n bija Solomonn n jak n tiɔŋ bontaamm ki yin saan nanɔ Gihonn nyuntonn boor.
33 E o rei lhes disse: Tomai convosco os servos de vosso senhor, fazei montar meu filho Salomão na minha mula, e levai-o a Giom.
34 Leŋ maŋe, Natann nan Sadok saa dinnɔ Israel naan. Li poor po yin pebir naatunn ki hoot a, ‘Kpanbar Solomonn manfoor n fɔkit,’
34 E Zadoque, o sacerdote, com Natã, o profeta, ali o ungirão rei sobre Israel. E tocareis a trombeta, e direis: Viva o rei Salomão!
35 ki yimm nan ŋɔɔ n tɔk jen ki wun tan kar n naan binbintir na paak. Ŋɔɔe saa gaar n naan, kimaan n gann ŋɔɔe maa wuu tee Israel teeb nan Juda teeb kpanbar.”
35 Então subireis após ele, e ele virá e se assentará no meu trono; pois reinará em meu lugar, porquanto o tenho designado para ser príncipe sobre Israel e sobre Judá.
36 Ki Benaya jiin a, “Li saa tuma, ki a Yomdaanɔ Yennu n gbeenir.
36 Ao que Benaías, filho de Jeoiada, respondeu ao rei, dizendo: Amém; assim o diga também o Senhor Deus do rei meu senhor.
37 Nan Yennu nba be nana biaŋinba na, u bia kii be nan Solomonn nna, ki ŋaan ki u naan n tant ki gar a yar.”
37 Como o Senhor foi com o rei meu senhor, assim seja ele com Salomão, e faça que o seu trono seja maior do que o trono do rei Davi meu senhor.
38 Ki Sadok nan Natann nan Benaya nan kpanbar guuteeb na jii Solomonn, ki kaanɔ kpanbar bontaamm na paak, ki saan nanɔ Gihonn nyuntonn na boor.
38 Pelo que desceram Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaías, filho de Jeoiada, e os quereteus, e os peleteus, e fizeram montar Salomão na mula que era do rei Davi, e o levaram a Giom.
39 Ki Sadok jii kpan nan seŋ nba ki u bo nyii nann kasii lanbouŋ ni na, ki mɔɔn Solomonn paak. Ki bi pebir naatunn na, ki niib na kur hoot a, “Kpanbar Solomonn manfoor n fɔkit.”
39 Então Zadoque, o sacerdote, tomou do tabernáculo o vaso do azeite e ungiu a Salomão. Então tocaram a trombeta, e todo o povo disse: Viva o rei Salomão!
40 Li poor po ki bi kur waau ki kun, ŋaan hoot nan parmaasir, ki faa bonmumɔɔt, ki fu fuut nba nik tiŋ.
40 E todo o povo subiu após ele, tocando flauta e alegrando-se sobremaneira, de modo que a terra retiniu com o seu clamor.
41 Ki Adonija nan u saamm na nba gbenn bi jaamm yoo nba, ki bi gbat fuut na. Joab nba gbat naatunn mɔnii yoo nba ki u boi a, “Fuut nba fu doo ni na paak tee bee?”
41 Adonias e todos os convidados que estavam com ele o ouviram, ao acabarem de comer. E ouvindo Joabe o soar das trombetas, disse: Que quer dizer este alvoroço na cidade?
42 U saa piak ki gbent na, ki sɔɔ manntɔɔ Abiatar bija Jonatann dɔkita. Ki Adonija yetɔ a, “Kɔɔn, a tee niŋanɔe, a sii baat nan barŋaniie.”
42 Ele ainda estava falando, quando chegou Jônatas, filho de Abiatar, o sacerdote; e disse Adonias: Entra, porque és homem de bem, e trazes boas novas.
43 Ki Jonatann jiin a, “Aaii, ti yomdaanɔ kpanbar Defid dinn Solomonn naama.
43 Respondeu Jônatas a Adonias: Deveras! O rei Davi, nosso senhor, constituiu rei a Salomão.
44 U te Sadok nan Natann nan Benaya nan kpanbar guuteeb nae chianɔ. Bi jakinɔ kpanbar tiɔŋ bontaamme;
44 E o rei enviou com ele Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaías, filho de Jeoiada, os quereteus e os peleteus; e eles o fizeram montar na mula do rei.
45 ki Sadok nan Natann dinnɔ naan, Gihonn nyuntonn boor. Li poor po ki bi kɔɔ doo ni ki ji hoot nan parmaasir, ki niib na ji yuuk mobit. Li fuute ki i gbia na.
45 E Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, ungiram-no rei em Giom; e dali subiram cheios de alegria, e a cidade está alvoroçada. Este é o clamor que ouvistes.
46 Solomonn-e ji tee kpanbar.
46 E Salomão já está assentado no trono do reino.
47 Linba bia pukin, kpanbar saakab saan a bin foont ti yomdaanɔ kpanbar Defid, ki yet a, ‘Chanbaa, Yennu n tant Solomonn sann ki lin gar a yar, ki Solomonn naam-ii kpai ki gar a yar.’ Ki kpanbar Defid gbaan u dɔɔnu paak, ki jiant Yennu
47 Além disso os servos do rei vieram abençoar o nosso senhor, o rei Davi, dizendo: Faça teu Deus o nome de Salomão mais célebre do que o teu nome, e faça o seu trono maior do que o teu trono. E o rei se inclinou no leito.
48 ŋaan miar a, ‘Ŋaant ki tin dont Israel teeb Yomdaanɔ Yennu, wunba te ki n waas na yenɔ gaar n naan ki lia, ki ŋɔɔ Yennu te ki n mɔk manfoor ki tan la nna.’ ”
48 Também assim falou o rei: Bendito o Senhor Deus de Israel, que hoje tem dado quem se assente no meu trono, e que os meus olhos o vissem.
49 Tɔn, jaŋmaanii ji din soor Adonija saamm nae, ki bi yat, ki sɔɔ kur soor u sɔnu.
49 Então, tomados de pavor, levantaram-se todos os convidados que estavam com Adonias, e cada qual se foi seu caminho.
50 Ki Adonija mun ji tiin Solomonn jaŋmaanii, ki saan kɔɔ Yennu lanbouŋ ni, ki soor maruŋ binbintir na kpinii.
50 Adonias, porém, temeu a Salomão e, levantando-se, foi apegar-se às pontas do altar.
51 Kpanbar Solomonn din gbat nan Adonija tinɔ jaŋmaanii ki saan soor maruŋ binbintir na kpinii ki dia, ŋaan yet a, “Sinsinn, n loon kpanbar Solomonn-e n por ki turin nan u kan te ki bin kpimi.”
51 E foi dito a Salomão: Eis que Adonias teme ao rei Salomão; pois que se apegou às pontas do altar, dizendo: Jure-me hoje o rei Salomão que não matará o seu servo à espada.
52 Ki Solomonn jiin a, “Li-i tee ki u sikin u mɔŋ ki waan, u yut nan yennkɔɔwa kan guti; ŋaan wu-u kii sikin u mɔŋ, u saa kpowa.”
52 Ao que disse Salomão: Se ele se houver como homem de bem, nem um só de seus cabelos cairá em terra; se, porém, se houver dolosamente, morrerá.
53 Li poor po ki kpanbar Solomonn te ki bi baar nan Adonija, ki Adonija tan gbaan u boor, ki Solomonn yetɔ a, “Ii kun.”
53 Então o rei Salomão deu ordem, e tiraram Adonias do altar. E vindo ele, inclinou-se perante o rei Salomão, o qual lhe disse: Vai para tua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.