1 Reis 17
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Yennu sɔkinii nba sann tee Elaija, ki u nyii Tisbe, Gilead yent ni na, din pak kpanbar Ahab a, “Israel teeb Yomdaanɔ Yennu nba fo, ki n jiantirɔ na sann ni, n piaka nan marin koo saak kan baa bina ŋanlee koo ŋantaa, nan maa tan saa yet ki saak n baa.”
1 Um profeta chamado Elias, de Tisbé, na região de Gileade, disse ao rei Acabe: — Em nome do
2 Ŋanne ki Yennu yet Elaija a,
2 Então o Senhor Deus disse a Elias:
3 “Nyimin nna ki saan yondo po, ki saa bɔr a mɔŋ Kerif kpenbik nba be Jɔɔdann mɔkir yondo po na ni.
3 — Saia daqui, vá para o leste e esconda-se perto do riacho de Querite, a leste do rio Jordão.
4 A sii laat nyun leŋe ki nyu, ki n bia pak kinkaata, ki bi sii baat nan jeet ki teena.”
4 Você terá água do riacho para beber; e eu mandei que os corvos levem comida para você ali.
5 Ki Elaija sak Yennu mɔb, ki saan ki saa be Kerif kpenbik na ni.
5 Elias obedeceu à ordem do Senhor e foi e ficou morando perto do riacho de Querite.
6 U din nyu leŋe, ki kinkaat baat nan jeet nan nant ki teenɔ sanyiɔk kur, nan daajoouk kur.
6 Ele bebia água do riacho, e os corvos vinham trazer pão e carne todas as manhãs e todas as tardes.
7 Li poor po, ki nyun na fɔɔr, kimaan saak nba ki baa na paak.
7 Mas algum tempo depois o riacho secou por falta de chuva.
8 Ŋanne ki Yennu pak Elaija a,
8 Então o Senhor Deus disse a Elias:
9 “Ii saa Sarefaf, doo nba kpia Sidonn yent na, kii be leŋ. N pak pakɔsɔɔ leŋ maa wuu teena jeet.”
9 — Apronte-se e vá até a cidade de Sarepta, perto de Sidom, e fique lá. Eu mandei que uma viúva que mora ali dê comida para você.
10 Ki Elaija saan Sarefaf. Waa baar leŋ yoo nba, ki u chet pakɔɔk ki u yi daat. Ki u yetɔ a, “Yabit ki turin nyun.”
10 Então Elias foi para Sarepta. Quando estava chegando ao portão da cidade, ele encontrou a viúva, que estava catando lenha. Elias disse a ela: — Por favor, me dê um pouco de água para eu beber.
11 Pakɔɔk na nba saa a wun finn nyun na, ki u bia yetɔ a, “Ki bia turin jeet waan.”
11 Quando ela ia indo buscar a água, ele a chamou e disse: — E traga pão também, por favor.
12 Ki pakɔɔk na jiin a, “N por a Yomdaanɔ Yennu nba fo na nan n ki mɔk jeet nan waama. Linba ki n mɔk kur tee yon niipuko, ki li be ŋmaŋ ni, nan olif tiinii kpaliari, n kpasirik ni. N baar nna man yiir daate, ki kun ki saa tont linba tenn maŋ ki teen ki min nan n bik n di. Ŋanne sii tee ti jejoontik nba ki min nan n bik saa di, ŋaan ji pab kon ki tan kpo.”
12 Porém ela respondeu: — Juro pelo seu Deus vivo, o
13 Ki Elaija yetɔ a, “A daa te ki li daamiia. Ii kun ki saa teen a jeet, ŋaan sinsinn, a jii yon maŋ waaminna ki lo chinchaar ki baar nann ki turin, ŋaan ji teen linba biar na ki fin nan a bik n di.
13 — Não se preocupe! — disse Elias. — Vá preparar a sua comida. Mas primeiro faça um pãozinho com a farinha que você tem e traga-o para mim. Depois prepare o resto para você e para o seu filho.
14 Kimaan Israel teeb Yomdaanɔ Yennu yet a, ‘Yon na kan gbenn yonfaŋmaŋ na ni, koo kpan na kan gbenn kpasirik na ni kaawa, ki min Yennu n tur saaki.’ ”
14 Pois o Senhor , o Deus de Israel, diz isto: “Não acabará a farinha da sua tigela, nem faltará azeite no seu jarro até o dia em que eu, o Senhor , fizer cair chuva.”
15 Ki pakɔɔk na tun nan Elaija nba wannɔ na, ki bi kura din laat jeet ki di ki gboot yoo kur.
15 Então a viúva foi e fez como Elias tinha dito. E todos eles tiveram comida para muitos dias.
16 Yon na din ki gbent ŋmaŋ na ni, ki kpan na mun bia ki gbent kpasirik na ni, nan Yennu nba din senn mɔsonn biaŋinba ki tur Elaija, ki u pak pakɔɔk maŋ na.
16 Como o Senhor havia prometido por meio de Elias, não faltou farinha na tigela nem azeite no jarro.
17 Li poor po ki pakɔɔk na bija na tan yiar, ki yiaru na pukii nan waa tan kpo.
17 Algum tempo depois, o filho da viúva ficou doente. Ele foi ficando cada vez pior e acabou morrendo.
18 Ki pakɔɔk na yet Elaija a, “Yennu nirɔ, bee ki a tun nna ki turimi? A baar nna a fan tiar Yennu n biit poe, ki te ki n bik n kpo-o?”
18 Então ela disse a Elias: — Homem de Deus, o que o senhor tem contra mim? Será que o senhor veio aqui para fazer com que Deus lembrasse dos meus pecados e assim provocar a morte do meu filho?
19 Ki Elaija yetɔ a, “Jiin bik maŋ ki turin.” Ki Elaija gaar bik na ki doo nanɔ ditɔɔtii paak, ki saa kɔɔ nanɔ diiuk nba ki u be na ni, ki paanɔ gado paak,
19 — Dê-me o seu filho! — disse Elias. Então pegou o menino dos braços da mãe e o levou para o andar de cima, para o quarto onde estava morando, e o colocou na sua cama.
20 ki miar Yennu nan kunkɔsaakar a, “N Yomdaanɔ Yennu, bee ki a tun bontonn na ki tur pakɔɔk na? U tee niŋanɔe ki goriin, ki a ji kpii u bik na.”
20 Então orou em voz alta, assim: — Ó
21 Ŋanne ki Elaija tant u mɔŋ taar muntaa bik na paak, ŋaan miar Yennu ki yet a, “N Yomdaanɔ Yennu, jiint bik na manfoor ki kɔɔn u ni.”
21 Aí Elias se deitou em cima do menino três vezes e orou deste modo: — Ó
22 Ki Yennu gbat Elaija miaru, ki bik na piin ki foi, ki jen u manfoor ni.
22 E o Senhor Deus respondeu à oração de Elias. O menino começou a respirar outra vez e tornou a viver.
23 Ŋanne ki Elaija jii bik na, ki ŋmat sik nanɔ u naa boor, ki saa yet a, “Gotir, a bik mɔk manfoor.”
23 Elias pegou o menino, e o levou para baixo, para a sua mãe, e disse: — Veja! O seu filho está vivo!
24 Ki pakɔɔk na yet a, “Mɔtana n mi nan a tee Yennu nirɔe, ki Yennu set piak nana.”
24 Então ela disse a Elias: — Agora eu sei que o senhor é um homem de Deus e que Deus realmente fala por meio do senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.