1 Reis 12
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Ŋanne ki Rehoboam saan Sekem, siaminba ki Israel teeb nba be gaŋ po na tikir a bin dinnɔ naan.
1 Roboão foi até Siquém, onde todo o povo de Israel se havia reunido para fazê-lo rei.
2 Yoo nba ki Nebat bija Jeroboam, wunba din chiar saan Ijipt ki saa bɔr, a kpanbar Solomonn daa laatɔ na nba tan gbat nna maŋ, ki u nyii Ijipt ki jen.
2 Jeroboão, filho de Nebate, que havia fugido do rei Salomão e ido para o Egito, soube disso e voltou de lá.
3 Ŋanne booru nba be gaŋ po na tun ki yiin Jeroboam, ki bi kur tɔk saan Rehoboam boor ki saa yetɔ a,
3 O povo das tribos do Norte mandou buscá-lo, e foram todos juntos falar com Roboão. Eles disseram:
4 “A baa Solomonn din diat nan tonue, ki jintit jik-kpiata. Li-i tee ki a saa sak ki jika maŋ n fukit, ki binbeŋ-ii ban ki turit, ti bo sii tee a jiamme, ki baakita.”
4 — Salomão, o seu pai, nos tratou com dureza e nos fez carregar cargas pesadas. Se o senhor tornar essas cargas mais leves e a nossa vida mais fácil, nós seremos seus servidores.
5 Ki u yetib a, “Ii jen daa ŋantaa daar ni, ki n saa turi gatu.” Ki bi yaat kun.
5 Roboão respondeu: — Voltem daqui a três dias, e aí eu darei a minha resposta. Então eles foram embora.
6 Ki kpanbar Rehoboam pak nan saakab nba tuu ŋmakitir u baa, kpanbar Solomonn na a, “Kpaanlanne ki n saa jiin tur niib na?”
6 O rei Roboão foi falar com os homens mais velhos, que haviam sido os conselheiros do seu pai, e perguntou: — Que resposta vocês me aconselham a dar a este povo?
7 Ki bi turɔ gatu a, “Li-i tee ki a loon fan dia niib na fanu, turimm gatŋanu, ki jiin bi loomm po, ki bi sii waa-ae yoo kur.”
7 Eles disseram: — Se o senhor quiser servir bem a este povo, dê uma resposta favorável ao pedido deles, que eles serão seus servidores para sempre.
8 Ŋaan u din yêt saakab kpaanii nae, ŋaan saan u leeb nba tee u waakir, ki bia ji tee u ŋmakit teeb na boor,
8 Mas Roboão não seguiu o conselho dos homens mais velhos e foi falar com os jovens que haviam crescido junto com ele e que agora eram os seus conselheiros.
9 ki boib a, “I saa kpaanin ki man tun nlee? N saa pak nlee ki tur niib nba yaa man ŋaan ki bi jika-ii fukii na?”
9 — Que conselho vocês me dão? — perguntou ele. — O que é que eu digo a este povo que está pedindo que eu torne as suas cargas mais leves?
10 Ki bi jiin a, “Linba ki a saa pakibe na: ‘N niibisiikpatik gbeŋ ki gar n baa siak,’
10 Eles responderam: — Você deve dizer o seguinte: “O meu dedinho é mais grosso do que a cintura do meu pai!
11 ki bia wannib a: ‘N baa din jinti jik-kpiatae, ŋaan min ŋarin saa jinni linba kpai ki gar nna. U din dia mimmiinne ki booi, ŋaan min ŋarin sii dia gbanne ki booi.’ ”
11 Ele fez vocês carregarem cargas pesadas; eu vou aumentar o peso ainda mais. Ele castigou vocês com chicotes; eu vou surrá-los com correias.”
12 Daa ŋantaa daar ni ki niib na nan Jeroboam jen kpanbar Rehoboam boor, nan waa daan sennib biaŋinba na.
12 Três dias depois, Jeroboão e todo o povo foram falar de novo com o rei Roboão, como ele havia mandado.
13 Ki kpanbar Rehoboam yêt nikpera kpaanii na, ŋaan pak nan niib na kunkɔchiɔk.
13 O rei desprezou o conselho dos homens mais velhos e falou duramente com o povo,
14 U din gaar naasimm na nba wannɔ biaŋinba nae, ki yet a, “N baa din jinti jik-kpiatae, min saa ŋamm pukin jika na kpiasue. U din booi mimmiinne, ŋaan min sii booi naagbanne.”
14 como os jovens haviam aconselhado. Ele disse: — O meu pai fez vocês carregarem cargas pesadas; eu vou aumentar o peso ainda mais. Ele castigou vocês com chicotes; eu vou surrá-los com correias.
15 Li din tee Yennu loomme, nan wun tun linba ki u din te ki u sɔkinii Ahija, wunba nyii Siilo na, pak ki tur Nebat bija Jeroboam na. Ŋanne din teen ki kpanbar na ki gbiint niib nba loon linba na.
15 Assim o rei Roboão não atendeu o povo. O Senhor Deus fez com que isso acontecesse para confirmar aquilo que ele, por meio do profeta Aías, de Siló, tinha dito a Jeroboão, filho de Nebate.
16 Ki niib na nba la nan kpanbar na kan sak ki turib na, ki bi gaan jat ki yeen a, “Defid nan u ŋaateeb n sik tiŋ ni. Bi ban tun lanne ki turiti? Israel teeb, ŋaant ki tin kun man, ŋaant ki Rehoboam-ii dia u mɔŋ.”
16 Quando os israelitas viram que o rei não ia atender o seu pedido, começaram a gritar: — Abaixo Davi e a sua família! O que foi que eles já fizeram por nós? Homens de Israel, vamos para casa! Que Roboão cuide de si mesmo! E assim os israelitas foram para as suas casas,
17 ki nyikɔ, ki u ji dia niib nba be Juda yent ni na kuukɔɔ.
17 deixando Roboão como rei somente do povo que morava no território da tribo de Judá.
18 Ŋanne ki kpanbar Rehoboam tun Adoniram, wunba din tee ninmɔnn toona saakɔɔ na Israel teeb boor, ŋaan bi din jaatɔ tanae ki kpiiu. Li yoo na ki Rehoboam kakit ki kɔɔ u taantoruk ni, ki chiar saan Jerusalem.
18 Então o rei Roboão mandou que Adonirão, o encarregado dos trabalhadores forçados, fosse falar com os israelitas, mas eles o mataram a pedradas. Porém Roboão saltou depressa para o seu carro de guerra e fugiu para Jerusalém.
19 Laa nyii li yoowa, Israel digbana nba be gaŋ po na niib ji tee mɔyêtdamme ki tur Defid naangbouŋ.
19 Desde aquela época até hoje , o povo de Israel, o Reino do Norte, está revoltado contra os reis descendentes de Davi.
20 Israel teeb na nba gbat nan Jeroboam nyii Ijipt ki jen na, ki bi yiinɔ bi tintaankaanu ni, ki dinnɔ Israel naan. Juda booru ni kɔɔe din biar ki waa Defid yaaboona.
20 O povo de Israel soube que Jeroboão havia voltado do Egito. Então eles o convidaram para uma reunião com todo o povo e o fizeram rei de Israel. Somente a tribo de Judá ficou fiel aos descendentes de Davi.
21 Rehoboam nba din baar Jerusalem yoo nba, ki u yiin jab nba mi kɔnn fanu, tusaa kobik nan piinniin, ki bi nyii Juda booru nan Benjaminn booru ni. U din loon wun faa tɔbe, ki la nyannu ki gaar Israel teeb yent nba be gaŋ po na.
21 Quando Roboão chegou a Jerusalém, reuniu cento e oitenta mil dos melhores soldados das tribos de Judá e de Benjamim, pois tinha a intenção de sair para lutar contra as tribos do Norte de Israel e ser o rei delas de novo.
22 Ŋanne Yennu yet u sɔkinii Semaya
22 Mas o Senhor falou ao profeta Semaías e mandou
23 a wun pak mɔmaan na ki tur kpanbar Rehoboam, nan Juda booru kur, nan Benjaminn booru kur a,
23 que desse a Roboão e a todo o povo das tribos de Judá e de Benjamim o seguinte recado:
24 “I daa kɔn nan i tiɔŋ ninjamm nba tee Israel teeb na. I kur-ii kun man. Linba tun na tee n loomme.” Ki bi sak Yennu mɔb ki ji ŋmat kun.
24 “Não ataquem os seus próprios irmãos, o povo de Israel. Voltem todos para casa! Se tudo aconteceu assim, foi porque eu quis.” Então eles obedeceram à ordem de Deus, o
25 Israel booru kpanbar Jeroboam din ŋamm Sekem doo, ki li be Efraim yent nba tee kunkona na ni, ki kar leŋ waan. Li poor po ki u fiir leŋ ki saan ŋamm Penuel doo.
25 O rei Jeroboão, de Israel, cercou de muralhas a cidade de Siquém, na região montanhosa de Efraim, e morou um pouco de tempo ali. Depois saiu e cercou de muralhas a cidade de Penuel. Então pensou: “Do jeito que as coisas estão, se o meu povo for a Jerusalém oferecer no Templo sacrifícios ao Senhor Deus, os corações deles vão cair para o lado de Roboão, rei de Judá, e eles me matarão.”
28 Waa dukin nna ki u jii salima, ki maa naajabis banlee, ki yet u niib na a, “Li paar ki turi nan yii tuu kii saa Jerusalem kii jiantir Yennu. Israel teeb, i yennii nba nyinni Ijipt nae na.”
28 Por isso, ele fez dois touros de ouro e disse ao seu povo: — Já chega de ir a Jerusalém para adorar a Deus. Povo de Israel, aqui estão os seus deuses, que tiraram vocês do Egito!
29 U din senn salima naajabis na yenɔ Betel-e, ki senn lɔɔ na Dann.
29 Ele colocou um dos touros de ouro em Betel e o outro em Dã.
30 Ki niib na saa jiantir naajabis maŋ, Betel nan Dann doi ni, ki li tee biit.
30 E assim o povo pecou, indo adorar em Betel e em Dã.
31 Jeroboam bia din maa jiantboa kunkona paak, ki gann niib nba ki tee Liifai booru ki teemm mannteeb.
31 Jeroboão também construiu lugares de adoração no alto dos morros e escolheu para sacerdotes homens que não eram da tribo de Levi.
32 Jeroboam bia din nyinn jiantu jaamm daar, ki li baat ŋmaarii ŋanniin, dapiik nan ŋanŋmu daar, ki li tee nan Juda jaamm na. U din tuu mann maruŋo, binbintir nba be Betel na paak, ki tur salima naajabis nba ki u maa na, ki jii mannteeb ki kaamm Betel maŋ, ki bi tuun mannu boa nba ki u maa na ni.
32 Jeroboão também deu ordem para que houvesse uma festa religiosa no dia quinze do oitavo mês, como a festa que se realizava no Reino de Judá. No altar de Betel ele ofereceu sacrifícios aos touros de ouro que havia feito e pôs ali em Betel os sacerdotes que serviam nos lugares de adoração que ele havia construído nos morros.
33 Ki ŋmaarii ŋanniin ni, dapiik nan ŋanŋmu daar, daar nba ki u tiɔŋ gann na, ki u saan Betel maŋ ki saa mann maruŋ binbintir na paak, ki li tee jaamm nba ki u senn ki tur Israel teeb na.
33 No dia quinze do oitavo mês, dia que ele mesmo havia escolhido, foi a Betel e ofereceu um sacrifício no altar, celebrando a festa que havia criado para o povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.