1 Reis 11
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARC
1 Solomonn din kɔɔn boorganu waas bonchiann. U din kɔɔn Hef teeb bonpoi nan Moab teeb bonpoi nan Amonn teeb bonpoi nan Edom teeb bonpoi nan Sidonn teeb bonpoi ki pukin Ijipt kpanbar bipoo na po.
1 E o rei Salomão amou muitas mulheres estranhas, e isso além da filha de Faraó, moabitas, amonitas, edomitas, sidônias e heteias,
2 U din tan kɔɔntib na, ŋaan sɔɔ Yennu poŋ pakibewa nan bi daa kɔɔnt nibooru maŋ bonpoi, a bi tan saa te ki ŋamm Israel teeb n jiant bi pata na.
2 das nações de que o Senhor tinha dito aos filhos de Israel: Não entrareis a elas, e elas não entrarão a vós; de outra maneira, perverterão o vosso coração para seguirdes os seus deuses. A estas se uniu Salomão com amor.
3 Solomonn din kɔɔn batnba bonpoi kobii ŋanlore-e, ki bia kɔɔn poobis kobii ŋantaa ki pukin, ki poob na benu te ki u nyik Yenjiantu,
3 E tinha setecentas mulheres, princesas, e trezentas concubinas; e suas mulheres lhe perverteram o coração.
4 ki u din tan kpet na, ki sɔɔ ki bi poŋ te ki u jiantir patae, linba din tee boorganu na yenbis. U din ki waa u Yomdaanɔ Yennu fanu nan u baa Defid nba din waa na.
4 Porque sucedeu que, no tempo da velhice de Salomão, suas mulheres lhe perverteram o coração para seguir outros deuses; e o seu coração não era perfeito para com o Senhor , seu Deus, como o coração de Davi, seu pai,
5 U din jiantir Sidonn teeb yenbik Astarte, nan Amonn teeb yenbibiiuk nba tee Molek nae.
5 porque Salomão andou em seguimento de Astarote, deusa dos sidônios, e em seguimento de Milcom, a abominação dos amonitas.
6 U din tun ki biir Yennu-e, ki ji ki waau fanu nan u baa Defid nba din waau na.
6 Assim fez Salomão o que era mau aos olhos do Senhor e não perseverou em seguir ao Senhor , como Davi, seu pai.
7 U din maa jiantboor, kunkonn paak, Jerusalem yondo po, a bii jiantir Moab teeb yenbibiiuk nba tee Kemos na, ki bia maa leer a bii jiantir Amonn teeb yenbibiiuk nba tee Molek na.
7 Então, edificou Salomão um alto a Quemos, a abominação dos moabitas, sobre o monte que está diante de Jerusalém, e a Moloque, a abominação dos filhos de Amom.
8 U bia din maa siar boor ki li tee siaminba ki u poob nba tee boorganu bonpoi na sii jokit bonnunubit ki bia mann maruŋ ki teen bi tiɔŋ yenbis.
8 E assim fez para com todas as suas mulheres estrangeiras, as quais queimavam incenso e sacrificavam a seus deuses.
9 — ausente —
9 Pelo que o Senhor se indignou contra Salomão, porquanto desviara o coração do Senhor , Deus de Israel, o qual duas vezes lhe aparecera.
10 — ausente —
10 E acerca desta matéria lhe tinha dado ordem que não andasse em seguimento de outros deuses; porém não guardou o que o Senhor lhe ordenara.
11 ki u yetɔ a, “Kimaan faa miwa, ŋaan yêt ki biir mɔlor nba ki a din lor nanin na, ki bia biir n sennu na, n sent mɔsonn nan n saa jii a naangbouŋ na ki tur a saakab na yenɔ.
11 Pelo que disse o Senhor a Salomão: Visto que houve isso em ti, que não guardaste o meu concerto e os meus estatutos que te mandei, certamente, rasgarei de ti este reino e o darei a teu servo.
12 Ŋaan a baa Defid paak, n kan tun linba na yoo nba ki a daa be a manfoor ni na, ŋaan n saa tumir yoo nba ki a bija tan saa gaar naan nae.
12 Todavia, nos teus dias não o farei, por amor de Davi, teu pai; da mão de teu filho o rasgarei;
13 N kan gaar a naangbouŋ na kur u boori, n saa tennɔ booru yennkɔɔe, kimaan n toontunnɔ Defid paak, nan Jerusalem doo nba ki n gann ki li tee n yar na paak.”
13 porém todo o reino não rasgarei; uma tribo darei a teu filho, por amor de meu servo Davi e por amor de Jerusalém, que tenho elegido.
14 Ŋanne Yennu te ki Hadad, wunba nyii Edom teeb naan ŋaak ni na kɔn nan Solomonn.
14 Levantou, pois, o Senhor a Salomão um adversário, a Hadade, o edomita; ele era da semente do rei em Edom.
15 — ausente —
15 Porque sucedeu que, estando Davi em Edom, e subindo Joabe, o chefe do exército, a enterrar os mortos, feriu a todos os varões em Edom
16 — ausente —
16 (porque Joabe ficou ali seis meses com todo o Israel, até que destruiu a todos os varões em Edom).
17 see Hadad nan u baa toontunna nba tee Edom teeb, ki chiar saan Ijipt tiŋ ni na. (Li yoo na Hadad din tee bike.)
17 Hadade, porém, fugiu, ele e alguns homens edomitas, dos servos de seu pai, com ele, para ir ao Egito; era porém Hadade um rapaz muito jovem.
18 Bi din nyii Midiann ki saan Parann ki jaleeb chet, ki taamm leŋ. Li yoo na ki bi somm ki saan Ijipt, ki baar kpanbar na boor. U din tur Hadad tiŋ nan ŋaak nan jeet.
18 E levantaram-se de Midiã, e vieram a Parã, e tomaram consigo homens de Parã, e vieram ao Egito a Faraó, rei do Egito, o qual lhe deu uma casa, e lhe prometeu sustento, e lhe deu uma terra.
19 U din soor kpanbar na yɔɔte, ki kpanbar na turɔ u siinii nba tee u ŋaapoo Tapenes waarɔ na, ki u kɔɔnɔ,
19 E achou Hadade grande mercê aos olhos de Faraó; de maneira que lhe deu por mulher a irmã de sua mulher, a irmã de Tafnes, a rainha.
20 ki mar bonjak, ki u sann tee Jenubaf, ki Tapenes maŋ dia bik na kpanbar ŋaak, ki ŋɔɔ nan kpanbar na ŋaawaas lakin be.
20 E a irmã de Tafnes lhe deu seu filho Genubate, o qual Tafnes criou na casa de Faraó; e Genubate estava na casa de Faraó, entre os filhos de Faraó.
21 Ki mɔmaan nba tan kɔɔ Hadad tubir ni, Ijipt tiŋ ni, nan kpanbar Solomonn kpowa, ki kunkɔnkɔnna saakɔɔ Joab bia kpowa na, ki Hadad yet kpanbar na a, “Ŋaant ki man ŋmat kun n doo ni.”
21 Ouvindo, pois, Hadade no Egito que Davi adormecera com seus pais e que Joabe, chefe do exército, era morto, disse Hadade a Faraó: Despede-me, para que vá à minha terra.
22 Ŋanne ki kpanbar na boiɔ a, “Bee? N minna siare ki a loon fan ŋmat kun a doo ni-i?”
22 Porém Faraó lhe disse: Pois que te falta comigo, que procuras partir para a tua terra? E disse ele: Nada, mas, todavia, despede-me.
23 Yennu bia din te ki Eliada bija Resonn kɔn nan Solomonn. Resonn din chiar ki nyii u chanbaa Soba bat Hadadeser-e boore,
23 Também Deus lhe levantou outro adversário, a Rezom, filho de Eliada, que tinha fugido de seu senhor Hadadezer, rei de Zobá,
24 ki ji teen u mɔŋ kangaarnba tɔɔndaanɔ. (Linba na din tun, ki sɔɔ Defid kɔn nyann Hadadeser-a, ki kpii u jab nba nyii Siria na kur.) Resonn nan u niib din saan kar Damaskus-e, ki u niib na dinnɔ Siria naan.
24 contra quem também ajuntou homens e foi capitão de um esquadrão, quando Davi os matou; e, indo-se para Damasco, habitaram ali e reinaram em Damasco.
25 U din tee Israel teeb dataake, yoo nba ki Solomonn din be u manfoor ni na.
25 E foi adversário de Israel por todos os dias de Salomão, e isso, além do mal que Hadade fazia, porque detestava a Israel e reinava sobre a Síria.
26 Jalɔɔ nba bia kɔn nan Solomonn tee u ŋaasaakab yenɔe, Nebat bija, ki u sann tee Jeroboam, ki u nyii Sereda, ki li be Efraim tiŋ ni. U naa din tee pakɔɔke, ki u sann tee Serua.
26 Até Jeroboão, filho de Nebate, efraimita de Zereda, servo de Salomão (cuja mãe era mulher viúva, por nome Zerua), também levantou a mão contra o rei.
27 Mɔyêtuk maŋ labaare na: Solomonn din jikit tant ki gbeent baauk nba be Jerusalem yondo po nae, ki bia ŋamii maa doo na joonjouk.
27 E esta foi a causa por que levantou a mão contra o rei: Salomão tinha edificado a Milo e cerrou as aberturas da Cidade de Davi, seu pai.
28 Jeroboam mun din tee naasimɔ nba mɔk paŋe, ki Solomonn bann nan u tuun fanu, ki jiiu teenɔ ninmɔnn toontunna na saakɔɔ, Manase nan Efraim booru yent ni kur.
28 E o homem Jeroboão era varão valente; e, vendo Salomão a esse jovem, que era laborioso, o pôs sobre todo o cargo da casa de José.
29 Dasiar ki Jeroboam tan nyii Jerusalem ki paa sɔnu, ki Yennu sɔkinii Ahija, wunba nyii Siilo na chetɔ, u kuukɔɔ, sɔnu paak, muuk niwa.
29 Sucedeu, pois, naquele tempo, que, saindo Jeroboão de Jerusalém, o encontrou o profeta Aías, o silonita, no caminho, e ele se tinha vestido de uma veste nova, e sós estavam os dois no campo.
30 Ŋanne ki Ahija liat u liatpaann nba ki u lia na, ki pat patir chaba piik nan ŋanlee,
30 E Aías pegou na veste nova que sobre si tinha e a rasgou em doze pedaços.
31 ŋaan yet Jeroboam a, “Jiin chaba piik ki teen a yar, kimaan Israel teeb Yomdaanɔ Yennu piak a, ‘N saa fat naan na Solomonn boore ki tura booru piik.
31 E disse a Jeroboão: Toma para ti os dez pedaços, porque assim diz o Senhor , Deus de Israel: Eis que rasgarei o reino da mão de Salomão e a ti darei as dez tribos.
32 Solomonn saa biar nan booru yennkɔɔ, kimaan n toontunnɔ Defid paak, nan Jerusalem nba ki n gannir ki li tee n tiɔŋ doo Israel tingbouŋ kur ni na paak.
32 Porém ele terá uma tribo, por amor de Davi, meu servo, e por amor de Jerusalém, a cidade que elegi de todas as tribos de Israel.
33 N tuun linba na, kimaan Solomonn nba yêtin, ŋaan jiantir boorganu yenbis nba tee Sidonn poochiankperik Astarte, nan Moab teeb tingbann Kemos, nan Amonn teeb tingbann Molek na paak. Solomonn yêt n mɔba. U tun biit ki turima, ki ki dia n sennii nan n ŋmakita, nan u baa Defid nba din dia na.
33 Porque me deixaram, e se encurvaram a Astarote, deusa dos sidônios, a Quemos, deus dos moabitas, e a Milcom, deus dos filhos de Amom, e não andaram pelos meus caminhos, para fazerem o que parece reto aos meus olhos, a saber, os meus estatutos e os meus juízos, como Davi, seu pai.
34 Ŋaan n kan fat naan na kur Solomonn boori, n saa te ki wuu mɔk yiikoo u manfoor ni kur. N saa tun linba na kur, kimaan n toontunnɔ Defid nba ki n gannɔ ki u dia n sennu nan n ŋmakita fanu na paak.
34 Porém não tomarei nada desse reino da sua mão; mas por príncipe o ponho por todos os dias da sua vida, por amor de Davi, meu servo, a quem elegi, o qual guardou os meus mandamentos e os meus estatutos.
35 N tan saa fat naan na Solomonn bija boore, ki tura booru piik.
35 Mas das mãos de seu filho tomarei o reino e to darei a ti, as dez tribos dele.
36 Ŋaan n saa te ki Solomonn bija-ii dia booru yennkɔɔe, ŋanne saa te ki mii mɔk Defid yaaboonn yoo kur, ki u dia Jerusalem doo nba ki n gann ki bi jiantirin leŋ na.
36 E a seu filho darei uma tribo, para que Davi, meu servo, sempre tenha uma lâmpada diante de mim em Jerusalém, a cidade que elegi para pôr ali o meu nome.
37 Jeroboam, n saa dinna Israel naan, ki a sii dia yent maŋ kur, faa loon biaŋinba.
37 E te tomarei, e reinarás sobre tudo o que desejar a tua alma e serás rei sobre Israel.
38 Li-i tee ki a sak n mɔb fanu ki waa n sennu ki tuun linba saa maŋin, ki li-i tee ki a tuun linba ki n wanna, nan n toontunnɔ Defid nba din tuun na, n sii yɔɔ be nanae. N saa dinna Israel naan, ki te ki a yaaboona-ii yɔɔ kii di Israel naan, nan maa tun biaŋinba ki tur kpanbar Defid na.
38 E há de ser que, se ouvires tudo o que eu te mandar, e andares pelos meus caminhos, e fizeres o que é reto aos meus olhos, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como fez Davi, meu servo, eu serei contigo, e te edificarei uma casa firme, como edifiquei a Davi, e te darei Israel.
39 Solomonn biit paake ki n saa dat Defid yaaboona tuba, ŋaan li bia kii tee yoo kur kaa.’ ”
39 E, por isso, afligirei a semente de Davi; todavia, não para sempre.
40 Ŋanne ki Solomonn ji loon wun kpi Jeroboam, ki u chiar ki saan bɔr Ijipt kpanbar Sisak boor, ki be leŋ nan yoo nba ki Solomonn tan kpo.
40 Pelo que Salomão procurou matar Jeroboão; porém Jeroboão se levantou, e fugiu para o Egito, para Sisaque, rei do Egito, e esteve no Egito até que Salomão morreu.
41 Linba kur ki Solomonn din tun pukin, u binbeŋ nan u yanfoon po, li sɔb ki be ŋɔɔ Solomonn Barkperii gbouŋ ni.
41 Quanto ao mais dos atos de Salomão, e a tudo quanto fez, e à sua sabedoria, porventura, não estão escritos no livro da história de Salomão?
42 U din tee kpanbar, ki be Jerusalem ki dia Israel tingbouŋ bina piinna.
42 E o tempo que reinou Salomão em Jerusalém sobre todo o Israel foram quarenta anos.
43 U din tan kpo, ki bi piiu Defid doo nie, ki u bija Rehoboam gaar u naan.
43 E adormeceu Salomão com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai. E Roboão, seu filho, reinou em seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.