Mateus 25
भटियाली नोआ नियम (BHT) vs ARA
1 फिरी यीशुऐ अपणे चेलयां ने बोलया, जालू मैं, माणुऐ दे पुत्रे बापस ओणा है, तालू स्वर्गे दा राज्य ऐसा होणा है: दसां कुआरियां अपणिया मशालां लेईकरी लाड़े जो मिलने तांई उदे बियाये जो जाणा।
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 उना चे पंज जणियां मुर्ख कने पंज समझदार थियां।
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 उना मुर्ख कुआरियां अपणिया मशालां तां लियां, पर अपणे सोगी जादा तेल नी लांदा।
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 पर समझदार कुआरियां अपणियां मशालां सोगी अपणिया-अपणिया कुपियाँ च तेल भी भरी लांदा।
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 जालू लाड़े जो ओणे च देर होई, तां सै बोर होणा लगियां, कने सै सोई गियां।
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 पर अधिया राती रोल्ला पिया, कि दिखा, लाड़ा ओआ दा है, उसला मिलणे तांई चला।
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 तालू सै सारियां कुंवारियां उठी करी अपणिया-अपणिया मशालां ठीक करणा लगियां।
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 कने मुर्खां समझदारां ने बोलया, अपणे तेले च थोड़ा सांझो भी दिया, क्योंकि साड़ियां मशालां बुझी जा दियां न।
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 पर समझदारां जबाब दिता, कि ऐ साड़े कने तुहाड़े तांई कदी पूरा नी होणा; ठीक तां ऐ है, कि तुसां बेचणे बाले बाल जाई करी अपणे तांई खरदी लिया।
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 जालू सै खरीदणा जा दियां थियां, तां लाड़ा आई रिया, कने जड़ियां तैयार थियां, सै उदे सोगी बियाह बाले घरे जो चली गियां कने घरे दा दरबाजा बंद करी दिता।
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 “इदे बाद सै दुईयां कुआरियां भी वापिस आई करी रोंदे होऐ लाड़े जो सदणा लगियां, है स्वामी, है स्वामी, साड़े तांई दरबाजा खोली दिया।”
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 “उनी जबाब दिता, कि मैं तुसां ने सच्च बोलदा है कि, मैं तुहांजो नी जाणदा है।”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 “इस तांई जागदे रिया, क्योंकि तुसां नी जाणदे मेरे बापस ओणा दा रोज, कने सेह बकत कालू ओणा है।”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 “फिर यीशु ने इक होर कहाणी दसी कि मैं जालू बापस ओणा है, तालू स्वर्गे दा राज्य ऐसा होणा: इक माणु था जिनी परदेस जांदे बेले अपणे नोकरां जो सदीकरी अपणी सारी जमीन जयादात उना जो देई दिती।”
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 उनी इकी जो पंज तोड़े, दुज्जे जो दो, कने तरिये जो इक, हर इकी जो उदिया शक्तिया दे अनुसार दिता, कने फिरी परदेस चली गिया।
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 तालू जिसयो पंज तोड़े मिलयो थे, उनी झट जाई करी उना ने लेंन-देंन किता, कने पंज तोड़े होर कमाई ले।
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 इसी तरीके ने जिसयो दो मिलयो थे, उनी भी दो होर कमाई ले।
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 पर जिसयो इक ही तोड़ा मिलया था, उनी जाई करी मिटी खूणी, कने अपणे मालिके दे पेसे लुकाई दिते।
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 मते रोजां बाद मालिके आई करी उना नोकरां जो गिठे सदया कि उना उदे पैसयां ने क्या किता।
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 जिसयो पंज तोड़े मिलयो थे, उनी पंज तोड़े होर आंणी करी बोलया, है मालिक, तू मिंजो पंज तोड़े दिते थे, दिख मैं पंज तोड़े होर कमायो न।
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 उदे मालिके उसयो बोलया, धन्य, तू खरा कने भरोसे दे लाइक नोकर है, तू थोड़े पैसयां जो सम्भालने कने भरोसे दे लाइक रिया है; मैं तिजो होर मतियां चिजा दा अधिकारी बणाणा है। अपणे मालिके सोगी खुश हो।
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 कने जिसयो दो तोड़े मिलयो थे, उनी भी आई करी बोलया, है मालिक तू मिंजो दो तोड़े दिते थे, दिख, मैं दो तोड़े होर कमायो न।
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 उदे मालिके उसयो बोलया, धन्य, तू खरा कने भरोसे दे लाइक नोकर है, तू थोड़े पैसयां जो सम्भालने कने भरोसे दे लाइक रिया, मैं तिजो मतियां चिजा दा अधिकारी बणांगा। अपणे मालिके सोगी खुश हो।
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 तालू जिसयो इक तोड़ा मिलया था, उनी आई करी बोलया, हे मालिक, मैं तिजो जाणदा था कि तू बड़ा सकत माणु है: तु दुजे लोका दे कम्मे ला फायदा कमाणे दी आस रखदा है, कने जिथू तू नी खलारदा है ओथु तू बटोलदा है।
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 तांई तां मैं डरी गिया कि अगर मैं तेरा पैसा गवाई दिता तां तू मिंजो सजा देणी, इस तांई जाई करी मैं तेरा तोड़ा मिटिया च लुकाई दिता; दिख, जड़ा तेरा है, सै ऐ है।
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 उदे मालिके उसयो जबाब दिता, हे दुष्ट कने आलसी नोकर; तिजो पता था कि, मैं दुजे लोका दे कम्मे ला फायदा कमाणे दी आस रखदा है।
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 तां तिजो ऐसा करणा चाईदा था कि, मेरा पैसा सर्राफों जो देई दिन्दा, फिरी मैं आई करी अपणा पैसा उना ला ब्याजे समेत लेई लेंदा।
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 तालू मालिके बाकी नोकरां जो बोलया, “तोड़े जो इसला लेई लिया, कने जिदे बाल दस तोड़े न, उसयो देई दिया।
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 जिना बाल समझणे दी इच्छा है जड़ा परमेश्वर सिखांदा है, उसयो परमेश्वरे होर समझ देणी, पर जड़ा समझणे दी इच्छा नी रखदा, कि मैं क्या सिखादां, तां सै जड़ा समझया है, परमेश्वरे सै भी उसला लेई लेणा।”
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 कने इस नकमे नोकरे जो नेरे च पाई दिया, जिथू उनी रोंणा कने दंद पींणे।
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “जालू मैं, माणुऐ दे पुत्रे अपणिया महिमा च ओंणा है, कने स्वर्गदूते उदे सोगी ओणा, तालू लोकां दा न्याय करणे तांई उनी अपणे महिमा दे सिहांसने पर विराजमान होणा।”
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 कने सारियां जातियां मेरे सामणे गिठियां करणियां न; जियां पुहाल भेडां जो बकरियां ला लग करी दिन्दा है, तियां ही उनी भी उना जो इक दुजे ला लग करणा है।
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 कने मैं धर्मी लोका जो अपणे सजे पासे कने अधर्मियां लोका जो खबे पासे खरेड़ना है।
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 “तालू मैं राजे अपणे सजे पासे बोणे बालयां ने बोलणा कि, हे मेरे पिता दे धन्य लोको, ओआ, कने उस राज्य दे अधिकारी बणी जा, जड़ा संसारे दे शुरू होंणे ला तुहाड़े तांई तैयार कितया है।”
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 क्योंकि मैं जालू भूखा था, तां तुसां मिंजो खांणे जो खाणा दिता, जालू मैं प्यासा था, तां तुसां मिंजो पांणी पियाया, मैं इक परदेसी था, तुसां मिंजो अपणे घरे रियाया।
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 जालू मैं नगां था, तुसां मिंजो कपड़े दिते, मैं बिमार था, तुसां मेरा हाल चाल पुछया, मैं जेला च था, तां तुसां मिंजो ने मिलणा आये।
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 “तालू धर्मियां उसयो जबाब देणा, कि प्रभु जी, असां कालू तिजो भूखा दिखया कने खुआया? या प्यासा दिखया, कने पांणी पियाया?”
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 असां कालू तिजो परदेसी दिखया कने अपणे घरे रियाया या नंगा दिखया, कने कपड़े दिते?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 असां तिजो कालू बिमार कने जेला च दिखया, कने तिजो ने मिलणा आये?
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 “तालू मैं राजे उना जो जबाब देणा, मैं तुसां ने सच्च बोलदा है, कि जड़ा तुसां मेरे इना छोटे ला छोटे चेले चे कुसी इकी दे सोगी कितया है, सै ही मेरे सोगी कितया है।”
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “तालू उनी खबे पासे बालयां ने बोलणा है, हे श्रापित लोको मेरे सामणे ला इसा कदी नी बुझणे बालिया अग्गी च चली जा, जड़ी शैताने कने उदे दूतां तांई परमेश्वरे तैयार कितया है।”
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 क्योंकि मैं भूखा था, तुसां मिंजो खांणे जो नी दिता, मैं प्यासा था, कने तुसां मिंजो पांणी नी पियाया;
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 मैं परदेसी था, कने तुसां मिंजो अपणे घरे नी रियाया; मैं नंगा था, कने तुसां मिंजो कपड़े नी दिते; कने मैं बिमार कने जेलां च था, तां तुसां मेरा हाल चाल नी पुछया।
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 “तालू उना जबाब देणा, कि प्रभु जी, असां तिजो कालू भूखा, या प्यासा, या परदेसी, या नंगा, या बिमार, या जेला च दिखया, कने तेरी सेबा या टहल नी किती?”
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 “तालू मैं उना जो जबाब देणा, मैं तुसां ने सच्च बोलदा है कि तुसां जड़ा इना छोटे ला छोटे चेले चे कुसी इकी दे सोगी नी कितया है, से मेरे सोगी भी नी किता है।”
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 कने सै जड़े खबे पासे न इना जो हमेशा दी सजा मिलणी है पर धर्मी लोका हमेशा दिया जिन्दगिया च प्रवेश करणा है।
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.