Lucas 19
भटियाली नोआ नियम (BHT) vs BKJ
1 यीशु यरीहो शेहर ला होईकरी जा दा था।
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 कने दिखा, जक्कई नाऐ दा इक माणु था जड़ा चुंगी लेणेबालयां दा सरदार कने अमीर था।
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 सै यीशुऐ जो दिखणा चांदा था की सै कुण दिया है? पर भिड़ा दिया बजा ने सै दिखी नी सका दा था। क्योंकि सै छोटे कदे दा माणु था।
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 तालू सै उसयो दिखणे तांई अग्गे दोड़ी करी इक गूलर दे रुखे पर चढ़ी गिया, क्योंकि यीशु उसी रस्ते ला जाणे बाला था।
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 जालू यीशु उसा जगा पर पुज्जा जिथू जक्कई था, तां यीशुऐ उपरे पासे दिखीकरी बोलया, हे जक्कई, झट उतरी आ; क्योंकि अज मिंजो तेरे घरे रेंणा जरूरी है।
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 सै झट रुखे ला उतरया कने यीशुऐ जो खुशिया ने अपणे घरे जो लेई गिया, कने खुशिया सोगी उदा स्वागत किता।
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 ऐ दिखीकरी सारे लोक बुड़बड़ाणा लग्गे, “की सै तां इक पापी माणुऐ दे घरे चली गिया है।”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 जक्कई खाणे दे बकते खड़ोई करी यीशु ने बोलणा लग्गा, “प्रभु जी, दिख मिंजो बाल जड़ा कुछ है सै गरीबां जो दिन्दा है, कने अगर मैं लोकां ला चुंगी लेणे च बेईमानी कितियो है तां उसयो चार गुणा बापस करी दिन्दा है।”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 तालू यीशुऐ उसला बोलया, अज इसी घरे दे लोकां बिच उद्धार आया है, क्योंकि ऐ भी अब्राहमे दा बंशज है।
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 “क्योंकि मैं, माणुऐ दा पुत्र गवाचयां जो तोपणा कने उना जो अनन्त सजा ला बचाणे तांई आया है।”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 जालू लोक ऐ गल्लां सुंणा दे थे तां यीशुऐ उना जो इक कहाणी सुणाई, इस तांई की सै यरूशलेम शेहरे दे नेड़े था, कने लोकां जो लगया की परमेश्वरे दा राज्य बस हुण ओणे बाला है।
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 यीशुऐ बोलया, इक अमीर माणु दुर देशे जो चलया ताकि राजपद पाई करी बापस आई जा।
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 कने उनी अपणे दस सेवकां जो दस मुहरां दितियां, कने उना ने बोलया, मेरे बापस ओणे दीकर लेण देण करनयो।
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 पर उदे शेहरे बाले उसला बैर रखदे थे, उदे पिच्छे संदेश देणेबाले दूतां ने बोली भेजया, की असां नी चांदे न की ऐ सांझो पर राज करे।
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 जालू सै राजपद लेईकरी बापस आया, तां इयां होया की उनी अपणे सेवकां जो जिना जो मुहरां दितियां थियां, अपणे बाल सदया ताकि पता लग्गे की लेणे देणे ने उना क्या-क्या कमाया है।
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 तालू पेहले आई करी बोलया, हे मालिक तेरियां मुहरां ने मैं दस होर मुहरां कमाईया न।
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 उनी उसला बोलया, उत्तम सेवक, बड़ा खरा किता, तू बड़े ही थोड़े च भरोसे बाला निकलया हुणे ला तू दसां नगरां दा अधिकारी।
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 दुज्जे आई करी बोलया, हे मालिक तेरिया मुहरां ने मैं पंज होर मुहरां कमाईया न।
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 उनी उसला बोलया, जा तू भी पंजा नगरां दा अधिकारी।
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 कने तिजे आई करी बोलया, हे मालिक दिख, तेरी मोहर ऐ है, जिसा जो मैं गमछे च बनी करी रखया था।
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 क्योंकि मैं तिजो ला डरदा था, क्योंकि तू बड़ा सकत माणु है: जड़ा तू नी रखया होंदा उसयो तू चुकी लेंदा, कने जड़ा तू नी राया है, उसयो तू बडदा है।
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 उनी उसला बोलया, हे निकम्मे सेवक, मैं तेरियां ही गल्लां ने तिजो दोषी बणादा है: तू मिंजो जाणदा था की मैं सकत माणु है, जड़ा मैं नी रखदा है उसयो चुकी लेंदा है, कने जड़ा मैं नी राया उसयो बडी लेंदा है?
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 तां तू मेरे पैसे बयाजे पर महाजना बाल कनी रखी दिते, इयां करदा तां मैं आई करी बयाजे समेत लेई लेंदा।
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 कने जड़े लोक उदे बखे खड़ोतयो थे, मालिके उना ने बोलया, इसला मुहरां जो लेई लिया, कने जिसदे बाल दस मुहरां न उसयो देई दिया।
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 उना मालिके ने बोलया, हे मालिक, उस बाल दस मुहरां तां हेन।
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 मालिके उना जो बोलया, “जिना बाल समझणे दी इच्छा है जड़ा परमेश्वर सिखांदा है, उसयो परमेश्वरे होर समझ देणी, पर जड़ा समझणे दी इच्छा नी रखदा, की मैं क्या सिखादां, तां थोड़ा जड़ा उसयो समझ आया से भी उसला लेई लेणा।”
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 “पर मेरे उना बैरियां जो जड़े नी चांदे थे की मैं उना दा राजा बणा, उना जो मेरे सामणे लेई ओआ कने मारी दिया।”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 ऐ गल्लां बोली करी यीशु अपणे चेलयां सोगी यरूशलेम शेहरे दे पासे उना दे अग्गे-अग्गे चलया।
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 कने सै जालू जैतून रुखां दे पाहड़े पर बैतफगे कने बैतनिय्याह ग्रांऐ दे बखे पुज्जा, तां उनी अपणे दों चेलयां जो ऐ बोली करी भेजया,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 सामणे दे ग्रां च जा, कने ओथु पुजदे ही तुहांजो इक गधिया दा बच्चा बन्नया मिलणा है, उदे उपर हिली कोई नी बैठया था, सै खुंडे च बन्नया होणा उसयो खोली करी लेई ओआ।
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 “कने अगर कोई तुहांजो ला पुच्छे, की कजो खोला दे न, तां ऐ बोली देणा, कि प्रभु जो इसदी जरूरत है।”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 जड़े चेले भेजयो थे, उना जाई करी सियुदा ही दिखया, जियां यीशुऐ बोलया था।
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 जालू सै गधे दे बच्चे जो खोला दे थे, तां उदे मालिके उना ला पुछया, “इसयो कजो खोला दे न?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 उना बोलया, “प्रभु जो इसदी जरूरत है।”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 सै उसयो यीशुऐ बाल लेई आये कने अपणे कपड़े उदे उपर पाई दिते कने यीशु उस पर बैठी गिया।
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 जालू यीशु गधे पर बेईकरी जा दा था, तां मतयां लोकां अपणे कपड़े रस्ते च बछाई दिते।
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 यरूशलेम शेहरे जांदे बेले जालू यीशु जैतून रुखां दे पाहड़े दिया उतराईया च पुज्जा, तां चेलयां दी सारी मंडली उना सारे अनोखे कम्मा दिया बजा ने जड़े उना दिखयो थे, खुश होईकरी जोरे ने सारे परमेश्वरे दी स्तुति करणा लग्गे:
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 “धन्य हो सै राजा, जड़ा प्रभु दे नाऐ ने ओंदा है। स्वर्गे च शांति कने अम्बरे च महिमा हो।”
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 तालू भिड़ा चे कितणे ही फरीसी उसयो बोलणा लग्गे, “गुरू जी, अपणे चेलयां जो ऐ गल्लां बोलणे तांई डांट।”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 यीशुऐ जबाब दिता, “मैं तुसां ने बोलदा है, अगर ऐ लोक चुप रे, तां पथरां बोली पोंणा है।”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 जालू यीशु यरूशलेम शेहरे बखे आया तां उस शेहरे जो दिखीकरी रोया।
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 कने बोलया, की तेरे तांई कितणा भला होंदा, कि तू, इस रोजे तू परमेश्वरे दिया शांतिया दियां गल्लां समझदा जड़ियां तिजो शान्ति दिन्दियां, पर हुण सै तेरिया नजरा ला लुक्की गियां न।
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 “क्योंकि सै दिन तिजो पर ओणे न जालू तेरे दुशमणा हर तरफा ला शेहर पर हमला करणा है, कने चारो पासे ला तुहांजो दबाई देणा है।
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 तेरे दुशमणा पूरी तराह ने शेहरे जो खत्म करी देणा कने तेरे सारे लोकां जो मारी देणा, कने तिजो च पथरे पर पथर भी नी छडणा है; क्योंकि तू सै मोका नी पछेणया जालू परमेश्वर तिजो बचाणे तांई आया था।”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 तालू सै मंदरे च जाई करी बेचणे बालयां जो बाहर कडणा लग्गा।
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 कने यीशुऐ उना जो बोलया, पबित्र शास्त्र च लिखया है की, मेरा घर प्राथना दा घर होणा, पर तुसां तां इसयो डाकुआं ला भरुईयो गुफा सांई बणाई दितया है।
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 कने सै हर रोज मंदरे च उपदेश दिन्दा था: कने बड्डे याजक कने यहूदी व्यवस्था जो सिखाणे बालयां कने बड्डे लोक उसयो मारणे दा मोका तोपदे रेंदे थे।
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 पर कोई तरिका नी तोपी सके; की ऐ कियां करणा, क्योंकि सारे लोक उसयो बड्डे चाऐ ने सुणदे थे।
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.