Rute 1

Sunbin-Got em Kitakamin Weng (BHL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 No tempo que governavam os juízes, sobreveio uma fome na terra. Um homem partiu de Belém de Judá, com sua mulher e seus dois filhos, indo morar nos campos de Moab.
2 — ausente —
2 Chamava-se Elimelec, e sua mulher Noêmi; seus dois filhos chamavam-se Maalon e Quelion; eram efrateus de Belém de Judá. Chegados à terra de Moab, estabeleceram-se ali.
3 — ausente —
3 Elimelec, marido de Noêmi, morreu, deixando-a com seus dois filhos.
4 — ausente —
4 Estes casaram com mulheres moabitas, chamadas uma Orfa e outra Rute. Viveram lá aproximadamente dez anos.
5 min alew bikati kuansiliw kale. Kuaniwi, auk Noomi so, kuansiliw min alew biim kalun kumel so, yatel bi anggil ilum fian so, sakik fian so kuluko, imikel kuw alenaliw kale.
5 Maalon e Quelion morreram ficando Noêmi só, sem seus dois filhos e sem seu marido.
6 — ausente —
6 Então, levantou-se Noêmi e partiu da região de Moab com suas duas noras, porque ouviu dizer que o Senhor tinha visitado o seu povo e lhe tinha dado pão.
7 — ausente —
7 Deixou, pois, aquele lugar onde habitara com suas duas noras e pôs-se a caminho de volta para a terra de Judá.
8 Unbiliw ding bakate, Noomi u kalun alew biilo bokoyemomelu: “Kame kuso yukalem angin im biliw dim kalo unina! Yawe e yom neso, yukalem kuansiliw kimok kumel iso, alik nulo kukuyemkabiliw kukuw ken ati be kilele atemeko, kal kebe kasike, em ibolow folok e diwkuw diwkuw yuso boke te!
8 Ide, voltai para a casa de vossa mãe, disse ela às suas noras. O Senhor use convosco de misericórdia, como vós usastes com os que morreram e comigo!
9 Bomelei, e kuso yulo iti kunum mak duyemei, yu iti ken abin mak kuluko, bokoliw te!”, yangsu kale. Yangsomi, min kalel alew biilo falal koyemsomelui, yatel i fian kuw amesiliw kale.
9 Que ele vos conceda paz em vossos lares, cada uma em casa de seu marido! E beijou-as. Elas puseram-se a chorar:
10 Amemsomeliwi, kuansiliw min biim kalel kumel alew i makuw kesomi, ulo yan weng bokoumomeliw: “Natel nukalem makuw unuma! Alik nu kukalem abiw kalo unuma!”, wangsiliw kale.
10 Nós iremos contigo para o teu povo, disseram elas.
11 — ausente —
11 Ide, minhas filhas, replicou Noêmi. Por que haveis de vir comigo? Porventura tenho eu ainda em meu seio filhos que possam tornar-se vossos maridos?
12 — ausente —
12 Voltai, minhas filhas, porque já estou demasiado velha para casar-me de novo. E ainda que eu tivesse alguma esperança, e que esta noite mesmo me fosse dado ter marido, e viesse a gerar filhos,
13 — ausente —
13 esperá-los-íeis crescer, sem vos casardes de novo, até que se tornassem grandes? Não, minhas filhas, minha dor é muito maior do que a vossa, porque a mão do Senhor pesou sobre mim.
14 Yangui, yatel i iti fian kuw amesomeliwi, Olfa u fein imok auk um weng kiliko, “Yat yukalo!” yangeko, ilo koyemeko, ukalem am dim elo unsu kale. Unui, Ilut umi e imok auk ulo falal keumeko, deit keumsu kasike,
14 Então elas desataram de novo a chorar. Orfa beijou a sua sogra, porém Rute não quis separar-se dela.
15 imok auk Noomi u ulo bokoumomelu: “Kawkolon ukal konem unu kasike kame, kukati kukalem am dim elo una! Unesomelewi, iti kukalem angin biim yol ayem afak elo una!”, wangsu kale.
15 Eis que tua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses, disse-lhe Noêmi; vai com ela.
16 — ausente —
16 Não insistas comigo, respondeu Rute, para que eu te deixe e me vá longe de ti. Aonde fores, eu irei; aonde habitares, eu habitarei. O teu povo é meu povo, e o teu Deus, meu Deus.
17 — ausente —
17 Na terra em que morreres, quero também eu morrer e aí ser sepultada. O Senhor trate-me com todo o rigor, se outra coisa, a não ser a morte, me separar de ti!
18 — ausente —
18 Ante tal resolução, Noêmi não insistiu mais.
19 — ausente —
19 Seguiram juntas o seu caminho até Belém; ali chegando, comoveu-se toda a cidade; as mulheres diziam.: Eis aí Noêmi!
20 — ausente —
20 Não me chameis mais Noêmi, replicou ela, mas chamai-me Mara; porque o Todo-poderoso me encheu de amargura.
21 — ausente —
21 Parti com as mãos cheias, e o Senhor fez-me voltar com as mãos vazias. Por que me chamais Noêmi, se o Senhor se declarou contra mim e o Onipotente me inundou de aflição?
22 Keko beli, Noomi so, ukalem kuanse min em Moaw waneng Ilut kuluse waneng uso, yat bi Moaw aneng fian kolewko, Betelekem abiw mutuk fian kalo talsiliw em sang bakate. |alt="harvesters" src="LB00098B.tif" size="col" ref="Ilut 1:22"
22 Foi assim que voltaram dos campos de Moab, Noêmi e sua nora Rute, a moabita. Chegaram a Belém quando se começava a segar a cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.