2 Coríntios 7
भड्लाई बाइबिल (BHD) vs ARA
1 किजोकि हे ट्लाराव परमेशरे वादो कियोरो कि तै असन अपने बच्चां केरे रूपे मां कबूल केरेलो, त एज्जा, अस अपने आपे ते जिसमेरी ते आत्मारी सब गंदगी शुद्ध केरम, ते परमेशरेरो डर मेन्तां ते इज़्ज़त केरतां, ते परमेशरेरी बत्तां च़लनेरे लेइ पूरे तरीके सेइं पवित्र ज़िन्दगी ज़ींम।
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 असन अपने दिल मां ठार देथ, असेईं केन्ची सेइं बेइन्साफी नईं कियोरीए, न केन्चेरू किछ बिगाड़ेरूए, ते न कोई ठग्गोरोए।
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 अवं तुसन दोषी बनानेरे लेइ इन नईं लग्गोरो ज़ोने, किजोकि मीं इन पेइलू ज़ोरूए, कि तुस इश्शे मने मां बसोरेथ कि अस तुसन साथी मरने ज़ीनेरे लेइ तियारम।
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 अवं तुसन सेइं बड़े दिलेरी सेइं ज़ोने लोरोईं, मीं तुसन पुड़ बड़ू घमण्डे, अवं तसल्ली सेइं भेरोई जोरोईं; अपने सारे दुखन मां अवं आनन्दे सेइं भरपूर राताईं।
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 किजोकि ज़ैखन अस त्रअस शैरतां मकिदुनिया इलाके मां आए, तैखन भी इश्शे जानी चैन न भोइ, पन अस च़ेव्रे पासना दुःख झ़ल्लते राए, बेइर लड़ैई थी, अन्तर बेड़ि-बेड़ि गल्लां थी।
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 फिरी भी उदासन तसल्ली देनेबाले परमेशरे तीतुसेरे एजने सेइं असन तसल्ली दित्ती।
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 ते न सिर्फ तैसेरे एजने सेइं पन तैसेरी तैस तसल्ली सेइं, ज़ै तैस तुसन करां मैलती थी; ते तैनी तुश्शी इच्छा ते तुश्शे दुःख ते मीं सेइं मिलनेरे जोशेरी खबर असन शुनाई, ज़ैस सेइं होरो भी आनन्द भोव।
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 किजोकि अगर मीं एपनी चिट्ठी सेइं तुस दुखी किये, पन तैस करां पसतेईं न, ज़ेन्च़रे पेइलो पसतातो थियो, किजोकि अवं हेरताईं तैस चिट्ठी सेइं तुसन दुःख त भोव पन तै थोड़े च़िरेरे लेइ थियो।
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 हुनी अवं खुशी आईं पन एल्हेरेलेइ नईं कि तुसन दुःख पुज़ो, बल्के एल्हेरेलेइ कि तैस्से दुखेरे वजाई तुसेईं पापन करां मन फिराव। किजोकि तुश्शो दुःख परमेशरेरे मेर्ज़ी सेइं थियो, कि इश्शे पासेरां तुसन कोई नुकसान न पुज़े।
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 किजोकि परमेशरेरे भेक्तरो दुःख एरी पसतावो पैदा केरते ज़ैस सेइं मुक्ति मैलतीए, फिरी तैस सेइं पसतानू न पे, पन दुनियारो दुःख हमेशारी मौत पैदा केरते।
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 ते हेरा, इस्से गल्ली सेइं तुसन परमेशरेरे भेक्तरो दुःख भोव, कि तुसन केत्रो जोश, उज़र, सरक, डर, इच्छा, मघन भोनू, ते सज़ा देनेरो खियाल पैदा भोव? तुसेईं सेब्भी तरीके सेइं इन सिद्ध कियूं, कि तुस इस गल्ली मां बेकसूर आथ।
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 फिरी मीं ज़ैन तुसन जो सेखती सेइं लिखोरू थियूं, तैन न तैसेरे वजाई सेइं लिखू, ज़ैने बेइन्साफी की, ते न तैसेरे वजाई सेइं ज़ैस सेइं बेइन्साफी भोइ, पन एल्हेरेलेइ कि तुश्शी सरगरमी ज़ै इश्शे लेइए, तै परमेशरेरे सामने तुसन पुड़ बांदी भोए।
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 एल्हेरेलेइ असन हिम्मत मैल्ली;
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 किजोकि अगर मीं तैसेरे सामने तुश्शे बारे मां किछ घमण्ड हिराव, त छिथोव न, पन ज़ेन्च़रे असेईं तुसन सेइं सब गल्लां सच़-सच़ जोरी थी, तेन्च़रे इश्शू घमण्ड हिरानू तीतुसेरे सामने भी सच़ निस्सू।
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 ते ज़ैखन तैस तुश्शो सेब्भी केरू हुक्मन मन्नेबाले भोनू याद एइते; किजोकि तुसेईं थरकते-थरकते तैस सेइं मुलाकात की; तैसेरो प्यार तुश्शे पासेरां होरो भी बद्धतो गाते।
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 अवं खुश भोताईं, किजोकि तुसन करां मीं हर गल्ली मां भरोसो भोते।
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.