Marcos 11
Na Rorongo Ke Toke Eigna a Jisas Krais (BGT) vs NTLH
1 A Jisas duagna nigna na komi vaovarongo kena vano gharania i Jerusalem mena reghi vanoa e rua na meleha i Betfage mi Betani gharania na Suasupa i Ghai Olev. A Jisas ke kilora mai itagna rua nigna na mane vaovarongo
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 me velera, “Oro vano kori meleha kati reghi vanoa iangeni. Kori vido koroda jufu ngengeni roghamu koroda reghia na dongki mathangani ke piniti. Na dongki iangeni, teo ahai ke taetaveti mua itagna. Oro unuhia moro hatia maia itagua.
2 com a seguinte ordem:
3 Gi ahai keda huatighamu ahai ke veleghamu na hatiagna, oro veleagna, “A Lod ke magnahaghinia, kari kenughua e saisami me ghoi vetula tabirua.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Romara koro vano moro reghia na dongki mathangani ke piniti ghaghireigna na hangana naghogna sina vathe. Romara koro turughu unuhia.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Kekeha tinoni kena sokara ngengeni kena huatira, “Bali hava koro na unuhiagna?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Leghugna romara koro velera na hava ke kidi velera ghohi a Jisas, imarea kena lubatia vanira.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Romara koro hatia moro vano tagna a Jisas. Gi oro valiagna rodia na oopo ma a Jisas ke nohe popogna na dongki.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Sethe na tinoni kena valia nidia na oopo kori hangana me sethe mua kena toka na komi ototo ghai ke iso mena tutua kori hangana.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Na komi tinoni kena taveti naghogna a Jisas ma arahai kena leghu, kena ngingili,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 God, ko vathaba imanea ke mai bali nimami na vunaghi vaghagna a hutumami a King Deved.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 A Jisas ke jufu i Jerusalem me vano haghe kori Vathe ke Tabu nigna a God, me reghira na komi fata ke mono ikoragna. Imanea ke boi mono hau eigna ke lavi ghohi me vano duadia nigna na komi vaovarongo i Betani.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Me ghoi dani hadi, gi ena au sania i Betani bali vano i Jerusalem. Ma Jisas ke rofo.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Imanea ke reghi vanoa tagna ke hau na ghai fig ke sethe na eloelogna, gi e taveti vano itagna. Kari imanea ke boi reghia sa sagharogna, na eloelogna vavaha vamua, eigna ke boi jufungia mua na vido bali sagharogna.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Jisas ke haghore leghua na ghai fig, “Teo koda ghoi sagharo mua.” Nigna na komi vaovarongo kena rongovia na haghore iaani.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Kori vido imarea kena jufu i Jerusalem, a Jisas ke vano haghe koragna na Vathe ke Tabu nigna a God. Imanea ke reghira na komi tinoni kena voivoli mena salemua na komi fata ke sethe ngengeni. Imarea kena vahadia na volidia na komi fata me boi nabadia na komi tinoni kedana volia. Gi e gigi aura arahai kena voivoli mena salemua na komi fata. Imanea ke koli poghora na komi tevo nidia mara Jiu kena tughu rongo bali volia na takisigna na Vathe ke Tabu, ma na komi sape kena nohe mara kena salemua na komi bora bali havughaghi.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Mi manea ke boi lubatira sa tinoni kedana hatia maia sa fata mua korai na Vathe ke Tabu.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Govu, gi e velepuhira na mavitu me velera, “Na komi Rioriso ke Tabu kena velea iaani, “Nigua na Vathe ke Tabu, na vathe bali tarai nidia na mavitu kori maramagna. Kari ighamu koti eia vaghagna na vido bali monodia mara kena biabilau.”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Mara na naghoi pris ma na mara na velepuhigna na vetula nigna a Moses kena rongovia iaani, mena hiohiroa na puhi bali vathehea a Jisas eigna imarea kena mataghunia. Imarea kena mataghu eigna na mavitu kena magnahaghinia puala nigna na velepuhi a Jisas.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Kori lavi a Jisas duagna nigna na komi vaovarongo kena taveti au i Jerusalem.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Kori vuevugheigna, imarea kena ghoi taetaveti vano kori hangana mena reghia na ghai fig ke haghore leghua a Jisas ke thehe.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 A Pita ke togha tabirua na haghore ke velea a Jisas, gi e veleagna, “Velepuhi, reghia! Na ghai fig ko haghore leghua ke thehe ghohi.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 A Jisas ke velera nigna na komi vaovarongo, “Oti vaututunia a God.
22 Jesus respondeu:
23 Inau ku veleghamu, gi ahai keda vaututuni me boi ghaghana ruarua, imanea tangomana keda veleagna na suasupa iangeni, ‘O sokara mo vano mono kori tahi.’ Ma na suasupa iangeni keda leghua na haghoregna.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Na vunegna iaani, inau ku veleghamu, Gi kotida kaea sa fata kori tarai moti pukuni vaututunia a God keda eia na hava koti kaea, imanea keda eia.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 — ausente —
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Imarea kena ghoi tabiru i Jerusalem mena vano haghe kori Vathe ke Tabu nigna a God. Mara na naghoi pris ma na mara na velepuhigna na vetula nigna a Moses duadia kekeha mara puhidia mara Jiu kena mai tagna a Jisas.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Imarea kena huatia, “Ahai ke velegho na gigi auragna na komi tinoni kori na Vathe ke Tabu? Ahai ke hegho na mana gi o eia na komi fata iraani?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 A Jisas ke haghore tughura, “Inau kuda kidi huatighamu sina huahuati. Gi kotida haghore tughuu, inau kuda veleghamu ahai ke heu na mana gi u eia na komi fata iraani.
29 Jesus respondeu:
30 Oti veleu, ahai ke hea na mana a Jon Siuvitabu bali siuvitabura na mavitu? A God ba na tinoni vamua?”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Imarea kena rihu haohaghore ghehedia vaghagna iaani, “Gi ighita katida veleagna a God ke hea na mana, imanea keda veleghita, ‘Ehava gi oti boi vaututunia na komi velepuhi nigna a Jon na?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Keana gi katida velea na tinoni ke hea na mana, kenughua na mavitu keda dikatadia itada.” Imarea kena mataghunira na mavitu eigna na mavitu kena vaututunia a Jon sina pukuni nigna profet a God.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Na vunegna iaani, imarea kena haghore tughua vaghagna iaani, “Iti boi adoa.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.