João 4
Na Rorongo Ke Toke Eigna a Jisas Krais (BGT) vs ARC
1 Mara na Farise kena rongovia arahai kena leghua a Jisas me siuvitabura, imarea irangeni ke sethe vano tadia arahai kena leghua a Jon Siuvitabu.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Kari na hava ke tutuni, na komi nigna vaovarongo a Jisas kena siuvitabura na komi tinoni, boi a Jisas).
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Na vunegna a Jisas ke adoa mara na Farise kena rongovia iangeni, imanea duagna nigna na komi vaovarongo kena taveti au i Jiudea mena turughu vano kori provins i Galili.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Kori taetavetidia vano i Galili, imarea kena kidi taetaveti vano kori provins i Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Imarea kena jufu tagna na meleha Sika i Samaria, gharania na vido i thepa sina hutudia mara Jiu ke nagho, a Jekob, ke hea a dathegna a Josep.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Na vaivine iangeni ke veregna puala eigna mara Jiu kena bosi magnahaghinia na mono haidu duadia mara Samaria. Iia ke veleagna a Jisas, “Ighoe na mane Jiu mi nau na vaivinegu i Samaria. Ehava gi o kaeu eigna kuda hegho ghamua kou?”
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 A Jisas ke veleagna, “Ighoe ko boi adoa na hava a God ke magnahaghinia keda hegho, mo boi adoa mua ahai ke kaegho na bea. Gi koda adoa, ighoe koda kaeu eigna kuda hegho na bea i havi.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Na vaivine iangeni ke veleagna a Jisas, “Mane puhi, na seu ke horu puala kari teo sa nimua na seuseu. Ivei koda hatia na bea i havi iangeni?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Iaani na seu a hutuda Jekob ke heghami mi manea ma ara dathegna ma nigna na komi fata kaukagu kena kou hahali kori bea iaani. Ehava? Ighoe ko toatogha ko nagho vano tagna a Jekob?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ma Jisas ke veleagna, “Arahai kedana kouvia na bea iaani, imarea kedana ghoi langasa.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Kari arahai kedana kouvia na bea inau kuda hera, imarea teo kedana ghoi langasa. Eigna na bea inau kuda hera keda vaghagna na bea ke fufutu kori havidia, ma na bea iangeni keda hera na havi ke teo na govugna.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Ma na vaivine ke ania, “Mane puhi, o heu mai na bea iangeni eigna kuda boi ghoi langasa mu kuda boi ghoi tabiru mai eeni bali toitoi bea.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Ma Jisas ke ania, “O vano mo kilo maia a taumu.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Iia ke haghore tughua, “Inau e teo sa taugu.”
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 Eigna ighoe ko taulaghi ghohi tadia e lima na mane, ma na mane ko mono duagna ikeagaieni bosi a taumu. Hee, na hava ko veleu e tutuni.”
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Gi na vaivine ke ania, “Mane puhi, ikeagaieni inau ku adoa ighoe sina profet.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Ighami mara i Samaria kiti maimanihihia a God kori suasupa iaani i Gerisim vaghagna kena eia ara hutumami. Keana ighamu mara Jiu koti velea Jerusalem na pukuni meleha bali maimanihihia a God na komi tinoni gougovu. O veleu, ivei ke jino?”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Ma a Jisas ke ania, “O vaututunia na hava kuda velegho ikeagaieni. Tagna na maghavu keda mai, ighamu i Samaria kotida boi maimanihihia a God kori suasupa iaani ba i Jerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ghamu i Samaria oti maimanihihia a God kari oti boi pukuni adoa imanea. Ighami mara Jiu huju kiti maimanihihia a God mua, kari iti pukuni adoa, eigna nigna na puhi a God bali vahavira na komi tinoni ke turughu itamami ighami mara Jiu.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Tagna na maghavu keda mai, nigna na komi pukuni tinoni a God kedana maimanihihia kori haehathe nigna na Tarunga ke Tabu ma na leghuagna na hava ke tutuni eigna a God. Ma na maghavu iangeni ke jufu mai ghohi. A Mama ke hirora arahai kena maimanihihia vaghagna iangeni.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Na vunegna a God na tarunga, imanea ke magnahaghinira arahai kena maimanihihia kedana maimanihihia kori haehathe nigna na Tarunga ke Tabu mi kori leghuagna na hava ke tutuni eigna imanea.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Na vaivine ke velea, “Inau ku adoa a Vahavi keda mai, imanea kena kiloagna a Krais. Kori vido imanea keda mai, imanea keda unuhia na ghaghanadia na komi fata iraani itamami.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Ma Jisas ke ania, “Inau ku haohaghore duamu ikeagaieni, inau a Vahavi.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Kori vido vamua iangeni mara na vaovarongo kena tabiru mai mena vere nidia puala a Jisas ke titiono duagna sina vaivine. Kari e teo sikei mane itadia kena huatia vaghagna iaani, “Na hava ko magnahaghinia na?” ba “Ehava gi o titiono duagna?”
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Na vaivine ke boa horua nigna na botolo bali toitoi bea me tabiru vano kori meleha. Me velera na komi tinoni ngengeni,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Oti mai moti reghia na mane ke vele aua na komi fata gougovu inau ku eia. Da imanea a Vahavi!”
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Kori vido iangeni na komi tinoni kena taveti au kori meleha, mena vano bali reghia a Jisas.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Gi ena jufu mai na komi tinoni tagna a Jisas, nigna na komi vaovarongo kena veleagna, “Velepuhi, o vanga.”
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 A Jisas ke anira, “E mono mua ghagua na vanga ighamu koti boi adoa.”
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Gi mara nigna na vaovarongo kena veihuahuatighi, “Ehava? Sa tinoni ke hea ghohi na vanga?”
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 A Jisas ke anira, “Na ghagua na vanga hiri, na leghuagna nigna na vanohehe a God, ma na vagovuagna na agutu ke heu mai na bali eia.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ighamu oti adoa ghohi na haghore iaani kena velea na komi tinoni, ‘E vati mua na vula gi na komi sagharo keda ghano bali hathatanora.’ Keana inau ku veleghamu, oti dodoro toetoke tadia na komi gnatha. Eigna na komi sagharo ke ghano ghohi bali hathatanora.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Arahai kena agutu bali hathatanora na komi sagharo kena hatia na volidia. Ma na komi sagharo kena hathatanora, iangeni na komi tinoni kena hatia na havi ke teo na govugna. Arahai kena joua na gnatha ma arahai kena hathatanora na komi sagharo, imarea kedana sakai totogo.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Na haghore iaani ke tutuni ikeagaieni, ‘Sina mane ke joua me sina mane tavogha ke hathatanora na komi sagharo kori vido kena ghano.’
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Inau ku vetulaghamu bali hathatanora na komi sagharo kori gnatha koti boi joua. Arahai tavogha kena eia ghohi na agutu ke hutu, kari ighamu kotida hathatanora na komi sagharodia.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Sethe na komi tinonidia Samaria kori meleha iangeni kena vaututunia Jisas eigna na vaivine iangeni ke velera, “Na mane iangeni ke vele aua na komi fata gougovu inau ku eia.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Na vunegna iangeni, kori vido kena mai tagna a Jisas, imarea kena kaea eigna keda talu mono duadia kori melehadia. Ma Jisas ke mono duadia e rua na dani.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Me sethe mua na tinoni ingengeni kena vaututunia eigna na komi fata ke velera a Jisas.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Gi ena veleagna na vaivine iangeni, “Ikeagaieni, ighami kiti vaututunia Jisas eigna ighami kiti rongovia ghehemami, boi eigna vamua na komi fata ko veleghami. E tutuni, imanea hiri a Vahavi ke mai bali vahavira na komi tinoni kori maramagna.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Leghugna ke mono e rua na dani duadia mara i Samaria, a Jisas ke taveti au itadia me vano i Galili.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 A Jisas ke velea ghohi, “Na komi tinoni kori pukuni melehagna na profet, imarea teo kedana ghaghana bohea.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Mi kori vido a Jisas ke jufu kori provins i Galili, na komi tinoni ngengeni kena totogo puala na reghiagna. Kari imarea kena totogo eigna vamua kena reghia na komi fata ke eia a Jisas i Jerusalem kori vido kena vano ingengeni kori Laulahugna na Thovoliungi.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Kori vido a Jisas ke mono kori provins i Galili, imanea ke ghoi tabiru kori meleha i Kena, na meleha imanea ke eia na bea gi e vuhai waen. Kori meleha i Kapaneam, sina mane puhi kori gaumanegna i Rom ke mono ingengeni ma a dathegna mane ke vahaghi.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Imanea ke rongovia a Jisas ke taveti au i Jiudea me mai jufu ghohi i Galili, me vano itagna i Kena. Imanea ke kae huhurua a Jisas eigna keda vano duagna i Kapaneam bali vatoke tabirua a dathegna ke haga thehe ghohi.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 A Jisas ke velea, “Ehava? Ighamu kotida boi vaututuniu kuda boi eia na komi reghithehe?”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Na mane puhi iangeni ke veleagna, “Mane puhi, o saisami mo mai gi e thehe a dathegu!”
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ma Jisas ke ania, “O vano tabiru kori vathemu. A dathemu keda havi!” Ma na mane iangeni ke vaututunia a Jisas me turughu tabiru vano kori vathegna.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Kori vido imanea ke taetaveti vano kori hangana, kekeha nigna na mane agutu kena mai pada mena veleagna a dathegna ke toke tabiru ghohi.
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Imanea ke huatira ingiha a dathegna ke toke tabiru, mi marea kena ania, “Na vahaghi ke govu itagna nabagna tangi sikei kori hinaota i gnotha.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Gi a tamagna na gari iangeni ke adoa iangeni na vidoi dani a Jisas ke veleagna, “A dathemu keda havi.” Ma na mane puhi iangeni ma na komi tinoni kena mono kori vathegna kena vaututunia a Jisas.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Iangeni na varuagna na reghithehe ke eia a Jisas i Galili leghugna ke au mai kori provins i Jiudea.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.