João 1

Na Rorongo Ke Toke Eigna a Jisas Krais (BGT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kori turughugna na komi fata gougovu, na Haghore ke mono ghohi. Na Haghore ke mono duagna a God, ma na Haghore a God.
1 No começo aquele que é a Palavra já existia. Ele estava com Deus e era Deus.
2 Imanea ke mono ghohi duagna a God kori turughugna.
2 Desde o princípio, a Palavra estava com Deus.
3 A God ke vavuhara na komi fata gougovu duagna imanea. Tutuni, na komi fata gougovu ke vavuhara a God, imanea ke vavuhara duagna na Haghore.
3 Por meio da Palavra, Deus fez todas as coisas, e nada do que existe foi feito sem ela.
4 Na havidia na komi fata gougovu ke au mai tagna na Haghore, mi manea na raraha bali laema tadia na komi tinoni.
4 A Palavra era a fonte da vida, e essa vida trouxe a luz para todas as pessoas.
5 Na raraha iangeni ke laema kori puni, ma na puni teo keda vathehea.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão não conseguiu apagá-la.
6 A God ke vetula maia sina mane na ahagna a Jon Siuvitabu.
6 Houve um homem chamado João, que foi enviado por Deus
7 Imanea ke mai bali titionoa na raraha tadia na komi tinoni. Jon ke titiono itadia eigna kedana vaovarongo eigna na raraha mena vaututunia.
7 para falar a respeito da luz. Ele veio para que por meio dele todos pudessem ouvir a mensagem e crer nela.
8 A Jon boi na raraha iangeni, keana imanea hiri ke mai bali titionoa na raraha.
8 João não era a luz, mas veio para falar a respeito da luz,
9 Na pukuni raraha, imanea ke mai kori maramagna me laema itadia na komi tinoni gougovu.
9 a luz verdadeira que veio ao mundo e ilumina todas as pessoas.
10 Na Haghore ke mono kori maramagna. Keana na komi tinoni kori maramagna kena boi adoa imanea, toke a God ke vavuha na maramagna duagna imanea.
10 A Palavra estava no mundo, e por meio dela Deus fez o mundo, mas o mundo não a conheceu.
11 Imanea ke mai kori melehagna, kari nigna na komi tinoni kena Jiu kena boi hatia imanea duai totogo.
11 Aquele que é a Palavra veio para o seu próprio país, mas o seu povo não o recebeu.
12 Keana tadia arahai kena hatia duai totogo mena vaututunia, imanea ke lubatira eigna kedana ara dathegna God.
12 Porém alguns creram nele e o receberam, e a estes ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Imarea boi ara dathegna a God eigna kena havi mai leghuagna na ghaghanagna ba na vanohehegna na tinoni. Teo. Imarea kena ara dathegna eigna a God ke hera na havi mathangani.
13 Eles não se tornaram filhos de Deus pelos meios naturais, isto é, não nasceram como nascem os filhos de um pai humano; o próprio Deus é quem foi o Pai deles.
14 Na Haghore ke vuhai tinoni me mono duada kori maramagna iaani. Ighami kiti reghia imanea ke thaba vano eigna imanea sikei vamua na ghathi Dathegna God na Mama. Ighami kiti reghia imanea ke vonungia na dotho ma na tutuni.
14 A Palavra se tornou um ser humano e morou entre nós, cheia de amor e de verdade. E nós vimos a revelação da sua natureza divina, natureza que ele recebeu como Filho único do Pai.
15 A Jon ke titiono eigna imanea tadia na komi tinoni. Imanea ke haghore heta vanira, “Iaani na mane ku titionoa kori vido ku veleghamu, ‘Imanea keda mai leghugu ke nagho vano itagua, eigna imanea ke kidi mono ghohi gi u havi mai inau.’”
15 João disse o seguinte a respeito de Jesus: — Este é aquele de quem eu disse: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
16 Na vunegna imanea ke vonungia na dotho ma na tutuni, imanea ke vatokeghita kori heghitagna na komi fata ke sethe ke toke.
16 Porque todos nós temos sido abençoados com as riquezas do seu amor, com bênçãos e mais bênçãos.
17 A Moses ke hatia maia na komi vetula nigna God tadia na komi tinoni, keana na dotho ma na tutuni ke mai tagna Jisas Krais.
17 A lei foi dada por meio de Moisés, mas o amor e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Teo sikei tinoni ke reghia God. Keana sikei vamua na ghathi Dathegna ke mono duagna mi manea ghehegna a God. Imanea ke tatelia vanighita na puhigna God.
18 Ninguém nunca viu Deus. Somente o Filho único, que é Deus e está ao lado do Pai, foi quem nos mostrou quem é Deus.
19 Sina maghavu mara puhidia mara Jiu i Jerusalem kena vetulara vano tagna a Jon kekeha mara na pris mi kekeha mara kena hathera na komi pris. Imarea kena huatia, “Ahai ighoe na?”
19 Os líderes judeus enviaram de Jerusalém alguns sacerdotes e levitas para perguntarem a João quem ele era.
20 Ma Jon ke titiono jino vanira, “Inau bosi a Vahavi.”
20 João afirmou claramente: — Eu não sou o
21 Gi imarea kena veleagna, “Gi ighoe koda boi a Vahavi, ahai ighoe na? A profet Elaija ke mono i hau?”
21 Eles tornaram a perguntar: — Então, quem é você? Você é Elias? — Não, eu não sou! — respondeu João. — Você é o — Não! — respondeu ele.
22 Gi imarea kena veleagna, “Gi keda ai na, ahai ighoe na? O veleghami eigna kitida tangomana na veleragna arahai kena vetulaghami mai. O titiono vanighami eimu ghehemu.”
22 Aí eles disseram a João: — Diga quem é você para podermos levar uma resposta aos que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de você mesmo?
23 A Jon ke haghore tughura tagna na komi haghore iraani ke velea a profet Aisaia,
23 João respondeu, citando o profeta Isaías: — “Eu sou aquele que grita assim no deserto: preparem o caminho para o Senhor passar.”
24 Tadia arahai kena mai tagna a Jon e mono kekeha mara na Farise.
24 Os que foram enviados eram do grupo dos fariseus ;
25 Imarea kena huatia a Jon vaghagna iaani, “Gi ighoe boi a Vahavi ba Elaija, ba na Profet, ehava gi o siuvitabura na komi tinoni na?”
25 eles perguntaram a João: — Se você não é o Messias, nem Elias, nem o Profeta que estamos esperando, por que é que você batiza?
26 A Jon ke haghore tughura, “Inau ku siuvitabura na komi tinoni kori bea, kari ikeagaieni sina tinoni koti boi adoa ke mono duada eeni.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Imanea na tinoni ku velea keda mai leghugu. Inau boi naba kuda pogho horu mu hati aua nigna na sadol.”
27 Ele vem depois de mim, mas eu não mereço a honra de desamarrar as correias das sandálias dele.
28 Na komi fata irangeni kena eia kori meleha i Betani, etagna na bea i Jodan. Kori bea hutu iangeni, a Jon ke siuvitabura na komi tinoni.
28 Isso aconteceu no povoado de Betânia, no lado leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Sina dani leghugna iangeni a Jon ke reghia a Jisas ke taveti mai itagna me velera na komi tinoni ngengeni, “Reghia! Iangeni na Dathei Sip nigna God ke hati aua na paluhagna na maramagna.
29 No dia seguinte, João viu Jesus vindo na direção dele e disse: — Aí está o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Imanea hiri na tinoni ku titionoa ghohi kori vido ku velea, ‘Na mane keda mai i leghugu, imanea ke nagho vano tagua, eigna imanea ke kidi mono ghohi gi u havi mai inau.’
30 Eu estava falando a respeito dele quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
31 I hau, toke inau ku boi adoa ahai imanea bali mai leghugu, inau ku mai eeni mu siuvitabura na komi tinoni kori bea eigna kuda tateli aua imanea tadia na komi tinonidia i Israel.”
31 Eu mesmo não sabia quem ele era, mas vim, batizando com água para que o povo de Israel saiba quem ele é.
32 — ausente —
32 João continuou: — Eu vi o Espírito descer do céu como uma pomba e parar sobre ele.
33 — ausente —
33 Eu não sabia quem ele era, mas Deus, que me mandou batizar com água, me disse: “Você vai ver o Espírito descer e parar sobre um homem. Esse é quem batiza com o Espírito Santo.”
34 Ma na vunegna ku reghia iangeni, inau ku veleghamu a Jisas a Dathegna a God.”
34 E eu vi isso e por esse motivo tenho declarado que ele é o Filho de Deus.
35 Sina dani leghugna iangeni, a Jon Siuvitabu ke ghoi sokara ngengeni duadia e rua nigna na mane vaovarongo.
35 No dia seguinte, João estava outra vez ali com dois dos seus discípulos.
36 Kori vido imanea ke reghia a Jisas ke halu atu, a Jon ke velea, “Reghia, iangeni na Dathei Sip nigna God!”
36 Quando viu Jesus passar, disse: — Aí está o Cordeiro de Deus!
37 E rua nigna na vaovarongo koro rongovia na haghore iangeni, moro leghua a Jisas.
37 Quando os dois discípulos de João ouviram isso, saíram seguindo Jesus.
38 A Jisas ke rei tabiru me reghira koro leghua me huatira, “Na hava koro magnahaghinia?”
38 Então Jesus olhou para trás, viu que eles o seguiam e perguntou: Eles perguntaram: — Rabi, onde é que o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “mestre”.)
39 Imanea ke velera, “Oro mai moro reghia ghehemiu.” Kori vido iangeni nabagna tangi vati kori lavi. Romara koro vano duagna moro reghia na vido ke mono imanea, moro mono duagna kori dani iangeni.
39 — Venham ver! — disse Jesus. Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele o resto daquele dia. Isso aconteceu mais ou menos às quatro horas da tarde.
40 Sina mane itadia romara iangeni ke rongovia a Jon me leghua Jisas, a Andru, a tahigna a Saimon Pita.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois homens que tinham ouvido João falar a respeito de Jesus e por isso o haviam seguido.
41 Ma na hava ke kidi eia a Andru, imanea ke hiroa a Saimon, a toghagna me veleagna, “Ighami kiti reghia ghohi a Vahavi!” (Na aha “Vahavi” nanaba vamua kori aha “Krais”).
41 A primeira coisa que André fez foi procurar o seu irmão Simão e dizer a ele: — Achamos o
42 Gi Andru ke hati vanoa a Saimon tagna a Jisas. A Jisas ke rei vano tagna a Saimon me veleagna, “Ighoe na ahamu a Saimon, a dathegna Jon. Keana ikeagaieni na ahamu kedana kiloghogna a Kefas.” (Na aha iaani vaghagna vamua na aha Pita ma na ghaghana koragna, “na ghahira”).
42 Então André levou o seu irmão a Jesus. Jesus olhou para Simão e disse:
43 Sina dani leghugna iangeni a Jisas ke toatogha gi keda vano kori provins i Galili. Imanea ke reghia a Filip me ania, “O mai leghuu.”
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a região da Galileia. Antes de ir, foi procurar Filipe e disse:
44 Filip na manegna i Betsaida, na melehadia Andru ma Pita.
44 Filipe era de Betsaida, de onde eram também André e Pedro.
45 Kori vido iangeni a Filip ke vano me pada a Nataniel me ania, “Ighami kiti reghia ghohi na mane a Moses mi mara na profet kena risoa eigna tadia na komi Rioriso ke Tabu. Na ahagna imanea a Jisas, a dathegna Josep gna i Nasaret.”
45 Filipe foi procurar Natanael e disse: — Achamos aquele a respeito de quem Moisés escreveu no
46 A Nataniel ke velea, “I Nasaret! Tangomana keda au mai kori meleha iangeni sa fata ke toke?”
46 Natanael perguntou: — E será que pode sair alguma coisa boa de Nazaré? — Venha ver! — respondeu Filipe.
47 Kori vido a Jisas ke reghia a Nataniel ke taveti mai, imanea ke velea, “Iangeni na pukuni manegna i Israel ke boi piapilau.”
47 Quando Jesus viu Natanael chegando, disse a respeito dele:
48 A Nataniel ke huatia a Jisas, “Ehava gi o adou?”
48 Então Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 A Nataniel ke veleagna, “Velepuhi, ighoe a Dathegna a God ma na King gna i Israel.”
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Jisas ke veleagna, “Ehava? O vaututuniu eigna inau ku velegho ku reghigho saragna na ghai fig? Sethe na fata ke hutu vano tagna iangeni ighoe koda reghira.”
50 Jesus respondeu:
51 Gi e veleragna mara gougovu, “E tutuni na hava ku veleghamu, ighamu kotida reghia na hughuta i popo keda hangavi, ma na komi enjel nigna a God kedana hadi mena horu itagua inau, na Dathei Tinoni.”
51 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.