João 11
Na Rorongo Ke Toke Eigna a Jisas Krais (BGT) vs NTLH
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 — ausente —
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 A Meri ma Mata koro vetula vanoa na haghore tagna a Jisas vaghagna iaani, “Lod, na mane ko dothovia puala ke vahaghi.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Kori vido a Jisas ke rongovia iaani, imanea ke velea, “Na vahaghi ke pada a Lasarus, imanea teo keda thehe itagna. Imanea ke vahaghi eigna na komi tinoni kedana veletokea God ma a Dathegna.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jisas ke dothovia puala a Mata ma Meri ma Lasarus,
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 keana kori vido ke rongovia a Lasarus ke vahaghi, imanea ke mono e rua na dani mua tagna na vido ke mono.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Gi e velera mara nigna na vaovarongo, “Ati atu mati tabiru i Jiudea.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Mara nigna na vaovarongo kena ania, “Velepuhi, boi talu hau mua leghugna mara puhidia mara Jiu kori provins i Jiudea kena magnahaghinia kedana piri vathehegho. Ehava gi o magnahaghinia koda ghoi tabiru vano ingengeni?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Jisas ke haghore tughura, “Koragna sina dani, salaghe rua na aoa ke raraha. Ahai keda taetaveti kori dani, imanea keda boi pejuraghi eigna na aho ke raraha itagna.
9 Jesus respondeu:
10 Kari gi keda taetaveti kori bongi, imanea keda pejuraghi eigna e teo sa raraha bali hathea.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Gi e velera mua, “A kulada a Lasarus ke nere, kari ikeagaieni inau ku vano itagna eigna kuda raraia.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Mara nigna na vaovarongo kena ania, “Lod, gi keda nere, imanea keda toke vamua.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Imarea kena velea iangeni eigna kena ghaghana a Lasarus ke pukuni nere, kari a Jisas ke adoa ghohi a Lasarus ke thehe.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Ma Jisas ke vele jino vanira, “A Lasarus ke thehe ghohi.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Kari inau ku totogo ku boi mono ingengeni gi e thehe imanea, eigna na hava kotida reghia keda hatheghamu eigna kotida vaututuniu. Ati atu itagna.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 A Tomas, kena kiloagna mua Baso, ke velera mara na vaovarongo, “Ati atu, eigna katida thehe mua duagna Jisas.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Kori vido a Jisas ke jufu i Betani, imarea kena veleagna e vati ghohi na dani ke haliu leghugna kena boa na tonogna a Lasarus kori luma.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betani e tolu na kilomita vamua na haugna i Jerusalem.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Me sethe na tinonigna i Jerusalem kena mai itadia a Mata ma Meri bali sulara eigna a toghadia Lasarus ke thehe.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Kori vido a Mata ke rongovia a Jisas ke mai gharani ghohi, iia ke vano tafoa. Keana a Meri ke talu mono kori vathe.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 A Mata ke veleagna a Jisas, “Lod, gi ighoe koda mono ghohi eeni, a toghagu a Lasarus teo keda thehe.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Kari, toke ighoe ko boi mai gi e thehe imanea, inau ku adoa a God keda hegho na hava koda kaea.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 A Jisas ke veleagna, “A toghamu keda ghoi havi tabiru.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 A Mata ke ania, “Hii, inau ku adoa imanea keda ghoi havi tabiru kori vagougovui dani, kori vido a God keda vasokara tabirura na komi tinoni gougovu.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 A Jisas ke ania, “Inau ahai ku vasokara tabirura na komi tinoni mu hera na havi ke teo na govugna. Arahai kena vaututuniu, toke imarea kedana thehe, imarea kedana havi thovohaliu.
25 Então Jesus afirmou:
26 Na komi tinoni kena hatia na havi ke teo na govugna mena vaututuniu inau, imarea kedana boi pukuni thehe. Ehava? O vaututunia iaani?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 A Mata ke veleagna, “Hii Lod, inau ku vaututunigho ighoe a Vahavi, a Dathegna God. Ighoe ahai a God ke taluhaghorea keda vetula maia kori maramagna.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Leghugna a Mata ke velea iangeni, iia ke taveti sania a Jisas me tabiru vano kori vathegna. Iia ke kilo maia a Meri eigna koroda mono ghehedia me veleagna, “Na mane velepuhi ke jufu mai ghohi me magnahaghinia keda reghigho.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 A Meri ke sokara hadi saisami me turughu taveti vano tagna Jisas.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Kori vido iangeni a Jisas ke talu mono mua kosigna na meleha tagna ke titiono duagna a Mata.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Kori vido na komi tinoni kena mono duagna a Meri bali vasula kena reghia iia ke sokara hadi saisami me taveti au kori vathe, imarea kena leghua. Imarea kena ghaghana a Meri keda vano kori luma bali tangi.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Keana a Meri ke jino vano tagna ke mono a Jisas. Kori vido ke reghia, iia ke torongaghi tuturu itagna me ania, “Lod, gi ighoe koda mono ghohi eeni, a toghagu a Lasarus teo keda thehe.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Kori vido a Jisas ke reghia a Meri ke tangi ma na komi tinoni kena leghua kena tangi mua, imanea ke dikahehegna puala me boi toke na ghaghanagna.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Imanea ke huatira, “Ivei koti talua na tonogna na?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Gi a Jisas ke tangi.
35 Jesus chorou.
36 Arahai kena mono ngengeni kena velea varihotaghidia, “Reghia, imanea ke dothovia puala a Lasarus.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Keana kekeha itadia kena velea, “Iaani na mane ke vatoke tabirua sina mane ke doa. Ehava gi e boi mai me vatokea a Lasarus eigna keda boi thehe?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Kori vido ke jufu kori luma kena boa na tonogna a Lasarus ikoragna, a Jisas ke ghoi dikahehegna puala. Na ghahira hutu ke bilakiagna na hagethagna na luma iangeni.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 A Jisas ke velea, “Oti kokopili aua na ghahira.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Ma Jisas ke veleagna a Mata, “Inau ku velegho ghohi ighoe koda reghia na mana nigna God gi koda vaututuniu.”
40 Jesus respondeu:
41 Imarea kena kokopili aua na ghahira kori hagethagna na luma. A Jisas ke tada hadi i popo me velea, “Mama, inau ku veletokegho eigna ighoe ko rongovia nigua na tarai.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Inau ku adoa ighoe ko rongoviu hahali, kari inau ku velea iaani eidia na komi tinoni kena mono eeni. Inau ku magnahaghinira kedana vaututunia ighoe ko vetulau mai.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Govu, gi a Jisas ke haghore heta, “Lasarus, o au mai!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Ma a Lasarus ke au mai. Na pohe kena fifiriagna na limagna ma na naegna ma na pohe kena filehiagna na ulugna kena talu mono mua itagna.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Sethe na tinoni kena mai bali sula a Meri, imarea kena reghia na fata ke eia a Jisas mena vaututunia.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Keana kekeha kena boi vaututunia mena vano tadia mara na Farise. Imarea kena titionoa itadia na hava ke eia a Jisas.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Mara na naghoi pris mi mara na Farise kena kilo haidura mai mara gougovu kena mono kori Kansol. Gi ena velera, “Na hava katida eia? Na mane iangeni e sethe ghohi na reghithehe ke eia.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Gi ighita katida boi eia sa fata bali vasotoa, na komi tinoni gougovu kedana vaututunia. Gi keda ai, mara puhidia na gaumanegna i Rom kedana vetula maia nidia na komi soldia eigna kedana diadikala na Vathe ke Tabu nigna God ma na nida na komi tinoni.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Sikei itadia, a Kaiafas, imanea na pukuni naghoi pris kori vinogha iangeni, imanea ke velera, “Oti hahi!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Ehava? Oti boi thaothadoghagna e toke sina mane vamua keda thehe tughura na komi tinoni? Gi keda thehe na mane iangeni, mara i Rom teo kedana vathehera nida na komi tinoni.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Na fata iaani a Kaiafas ke vele aua ke boi au mai kori ghaghanagna ghehegna. Toke imanea ke boi vaututunia a Jisas a Vahavi, na vunegna imanea na pukuni naghoi pris kori vinogha iangeni, a God ke batua na ghaghanagna eigna keda vele aua a Jisas keda thehe eidia na komi tinoni Jiu.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Keana a Jisas keda boi thehe eidia vamua na komi tinoni Jiu. Imanea keda thehe eigna keda hathatanora tagna sikei vamua na boo ara dathegna a God gougovu kena mono ivei mi vei kori maramagna.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Turughu kori dani iangeni, mara puhidia mara Jiu kena vapuipuhi bali vathehea a Jisas.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Na vunegna iangeni a Jisas ke boi taveti vano mua kori matadia na komi tinoni i Jiudea. Keana imanea ke taveti au i Jerusalem duadia mara nigna na vaovarongo mena vano mono kori meleha i Efraim gharania na meleha ke gou.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Na Laulahugna na Thovoliungi ke gharani mai ghohi kori vido iangeni. Me sethe na tinoni tadia na komi meleha tavogha kena vano i Jerusalem gi e jufu mai na laulahu iangeni bali eia na puhi bali vararahara ghehedia kori koakoa ke velea kedana eia na komi vetula nigna a Moses.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Na komi tinoni kena hiroa a Jisas mi kori vido kena mono kori Vathe ke Tabu, imarea kena veihuahuatighi vaghagna iaani, “Ehava na ghaghanamiu na? Imanea keda mai kori Laulahugna na Thovoliungi ba teo?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Imarea kena velea iangeni eigna mara na naghoi pris mi mara na Farise kena velea ghohi gi ahai keda reghia a Jisas, imanea keda saisami velera eigna kedana thotia.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.