Atos 25
Na Rorongo Ke Toke Eigna a Jisas Krais (BGT) vs ACF
1 E tolu na dani leghugna a Primia Festus ke torongaghi i Sisaria bali turughuagna nigna na agutu, imanea ke taveti vano i Jerusalem.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ingengeni mara na naghoi pris mi mara puhidia mara Jiu kena mai itagna mena veleagna na komi fata kena toroagna a Pol.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 Imarea kena kaea a Festus eigna keda vetula vanoa a Pol i Jerusalem. Imarea kena kaea iangeni eigna kena vapuhia ghohi bali vathehea a Pol kori vido ke taveti vano kori hangana.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Kari a Festus ke velera, “A Pol ke mono ghohi i Sisaria me boi hau inau kuda ghoi tabiru vano ingengeni.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 Gi imanea ke ei hahia sa fata, ighamu tangomana kotida vetulara mai duagu kekeha nimiu na mane puhi mua eigna kedana mai i Sisaria bali toroagna imanea ngengeni.”
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 A Festus ke mono nabagna e alu ba salaghe na dani mua i Jerusalem, gi e tabiru i Sisaria. Sina dani leghugna iangeni imanea ke vano kori vido bali fate me velera mara na soldia eigna kedana hati maia a Pol itagna.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Kori vido ke haghe mai a Pol, mara puhidia mara Jiu kena kalasu mai i Jerusalem kena sokara kililivia mena veleagna a Festus a Pol ke eia sethe na fata ke dika. Kari imarea kena boi tangomana na tateliagna ke tutuni na komi fata kena toroagna.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Gi a Pol ke haghore peoa ghehegna me velea, “Inau ku boi vadiadikala sa vetula nimami ighami mara Jiu. Mu boi ei hahia sa fata kori Vathe ke Tabu nigna a God ba tagna na King gna i Rom.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Kari na vunegna a Festus ke magnahaghinia keda vatotogora mara puhidia mara Jiu, imanea ke huatiagna a Pol, “Ehava? O sasaa vamua koda vano i Jerusalem eigna kuda rongovia ngengeni na komi fata kena toroghogna?”
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Gi a Pol ke haghore tughua, “Ikaghegheni inau ku sokara kori vido bali fate nigna na King gna i Rom. Iaani na vido ke jino ighoe koda fateu. Ighoe o pukuni adoa inau ku boi eia sa fata ke dika tadia mara Jiu.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Gi kuda eia sa fata ke nabagna kuda thehe, inau ku sasaa vamua kuda thehe. Kari na vunegna na komi fata kena torougna e boi tutuni, e boi jino kori vetula gi ighoe ba ahai tavogha keda lubatiu vanira mara iraani. Inau ku magnahaghinia na King gna i Rom keda fateu!”
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 A Festus ke vano me titiono duadia komi nigna na mane puhi gi e veleagna a Pol, “Na vunegna ighoe ko kaea na King gna i Rom keda fategho, inau kuda vetulagho vano itagna!”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Leghugna kekeha dani a King Herod Agripa ma a vaivinegna, a Berenike, koro mai i Sisaria bali sighoa a Festus.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Iroira koro mono ingengeni tagna kekeha dani ma Festus ke titiono duagna a King Agripa eigna a Pol. Imanea ke velea, “Sina mane ke talu mono eeni, a Feliks ke boi lubati aua kori vathe tatari.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Kori vido ku vano i Jerusalem, mara na naghoi pris mi mara puhidia mara Jiu kena toroagna na mane iaani mena kaeu eigna kuda fatea bali vathehea.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Kari inau ku velera kori nimami na vetula ighami mara i Rom e boi jino kitida lubatia sa tinoni eigna kedana vathehea. Ighami kiti kidi lubatia imanea eigna keda sokara naghodia arahai kena toroagna me haghore peoa ghehegna tadia na komi fata kena velea imanea ke ei hahia.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Kori vido kena mai eeni mara puhidia mara Jiu, inau ku boi pitu. Gi ghoi dani hadi inau ku nohe kori vido bali fate, mu velera mara na soldia eigna kedana hati maia a Pol.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Mara puhidia mara Jiu kena sokara mena toroagna imanea, kari na hava kena velea boi na fata ke dika puala vaghagna ku ghaghana imarea kedana toroagna.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Imarea kena rihu haohaghore duagna a Pol eigna na komi fata kena vaututunia ghehedia mara Jiu. Mena rihu haohaghore mua eigna sina mane, na ahagna a Jisas, ke thehe ghohi. Kari a Pol ke velea imanea ke havi.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Na vunegna inau ku boi adoa na puhi bali hiro aua na hava ke tutuni eigna na komi fata iraani, inau ku kaea a Pol gi keda sasaa na vano i Jerusalem eigna kuda fatea ngengeni.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Keana a Pol ke velea ke magnahaghinia keda talu mono kori vathe tatari me ghieghilei fatea na King gna i Rom. Mi inau ku talua kori vathe tatari me ghieghilei laba mai na dani kuda vetula vanoa tagna na King gna i Rom.”
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Gi a Agripa ke veleagna a Festus, “Inau ku magnahaghinia kuda rorongo tagna na mane iaani.”
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Me dani hadi gi a Agripa ma Berenike koro vahaghea rodia na pohe ke vahotha me ke ulaghagna, moro haghe mai kori vathe hutu bali haidu. Kekeha mara kena nagho kori na ami mi mara puhigna na meleha iangeni kena haghe vano duadia roira. Gi a Festus ke velera mara na soldia eigna kedana hati maia a Pol.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Ma Festus ke velea, “King Agripa mi ghamu gougovu koti mono eeni, iaani na mane na komi tinoni Jiu kena mono eeni i Sisaria mi kori meleha i Jerusalem kena mai kaeu bali vathehea.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Inau ku boi pada sa fata ke ei hahia imanea ke nabagna kuda vathehea. Kari na vunegna imanea ke velea ke magnahaghinia na King gna i Rom keda fatea, inau ku toatogha bali vetula vanoa i Rom.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Keana, inau ku boi adoa mua na hava kuda risoa eigna imanea tagna na King gna i Rom. Iangeni na vunegna inau ku hati maia itamiu, haluhadi itamua ighoe, a King Agripa. Leghugna katida huatia imanea eigna na komi fata kena toroagna, da inau kuda adoa na hava kuda risoa eigna imanea.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Kori ghaghanagu e boi toke gi kuda boi risoa na hava ke ei hahia na mane iaani, kari u vetula vano vamua tagna na King gna i Rom.
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.