Atos 23

Na Rorongo Ke Toke Eigna a Jisas Krais (BGT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pol ke rei vano tadia mara na Kansol me velera, “Nigua na komi tinoni, inau ku boi maomamo kori matagna a God, eigna turughu i hau me laba mai ikeagaieni inau ku eia hahali na komi fata ke magnahaghinia imanea.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Na pukuni naghoi pris, ke ahagna mua a Ananaias, ke rongovia iaani me velera mara kena sokara ghaghireigna a Pol eigna kedana thabuhia na livogna.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Gi a Pol ke rei vano tagna Ananaias me veleagna, “A God keda thabuhigho! Ighoe vaghagna na peo ke toke na dodorogna kari e boto ghohi me haga sikili. Ighoe ko fateu leghuagna na komi vetula nigna a Moses, kari o boi pukuni leghua. Eigna na vetula ke boi lubatigho koda velera mara iraani eigna kedana thabuhiu.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Mara kena sokara ghaghireigna a Pol kena veleagna, “E boi toke ighoe ko haghore diadikala na pukuni naghoi pris vaghagna iangeni. Imanea na mane agutu nigna a God!”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Ma a Pol ke velera, “Inau ku bosi adoa imanea na pukuni naghoi pris. Na komi Rioriso ke Tabu kena velea, ‘Ighita katida saghoi titiono diadikala sa tinoni ke batughita.’”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Na vunegna a Pol ke adoa kekeha tadia mara na Kansol, mara na Sadiusi mi kekeha mara na Farise, imanea ke haghore heta vaghagna iaani, “Nigua na komi tinoni, inau na mane Farise ma ara hutugu huju mara na Farise. Ighamu koti fateu eigna ku vaututuni a God keda ghoi vahavi tabirura arahai kena thehe.”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Kori vido a Pol ke velea iaani, mara na Farise mi mara na Sadiusi kena turughu rihu haohaghore varihotaghidia. Na vunegna iangeni, mara kori Kansol kena thevurua tagna e rua na boo.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Mara na Sadiusi kena boi vaututunia a God keda ghoi vahavi tabirura arahai kena thehe mena boi vaututunia ke mono na komi enjel ma na komi tarunga. Keana mara na Farise kena vaututunia na komi fata irangeni.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Me rua na boo iraani kena riurihu hutu. Kekeha mara na velepuhigna na vetula nigna a Moses kena Farise kena sokara mena haghore heta vaghagna iaani, “Na mane iaani, ighami kiti boi reghia sa fata ke ei hahia. Da e tutuni sina tarunga ba sina enjel ke haghore vania imanea.”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Na vunegna na rihu hutu ke hadi mai, na vunaghidia mara na soldia ke ghaghana da imarea kenughua ena vathehea a Pol. Mi manea ke velera mara na soldia bali vano hati aua a Pol itadia mena hatia vano kori nidia na vathe hutu.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Kori bongi, a Lod ke mai me sokara ghaghireigna a Pol me veleagna, “O saghoi mataghu! Ighoe ko titiono eigu inau tadia na komi tinonidia i Jerusalem, mo koda eia vaghagna iaani mua i Rom.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 — ausente —
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 — ausente —
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Imarea kena vano tadia mara na naghoi pris mi mara puhidia mara Jiu mena velera, “Ighami kiti taluhaghore vania a God eigna kitida boi ghania ba kouvia sa fata miti ghieghilei vathehea a Pol.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Ighamu mi mara gougovu kori Kansol kotida kaea na vunaghidia mara na soldia i Rom eigna keda ghoi hatia maia a Pol itamiu. Oti pilaunia moti velea ighamu koti magnahaghinia kotida ghoi huatia a Pol eigna na hava ke eia. Ighami kitida pitu kori hangana bali vathehea gi ena jufu mai eeni.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Keana a dathegna mane a vaivinegna a Pol ke rongovia na hava kedana eia me vano kori na vathe hutu nidia mara na soldia me titionoa na puhi iaani tagna a Pol.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Gi a Pol ke kiloa maia sina mane ke batura mara na soldia me veleagna, “O hati vanoa na mane mathangani iaani tagna na vunaghidia mara na soldia. Imanea ke adoa sina fata keda titiono vania.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Na soldia iangeni ke hati vanoa tagna na vunaghidia me veleagna, “A Pol, na mane ke mono kori vathe tatari, ke kaeu eigna kuda hatia maia itamua na mane mathangani iaani. Imanea ke magnahaghinia keda velegho sina fata.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Na vunaghidia mara na soldia ke tangolia na limagna na mane mathangani me hati vanoa sina vido me huatiagna, “Na hava ko haga titionoa itagua na?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Imanea ke veleagna, “Kekeha mara Jiu kena vapuipuhi haidu bali mai kaegho eigna koda hati vanoa a Pol kori Kansol ivughei. Imarea kedana pilaunigho me kedana velegho imarea kena magnahaghinia kedana ghoi huatia a Pol eigna na hava ke eia.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Inau ku kaegho eigna koda saghoi eia na hava kedana kaegho, eigna e rua tutughu tomagha na mane kena polo mena pitu ghaghireigna na hangana bali vathehea a Pol. Imarea kena taluhaghore vania a God eigna kedana boi ghania ba kouvia sa fata mena ghieghilei vathehea. Mi ikeagaieni imarea kena pitu vamua, eigna kena toatogha ighoe koda hiia na hava kedana kaegho.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Na vunaghidia mara na soldia ke veleagna, “O saghoi velera sa tinoni ighoe ko mai mo titionoa na fata iaani itagua.” Gi e vetula aua.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Gi na vunaghidia mara na soldia ke kilora mai e rua nigna na mane koro batura mara na soldia me velera, “Oro kalitia e rua na hathangatu soldia bali vano i Sisaria nabagna tangi hia kenughua bongi. Oro kalitia mua e vitu na hangavulu na soldia bali taveti tadia na komi hos me rua na hathangatu mua na soldia kedana tatango garatu.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Moro kalitia kekeha hos eigna keda hahaghe a Pol. Oro reireghi tokea a Pol me ghieghilei jufu tagna a Primia Feliks.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Ma na vunaghidia mara na soldia ke risoa na letasi iaani:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Inau a Klodius Lisias ku eia na letasi iaani itamua ighoe a Primia Feliks.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Hee, kekeha mara Jiu kena thotia mena haga vathehea na mane iaani. Kori vido ku adoa imanea na manegna i Rom, inau ku hatira duagu kekeha nigua na soldia miti hati aua imanea tadia mara Jiu.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Mi inau ku hati vanoa kori nidia na Kansol eigna ku magnahaghinia kuda adoa nigua na vunegna kena toroagna.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Gi u adoa na hava kena toroagna vaghagna na komi fata thevu kori nidia na komi vetula ghehedia. Kari imanea ke boi eia sa fata nabagna katida vathehea ba boa haghea kori vathe tatari.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Kori vido sina tinoni ke veleu imarea kena vapuipuhi bali vathehea na mane iaani, inau ku saisami mu vetula atua itamua. Mu velera mara Jiu eigna kedana atu itamua bali toroa imanea kori matamu. Iangeni vamua.”
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Mi kori na bongi iangeni, mara na soldia kena leghua na hava ke velea na vunaghidia mena hati vanoa a Pol kori meleha i Antipatris.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Kori vuevugheigna, na komi soldia kena taetaveti kori naedia kena tabiru gougovu i Jerusalem kori nidia na vathe hutu. Mi mara vamua kena taetaveti kori hos kena hati vanoa a Pol i Sisaria.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Kori vido kena laba vano i Sisaria, imarea kena vano hea na letasi a Primia Feliks mena lubati vanoa a Pol itagna.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Imanea ke ijumia na letasi me huatia a Pol na ahagna na provins ke havi mai itagna. Kori vido ke adoa a Pol na manegna na provins i Kilikia,
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 a Feliks ke veleagna, “Kori vido kedana mai mara kena torogho, inau kuda vaovarongo itamiu mu fategho.” Gi e velera nigna na komi soldia eigna kedana vano boa a Pol kori vathe tatari ke mono kori na vathe hutu a King Herod ke agutua.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.