Mateus 13

Bafut (BFD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tsiꞌi maa njwi, Yesu à lɛ mfɛ̀ꞌɛ a nda ŋghɛ̀ɛ̀ ǹtswe a mbɛ̀ɛ̀ àghəŋə ŋkì mɨyaa,
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 ǹnɔ̀ɔ̀ bə̂ a kùrə kùrə̀ ɨ lɛ ŋghotə ŋkarɨsə yi. A tɨgə̀ ǹlɔgə akànuꞌu ŋkuu ghu ntswe a mûm ŋ̀kì. Ǹnɔ̀ɔ̀ bə̂ wa ɨ bâŋnə̀ ntəə wa aghəŋə ŋkì.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 A lɔgɨ̀nə̀ ǹnaa ɨnnù jî ghàꞌàtə a mbo bo a nɨ mɨ̀ghàà mî nǎnaa. Ǹswoŋə nɨ mə, “Ŋ̀gàŋmàꞌa ǹjoo, à lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ ŋ̀ghɛɛ a màꞌa ǹjoo yu.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 À kà mə aa mmaꞌa njoo jya aa, m̀bum njoo jya jǐ mɔꞌɔ ɨ wô a ndômânjì. Bɨ̀sɨŋ zî m̀bwɛɛntə.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Jǐ mɔꞌɔ ɨ wô a atû àlâŋsə ŋgɔ̀ꞌɔ̀ yìi mə ǹsyɛ̂ ɨ̀ lɛ mbɔɔ ntswe ghu tsiꞌǐ muntsirə̂. Ɨ waŋsə̀ ǹtoo ŋkɔꞌɔ nloŋ mə kaa mânjì yìi mə mbə mɨ̀ŋgǎŋ mi kuu a nsyɛ aa kaa à lɛ ŋwaꞌà bə̂ aà.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Lâ àjàŋə mə nòò yî ǹtɨ̀nsə̀ à lɛ nta aa, à lɛ ntɔɔ njoo jyâ. Tsǒ mə ɨ lɛ ŋwaꞌà nɨ mɨ̀ŋgàŋ tswê aa ɨ ghɛ̂nsə̀ ǹyoo yi.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Jǐ mɔꞌɔ ɨ lɛ ŋwò a tɨtɨ̀ɨ bɨ̀kə̀rə̀ kərə. Bɨ̀kə̀rə̀ kərə bya kwe nzwitə njoo jyâ.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Jǐ mɔꞌɔ ɨ wô nɨ̂ àbwènə nsyɛ yì sɨgɨ̀nə̀. Ǹtɨgə ŋkwe, ntɨgə mbaa, jǐ mɔꞌɔ ɨ baa ansaŋ ŋkhɨ̀ yî fùùrə̀, jǐ mɔꞌɔ ɨ baa mɨ̀ghum mi ntoꞌo, jǐ mɔꞌɔ ɨ baa mɨ̀ghum mi ntarə̂.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Ŋù yìi à tswe nɨ̂ àtoŋnə̀ aa, tâ à yuꞌu.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji ɨ lɛ nzì ghu mbo mbetə yi mə, “O ghàa a mbo bo nɨ mɨ̀ghàà mî nǎnaa aa aya aa ɛ?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Yesu a kwiꞌi a mbo bo mə, “Nwì à fa mɨ̀tsyɛ̀ a mbo bù mə tâ nɨ̀ zi ɨnnù jî lɔ̀ꞌɔ̀sə̀ ǹloŋə annù nɨfɔ̌ aburə. La, kaa waꞌà a mbo bo fâ.
11 Jesus respondeu:
12 Ǹloŋ mə a mbo ŋù yìi à tswe nɨ yu aa, bɨ ka kùꞌùsə̀ ta tâ à tswe nɨ ju ɨ̀ ghaꞌatə. Lâ a mbo ŋù yìi à sɨ̀ nɨ yu tswe aa, tsiꞌì mû àtɨɨ yìi à tswe nɨ yu aa, bɨ ka kwɛrə.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 A bə ǹjiꞌì ànnù yìi mə mə ghàà nɨ a mbo bo nɨ mɨ̀ghàà mî nǎnaa aà. Ta tâ bo naŋsə ŋka nlii nlìì kaa waꞌà yə̂. Ǹnaŋsə ŋka nyuꞌutə nyuꞌutə kaa waꞌà yuꞌù tâ àtû yaa a laa ghu.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Tǎ tâ à lwensə annù yìi mə ŋgàŋntoò Nwì Yesaiah à lɛ nswoŋ nloŋ ŋgaà yàà aa mə,
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Ǹloŋ mə mɨntɨɨ mɨ bə̂ bû luu nɨ̂ àjɨ̀ŋtə̀.
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 “Lâ, m̀bɔɔnə a mbo bù nloŋ mə miꞌì muu mɨ yə ɨdɨgə, ɨ̀tôŋnə̀ juu ɨ yuꞌù nɨ̂ ɨ̀nnù aà.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Mə̀ swǒŋ a mbo bù tsiꞌǐ annù nɨ̂ŋkoŋ mə ŋ̀gǎŋntoo Nwî jî ghàꞌàtə̀ bo bɨ̀ bə̀ bìi mə annù yaa a tsinə aa bo lɛ sɨ yə̀ꞌə̀tə̀ nɨ a nyə̂ ànnù yìi nɨ yə aa, lâ kaa ŋkɨꞌɨ̀ yə̂. Ǹyəꞌətə nɨ a nyuꞌu ànnù yìi nɨ yuꞌu aa la ŋkaa ŋkɨꞌɨ̀ yuꞌù.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Nɨ̀ naŋsə nyuꞌutə la nyəgə annù yìi mə nɨ̀ghàà nî nǎnaa nloŋ ŋgàŋmàꞌâ ǹjoo ghù swoŋə aà.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Bə̀ bìi mə bɨ yuꞌu nɨghàà nloŋ annù nɨfɔ̀ Nwî kaa nɨ waꞌǎ nɨ a atu bo laa, ŋu yì mbɨ wa a ghɛ̂nsə̀ ǹzi nswà nɨ a mbo bo ŋghɛɛ nɨ nu aa, bɨ bə aa tsiꞌì tsǒ mbǔm njoo jya mə ɨ lɛ ŋwò wa ndômânjì aà.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 M̀bùm jya jìi ɨ lɛ ŋwò a atû àlâŋsə ŋgɔ̀ꞌɔ̀ aa, ɨ bə aa tsiꞌì tsǒ bə̀ bìi mə bɨ yuꞌu nɨghàà nɨ Nwì ŋ̀waŋsə ŋkwɛrə nɨ nɨ̀dorə̀.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Lâ kaa nɨ waꞌà mɨ̂ŋgàŋ mi a nu bo twiŋə̀, bo bɔɔ̀ ǹtswa ntugɨtə tsiꞌì a nɨ mû àtɨɨ noò. Ŋ̀gɨꞌɨ ɨ yi ŋghɛ̀nsə̀ ghə̀ə kɨ zì ǹloŋ nɨghàà nɨ Nwî nya, kə̀ bɛɛ bɨ tɨ tsɔꞌɔ àkòrə̂ yaa aa, bo burə̀ m̀maꞌatə ŋkhə̀.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 M̀bǔm njoo jya jìi ɨ lɛ ŋwò wa mûm bɨ̀kə̀rə̀ kərə aa, ɨ təə a atu bə̀ bìi mə bɨ yi nyuꞌu ntoo yì ǹsɨgɨ̀nə̀ ya, ànnǔ ŋka nwùgə nu nloŋ ntswêntɨ̀ɨ̂ yàà kə̀ ànnǔ ŋka ŋkɔ̌ŋ ŋ̀kabə, a fumsə̀ àzwǐ ntoo yì ǹsɨgɨ̀nə̀ ya, kaa bo waꞌà mɨ̂ntà koonə̀.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 M̀bǔm njoo jya jìi ɨ lɛ ŋwò wa abwenə nsyɛ yì sɨgɨ̀nə̀ yaa, ɨ təə aa a atu bə̀ bìi bɨ yuꞌu ntoo yì ǹsɨgɨ̀nə̀ ya ɨ laa a atu bo, bo tɨgə̀ ŋ̀koonə mɨ̂ntà, bǐ mɔꞌɔ, ŋ̀khɨ̀ yî fùùrə̀, bǐ mɔꞌɔ, mɨ̀ghum mi ntoꞌo, bǐ mɔꞌɔ, mɨ̀ghum mi ntarə̂.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Yesu à lɛ ŋkùꞌùsə̀ naa nɨghàà nî nǎnaa a mbo bo mə, “Ànnù nɨfɔ̌ aburə a bə aa laà mə: Ŋù yì mɔ̀ꞌɔ à lɛ mbweꞌe nsoo mɨkuù yi.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 À bə̀ mə̂ nɨ̂tugə a noò yìi bə̀ bwiiŋkə aa, ŋ̀gàŋkɨ̀bàâ yì a ŋeꞌesə̀ ǹzi mmàꞌà bɨ̂nə̀ghə̀ ghu ŋghɛɛ yi.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Nòo yìi mə mɨkuu mya mɨ lɛ ŋka ŋkwi aa, nòò ŋ̀kòònə a kuꞌù aa, ŋ̀gwen ya ɨ kɨ̂ ŋ̀kɔꞌɔ tsǒ mɨ̀kuu myâ.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Ŋ̀gǎŋəfàꞌà ŋû wa ɨ lɛ nzì m̀betə yi mə, ‘Taà, ò lɛ mbwiꞌi aa mɨ̀kuu mì sɨgɨ̀nə̀ fàa mûm ǹsòò, bɨ̀nə̀ghə̀ bû ǹtɨgə nlo aa a fə ghu aa ɛ?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 A kwiꞌi a mbo bo mə, ‘Wa ma yû ànnù aa a ghɨ̀rə̂ ŋ̀gàŋkɨ̀bàà.’ Bo betə̀ yi mə, ‘Bìꞌì ghɛɛ ndwèn bɨ̂nə̀ghə̀ bya aa ɛ?’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 A kwiꞌi a mbo bo mə, ‘Ŋ̀gaŋ, nɨ̀ tsuu ghɛ̀ɛ̀, ǹloŋ mə m̀bə nɨ̀ ghɛɛ̀ ŋ̀ka ndwenə, ndùntə̀ mɨkuu mya mi mɔꞌɔ̀.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Nɨ̀ maꞌatə tâ mɨ̀kuu mya bo bɨ̀ bɨ̀nə̀ghə̀ bya ka ŋkwe, nyweꞌe a noò ŋ̀kyâ. Boŋ mə̀ ka swoŋ a mbo ŋgàŋəfàꞌâ jya mə, tâ bo foo ntsyǎ mbìì ǹdwen bɨ̂nə̀ghə̀ bya ŋkwerə a nɨbɨ̂ŋə̀ nɨbɨŋ, ntɔ̀ɔ̀, m̀baŋnə ŋkya mɨkuu mya nnɨŋ a atǎ mə̀.’ ”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Yesu a bû ǹnaa nɨghàà nî nǎnaa a mbo bo mə, “Ànnù nɨfɔ̌ aburə a bə aa tsiꞌì tsǒ abùrə mâghum yìi mə ŋù à lɛ nlɔ̀gə̀ m̀bweꞌe a mûm ǹsòo yu.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Àbùrə̀ ma yû, à nɨ fɨ̀ntà fî mɔꞌɔ fìi fɨ kəꞌə nsɨgə nlwiꞌisə. Lâ fɨ yi ntoo aa, fɨ kwe ntɨgə mbə ati yìi mə a faŋ ntsyatə ɨti tsɨ̀m aà, bɨsɨŋ tɨgə̀ ŋ̀ghurə nɨ̂ ǹdâ jya ghu.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Yesu a kuꞌùsə̀ m̀bu nnaa nɨghàà nî nǎnaa a mbo bo nswoŋ mə, “Ànnù nɨfɔ̌ aburə a bə aa lâlà: Màŋgyɛ̀ à lɛ nlɔ̀gə̀ a mûŋkùgə̀ m̀bɛ̀ꞌɛ̀ àbaa, nnɨŋ a nɨ̂ àkaŋ abaà, a tɨgə̀ m̀morə ŋkɔꞌɔ nluu ɨdɨgə.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Yesu à lɛ nlɔgə aa mɨ̀ghàà mî nǎnaa ndɨꞌɨ nɨ̂ ɨ̀nnù ma jû ghu a mbo nnɔ̀ɔ̀ bə̂ byâ. Kaa à lɛ ŋkɨꞌɨ annǔ tsu dɨꞌɨ̀ tɨ ghə̂ mə à nàa a nɨ nɨ̀ghàà.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Ma yû a lɛ nlwensə aa nɨ̀ghàà nìi mə ŋ̀gàŋntoò Nwì à lɛ nswoŋ aa mə,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Yesu à lɛ mmàꞌàtə nnɔ̀ɔ̀ wa ntɨgə mbu mbɨɨ fu a ndâ. Ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji ɨ zî ghu mbɛ̀ɛ̀ ǹzi nswoŋ ghu mbo mə, “Tɔꞌɔtə njiꞌì nɨ̀ghàà nî nǎnaa nloŋ ŋgwen ya a mbo bìꞌì.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 A kwiꞌi a mbo bo mə, “Ŋù yìi mə a bweꞌe mɨkuu mya aa à laa mbə Mu Ŋù.
37 Jesus respondeu:
38 Ǹsòò wa a bə m̀bi yù. Mɨ̀kuu mya, a bə bə̀ bɨ annù nɨfɔ̀ Nwî. Ŋ̀gwen ya a bə bə̀ bɨ ŋû yî m̀bɨ wâ.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Ŋ̀gàŋkɨ̀bàà wa mə a bweꞌe waa laa, a bə Devil. Nòò m̀fùꞌu mɨ̀jɨ wa, a bə nòò ǹlwìꞌî m̀bî. Bɨ̀fùꞌù bɨ mɨjɨ bya, a bə baangel.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Tsiꞌì tsǒ ajàŋ mə bɨ lɛ ndwèn bɨ̂nə̀ghə̀ bya ŋkwerə ntɔɔ aa, àâ àjàŋ mə a ka yǐ kɨɨ bə a nlwìꞌî m̀bî aà.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Mu Ŋù à ka yǐ too baangel bi tâ bɨ̀ ghɛɛ a mûm ànnù nɨfɔ̂ yi, m̀fiꞌi bə̂ bìi bɨ ghɨ̀rə bə̀ bî mɔꞌɔ bɨ ghɨrə̀ nɨ̀ ɨ̀nnù jì bɨ aa tsiꞌì bɨtsɨ̀m, bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋmbùꞌu ɨnnù,
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 tâ bɨ̀ maꞌa waa a mum mɔꞌɔ yî tɨ̀ɨ̀ ntɨɨ wa, tâ bo tɨgə nyəꞌə ŋkurə nɨ mɨ̀sɔ̀ŋə̂ myaa,
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 tâ bə̀ bìi ɨnnû jyaa ɨ tsinə aa bɨ̀ baŋnə ŋka nta tsiꞌì tsǒ nɨ̀nòò a mûm ànnù nɨfɔ̌ Taà wàà. Ŋù yìi à tswe nɨ̂ ɨ̀tôŋnə̀ aa tâ à yuꞌu.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 “Ànnù nɨfɔ̌ aburə a bə aa lâlà: Ŋù yì mɔ̀ꞌɔ à lɛ ŋghɛ̀ɛ̀ m̀fɛꞌɛ nɨ àfùꞌù a nɨ nsòò yî mɔꞌɔ. M̀bɔɔ mbɔɔntə fu, ǹnaŋsə nluu nɨ nɨ̀dorə, ŋghɛ̀ɛ̀ ŋ̀ghɛɛ mfèe ŋgɔ̀ŋ ǹjoò tsɨ̀m jìi à tswe nɨ juu aa, ŋghɛɛ nyuu nsoo wâ.
44 — O
45 “M̀bə bɨ kɨ̂ m̀bu mfɨ̀gɨ̀nə annù nɨfɔ̀ aburə lâlà: Ŋù ǹtaŋmɨ̀tàà yî mɔ̀ꞌɔ à lɛ ŋka nlɔɔ a ayoo tɨ̀ndùù,
45 — O
46 à ghɛ̀ɛ̀ mə̂ ǹyə â yìi a lɛ naŋsə mbɔŋ a nu yu, ŋghɛɛ mfèe njoò ji tsɨ̀m, ŋ̀ghɛɛ nyuu ghu.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 “M̀bə bɨ bû m̀fɨgɨnə annù nɨfɔ̀ aburə aa laà mə: A bə aa tsiꞌì tsǒ fɨ̀lwàꞌà fìi mə ŋgǎŋkô m̀bwɛ̀ ɨ màꞌa a ŋkì, ŋ̀ko mbwɛ̀ ghu a mbuu, mbuù.
47 — O
48 Nòò yìi mə fɨluu aa, bo swûŋ m̀fɛꞌɛsə a ŋkì, ǹyarə mbwɛ̀ mî sɨgɨ̀nə̀ mya nnɨŋə a mûm ǹjoo bo, ǹtɨgə mmeꞌe mî bɨ myâ.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Àâ àjàŋə mə a ka yǐ kɨɨ bə a nlwìꞌî m̀bi aà. Baangel ka yǐ fɛ̀ꞌɛ ɨ ghɛɛ yàrə̀ bə̂ bî bɨ fiꞌisə a tɨtɨ̀ɨ bə̀ bìi mə annù yaa a tsinə aa,
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 ɨ màꞌà waa wa mum mɔꞌɔ yî tɨ̀ɨ̀ wa, tâ bo tɨgə nyəꞌə ghu, ŋkurə nɨ mɨ̀sɔ̀ŋə̂ myaa.
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 “Nɨ̀ yuꞌù ɨ̀nnù jû ɨ̀ tsɨ̀m aa, ɨ̀tû juu ɨ laa ghu aa ɛ?” Bo bii ghu mbo mə, “Ɨ̀ɨ̀ŋə.”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 A tɨgə̀ ǹswoŋ a mbo bo mə, “Tsǒ mə a bə laa, ŋùndɨꞌɨ bɨ̀nɔ̀ŋsə ntsɨ̀m yìi mə bɨ mɨrɨsə a nɨ ànnù nɨfɔ̀ aburə aa, à bə̀ aa tsiꞌì tsǒ m̀bɔ̂ŋndùgə̀ yìi mə a fiꞌisə njoo jì fii bo bɨ̀ jì lwèn a atǎ yu.”
52 Jesus disse:
53 Àjàŋ mə Yesu à lɛ màŋsə̀ mɨghàà mî nǎnaa ma mû aa, à lɛ mmàꞌàtə̀ ŋ̀ghɛɛ.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 À ghɛ̀ɛ̀ mə̂ ǹyweꞌe a alaꞌa bo, ŋ̀kuu a ndâŋ̀ghòtə, ǹdɨꞌɨ annù ghu. Ànnù a ghaꞌa bə̀ bya, bo tɨgə̀ m̀betə nɨ mə, “Ŋù ghû à nàŋsə nlɔ̀gə̀ mulà mɨ̀tsyɛ̀ bo bɨ̀ ɨ̀nnù jî wè juà aa a fə?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 À sɨ mu kabindà wa à ghuà bə aa ɛ? Bɨ sɨ a ndè yì aa a nɨ Mary twoŋə lɛ? Jɛms, Joseph, nɨ Simon, nɨ Yuda, à sɨ bɔɔ bɨmaà bi bə aa ɛ?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Bɨ̀jààntə̂ bi bɨ sɨ̀ a tɨtɨ̀ɨ bìꞌinə̀ tswê aa ɛ? Ŋù ghû a tɨgə̀ ǹlɔgə mbuu ɨnnù jû aa a fə aa ɛ?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Mɨ̀ntɔ̀ŋə̂ myaa lɛ nlwìnə̀ ghu nû. Lâ Yesu a swoŋ a mbo bo mə, “Bɨ ghuꞌusə ŋgàŋntoo Nwì a ɨdɨgə tsɨ̀m lâ kaa waꞌà nìi a alaꞌa bo kə̌ a nda bo ghuꞌusə̀.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Kaa à lɛ ŋkɨꞌɨ ɨnnù jî wè jî wè jî ghàꞌàtə̀ ghu bû ŋ̀ghɨrə, ǹloŋ mə kaa bo lɛ ŋwaꞌà nɨ̂ àbìintɨɨ tswê aà.”
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.