Marcos 11
Bafut (BFD) vs NTLH
1 Bô ghɛ̀ɛ̀ mə̂ ŋ̀ka ŋkuu a Yɛrusalem, ŋ̀ghɛɛ nyweꞌe a Betfage bo a Bethany, a mbɨ̀ɨ̀ ǹtaꞌa Olive, Yesu a toò ŋ̀gǎŋyənə̂nnù ji ji baa
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 ǹswoŋ a mbo bo mə, “Nɨ̀ ghɛɛ ŋkuu a mûm mû àlaꞌa yì, a mbìi bù. Nɨ̀ bə ghɛ̀ɛ kɨ kuu ghu boŋ nɨ̀ ka yə mu nàà jàkâsì yìi mə kaa ŋù à lɛɛ̀ m̀burɨtə̀ ghu atu kɔꞌɔ aa, tâ bɨ̀ tɨŋnə. Nɨ̀ yə, nɨ̀ fɛɛ̀ ǹzi mfa nɨ mə̀.
2 com a seguinte ordem:
3 Bɛɛ nɨ̀ tɨ fɛ̀ɛ̀ ŋù a betə ghuu mə nɨ fɛ̀ɛ̀ aa a ya lɛ, nɨ̀ swoŋ ghu mbo mə, ‘A lɔ̀ɔ Mmàꞌàmbî. Wâ à ka wàŋsə bènsə̀ fu.’ ”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Bô ghɛ̀ɛ̀ mə̂ nyə jâkâsì wa bɨ̂ tɨ̂ŋnə̀ a ntsǔnda a mbɛ̀ɛ̀ mânjì, bo tɨgə̀ ŋ̀ghɛɛ ŋka mfɛɛ.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Bo kà mə̂ aa mfɛɛ aa, bə̀ bìi mə bɨ lɛ ntəə maa adɨgə aa, bɨ betə̀ waa mə. “Nɨ ghɨ̀rə̀ aa àkə̀? Nɨ fɛ̀ɛ mu jàkâsì wa aa a ya?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Bɨ bètə̀ mə̂ laà, bo kɨ̂ ŋ̀kwiꞌi tsiꞌì wa ajàŋ yìi mə Yesu à ghɨ̀rə nswoŋ mə tâ bo kwiꞌi aà. Bə̀ bya bɨ tɨgə̀ m̀maꞌatə waa bo ghɛɛ̀ nɨ nàà yâ.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Bo zî nɨ jàkâsì wa a mbo Yesu, ǹlɔgə ɨ̀tsə̀ꞌə̌ jyaa nnɔŋsə wa njɨ̌m nàà, Yesu a tɨgə̀ ŋ̀kɔꞌɔ ntswe ghu.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Bə̀ bî ghàꞌàtə̀ bɨ lɔgə̀ ɨ̀tsə̀ꞌə̂ jyaa nsaŋtə a mânjì, bə̀ bî mɔꞌɔ bɨ ghɛɛ̀ ǹlɔɔ ɨjaŋ a mûm mɨ̀nsòò ŋ̀kɨ nzi nɔ̀ŋsə̀ wa mânjì.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Yesu à kà mə̂ aa ŋghɛɛ, bə̀ bìi mə bɨ lɛ sɨ ghɛ̀ɛ a mbìì aa, bo bɨ̀ bìi mə bɨ lɛ sɨ yòŋə̀ ghu njɨ̀m aa, bɨ tɨgə̀ ǹtɔŋnə nswoŋə nɨ mə,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Bìꞌinə̀ ghaꞌasə annù nɨfɔ̀ taà yìꞌinə̀ David yìi a zì aà.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Yesu à kùù mə̂ a Yerusalem, ŋ̀kuu ŋghɛɛ a ndâmàꞌanwì, ǹlii nyə ŋgɔ̀ŋ ǹjoò tsɨ̀m jìi mə ɨ lɛ ntswe ghu aà. Tsǒ mə à lɛ tɨ bə aa boŋ nòò à ghɛ̀ɛ̀ mə̂ aa, bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji jya nɨ̀ghûm ǹtsò baa bo tɨgə̀ ǹlo m̀bu mbɨ̀ɨ̀ fu a Bethany.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Àbɛ̀ɛ̀ a lò mə̂ m̀fuꞌu bo lô a Bethany ŋka mbɨɨ, ǹjɨ̀ ɨ kâ nyaŋə Yesu.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 A təə a sàꞌa aghaꞌa nyə ati fig, ɨ̀yə̌ŋ ji ɨ naŋsə̀ m̀fwɛ mfwɛ ntɨgə mfii nɨ mə tsɨ̀ŋ, a ghɛɛ̀ ghu mbɛ̀ɛ̀ mə mbə yu yə àyoo ghu tǎ kya jɨ lɛ. À ghɛ̀ɛ̀ mə̂ ǹyə tsiꞌì ɨ̀fu fù kaa waꞌǎ ayoo ghu yə̂, ǹloŋ mə kaa à lɛ ŋwaꞌà noò mɨ̀ntà mɨ fɨg bə aà.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 À yə̀ mə̂ laà, ǹswoŋ a mbo àtì fig ya mə, “Ǹlɔgɨnə sii, kaa ò ka yǐ waꞌà mɨ̂ntà bû ŋkoonə tâ bə̀ jɨ.”
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Bô ghɛ̀ɛ̀ mə̂ ǹyweꞌe a Yerusalem, Yesu a kuu a mûm ǹdâmàꞌanwì. À kùù mə̂, ǹyə bə̂ bɨ tswê ghu, m̀fee ŋkɨɨ nyuu nɨ̂ ǹjoò. A tɨgə̀ ǹlɔgɨnə ŋka mfurə nɨ̂ waa ma byâ bìi mə bɨ lɛ sɨ taŋə mɨtaa ghu aà. Ǹtii ɨtɛtə̀ bə̂ bìi mə bɨ lɛ sɨ kwensə nɨ̂ ŋ̀kabə ghu aa, bo bɨ̀ ɨ̀lə̀ŋ bə̂ bìi mə bɨ lɛ sɨ fèè nɨ̂ bɨ̀ bugɨrəmɨ̀kuu aa, mmàꞌànə̀ a nsyɛ̂.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Kaa waꞌà lò m̀bii mə tâ ŋù nɨ̀bò wàà yî tsù tâ à beꞌe njoo ŋkuu ntsya nɨ ju wa ndâmàꞌanwì.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 À ghɨ̀rə̀ mə̂ laà, ǹtɨgə nlɔgɨnə ŋka ndɨꞌɨ waa, ǹswoŋ mə, “A tswe a mûm àŋwàꞌànə Nwî mə,
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Bɨlɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwì bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋndɨ̀ꞌɨ nɔ̀ŋsə̀ lɛ nyuꞌu annù yìi mə à lɛ ŋghɨ̀rə̀ aa, ǹtɨgə nlɔɔ nɨ mânjì yìi mə mbə bo tsyâ ghu nzwitə yi. Bo lɛ sɨ bɔꞌɔ nìi nloŋ mə nnɔ̀ɔ̀ bə̂ wa tsɨ̀m lɛ mburə yɛrə nɨ̂ ɨ̀nnù jya yìi mə à lɛ sɨ dɨ̀ꞌɨ̀ aà.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 À bə̀ mə̂ a noò ŋ̀kwɛ̂fɔ̀ Yesu bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋyənə̂nnù ji bo fɛꞌɛ̀ wa mûm àlaꞌa Yerusalem, ŋ̀ghɛɛ waa.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Àbɛ̀ɛ̀ a fùꞌù mə̂ bo ka ǹtsya a tɨ̀tugə, nyə mə atì fig ya a yòò mə̂ tsiꞌì tsɨ̀m ǹsɨgə nyweꞌe nɨ mɨ̀ŋgǎŋ mi.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Peta a yə ŋwaꞌatə annù ya mə Yesu à lɛ nswoŋ aà, ǹswoŋ ghu mbo mə, “Rabbi, yə atì fig ya mə ò kɨ̀ ǹnɨ̌ŋ ndɔ̀ɔ̀ ghu atu aà. A yòò mə̂!”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Yesu a swoŋ a mbo bo mə, “Nɨ̀ nɨŋ ntɨɨ̀ ghuu a nu Nwì.”
22 Jesus respondeu:
23 Mə̀ swoŋ tsiꞌì ànnù nɨ̂koŋ a mbo bù mə, “Ŋù ǹtsɨ̀m yìi mə à swoŋ a mbô ǹtaꞌa ghulà mə, ‘Tsɔꞌɔnə ŋghɛ̀ɛ nnàŋə a mûm ŋ̀kì mɨyaa,’ ǹswoŋə aa kaa ŋkɨꞌɨ̀ jɨ̀ŋkə̀ a mûm ǹtɨɨ yu, m̀bii nɨ mə ànnù yìi mə yu swoŋ aa, a ka fɛ̀ꞌɛ̀ tsiꞌì maa ajàŋ, boŋ Nwì à ka ghɨ̀rə annù ma ya fa ghu mbô.”
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Ma mùu ajàŋ, mə̀ swoŋ a mbo bù mə, “Ŋ̀gɔ̀ŋ ɨ̀nnǔ tsɨ̀m jìi mə nɨ lɔɔ nɨ a mûm àtsàꞌàtə̀ Nwî aa, nɨ̀ bii mə nɨ̀ kwɛ̀rə̀ mə̂, boŋ Nwì à ka fa a mbo bù.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Ŋ̀gòŋ bɨ̀nòò bɨ̂tsɨm bìi mə nɨ tə̀ə a ntsaꞌatə Nwì aa, tâ nɨ̀ nliꞌinə ɨfansənnù bə̂ bɨ̂tsɨ̀m bìi mə bɨ fansə ɨnnù a mbo bù aà, tâ tâ Taà ghùù a aburə tâ à kɨ nliꞌinə juu ɨfansənnù. [
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 M̀bə nɨ̀ tsuu ɨfansənnù bə̂ bî mɔꞌɔ kɨ lìꞌìnə̀ boŋ Taà ghùù a aburə kaà m̀bə a waꞌa juu ɨfansənnù kɨ nliꞌinə.]”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Bo lɛ mbù ǹzi fu a Yerusalem. Bo zì mə̂, Yesu a ka ŋkarə nɨ a mûm ǹdâmàꞌa Nwì, bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌa Nwì, nɨ̂ ŋ̀gǎŋndɨꞌɨ nɔ̀ŋsə̀ bo bɨ̀ bɨtà bɨ alaꞌa bo zî ghu mbɛ̀ɛ̀.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 M̀betə ghu mbo mə, “O ghɨ̀rə ɨnnù juà jìi mə o ghɨ̀rə̀ aa nɨ̂ àdaꞌa wo aa ɛ? A adàꞌà ma yû a mbo wò aa, a fa wò aa ɛ?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Yesu a swoŋ a mbo bo mə, “Mə̀ ka kɨɨ betə ghuu nɨ̂ àbetə̀, bɛɛ mə nɨ̀ fa akwiꞌi a mbo mə̀ boŋ mə̀ ka bɔ̌ŋ swoŋ adɨgə yìi mə mə̀ lɔ̀gə adaꞌa yìi mə mə ghɨ̀rə ɨnnù ma jû ghu aà.
29 Jesus respondeu:
30 Jɔn à lɛ nlɔ̀gə adaꞌa aa fə a ŋka mmurə bə̌ ŋkì aa ɛ? A lɛ nlò aa mbo Nwì kə̀ a mbo bə̀ aa ɛ? Nɨ̀ kwiꞌi tâ mə̀ yuꞌu.”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 À bə̀tə̀ mə̂ laà, bo lɔgɨ̀nə̀ ǹtɨgə nswuŋnə bo nɨ bo nswoŋə nɨ mə, “M̀bə bìꞌinə̀ kwiꞌi mə a lo aa a mbo Nwì boŋ à ka betə mə, lâ nɨ̀ tɨgə̀ waꞌǎ annù yìi mə à lɛ sɨ swoŋə bii aa a ya aa ɛ?
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Kə̀ m̀bə bìꞌinə̀ swoŋə̀ bə mə, ‘A lo aa a mbo bə̀ lɛ?’” Bo lɛ ŋka mbɔꞌɔ a nswoŋə ma mùu ajàŋ aa nloŋ mə bo lɛ sɨ bɔꞌɔ nɨ bə̀ bya aà. Bə̀ bɨ̀tsɨ̀m bɨ lɛ mbii tsiꞌì ànnù nɨ̂ŋkoŋ mə Jɔn à lɛ mbə aa ŋ̀gàŋntoò Nwì.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Bo tɨgə̀ ŋkwiꞌi a mbo Yesu mə, “Kaa bìꞌì sɨ̀ zî.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.