Apocalipse 6
Bafut (BFD) vs NVT
1 Mə̀ yə Mû M̀bînjə̀ə̀rə̀ wa a kɛꞌɛ̀ àwenə alɛ ya yǐ ntsyàmbìì a tɨtɨ̀ɨ jya ji sàmbaa, mə̀ yuꞌu àyoo ya yìi mə a tswe ntɨ̀ɨ̀ aa yǐ mɔꞌɔ a tɨtɨ̀ɨ jya ji nɨkwà, a tɔŋnə̀ nɨ̂tɨ̀ɨ̀, ǹjuꞌu tsǒ mbə̀ŋ, ǹswoŋ mə, “Zǐ!”
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Mə̀ lentə̀ ǹyə a ləŋə yî fùꞌù, ŋù a kɔꞌɔ ghu atu, ǹtswe nɨ̂ ŋ̀kerə̀ a abo yu, bɨ fâ àtsə̀ꞌətu nɨfɔ̀ ghu mbo, a fɛꞌɛ̀ tsǒ yu wa yìi mə a màꞌà ǹtsya aà, ŋ̀ghɛɛ a mmàꞌa ǹtsò ɨ tsyǎ.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Mû M̀bînjə̀rə̀ wa a bû ŋ̀kɛꞌɛ ɨwenə alɛ jya yìi a yweꞌe ji baa, mə̀ yuꞌu àyoo ntswêntɨ̀ɨ̀ ya yìi a yweꞌe ji baa, a swoŋ mə, “Zǐ!”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Mə̀ yə ləŋə yî mɔ̀ꞌɔ yìi a ghə̀ꞌə mə bòò, a fɛꞌɛ̀, bɨ fâ àdàꞌà a mbo ŋù yìi mə à kɔ̀ꞌɔ ghu atu bɨ fa a ndoò munwî ǹtsò ghu mbo, m̀fa adaꞌa ghu mbo mə tâ à kwɛrə mbɔɔnə fàa atu nsyɛ, tâ bə̀ tɨgə ntsɔbɨnə waa bo nɨ bo.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 À kɛ̀ꞌɛ̀ mə awenə alɛ ya yìi a yweꞌe ji tarə aa, mə̀ yuꞌu ayoo ya yìi a tswentɨ̀ɨ̀ yìi a yweꞌe ji tarə aa, a swoŋ mə, “Zǐ!” Mə̀ lêntə̀ ǹyə ləŋə yî m̀fìì tsɨ̂ŋ, ŋù yìi mə à kɔ̀ꞌɔ ghu atu aa a tswê nɨ fɨ̀gə̀ a abo yu,
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Mə̀ yuꞌu àyoo yǐ mɔꞌɔ a ghaà tsǒ ǹjì a tɨtɨ̀ɨ ǹjoo jya mə ɨ tswe ntɨ̀ɨ̀ aa, nswoŋə nɨ mə, “Ŋ̀kəꞌə̀ àbaa ansaŋ yì m̀fùùrə̀ a atû ɨ̀fàꞌa njwi yì m̀fùùrə̀, ŋ̀kəꞌə abaa mɨsaŋ ji tarə a atû ɨ̀fàꞌa njwi yì m̀fùùrə̀. Lâ, nɨ̀ tsuu ŋgɨꞌɨ nɨ̂ àtì mɨlùꞌù kə̀ nɨ̂ àtì mɨghurə lǒ ta.”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 À kɛ̀ꞌɛ̀ mə̂ awenə alɛ ya yìi a yweꞌe ji nɨkwà aa, mə̀ yuꞌu njì ǹjoo jya jìi ɨ tswe ntɨ̀ɨ̀ jìi ɨ yweꞌe ji nɨkwà aa, ɨ swoŋ mə, “Zǐ!”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Mə̀ lentə̀ ǹyə ləŋə ŋ̀kɨ̀rə̂ yì ɨ bə tsǒ àkwiꞌìnə̀ fɨŋə, ŋù yìi à kɔ̀ꞌɔ ghu atu, ɨ̀kǔm yi ɨ bə Nɨ̀wô, Àlaꞌa bɨku bɨ bə̂ a yoŋə̀ ghu njɨ̀m. Bɨ yâtə̀ m̀bi ɨ̀tɨɨ ji nɨkwà, mfa adaꞌa a mbo bo mə tâ bo zwitə atɨɨ yì fùùrə̀ nɨ munwî ǹtsò, bo bɨ̀ ǹjì yî ǹtɨ̀ɨ̀, nɨ nɨ̀ghɔ̀ɔ̀ nɨ ŋkwǒŋ bə̀, bo bɨ̀ nàà mɨ tsəꞌə fàa atu nsyɛ̂.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 À kɛ̀ꞌɛ̀ mə awenə alɛ ya yìi a yweꞌe ji ntaà aa, mə̀ yə bɨ̀ku bɨ bə̂ bìi mə bɨ lɛ nzwitə waa nloŋ nɨghàà nɨ Nwî bo bɨ̀ ànnù yìi mə bɨ lɛ sɨ swoŋə nloŋ nɨghàà nɨ Nwî aa,
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 bo tɔŋnə̀ ǹyəꞌə nswoŋə nɨ mə, “M̀màꞌàmbî M̀buꞌutəmbî, yìi à laa mmàŋsə̀ m̀bə annù nɨ̂ŋkoŋə̀, òo yuꞌutə ɨ yweꞌe aa a noò àkə̀, ɨ bɔ̌ŋ saꞌa batu nsyɛ, ɨ nɨŋ ŋgɨꞌɨ a nu bo, ǹloŋ mə bɨ lɛ nzwitə a yiꞌi aa ɛ?”
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Bɨ lɛ ntɨgə mfa atsə̀ꞌə̀ yî fùꞌù a mbo bo nɨ atu nɨ atu, ǹswoŋ mə tâ bo bɔɔ mmɨɨntə a nɨ mû àtɨɨ noò tâ ǹdùu ŋgàŋakorə̂ jyaa a mûm àfàꞌà, nɨ bɨ̀lɨ̂m byaa bìi bɨ tswe nɨ̂ ǹzwìtə tsǒ bo aa, tâ ɨ̀ kuꞌu.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 À kɛ̀ꞌɛ̀ mə̂ awen alɛ ya yìi a yweꞌe ji ntoꞌo aa, mə̀ lêntə̀ ǹyə nsyɛ ɨ tsɨgɨ̀nə̀ nɨ mɨ̀tɨ̀ɨ̀, nòò bəŋkə̀ m̀fii tsǒ mɨ̀kwìꞌì, sàŋ yìi à luu aa a tɨgə̀ m̀bəŋ mbə tsiꞌì tsǒ àləə̀.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Mɨ̀njɔ̀ŋ mìi mɨ tswe a aburə aa mɨ wôkə̀ a nsyɛ tsiꞌì tsǒ ajàŋə mə mɨ̀ntà mɨ ɨkɔ̀ɔ̀ mɨ wòkə a nsyɛ tɨ̀ bàŋ a noò yìi mə àfìsə̀ yî tɨ̀ɨ̀ a tsɨgə ati ya aà.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Àbùrə̀ a bwɛkə̀ yi tsiꞌì tsǒ nɨ̀bùꞌù nɨ aŋwàꞌànə̀ nìi bɨ kərə nlɔ̀ꞌɔ̀sə̀. Mɨ̀ntaꞌa mɨ̀ tsɨ̀m bo bɨ̀ bɨ̀kɨ̀ŋkì bɨ tsɨ̀m bɨ lɔꞌɔ̀sə̀ a adɨgə yìi mɨ bɨ lɛ ntswe ghu aà.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Bɨ̀fɔ̀ bî fàa nsyɛ nɨ̀ bə̀ bî wè, nɨ bɨ̀tà bɨ ntso, nɨ ŋgǎŋkabə, nɨ ŋgàŋmɨtɨ̀ɨ̀, bo bɨ̀ bə̀ bɨ tsɨ̀m, ɨ̀bùꞌù bo bə̀ bìi bɨ sɨ̌ ɨbùꞌù bə, bɨ tɨgə̀ ǹləəntə a mum ɨbùꞌu ŋgoo, bo bɨ̀ a njiꞌi ŋgɔ̀ꞌɔ̀ mɨ̂ntaꞌa mya,
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 ǹtwoŋə nɨ̂ ŋ̀gɔ̀ꞌɔ̀ jya bo bɨ̀ mɨ̀ntaꞌa mya nswoŋə nɨ mə, “Wǒ a nu bìꞌì, ŋkɨŋtə a yiꞌi fàa nsi ŋù ghû mə à ŋàŋnə fàa nɨ̂ àbə̀rə̀ aà, bo bɨ̀ a nɨ̂ àlwi ntɔŋə Mû M̀bînjə̀rə̀,
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 ǹloŋ mə ǹjwî àlwintɔ̀ŋ yî ŋ̀wè yàà ya ɨ̀ zì mə̂. Ŋù yìi mə mbə a təə a nsi bo aa, à nɨ̂ wò aa ɛ?”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.