Gênesis 47
Pura Alkitab (BEU) vs BKJ
1 — ausente —
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Angmuse raja Firaun ana iadangtaaning hula, “Iikarajang ba naba?”
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Kanaan mi angu malapal-tabonggal etatabi, base dadi-napa metma ni jumba, bot ni aib ang naung enang di iiba niang. Angu ebele, ni hoa hula aabang anga mi mihit metma nehe hoangmanang ening. Base kalo bisa se nimang raja aana vengjali, senge ni Gosen eooang angmi mihi.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Angmuse raja Firaun ana Yusup at mateng hula, “Iimang, bot eekaku ang naung angase ing emangpi ae angami tila.
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Base Masir aabang anga, ini bisa metma iabang mamolo ening. Masir aabang anga mi angu, Gosen eooang angu na ateing se, lebe miaaung. Angu ebele, biar ini Gosen eooang angba mi mihi. Bot nehe ba binanta gariang aaung angu aana ing vengator, senge ini bisa ne binanta ang naung vengurus.”
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Yusup ana imang di at hoa raja Firaun apangaadang metma raja etubing. Angmuse Yakob ana sambajang Lahatala Abanang, senge Lahatala Ana Eaaung-Ehama ba bae ebale veng niang angu, metma raja Firaun enang.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Angmuse raja Firaun ana Yakob adangtaaning hula, “Eeuumur mitung eedeng iila?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Yakob ana raja Firaun ehur angu ebalet hula, “Na aabetat neuumur mitung ratu nu ari tue tila, aarunge na bae kilang mana nu mi niang. Nidat-nimang ang naung di bae mana nu mi aabeta niang. Aarunge neuumur angu kalo metma iuumur angu vengsudi se, neuumur angu lebe mitukang. Bot neaabetang angu etatabit susa ba aaving.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Angmuse Yakob ana raja Firaun apalait hula lamal. Aarunge bae lamal jedung muse, Yakob ana bot Lahatala Abanang, senge Lahatala Ana Eaaung-Ehama ba bae ebale veng niang angu, taang metma raja Firaun enang.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Angmuse Yusup ana mana vengator metma imang, bot ekaku ang naung inang ini mi mihi. Bot meke aabua ba Masir mi ue Gosen eooang mi angu, ana vengator metma ma inang, senge metma ipasaka ening raja Firaun eparenta angu eamulung. (Mana angu eningse ini ene maveng, ene ꞌRamesesꞌ.)
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Bot Yusup ana mod vengator metma imang, ekaku, bot ijangu-ivaal ang naung inang, itoang angu eamulung.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Uanguveng angu, ooras malapal-tabonggal angu taang eelet maveng, angu ebele taang-taang mi angu mod iiba niang iila. Mesir mi, bot Kanaan mi angu, nehe emangpi iomi bae na-nu vengaanamang di niang iila. Nehe emangpi ia-atang barea, bot bae na iiba ening jadi niang, se malapal angu ebele.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Ved kakanap nehe hoa Yusup abung aara-gandum beli se, seeng ang naung emangpi ana akumpul, senge metma raja Firaun ehava mi taloul mea.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Seeng ba Mesir mi, bot Kanaan mi ang naung miosing iila muse, Mesir enehe ang naung ini hoa Yusup at mateng hula, “Mod metma maninang hengi, senge ni ekang malapal aamina ekang. Se ni seeng osing iila angu ebele.”
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Angmuse Yusup ana ibalet hula, “Kalo iiseeng iiba niang iila se, iibinanta ang naung baning hoa manenang, senge na mod metma vengtelul.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Angmuse ini ibinanta ang naung baning hoa metma Yusup enang, bot Yusup ana mod metma ma inang. Benangba ikuda, ijumba, iaib, isapi, bot ikeledei ang naung. Base tung uangu veng angu, Yusup ana mod vengharakat metma iadana angu, ini ibinanta ang naung ba metma vengtelul.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Tung angu miahibul iila muse, tung emiaaru angu ini Yusup ebele hoa, bot Yusup at mateng hula, “Nimang gubernur! Ni bae metma eeamaang niang. Ni seeng osing iila, bot ni binanta ang naung emangpi ni baning hoa metma nimang eenang iila muse, angase na iiba bae ning veng niang iila. Angase ni meke, bot ni boa iipi anga ba ae.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Ekang vengkilang ni aapangaadang mi aamina ekang. Kalo ni aamina se, nuba ba meke ang naung vengkarajang? Aaungba aana ning beli, senge ning metma raja Firaun emalea ening. Bot ni meke ang naung di aana medi senge metma epasaka ening. Nabing metma maninang senge ni bisa aabeta, bot ekang aamina ekang. Bot aulang senge meke ang naung di ekang osing jehi ekang.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Ooras malapal-tabonggal angu taang eelet maveng, angu ebele Masir enehe ang naung ini imeke ang naung emangpi aabali. Angmuse Yusup ana Masir mi meke ang naung emangpi beli, senge metma raja Firaun epasaka ening.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Angu ebele Masir enehe ang naung, tupa dena mi ila tupa dena mi angu, emangpi ing metma raja Firaun emalea ening.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Aarunge kapala agama ang naung imeke angu Yusup ana bae beli niang, se kapala agama ang naung raja Firaun ana mod metma mainang alolang-niang, angu ebele ini mod angu veng aabeta. Base ini bae imeke ang naung aabali niang.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Yusup ana erayat ang naung iat mateng hula, “Vede ved anga na iing belit metma raja Firaun emalea ening iila. Bot iimeke ang naung di na belit metma raja Firaun enang iila. Base nabing anga iini medi, senge baning ila metma meke ang naung mi muding.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Eihi angu eooras mi iini avaning se, baang iising angu iini baning hoa metma raja Firaun enang, bot baang buta angu, iini iiba metma nabing ening iimeke ang naung mi muding, bot iiba metma iijangu-iivaal, bot nehe ba ue iihava omi mi ang naung iing emangpi iimod ening.”
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Angmuse ini Yusup ehur angu ebalet hula, “Aana ning ening aabeta tila, angu ebele ni tarima kasi vengbanang metma maenang. Angase biar ning metma raja Firaun emalea ening.”
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Yusup ana Masir mi na angu metma hada evia-via ening, metma meke adana. Base aara-gandum ba nehe avaning angu, ini malekang baang iising baning hoa metma raja Firaun enang. Baang buta angu ini paket metma iabetang adana. Aarunge kapala agama ang naung imeke angu, raja Firaun ana bae beli niang. Hada evia-via aulang angu, angase ini jedung pake sehi.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Uanguveng angmuse, Israel enehe ang naung ini Masir mi Gosen eooang angmi mihi. Bot ing metma aabang angu enehe ening. Ini etatabit kavasa, bot ini tabaning-taheli, angu ebele ini taang tatoang-tatoang.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Bot Masir mi angu, Yakob ana jedung aabetat mitung arinu belta bititu, base eaabetang angu euumur emangpi mitung ratunu aributa belta bititu.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Uanguveng Yakob ejol aamina angu peang iila muse, ana oal Yusup earu, bot at mateng vengbanang hula, “Noal ee! Luung niang se, Lahatala Ana nearut bale ila. Base kalo aana etatabit oomi metma nejahi se, aatang metma naput iivang angmi pina senge aana nat sumpa, aulange aana ekang naing metma Masir angami taloul ekang.
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Nenomi hula tidat-timang ang naung iat hama-hamat imana sanang angu mi. Angu ebele aana malekang nat ila metma idaang emana angu mi, senge naing taloul.”
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Angmuse Yakob ana Yusup at mateng hula, “Kalo aulang se, aana malekang nat sumpa hengi, senge na ateing hula aana nenomi angu eamulung.”
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.