Isaías 6
GODE EA SIA: IDA:IWANE GALA (BEO) vs NAA
1 Ode amoga hina bagade Asaia da bogoi, na da Hina Gode Ea Fisu amoga fila heda:lebe ba:i. E da gado gaguia gadoi amola Ea abula feafeai da Debolo Diasu nabai dagoi.
1 No ano da morte do rei Uzias, eu vi o Senhor assentado sobre um alto e sublime trono, e as abas de suas vestes enchiam o templo.
2 Esalebe liligi lalu agoane ba:su, ilia dio da “Selafimi” da Hina Gode Ea esalebe sisiga:le ba:i. Ilia afae afae da ougia gafeyale gala. Ougia aduna amoga ilia da ilia odagi dedeboi. Ougia aduna eno amoga ilia emo dedeboi amola ougia aduna eno amoga ilia da hagili asi.
2 Serafins estavam por cima dele. Cada um tinha seis asas: com duas cobria o rosto, com duas cobria os pés e com duas voava.
3 Ilia da enoma enoma amane wele sia:su,
3 E clamavam uns para os outros, dizendo: “Santo, santo, santo é o toda a terra está cheia da sua glória.”
4 Ilia sia: nababeba:le, logo holei ifa la:ididili amola la:ididili da ugugui amola gagili fea da ugugui. Amola Debolo diasu da mobi amoga nabai ba:i.
4 Os umbrais das portas se moveram com a voz do que clamava, e o templo se encheu de fumaça.
5 Na da amane sia:i, “Na da bogoma:ne se nabi! Na da wadela:lesi dagoi! Bai na lafi da ledo bagade. Na da wadela:i sia: bagade sia:sa amola na fi amo ganodini na da esala, ilia amola da wadela:i sia: bagade sia: daha. Amola na da na siga, Hina Gode Bagadedafa ba:i dagoi.
5 Então eu disse: — Ai de mim! Estou perdido! Porque sou homem de lábios impuros, e habito no meio de um povo de lábios impuros; e os meus olhos viram o Rei, o
6 Amalalu, “Selafimi” afae da dida amoga nenanebe laluso oloda amoga lale, gaguli, nama hagili misi.
6 Então um dos serafins voou para mim, trazendo na mão uma brasa viva, que havia tirado do altar com uma pinça.
7 E da amo laluso amoga na lafi gadofo digili ba:i. Amola e da nama amane sia:i, “Amo laluso da dia lafi gadofo digili ba:i dagoi. Wali dia wadela:i hou hamoiba:le gogosiasu da fadegai dagoi, amola Gode da dia wadela:i hou gogolema:ne olofoi dagoi.”
7 Com a brasa tocou a minha boca e disse: — Eis que esta brasa tocou os seus lábios. A sua iniquidade foi tirada, e o seu pecado, perdoado.
8 Amalalu, na da Hina Gode Ea sia: nabi, amane, “Na da nowa asunasima:bela:? Nowa da Ninia sia:na ahoasu dunu hamoma:bela:?”
8 Depois disto, ouvi a voz do Senhor, que dizia: — A quem enviarei, e quem há de ir por nós? Eu respondi: — Eis-me aqui, envia-me a mim.
9 Amaiba:le, E da nama masa:ne amola dunu fi ilima amo sia: olelema:ne sia:i, “Dilia da gega nabimu, be dawa: hame lamu. Dilia siga ba:lalumu, be hou hamedafa dawa:mu.”
9 Então ele disse: — Vá e diga a este povo: “Ouçam; ouçam, mas sem entender. Vejam; vejam, mas sem perceber.”
10 Amalalu, E da nama amane sia:i, “Di da amo dunu ilia dogo ga:nasima, amola ilia ge ga:ma, amola ilia si dofoma. Ilia da siga ba:sa:besa:le, amola gega nabasa:besa:le, amola ilia dogoga dawa:sa:besa:le, amola ilia Nama sinidigili bu uhisa:besa:le, agoane hamoma.”
10 Torne insensível o coração deste povo, endureça-lhes os ouvidos e feche os olhos deles, para que não venham a ver com os olhos, ouvir com os ouvidos e entender com o coração, e se convertam, e sejam curados.
11 Amalalu, na da amane sia:i, “Hina Gode! Eso habodayane amo hou da ba:ma:bela:?”
11 Então eu perguntei: “Até quando, Senhor?” Ele respondeu: “Até que as cidades estejam em ruínas e fiquem sem habitantes, as casas fiquem sem moradores e a terra esteja em ruínas e devastada,
12 Amo hou da gebe hamonanea, Hina Gode da dunu huluane mugululi asili huluane soge sedaga asunasi dagoi ba:mu. Amola soge da fisi dagoi ba:mu.
12 e o Senhor afaste dela o povo, e no meio da terra sejam muitos os lugares abandonados.
13 Amola dunu nabuane ganodini, dunu afae fawane da Isala:ili soge ganodini esalebe ba:mu. Be soge da bu wadela:lesi dagoi ba:mu. Be “ouge” ifa abasea, ifadou da ea bai agoane dialebe ba:sa. Amo defele, Na hadigi hawa: da ifa bai agoane, Isala:ili soge ganodini dialumu. (Ifa dou ea dawa:loma:ne da gaheabolo musu amo Gode Ea fi da hamomu galu.)
13 Mas, se ainda ficar a décima parte dela, tornará a ser destruída. Como o terebinto e como o carvalho, dos quais, depois de derrubados, ainda fica o toco, assim a santa semente será o seu toco.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.