Gênesis 24

GODE EA SIA: IDA:IWANE GALA (BEO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A:ibalaha:me da ode bagohame lai dagoiba:le, da:idafa ba:su. Be Hina Gode da ea hou huluane amo ganodini hahawane dogolegelewane fidilalusu.
1 Era Abraão já idoso, bem avançado em anos; e o Senhor em tudo o havia abençoado.
2 E da ea da:i hamoi hawa: hamosu dunu (amo da ea liligi huluane ouligisu) ema amane sia:i, “Dia lobo amo na masele hagudu ligisili, dafawane ilegele sia:ma!
2 Disse Abraão ao seu mais antigo servo da casa, que governava tudo o que possuía: Põe a mão por baixo da minha coxa,
3 Na da agoane hanai galebe. Di da Hina Gode amo da Hebene Hina amola osobo bagade Hina, amo Ea Dioba:le gasa bagade sia:ma. Di da Ga:ina:ne fi (amo ganodini na da wali esala) amoga nagofe uda lama:ne mae ilegema.
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que não tomarás esposa para meu filho das filhas dos cananeus, entre os quais habito;
4 Be na musa: fi sogega asili, na fidafa amo ganodini hogolalu, nagofe Aisage uda lama:ne, a:fini sia:sima!”
4 mas irás à minha parentela e daí tomarás esposa para Isaque, meu filho.
5 Ea hawa: hamosu dunu da bu adole ba:i, “Be amo uda da na amola bu sigi misunu hihi galea, na da adi hamoma:bela:? Na da dia mano amo dia musa: sogega bu oule masa:bela:?”
5 Disse-lhe o servo: Talvez não queira a mulher seguir-me para esta terra; nesse caso, levarei teu filho à terra donde saíste?
6 Be A:ibalaha:me da amane sia:i, “Hame mabu! Di amoga nagofe bu mae oule masa!
6 Respondeu-lhe Abraão: Cautela! Não faças voltar para lá meu filho.
7 Hina Gode amo Hebene amoga Hina esala, e da na ada amo ea diasu amola na soge yolesili ga masa:ne sia:ne, nama gasawane amane sia:i, ‘Na da dafawane ilegele sia:sa! Na da amo soge (Ga:ina:ne) digaga fi ilima imunu.’ Amo Gode da Ea a:igele dunu dima bisimusa: asunasimu. Bai di da amo sogega nagofema ima:ne uda lamu defele ba:mu.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, e que me falou, e jurou, dizendo: À tua descendência darei esta terra, ele enviará o seu anjo, que te há de preceder, e tomarás de lá esposa para meu filho.
8 Be uda da di guiguda: oule misunu amo higasea, defea, dia da nama Gode Ea Dioba:le sia:i, amo na da bu hame dawa:mu. Be na mano maedafa bu oule masa.”
8 Caso a mulher não queira seguir-te, ficarás desobrigado do teu juramento; entretanto, não levarás para lá meu filho.
9 Amaiba:le, hawa: hamosu dunu da ea hina A:ibalaha:me amo ea masele hagudu ea lobo ligisili, Gode Ea Dioba:le gasa bagade amo liligi hamoma:ne ilegele sia:i.
9 Com isso, pôs o servo a mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Amalalu, hawa: hamosu dunu da ea hina ga:mele nabuane gala amo lale, ea hina ea liligi noga:iwane aguni, gadili asi. E da Alame Nahalaime soge amoga doaga:musa: asili, Na:iho moilaiga doaga:i.
10 Tomou o servo dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo de todos os bens dele, levantou-se e partiu, rumo da Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Hano uli dogoi moilai gadili sogebi gala amoga doaga:loba, ea sia:beba:le, ga:mele da muguni bugi. Eso dabe da gadenenewane ba:i. Amoha, uda ilia hou da hano uli dogoi amoga hano dima:ne hiougimusa: ahoasu.
11 Fora da cidade, fez ajoelhar os camelos junto a um poço de água, à tarde, hora em que as moças saem a tirar água.
12 Amalalu, e da Godema amane sia:ne gadoi, “Hina Godedafa! Na hina A:ibalaha:me amo ea Gode! Na hawa: hamosu hahawane dagoma:ne Di fidima, amola na hina A:ibalaha:mema dia asigi hou olelema.
12 E disse consigo: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, rogo-te que me acudas hoje e uses de bondade para com o meu senhor Abraão!
13 Ba:ma! Na da amo hano nasu ulidou gadenene lela amola amo moilai dunu ilia uda mano da hano dimusa: manebe.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água;
14 Na da agoane hanai gala. Na da a:finima ‘Dia hano disu amo na hano moma:ne ligisima.’ sia:sea, amola e da amane sia:sea, ‘Defea! Moma! Amola na da dia ga:mele moma:ne hano dili imunu.’ Amo hou ba:sea, Hina Gode da amo a:fini na hina ea mano lama:ne ilegei dagoi na da dawa:mu. Amola Di da na hinama asigi hou olelei dagoi, amo na da dawa:mu.”
14 dá-me, pois, que a moça a quem eu disser: inclina o cântaro para que eu beba; e ela me responder: Bebe, e darei ainda de beber aos teus camelos, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que usaste de bondade para com o meu senhor.
15 E da sia:ne gadolaloba, Lebega da misini, ea hano ganagu amo gisa manebe ba:i. Lebega da Bediuele ea idiwi, amola Bediuele ea:me da A:ibalaha:me ola Na:iho amo idua, ea dio amo Miliga.
15 Considerava ele ainda, quando saiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro ao ombro.
16 Lebega ea ba:su da noga:idafa ba:i. E da a:fini galu. Dunu afae da e amola gilisili hame golai. E da hano nasua asili, ea ganagu nabalesili, bu heda:i.
16 A moça era mui formosa de aparência, virgem, a quem nenhum homem havia possuído; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 A:ibalaha:me ea hawa: hamosu dunu da hedolo ema misini, amane sia:i, “Na da dia ganagu amoga hano fonobahadi manu da defeala:?”
17 Então, o servo saiu-lhe ao encontro e disse: Dá-me de beber um pouco da água do teu cântaro.
18 A:fini da amane sia:i, “Defea! Ada! Di moma!” Amalalu, e da ganagu ligisili, ea lobo ganodini gaguli, ema hano i.
18 Ela respondeu: Bebe, meu senhor. E, prontamente, baixando o cântaro para a mão, lhe deu de beber.
19 Hano dili ianu, e amane sia:i, “Na da dia ga:mele moma:ne amola hano dili imunu. Ilia sadi dagoiba:le fawane yolesimu.”
19 Acabando ela de dar a beber, disse: Tirarei água também para os teus camelos, até que todos bebam.
20 Amaiba:le, e da ea ganagu amo hano ga:mele hano nasu ganodini sogasalili, hano uli dogoi amoga hehenane, hano eno dili, ga:mele sadi dagoiba:le yolesi.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; tirou-a e deu-a a todos os camelos.
21 A:ibalaha:me hawa: hamosu dunu da ouiya:le esalu. Gode da ea ahoabe bai amo noga:le fidi amo dawa:musa:gini, E da amo a:fini ea hou ha:giwane ba:lalu.
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se teria o Senhor levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 Ga:mele da hano na dagoloba, A:ibalaha:me ea hawa: hamosu dunu da mi bione gala:su gouliga hamoi amo Lebega ea mi ga:i, amola gouli lobofasele fei. Mi bione gala:su ea dioi defei da gala:me biyale agoane amola fesuale fesu da gala:me 100agoane.
22 Tendo os camelos acabado de beber, tomou o homem um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 Amalalu, A:ibalaha:me ea hawa: hamosu dunu da ema amane adole ba:i, “Di da nowa ea manola:? Nama adoma! Dia ada diasu amo ganodini nini golama:ne sogebi ganabela:?
23 e lhe perguntou: De quem és filha? Peço-te que me digas. Haverá em casa de teu pai lugar em que eu fique, e a comitiva?
24 A:fini da bu adole i, “Na da Bediuele ea mano. Bediuele da Na:iho amola idua Miliga ela mano.”
24 Ela respondeu: Sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu à luz a Naor.
25 Amalalu, e bu adole i, “Ninia diasua da gisi ha:i manu bagohame gala. Amola dilia gasia golama:ne, sogebi bagade gala.
25 E acrescentou: Temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 Amalalu, hawa: hamosu dunu e da beguduli, Hina Godema nodone sia:ne gadoi.
26 Então, se inclinou o homem e adorou ao Senhor .
27 E amane sia:i, “Na da Hina Gode dio nodone gaguia gadosa. Na hina A:ibalaha:me, amo ea Gode da ema asigi hou hame yolesi. Be Hina Gode da na bisili asili, nama na hina ea fi dunu ilia diasu noga:le olelei.
27 E disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua benignidade e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, estando no caminho, o Senhor me guiou à casa dos parentes de meu senhor.
28 Lebega da hehenane, ea ame fi ilima amo hou olelei.
28 E a moça correu e contou aos da casa de sua mãe todas essas coisas.
29 Lebega ea ola amo ea dio La:iba:ne esalu. La:iba:ne da hehenane, hano nasu amoga doaga:musa: asi.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão; este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 E da Lebega lai liligi, amo mi bione ga:i amola gouli lobofasele fei ba:i dagoi. E da Lebega ea sia: nabi dagoi. Amabeba:le, e da asili, A:ibalaha:me ea hawa: hamosu dunu ea ga:mele amo hano nasu gadenene lelebe ba:i.
30 Pois, quando viu o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã, tendo ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: Assim me falou o homem, foi Labão ter com ele, o qual estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 E amane sia:i, “Hina Gode da dima hahawane dogolegele ilegesa. Misa! Di da abuli gadili lela. Na da di golama:ne amola ga:mele golama:ne diasu hahamoi dagoi.”
31 E lhe disse: Entra, bendito do Senhor , por que estás aí fora? Pois já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 Amaiba:le, dunu da diasuga asi. La:iba:ne da ga:mele amoga liligi lale ligisi. E da gisi amola ha:i manu ga:mele ilima gaguli misi, amola A:ibalaha:me ea hawa: hamosu dunu amola ea fidisu dunu ilia emo dodofema:ne, hano dili i.
32 Então, fez entrar o homem; descarregaram-lhe os camelos e lhes deram forragem e pasto; deu-se-lhe água para lavar os pés e também aos homens que estavam com ele.
33 Amalalu, amo dunu ha:i moma:ne, ilia da ha:i manu gaguli misi. Be e amane sia:i, Na da na sia:ne iasu sia:i dagoiba:le fawane, ha:i manu.
33 Diante dele puseram comida; porém ele disse: Não comerei enquanto não expuser o propósito a que venho. Labão respondeu-lhe: Dize.
34 Amaiba:le, e amane sia:i, “Na da A:ibalaha:me ea hawa: hamosu dunu.
34 Então, disse: Sou servo de Abraão.
35 Hina Gode da na hina amo hahawane dogolegelewane bagade fidibiba:le, e da wali bagade gagui dunu esala. Gode da ema sibi, bulamagau, silifa, gouli, hawa: hamosu dunu, hawa: hamosu uda, ga:mele, amola dougi ema i dagoi.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, e ele se tornou grande; deu-lhe ovelhas e bois, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 Ea uda Sela da da:i hamoi be ema dunu mano da lalelegei. Na hina da amo manoma ea gagui huluane i dagoi.
36 Sara, mulher do meu senhor, era já idosa quando lhe deu à luz um filho; a este deu ele tudo quanto tem.
37 Na hina da logeiba:le, na da Gode Ea Dioba:le gasa bagade ilegele sia:i. Na hina da amane sia:i, “Na da Ga:ina:ne fi amo ganodini esala. Be amoga nagofe uda lama:ne, uda mae sia:sima.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás esposa para meu filho das mulheres dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Be na ada ea sosogo fi amola na fidafa ilima nagofe ea uda lala masa.’
38 porém irás à casa de meu pai e à minha família e tomarás esposa para meu filho.
39 Amalalu, na da na hinama amane adole ba:i, “Be amo uda da na amola bu sigi misunu hihi galea, na adi hamoma:bela:?”
39 Respondi ao meu senhor: Talvez não queira a mulher seguir-me.
40 E da nama bu adole i, ‘Hina Godedafa, amo Ea sia: na eso huluane naba, E di fidima:ne Ea a:igele dunu asunasimu. Di na fidafa, amola na ada ea sosogo fi amoga uda na mano ea lama:ne sia:sima.
40 Ele me disse: O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará contigo o seu Anjo e levará a bom termo a tua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, tomes esposa para meu filho.
41 Dia gasa bagade sia: amo mae hamoma:ne, logo afadafa fawane gala. Di da na fi ilima asili amola ilia amo uda dima imunu higasea, defea, yolema.’
41 Então, serás desobrigado do meu juramento, quando fores à minha família; se não ta derem, desobrigado estarás do meu juramento.
42 Na da wali eso hano nasu uli dogoi amoga doaga:loba, na amane sia:ne gadoi, ‘Hina Gode! Na hina A:ibalaha:me ea Gode! Dia na wali hou hamobe fidima!
42 Hoje, pois, cheguei à fonte e disse comigo: ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se me levas a bom termo a jornada em que sigo,
43 Na da hano nasu uli dogoiga esala. A:fini afae hano dimusa: masea, e da nama ea ganagu, hano dili ima:ne na da adole ba:mu.
43 eis-me agora junto à fonte de água; a moça que sair para tirar água, a quem eu disser: dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 E da amo iasea amola baligili na ga:mele ilima hano imunusa: sia:sea, amo da na hina ea mano lama:ne a:fini Di ilegei dagoi, na dawa:mu.’
44 e ela me responder: Bebe, e também tirarei água para os teus camelos, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 Na sia:ne gadoi da hame dagoloba, Lebega da hano ganagu gisa manebe ba:i. E hano nasu amoga hano dimusa: sa:i. Na ema amane sia:i, ‘Na da dima edegesa. Hano nama ima.’
45 Considerava ainda eu assim, no meu íntimo, quando saiu Rebeca trazendo o seu cântaro ao ombro, desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: peço-te que me dês de beber.
46 E hedolo ea ganagu gisi, amo osoba ligisili, amane sia:i, ‘Defea! Moma! Na da dia ga:mele amola ilima hano dili imunu.’ Amalalu, na hano mai, amola e da ga:mele ilima hano i.
46 Ela se apressou e, baixando o cântaro do ombro, disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos. Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 Na ema amane adole ba:i, ‘Dia ada nowala:?’ E bu adole i, ‘Na ada da Bediuele amo Na:iho amola Miliga ela mano.’ Amalalu, na da ea mi amoga mi bione gala:su amola ea lobofasele fei.
47 Daí lhe perguntei: de quem és filha? Ela respondeu: Filha de Betuel, filho de Naor e Milca. Então, lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Na muguni bugili Hina Godema nodone sia:ne gadoi. Na da Hina Godedafa, na hina A:ibalaha:me ea Gode, amo Ea Dio nodone gaguia gadoi. E da moloiwane na hina ea fi amoga doaga:musa: logo olelei dagoiba:le amola na hina ea mano uda lamu amo noga:le oleleiba:le, na nodoi.
48 E, prostrando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de tomar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 Defea! Dilia da moloiwane na hina ea hanai hamomusa: dawa:i galea, nama adoma. Be higa:i galea, amo nama adoma. Amasea, na da fa:no hamomu, amo na da sia:mu.
49 Agora, pois, se haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, fazei-mo saber; se não, declarai-mo, para que eu vá, ou para a direita ou para a esquerda.
50 La:iba:ne amola Bediuele da bu adole i, “Amo hou Hina Gode Hi hamoiba:le, ninia sia:mu da hamedei.
50 Então, responderam Labão e Betuel: Isto procede do Senhor , nada temos a dizer fora da sua verdade.
51 Lebega da amogai lela. Lale masa. Hina Godedafa Ea sia: defele, e da dia hina ea mano ema fimu da defea.”
51 Eis Rebeca na tua presença; toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho do teu senhor, segundo a palavra do Senhor .
52 A:ibalaha:me ea hawa: hamosu dunu da amo sia: nabaloba, beguduli, Hina Godema nodone sia:ne gadoi.
52 Tendo ouvido o servo de Abraão tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor ;
53 Amalalu, ea liligi amoga e da abula, silifa, gouli amola muni bagade igi lale, Lebegama i. E da muni bagade liligi Lebega ea ola amola ea:mema i.
53 e tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca; também deu ricos presentes a seu irmão e a sua mãe.
54 Amalalu, A:ibalaha:me ea hawa: hamosu dunu amola ea fidisu dunu da ha:i amola hano nanu golai. Hahabe, nedigili, wa:legadole, e amane sia:i, “Dilia na hina ema na bu asunasima!”
54 Depois, comeram, e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, disse o servo: Permiti que eu volte ao meu senhor.
55 Be Lebega ea ola amola ea:me da amane sia:i, “A:fini da hi afae o eso nabuane gala amo gui esalumu da defea. Amolalu masunu da defea.”
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: Fique ela ainda conosco alguns dias, pelo menos dez; e depois irá.
56 Be e da bu adole i, “Ninia ouesalumu mae sia:ma. Bai Hina Gode da na sofe ahoasu amola hamobe noga:le didili fidi. Na da na hina ema bu masunu da defea.”
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor me tem levado a bom termo na jornada; permiti que eu volte ao meu senhor.
57 Ilia da bu adole i, “Ninia da a:fini misa:ne sia:mu. Ea sia: nabimu da defea.”
57 Disseram: Chamemos a moça e ouçamo-la pessoalmente.
58 Amaiba:le, ilia da Lebega misa:ne sia:i. Ilia da ema amane adole ba:i, “Di da amo dunu sigi masa:bela:?”
58 Chamaram, pois, a Rebeca e lhe perguntaram: Queres ir com este homem? Ela respondeu: Irei.
59 Amabeba:le, ilia da Lebega amola ea hawa: hamosu uda da:i, amo A:ibalaha:me ea hawa: hamosu dunu, amola ea fidisu dunu amo sigi masa:ne sia:i.
59 Então, despediram a Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e ao servo de Abraão, e a seus homens.
60 Amola ilia da Lebegama amo hahawane dogolegele sia:su sia:i,
60 Abençoaram a Rebeca e lhe disseram: És nossa irmã; sê tu a mãe de milhares de milhares, e que a tua descendência possua a porta dos seus inimigos.
61 Amalalu, Lebega amola ea a:fini fidisu huluane da liligi momagele, ga:mele da:iya fila heda:le, A:ibalaha:me ea hawa: hamosu dunu sigi asi. A:ibalaha:me ea hawa: hamosu dunu da Lebega oule asi.
61 Então, se levantou Rebeca com suas moças e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo tomou a Rebeca e partiu.
62 Aisage da dunu hame esalebe hafoga:i soge amo ea dio da “Gode Esala da na Ba:lala amo Ea Hano Nasu Uli Dogoi.” amogai misini esalebe ba:i. Amo da Ga:ina:ne soge ga (south) la:idi dialu.
62 Ora, Isaque vinha de caminho de Beer-Laai-Roi, porque habitava na terra do Neguebe.
63 E da baloga amo odagiaba sogega ahoanoba, ga:mele manebe ba:i.
63 Saíra Isaque a meditar no campo, ao cair da tarde; erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Lebega da Aisage ba:loba, ga:mele amoga esalu, gudu aligila sa:i.
64 Também Rebeca levantou os olhos, e, vendo a Isaque, apeou do camelo,
65 E da A:ibalaha:me hawa: hamosu dunu ema amane adole ba:i, “Amo dunu ninima manebe da nowala:?”
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? É o meu senhor, respondeu. Então, tomou ela o véu e se cobriu.
66 Amalalu, hawa: hamosu dunu da ea hamoi huluane Aisagema olelei.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Amalalu, Aisage da Lebega lale, abula diasu amo ea:me Sela musa: esalu amoga oule misi. Aisage da Lebegama bagade asigi galu. Ea:me Sela da bogoi dagoiba:le e da da:i dioi galu. Be Lebega laiba:le ea dogo denesi.
67 Isaque conduziu-a até à tenda de Sara, mãe dele, e tomou a Rebeca, e esta lhe foi por mulher. Ele a amou; assim, foi Isaque consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.