2 Samuel 1
GODE EA SIA: IDA:IWANE GALA (BEO) vs NAA
1 Solo da bogoloba, Da:ibidi da A:malege fi dunu ilima hasalasilalu, Sigela:ge moilai bai bagadega buhagili, eso aduna esalu.
1 Depois da morte de Saul, quando Davi tinha voltado de derrotar os amalequitas e já estava dois dias em Ziclague,
2 Amalalu, diahabe goi ayeligi afae da Solo ea fisisu awali diasu amoganini manebe ba:i. Ea da:i dioi dawa:digima:ne, e abula gadelale amola e da osobo ea dialuma da:iya duduli gala:i ba:i. E da Da:ibidima misini, ema nodone dawa:digima:ne osoboga beguduli diasa:i.
2 aconteceu que, no terceiro dia, veio do arraial de Saul um homem com as roupas rasgadas e terra sobre a cabeça. Ao chegar diante de Davi, ele se inclinou, prostrando-se em terra.
3 Da:ibidi da ema amane adole ba:i, “Di da habogainini misibala:?”
3 Davi lhe perguntou: — De onde você vem? Ele respondeu: — Fugi do arraial de Israel.
4 Da:ibidi da amane sia:i, “Di da gegei amo hou huluane nama adodole ima.” Ayeligi dunu da amane sia:i, “Ninia dadi gagui dunu da huluane gegesu amoba:le hobeale asi dagoi. Amaiba:le, ninia dunu da bagohame bogogia:i dagoi. Solo amola ea mano Yonada:ne da elegalu bogoi dagoi.”
4 Então Davi disse: — Como foi isso? Conte-me o que aconteceu. O moço respondeu: — O povo fugiu da batalha, e muitos foram mortos. Saul e seu filho Jônatas também morreram.
5 Da:ibidi da ema adole ba:i, “Di da Solo amola Yonada:ne ela bogoi da habodane dawa:bela:?”
5 Davi perguntou ao moço que lhe trazia as notícias: — Como você sabe que Saul e Jônatas, seu filho, estão mortos?
6 Ayeligi da bu adole i, “Na da Giliboua agolo amo da:iya lela ba:i, Solo da ea gogega udidili lelebe ba:i, amola ha lai dunu ilia sa:liode, amola dunu ilia da hosi da:iya fila heda:i amola da gagadenena ahoanebe ba:i.
6 Então o moço portador das notícias disse: — Cheguei, por acaso, ao monte Gilboa, e eis que Saul estava apoiado sobre a sua lança. E os carros de guerra e a cavalaria se aproximavam dele.
7 Amalu Solo da beba:loba, na ba:beba:le, e da nama wele sia:i. Na da bu ema adole i `Wae! Ada!’
7 Olhando ele para trás, me viu e me chamou. Eu disse: “Eis-me aqui.”
8 E da na nowayale naba ba:i. Na da bu adole i, `Na da A:malege dunu.’
8 Ele me perguntou: “Quem é você?” Eu respondi: “Eu sou amalequita.”
9 Amalu e da amane sia:i, `Di da guiguda: misini, na fane legema! Na da baligiliwane fane odahida:iba:le, na da bogomu gadenei esala.’
9 Então ele me disse: “Venha aqui e me mate, pois me sinto vencido de cãibra, embora ainda esteja bem lúcido.”
10 Amaiba:le, na da ema gadenena heda:le, e fane legei dagoi. Bai na dawa:loba ea bogomu asigi dawa:su amo gisigisia, bogomu agoane ba:i. Amanoba na da ea dialuma da:iya habuga amola ea lobofasele fei huluane lale, dima gaguli misi wea!”
10 Então me aproximei dele e o matei, porque eu sabia que ele não viveria depois de ter caído. Peguei a coroa que ele tinha na cabeça e o bracelete e os trouxe aqui ao meu senhor.
11 Da:ibidi da da:i dione fofagiba:le, ea abula huluane gagadelai. Amola ea fi dunu ilia da amo defele ilila: abula gagadelai.
11 Então Davi rasgou as suas próprias roupas, e todos os homens que estavam com ele fizeram o mesmo.
12 Ilia da Hina Gode Ea fi Isala:ili dunu bagohame amola Solo amola Yonada:ne ilia da bogogia:i amo dawa:beba:le, ilia da ha:i mae nawane didigia:lala soge gasi.
12 Prantearam, choraram e jejuaram até a tarde por Saul, por Jônatas, seu filho, pelo povo do Senhor e pela casa de Israel, porque tinham caído à espada.
13 Da:ibidi da amo sia: gaguli misi ayeligi ema adole ba:i, “Di da nowa fi dunula:?” E da bu adole i, “Na da A:malege fi dunu, be amomane na da soge dia ouligi amo ganodini esala.”
13 Então Davi perguntou ao moço portador das notícias: — De onde você é? Ele respondeu: — Sou filho de um homem estrangeiro, amalequita.
14 Da:ibidi da ema amane adole ba:i, “Abuliba:le di da Hina Gode Ea ilegei Hina bagade amo fane legemu amo hame beda:bela:?”
14 Davi lhe disse: — Como você não temeu estender a mão para matar o ungido do
15 Amalu, Da:ibidi da ea dunu afae misa:ne sia:i, amalu ema amane sia:i, “Goe dunu fane legema!” Amabeba:le, e da amo ayeligi fane legei dagoi.
15 Então Davi chamou um dos moços e lhe disse: — Vá até lá e mate-o. Ele foi e o matou,
16 Amola Da:ibidi da A:malege dunu bogolala amo ba:lu, e da amane sia:i, “Di bogoma:ne di fawane olela misi dagoi. Di da Hina Gode Ea ilegei hina bagade amo dia fane legei sia:i dagoiba:le, di fawane da dima bogoma:ne fofada:i dagoi.”
16 enquanto Davi dizia: — O seu sangue caia sobre a sua cabeça, porque a sua própria boca testificou contra você, dizendo: “Matei o ungido do
17 Da:ibidi da Solo amola egefe Yonada:ne elama asigili, goe fofagini disu gesami hea:i.
17 Davi pranteou Saul e seu filho Jônatas com esta lamentação.
18 Amola Da:ibidi da amo gesami ilia da Yuda dunu fi huluane ilima olelema:ne sia:i. (Amo gesami da Ya:isia Buga ganodini dialoma:ne dedene legei.)
18 E ele ordenou que se ensinasse aos filhos de Judá o Hino ao Arco, que está escrito no Livro dos Justos.
19 “Isala:ili agolo amo da:iya ninia ouligisu dunu da bogogia:i dagoi.
19 A sua glória, ó Israel, foi morta sobre os seus montes! Como caíram os valentes!
20 Ga:de moilai bai bagadega amola Asegelone logoga maedafa adole gama.
20 Não anunciem isso em Gate, nem o publiquem nas ruas de Asquelom, para que não se alegrem as filhas dos filisteus, nem saltem de contentamento as filhas dos incircuncisos.
21 Giliboua agolo amoga da gibu amola oubi mogele hamedafa sa:imu da defea.
21 Montes de Gilboa, que sobre vocês não caia nem orvalho, nem chuva, nem haja aí campos que produzam ofertas, pois neles foi profanado o escudo dos valentes, o escudo de Saul, que nunca mais será ungido com óleo.
22 Yonada:ne ea dadi da giolasi galu.
22 Sem sangue dos feridos, sem gordura dos valentes, nunca se recolheu o arco de Jônatas, nem voltou vazia a espada de Saul.
23 Solo amola Yonada:ne ela da noga:idafa amola hahawanedafa galu.
23 Saul e Jônatas, queridos e amáveis, nem na vida nem na morte se separaram! Eram mais ligeiros do que as águias, mais fortes do que os leões.
24 Dilia Isala:ili uda! Dilia huluane Soloma asigiba:le dadawa:loma.
24 Filhas de Israel, chorem por Saul! Ele as vestia de rico escarlate, e enfeitava com ouro as roupas de vocês.
25 Ninia gesa:i dadi gagui dunu ilia da dafane bogogia:i.
25 Como caíram os valentes no meio da batalha! Jônatas sobre os montes foi morto!
26 Naeya Yonada:ne! Na da diha fofagini disa.
26 Estou angustiado por sua causa, meu irmão Jônatas; você era amabilíssimo para comigo! Excepcional era o seu amor, ultrapassando o amor de mulheres.
27 Gesa:i dadi gagui da dafane bogoi dagoi.
27 Como caíram os valentes, e pereceram as armas de guerra!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.