2 Samuel 19
GODE EA SIA: IDA:IWANE GALA (BEO) vs NVT
1 Hina bagade Da:ibidi da A:basalome dawa:beba:le, digini amola fofagini ahoanu. Youa:be da amo hou nabi dagoi.
1 Logo chegou a Joabe a notícia de que o rei chorava e lamentava a morte de Absalão.
2 Amola Da:ibidi ea dunu da Isala:ili dunu hasaliba:le hahawane galu, be ilia amo fisili bu da:i dioi galu. Bai ilia nabagaloba hina bagade da ea mano dawa:le, digini amola fofagini ahoanu amo nabi.
2 Quando o povo soube da grande tristeza do rei pela morte de seu filho, a alegria da vitória daquele dia se transformou em profundo pesar.
3 Ilia da dadi gagui dunu gegesu amoga hobea:iba:le gogosiasu, amo defele ouiya:le moilaiga buhagili, golili sa:i.
3 Os soldados entraram na cidade sem chamar a atenção, como se estivessem envergonhados e houvessem fugido da batalha.
4 Hina bagade da ea odagi dedebole, ha:giwane amane dinanu, “Nagofe! Nagofe! Nagofe, A:basalome! A:basalome nagofe!”
4 O rei cobriu o rosto com as mãos e continuou a chorar: “Ah, meu filho Absalão! Ah, Absalão, meu filho, meu filho!”.
5 Youa:be da hina bagade ea diasuga asili, ema amane sia:i, “Dia dunu da dia esalusu amola diagofelali amola didiwilali amola dia udalali amola dia gidisedagi udalali amo huluane gaga:i dagoi. Be wali eso, dia da giadofale, ili gogosiama:ne hamoi.
5 Então Joabe foi até o quarto do rei e disse: “Hoje salvamos sua vida e a vida de seus filhos e filhas e de suas esposas e concubinas. E, no entanto, o senhor age desse modo e nos faz sentir envergonhados.
6 Di da dunu dima asigibi, ilima ha lai hamosa. Amola di da dia ha lai dunu fuligala:sa. Di da moloiwane olelei dagoi, di da dia dadi gagui ouligisu dunu amola dadi gagui dunu amo ilia da hamedei dunu, amo dia da dawa:sa. Na da ba:loba, A:basalome e wali esala ganiaba amola ninia huluane da bogogia:i ganiaba, di da hahawane ba:la:loba.
6 Parece amar os que o odeiam e odiar os que o amam. Hoje deixou claro que todos os seus comandantes e soldados não significam nada para o senhor. Pelo visto, se Absalão tivesse sobrevivido e todos nós tivéssemos morrido, o senhor estaria satisfeito.
7 Defea! Di wahadafa dia dunu ilia dogo denisima:ne masa! Na da Hina Gode Ea Dioba:le amane ilegele sia:sa. Di da amane hame hamomu ganiaba, aya hahabe ilia huluane da di yolesi dagoi ba:mu. Amo hou da doaga:sea, dia lalelegei eso amogainini wali bidi hamosu ba:su da amo bagadewane baligimu.”
7 Agora saia e vá parabenizar seus soldados, pois juro pelo S enhor que, se o rei não for, nem um só deles permanecerá aqui esta noite. Isso seria pior que todo o mal que já lhe aconteceu na vida”.
8 Amalalu, hina bagade da wa:legadole, asili, logo holei bega: esalu. E da amogawi esala nababeba:le, ea dunu da ema gilisimusa: misi.
8 Assim, o rei saiu e se sentou à entrada da cidade, e quando se espalhou a notícia de que o rei estava ali, todos foram vê-lo. Enquanto isso, os israelitas haviam fugido para suas casas,
9 Ilia da Isala:ili soge huluane amo ganodini muni sia:ga gegenanu. Ilisu amane sia:sa:i, “Hina bagade Da:ibidi da ninia ha laiga nini mae hasalima:ne gaga:i. E da Filisidini dunu ilia nini mae hasalima:ne, nini gaga:i. Be wali e da A:basalomeba:le hobeale, soge yolesi dagoi.
9 e em todas as tribos de Israel houve muita discussão. O povo dizia: “O rei nos livrou de nossos inimigos e nos libertou dos filisteus, mas teve de fugir por causa de Absalão.
10 Ninia da A:basalome hina bagade hamoma:ne susuligi sogagala:le ilegei. Be e da gegesu ganodini fane legei dagoi ba:i. Amaiba:le, hina bagade Da:ibidi, amo bu oule misunu da defea.”
10 Agora Absalão, a quem ungimos para reinar sobre nós, está morto. Não devemos demorar para trazer o rei Davi de volta!”.
11 Isala:ili dunu ilia sia:dalebe, amo hina bagade Da:ibidi nabi. Amaiba:le, e da gobele salasu dunu Sa:idoge amola Abaia:da amo Yuda ouligisu dunuma amane adole ba:ma:ne asunasi, “Dilia da abuliba:le fa:nodafa hina bagade bu oule misa:ne dawa:sala:?
11 Então Davi enviou uma mensagem aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: “Perguntem às autoridades de Judá: ‘Por que vocês demoram tanto para receber o rei de volta? Até eu já sei que todo o Israel deseja a minha volta.
12 Dilia da na fidafa dunu - na hu amola na maga:me defele gala. Amaiba:le, dilia abuliba:le fa:nodafa na bu oule misa:ne dawa:bela:?”
12 Vocês são meus parentes, minha própria tribo, meu povo e minha raça! Então por que são os últimos a receber o rei de volta?’”.
13 Amola Da:ibidi da ilima, ilia da Ama:isa ema amane sia:ma:ne sia:i, “Di da na fi dunu. Na da dadi gagui dunu ouligisudafa Youa:be amo fadegale, ea sogebi lama:ne dima ilegemu. Na da amo hame hamosea, Gode da na fane legemu da defea.”
13 E Davi pediu que dissessem a Amasa: “Você é meu parente, meu povo e minha raça. Que Deus me castigue severamente se, de hoje em diante, você não se tornar comandante de meu exército em lugar de Joabe”.
14 Da:ibidi da amane sia:beba:le, Yuda dunu da dafawane e fuligala:ma:ne dawa:i galu. Amaiba:le, ilia da e amola ea ouligisu dunu amo bu misa:ne sia: sia:si.
14 A mensagem de Davi convenceu todas as autoridades de Judá, e eles deram uma resposta unânime. Mandaram dizer ao rei: “Volte para nós e traga todos que estão com o senhor!”.
15 Da:ibidi da buhagilaloba, Yuda dunu da Yoda:ne Hano amogawi e yosia:i. Ilia da Giliga:le moilaia, Da:ibidi e Yoda:ne Hano degebe amo ouligimusa: misi dagoi ba:i.
15 Então o rei começou a viagem de volta para Jerusalém. Quando chegou ao rio Jordão, o povo de Judá foi a Gilgal para encontrar-se com ele e acompanhá-lo até o outro lado do rio.
16 Amogaluwane, Bediamini dunu amo Simiai (Bahiulimi dunu Gila amo egefe) e da Yoda:ne Hanoa, hina bagade Da:ibidi yosia:musa: hehenai.
16 Simei, filho de Gera, de Baurim, na terra de Benjamim, atravessou com os homens de Judá para dar as boas-vindas ao rei Davi.
17 E da amoga Bediamini fi dunu 1,000 agoane oule misi. Amola Solo ea musa: hawa: hamosu dunu amo Saiba, da misi. E da egefelali15 agoane amola hawa: hamosu dunu 20 agoane oule misi. Hina bagade da Yoda:ne Hano amoga mae doaga:le, ilia hidadea doaga:i dagoi ba:i.
17 Estavam com ele mil homens da tribo de Benjamim, incluindo Ziba, servo da casa de Saul, e os quinze filhos e vinte servos de Ziba. Desceram apressadamente ao Jordão para receber o rei.
18 Ilia da hina bagade ea mano amola hawa: hamosu dunu amo huluane hano degebe ouligimusa:, amola hina bagade ea hanai hamoma:ne, hano na:iyado ganodini degele lala asi.
18 Atravessaram o rio, para ajudar a família do rei a chegar à outra margem e para fazer o que ele lhes solicitasse. Quando o rei estava prestes a atravessar o rio, Simei, filho de Gera, curvou-se diante dele e suplicou:
19 “Hina noga:idafa! Na da Yelusaleme moilai bai bagadega di yolesi esoha amogala wadela:le bagade hamoi, amo gogolema:ne olofoma. Amo bu mae dawa:ma amola gogolema!
19 “Ó meu senhor, o rei, por favor, perdoe-me. Esqueça as coisas terríveis que seu servo disse quando o senhor saiu de Jerusalém.
20 Dafawane! Na dawa:! Na da wadela:le hamoi dagoi. Be amo dawa:beba:le, na da ga (north) fi huluane bisili, wali eso di, hina noga:i, gousa:musa: misi.”
20 Sei quanto pequei. Por isso vim aqui hoje, a primeira pessoa em todo o Israel a receber o meu senhor, o rei”.
21 Abisia:i (Selouaia egefe) da amane sia:i, “Simiai amo fane legemu da defea. Bai Simiai da Hina Gode Ea hina bagade hamoma:ne ilegei dunu ema gagabusu aligima:ne sia:i.”
21 Então Abisai, filho de Zeruia, disse: “Simei deve ser morto, pois amaldiçoou o rei ungido do S enhor !”.
22 Be Da:ibidi da Abisia:i amola ea ola Youa:be elama amane sia:i, “Nowa da dima adole ba:bela:? Ali da nama bidi hamosu iahabela:? Na fawane da wali Isala:ili hina bagade gala. Amola wali eso, Isala:ili dunu afae da fane legesu hamedafa ba:mu.”
22 “Quem pediu a opinião de vocês, filhos de Zeruia?”, disse Davi. “Por que agem como se fossem meus inimigos? Hoje não é um dia de execuções, pois hoje voltei a ser rei em Israel!”
23 Amola e da Simiaima amane sia:i, “Na da dafawane na sia:ga ilegesa. Ilia da di hamedafa fane legemu.”
23 Então, virando-se para Simei, Davi prometeu: “Sua vida será poupada”.
24 Amalalu, Mifibousiede (Solo ea aowa) da Da:ibidi yosia:musa: misi. E da Da:ibidi Yelusaleme yolesia amogainini e da ea ha lai hasalalu bu misini, ea emo hame dodofei, amola ea mayabo hame dafogei, amola ea abula hame dodofei ba:i.
24 Mefibosete, neto de Saul, veio para encontrar-se com o rei. Desde que Davi havia saído de Jerusalém até o dia em que voltou em segurança, Mefibosete não tinha lavado os pés, nem feito a barba, nem lavado as roupas.
25 Mifibousiede da Yelusalemega misini, Da:ibidima doaga:i. Hina bagade Da:ibidi da ema amane sia:i, “Mifibousiede! Di abuliba:le ani hame asibala:? Abuliga?”
25 Quando ele chegou a Jerusalém, o rei lhe perguntou: “Por que você não veio comigo, Mefibosete?”.
26 E bu adole i, “Hina noga:idafa! Di dawa:! Na da gasuga:igi gala. Na da ani masusa:, na da na hawa: hamosu dunu ema na dougi da:iya fisu legema:ne sia:i. Be e da na hohonoi dagoi.
26 Ele respondeu: “Ó meu senhor, o rei, meu servo Ziba me enganou. Pedi que ele selasse meu jumento para que eu pudesse acompanhar o rei, pois, como o senhor sabe, sou aleijado.
27 Hina noga:idafa! E da na hou ogogolewane dima olelei. Be di da Gode Ea a:igele dunu defele esala. Amaiba:le, di da hou amo dia moloiwane ba:sea, amo hamoma.
27 Ele, no entanto, falou mal de mim e disse que eu havia me recusado a vir. Mas sei que meu senhor, o rei, é como um anjo de Deus. Portanto, faça o que lhe parecer melhor.
28 Na ada ea sosogo ilia hamobeba:le, di ili huluane fane lelegemu da defea galu. Be amo mae dawa:le, di da na dia ha:i nasu fafaiga ha:i moma:ne ilegei. Amaiba:le na da di, hina noga:idafa, dima bu edegemu na da defele hame gala.”
28 Meus parentes e eu só poderíamos esperar que o senhor mandasse nos matar. Contudo, o senhor me honrou ao permitir que eu comesse à sua mesa. Que mais eu poderia pedir?”.
29 Hina bagade da bu adole i, “Bu mae sia:ma! Na da di amola Saiba ani da gilisili Solo ea musa: gagui liligi amo momagele gaguma:ne ilegei dagoi.”
29 “Não precisa continuar se explicando”, respondeu Davi. “Resolvi que você e Ziba dividirão sua terra igualmente entre si.”
30 Mifibousiede da amane sia:i, “Saiba igili huluane lama:ne sia:ma! Be di hina noga:idafa, di da gaga:iwane buhagi dagoiba:le, na hanai da gumi dagoi.”
30 “Dê tudo a ele”, disse Mefibosete. “Para mim, basta saber que meu senhor, o rei, voltou para casa em segurança.”
31 Gilia:de dunu Basila:iai amola da Lougilimi moilaiga hina bagade Yoda:ne Hano degema:ne fidimusa: misi galu.
31 Barzilai, de Gileade, havia descido de Rogelim para acompanhar o rei na travessia do Jordão.
32 Basila:iai da dunu da:i hamoi, ode80agoane gidigi ba:i. E da bagade gagui dunu. Hina bagade da Mahana:ime amoga esaloba, e da e ha:i manu defele ema iasu.
32 Era bastante idoso — tinha 80 anos — e era muito rico. Foi ele quem providenciou alimento para o rei durante sua estada em Maanaim.
33 Hina bagade da ema amane sia:i, “Di Yelusaleme moilai bai bagadega ani masunu. Amasea, na da di ouligisu hamomu.”
33 O rei disse a Barzilai: “Venha comigo para Jerusalém, e eu cuidarei de você”.
34 Be Basila:iai da bu adole i, “Na bogomu da gadeneidafa. Amaiba:le, hina noga:idafa, na ani Yelusalemega masunu da defea hame.
34 Barzilai, porém, respondeu: “Sou idoso demais para ir com o rei a Jerusalém.
35 Na esala ode80 agoane gidigili amola liligi huluane da na obenasu hame iaha. Na ha:i manu amola waini nasea, heda hamedei gala, amola gesami hea:su dunu ilia hea:be na hame naba. Na ani ahoasea, di, hina bagade da dioi fawane ba:mu.
35 Tenho 80 anos e não consigo mais apreciar coisa alguma. A comida e a bebida já não têm sabor, e já não consigo ouvir a voz dos cantores. Seria apenas um peso para meu senhor, o rei.
36 Na da agoane bidi bagade lamu da defele hame gala. Amaiba:le, na da Yoda:ne Hano baligili, fonobahadi fawane masunu.
36 Atravessar o Jordão com o rei é honra suficiente para mim!
37 Amaiba:le, Na diasua buhagili, na da na ada amola ame ela uli dogoia gadenene bogoma:ne, dia na logo hamoma. Nagofe Gimiha:me da goea! E da dia hawa: hamomu. Hina noga:idafa, e sigi masa amola dia hanaiga e fidima:ne hamoma.”
37 Depois, permita que eu volte para morrer em minha cidade, onde meu pai e minha mãe foram sepultados. Mas aqui está seu servo, Quimã; permita que ele vá com meu senhor, o rei, e receba o que o senhor quiser lhe dar”.
38 Hina bagade da ema bu adole i, “Na da e sigi asili amola dia hanai defele ema hamomu. Amola, di fidima:ne, dia adi adole ba:sea, na da hamomu.”
38 “Está bem”, concordou o rei. “Quimã virá comigo, e eu o ajudarei da maneira como você achar melhor. E farei por você qualquer coisa que me pedir.”
39 Amalalu, Da:ibidi amola ea dunu huluane da Yoda:ne Hano degei. E da Basila:iai amo nonogole, e Gode Ea hahawane dogolegele ba:ma:ne ilegele sia:i. Amalalu, Basila:iai da hi diasua buhagi.
39 Assim, todo o povo atravessou o Jordão com o rei. Depois que Davi abençoou Barzilai e o beijou, Barzilai voltou para casa.
40 Hina bagade da hano degei. Yuda dunu huluane amola Isala:ili dunu dogoa mogili da ea degebe ouligi. Da:ibidi da asili, Giliga:lega doaga:i. E da Gimiha:me sigi asi.
40 O rei atravessou para Gilgal, levando Quimã consigo. Todo o povo de Judá e metade do povo de Israel o acompanharam.
41 Amalalu, Isala:ili dunu huluane da hina bagadema asili ema amane sia:i, “Hina noga:idafa! Ninia gawialali amo Yuda fi dunu da abuliba:le di lale, amola di amola dia sosogo amola dia dunu amo Yoda:ne hano degema:ne ouligibala:?”
41 Contudo, os homens de Israel vieram queixar-se ao rei: “Os homens de Judá se apropriaram do rei e não nos deram a honra de ajudar a levar o senhor, sua família e todos os seus acompanhantes até o outro lado do Jordão”.
42 Yuda dunu huluane da bu adole i, “Bai hina bagade da ninia fi dunuba:le, ninia agoane hamoi. Be dilia da amoga abuliba:le ougibala:? E da ninia ha:i manu maiba:le, bidi hame i, amola ninima hamedafa i.”
42 Os homens de Judá argumentaram: “O rei é nosso parente próximo. Por que vocês estão irados? Não comemos à custa do rei nem recebemos favor especial algum!”.
43 Isala:ili dunu ilia bu adole i, “E da dilia fi dunu. Be ninia da Da:ibidima gagusu da dilia gagusu nabuane agoane baligisa. Dilia da abuliba:le nini da hamedei dunu dawa:sala:? Ninia da muni hina bagade bu bisili oule misa:ne dawa:i. Amo mae gogolema!” Be Yuda dunu da gasa fili, ilia sia:ga gegei da Isala:ili dunu ilia sia: baligi.
43 “Mas há dez tribos em Israel”, responderam os outros. “Portanto, temos dez vezes mais direito ao rei do que vocês. Que direito vocês têm de nos tratar com desprezo? Não fomos nós os primeiros a propor trazer nosso rei de volta?” A discussão continuou, e os homens de Judá falaram com ainda mais rispidez que os de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.